W swojej pracy opisałam potrzebę przekazywania postaw altruistycznych poprzez literaturę. Czytelnik dowiedzieć się może, jak cennym źródłem licznych wartości jest książka i sam obrać stanowisko w tej sprawie. Analizując charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym i dobierając odpowiednie metody i techniki pracy z podopiecznymi, stworzyłam konspekty pracy w świetlicy środowiskowej. Opierają się one na obserwacjach potrzeb podopiecznych, które pozwoliły mi dostrzec deficyt dobrych wartości. Ważne jest, aby przekazywać już od najmłodszych lat dobre wartości, którymi dziecko będzie posługiwać się w codziennym życiu. Ułatwi mu to podejmowanie decyzji oraz pobudzi empatię. Pomoc drugiemu człowiekowi, jest niezmiernie ważna, gdyż dzisiejsze środki masowego przekazu, kreują zakłamany wizerunek człowieka- indywidualistę- walczącego wyłącznie o swoje szczęście. Problematyczne staje się usytuowanie postaw altruistycznych na odpowiednim szczeblu w hierarchii wartości. Postawy prospołeczne nie są uznawane za pierwszorzędne, a jedynie liczy się własne dobro. Zamykamy oczy na drugiego człowieka, zapominając, że sami możemy kiedyś potrzebować pomocnej dłoni. Podopieczni powinni sami wytworzyć w sobie potrzebę pomagania. Ułatwimy im to, jeżeli odpowiednio dopasujemy zajęcia i podeprzemy je właściwą literaturą. Dając możliwość indywidualnej interpretacji dziecku, dajemy również pełną odpowiedzialność za podjęte decyzje. Dziecko nauczy się instynktownie wyciągać pomocną dłoń do innych i będzie znało własne pobudki ku temu. W dzisiejszych czasach sprawą priorytetową jest, aby dzieci dostrzegały potrzebę sięgania po literaturę . W dobie komputeryzacji, rozwoju technicznego i szerokiego dostępu do mediów, książka traci na wartości. To cenne źródło altruizmu i szerokiego spektrum postaw prospołecznych. Rozwija umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji, pobudza wyobraźnię i rozwija kreatywność. Książka, jako „cichy terapeuta”, wspomaga podopiecznych w rozwoju psychicznym, jak i w złagodzeniu objawów niepowodzeń i zmartwień. Dziecko może utożsamić się z głównym bohaterem i zniwelować swój ciężar smutków. Literatura jest również doskonałym „wyciszaczem” złych emocji. Literatura terapeutyczna pozwala podjąć próbę refleksji nad własnymi poczynaniami, jak i nad zachowaniem innych. Uczeń, wzbogacony o nowe doświadczenia i przemyślenia, chętnie podejmie próbę zmiany złych nawyków. Istotne w tym celu jest dobranie odpowiedniej treści i umiejętna praca z tekstem. Dlaczego świetlica środowiskowa ? Jest to placówka, której wychowankami są zazwyczaj dzieci z rodzin z pewnymi deficytami lub dzieci, którym rodzice nie są w stanie zapewnić opieki i swoją obecność. W dużej mierze, można skupić się na zajęciach profilaktycznych, gdzie nie ma miejsca na przymus zaliczenia, czy oceniania. Jest to swobodna przestrzeń, w której dzieci nie tylko przyswajają materiał kanonu szkolnego, ale również spędzają miło czas pod opieką wykształconej kadry. Możemy

Głównym celem mojego projektu jest nauczenie dzieci racjonalnego korzystania z zasobów środowiska naturalnego, a także uwrażliwienie dzieci na rozumienie potrzeb człowieka i przyrody. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ dzisiejsze społeczeństwo zmaga się z wieloma problemami ekologicznymi, dlatego należy uświadamiać ludzi już od najmłodszych lat, że los przyrody jest w naszych rękach. Cykl zajęć jest skierowany do wychowanków świetlicy środowiskowej w wieku 6-12 lat. W rozdziale pierwszym poruszyłam problem edukacji ekologicznej. Wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu ekologii oraz wymieniłam cele edukacji proekologicznej. W rozdziale drugim dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku szkolnym. W rozdziale trzecim opisałam metody i formy pracy z dziećmi, którymi posługiwałam się podczas zajęć, a także zamieściłam scenariusze zajęć. Starałam się skutecznie łączyć teorię z praktyką. Większy nacisk stawiałam na działania praktyczne, aby dzieci mogły poprzez różnorodne ćwiczenia, zabawy i doświadczenia zdobywać wiedzę. W rozdziale czwartym znajduje się opis świetlicy środowiskowej „Bratnia dłoń” w Oleśnicy, w której przeprowadziłam projekt, a także opis grupy wychowanków, z którymi pracowałam. Następnie dokonałam analizy przeprowadzonych zajęć. Projekt składał się z czterech konspektów. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu 2016 roku i odbywały się one raz w tygodniu. Założone przeze mnie cele zostały spełnione. Dzieci poznały potrzeby przyrody, a także sposoby dbania o nią. Zaprojektowany przeze mnie cykl projektu można również aplikować do placówek takich jak domy dziecka, świetlice szkół podstawowych, a także stosować w pracy podwórkowej z dziećmi.

Praca dyplomowa "kształtowanie logicznego myślenia u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w drugiej klasie" to praca projektowa, której głównym celem jest doskonalenie umiejętności logicznego rozumowania u uczniów na wyżej wymienionym etapie edukacyjnym. Grupą docelową projektu są uczniowie drugiej klasy Szkoły Podstawowej w Goszowicach. W skład logicznego myślenia, które w trakcie przeprowadzanych zajęć dydaktycznych było rozwijane wchodzi: zdolność do analizowania, wnioskowania, skupienia uwagi, dostrzegania związków przyczynowo-skutkowych oraz łatwość i szybkość rozwiązywania problemów. Logiczne rozumowanie pełni kluczową rolę w życiu każdego człowieka a zwłaszcza w życiu dzieci, które rozpoczynają naukę szkolną i dopiero są wprowadzane w edukację. Bez doskonalenia tejże umiejętności zadowalający efekt nauczania i samokształcenia jest niemalże niemożliwy. Ze względu na wieloaspektowość tematyki praca została podzielona na trzy główne części. Pierwsza z nich opisuje zagadnienia z zakresu edukacji wczesnoszkolnej, których zadaniem jest uwydatnienie jak ważna w życiu dziecka jest dojrzałość szkolna oraz jakie znaczenie dla jego dalszego rozwoju mają pierwsze lata nauki. Nauczyciel pełni także ważną rolę w ich życiu, gdyż dba nie tylko o odpowiedni i precyzyjny przekaz wiedzy, ale jednocześnie troszczy się o ich całościowy rozwój. Ponadto wyeksponowane są tutaj zadania i treści edukacji wczesnoszkolnej oraz trudność logicznego rozumowania u dzieci , których realność została poparta analizą badań OBOUT- Ogólnopolskim Badaniem Umiejętności Trzecioklasistów. Kolejna część pracy zawiera zagadnienia z zakresu psychologii rozwoju oraz charakteryzuje zmiany rozwojowe zachodzące u dzieci w młodszym wieku szkolnym w wieku 8-9 lat, biorąc w szczególności pod uwagę rozwój procesów poznawczych i aspekt logicznego rozumowania. W trzecim rozdziale znajduje się teoretyczne podejście do metod i technik nauczania z uwzględnieniem ich definicji, klasyfikacji i zastosowania. Końcowa część pracy opiera się na konspektach zajęć, które są szczegółowo opisane i zanalizowane po przeprowadzeniu zajęć dydaktycznych z uczniami drugiej klasy Szkoły Podstawowej w Goszowicach w oparciu o założone cele dydaktyczne.

Pracę licencjacką napisałam na temat kształtowania i rozwijania kreatywności i wyobraźni u dzieci w klasach 4-6. Projekt miał na celu pokazanie dzieciom, jak ćwiczyć i pracować aby nasza wyobraźnia działała lepiej. Dodatkowo wszystkie przeprowadzone zadania miały udowodnić fakt, że właściwe używanie wyobraźni, może ułatwić nasze życie i funkcjonowanie. Duży nacisk położyłam też na pojęcie twórczego rozwiązywania problemów, który niewątpliwie jest potrzebny dzieciom wchodzącym w okres dojrzewania. W pracy dyplomowej poruszyłam różnorodne aspekty pedagogiki twórczości. Opisałam powód wybrania tego tematu, zawarłam teoretyczne koncepcje i najważniejszych twórców, rozwinęłam temat metodologii a także samodzielnie stworzyłam scenariusze zajęć i opisałam na ich podstawie wnioski. Scenariusze warsztatów to szeroko opisana i bardzo twórcza część całej pracy. Stworzyłam 5 konspektów, które zajmowały około 60-90 minut. W każdym z nich, chciałam zawrzeć ćwiczenia, które zainteresują dzieci i będą im pomocne w późniejszym życiu. Dodatkowo chciałam aby były one na tyle różnorodne by każde dziecko mogło znaleźć coś dla siebie. W związku z tym w moich scenariuszach znajdują się zarówno zajęcia plastyczne, jak i muzyczne, problemowe i grupowe. Ćwiczenia te oddziałują na większość zmysłów dziecka i dodatkowo- rozwijają je. Dzieci zachęcane były do patrzenia, słuchania, mówienia, dotykania, myślenia i pisania. Tak różnorodny program miał duży wpływ na zaangażowanie dzieci i na ich osobisty rozwój w sferze twórczości. Realizacja części praktycznej projektu, bardzo mnie zadowala. Uważam, że poradziłam sobie w większości sytuacji a dzieci były bardzo zainteresowane tematem. Myślę, że pomogło to uczniom, inaczej patrzeć na problemy, szukać pomocy grupy, myśleć abstrakcyjnie i nie bać się próbować. Schematyczność działania szkół nauczyła dzieci niepewności, stawiania na typowe rozwiązania i wycofania. Obserwując dzieci obiektywnie, mogę stwierdzić, że większość z nich, otworzyła się na nowe pomysły, stała się bardziej odważna i chętna do samorozwoju. Zawarte we wstępie domniemania, potwierdziłam w zakończeniu pracy.

Projekt ten dotyczy emocji. Można w niej znaleźć opis samego pojęcia emocje, ale też historię badań nad nimi. Znajduje się też opis rozwoju dziecka z trzeciej klasy szkoły podstawowej. Jest to bardzo ważne ponieważ bez wiedzy jak dziecko się rozwija i jakie ma predyspozycje w danym wieku nie jesteśmy w stanie dobrze zaplanować zajęć dla nich. W projekcie znajduje się też opis metod oraz technik, które zostały wykorzystane do przeprowadzenia zajęć z dziećmi. Jest również opis szkoły, jako placówki oraz opis Szkoły Podstawowej w Długołęce, w której przeprowadzone zostały zajęcia z trzecią klasą. Celem niniejszej pracy było poszerzenie wiedzy na temat emocji u dzieci w klasach III szkoły podstawowej, poprzez stworzenie własnego projektu. Projekt zawiera scenariusze czterech zajęć. Każdy scenariusz odnosił się do innej dziedziny, ale wszystkie dotyczyły emocji. Cel pracy został osiągnięty poprzez planowe działanie, wykorzystanie różnego rodzaju metod oraz technik, które były starannie dobrane. Dzieci nauczyły się nazywać emocje oraz poznały sposoby jak je rozpoznawać u samych siebie, ale też u innych. Dzięki temu w przyszłości dzieci będą miały ułatwione kontakty z drugim człowiekiem. Uczniowie dowiedzieli się również, że emocji jest bardzo wiele i że doświadcza ich w różnych sytuacjach swojego życia. Poznali też podział emocji na pozytywne i negatywne oraz metody jak radzić sobie z nimi. Dowiedzieli się co mogą zrobić, kiedy czują silną emocję, żeby ją rozładować. Na koniec poruszyliśmy temat o emocjach innego człowieka. Dzieci dowiedziały się, że każdy człowiek jest tak samo ważny, choć wszyscy się od siebie różnimy. Każdy zasługuje na szacunek bez względu na to jak wygląda. Dzięki projektowi dzieci miały okazję doświadczyć w świadomy sposób różnych stanów emocjonalnych. Poszerzyły one swoją wiedzę w tym zakresie oraz uzyskały nowe zdolności, które wpłyną na ich kompetencje społeczne. Poprzez zrealizowanie tego projektu dzieci miały okazję dowiedzieć się czegoś nowego w sposób niestandardowy - zostały wykorzystane różnorodne metody, które były inne od tych stosowanych na lekcjach. Dzieci miały okazję dowiedzieć się nowych rzeczy o samych sobie oraz o koleżankach i kolegach z klasy. Poprzez różne formy pracy dzieci musiały ze sobą współpracować, wymieniać się poglądami i doświadczeniami. Mieli oni okazję do tego, by porozmawiać ze sobą a inny temat niż gry komputerowe czy zabawki. Cały projekt spełnił swoje zadanie i cele postawione na początku zostały osiągnięte.

Tematem pracy jest kreowanie motywacji do uczenia się wśród młodzieży z domu dziecka. Niski poziom motywacji do nauki jest podstawowym problemem, z którym boryka się wiele placówek opiekuńczo-wychowawczych. W większości przypadków trudności wychowanków wynikają z sytuacji rodziny biologicznej, w której dorastali. Bardzo często dziecko przed trafieniem do placówki wychowywało się w środowisku hamującym rozwój intelektualny i kulturalny. Przekazywanie niewłaściwych wzorców i brak wsparcia ze strony najbliższych, przyczyniło się do obniżenia poczucia wartości, braku wiary w swoje możliwości i dużych zaległości w zakresie elementarnej wiedzy zarówno z przedmiotów humanistycznych jak i ścisłych. Projekt pedagogiczny został stworzony w oparciu o doświadczenie autorki, zdobyte w czasie działalności wolontariackiej w placówce SIEMACHA Spot 24/7, a także na podstawie literatury z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, psychologii motywacji, pedagogiki rodziny. Praca składa się z części teoretycznej, zawierającej analizę teorii motywacji i procesu uczenia się, czynników i barier wpływających na poziom motywacji do nauki, a także możliwości kreowania i wspierania owej motywacji. Kluczową kwestią podkreślaną w projekcie jest wpływ sytuacji rodzinnej dziecka na poziom osiągnięć edukacyjnych. Część praktyczna pracy zawiera scenariusze zajęć wychowawczo-edukacyjnych mających pozytywnie wpłynąć na poziom motywacji do nauki. Konspekty zostały stworzone w oparciu o elementy terapii poznawczo-behawioralnej, która uwzględnia wpływ myśli i uczuć na zachowanie człowieka. W scenariuszach wykorzystane zostały także techniki efektywnego uczenia się i mnemotechniki, które mają na celu usprawnić proces przyswajania wiedzy przez wychowanków.

Cele pracy było aktywizacja dzieci różnych form spędzania czasu wolnego. Za pomocą gier, zabaw czy tańców integracyjnych pragnę zintegrować grupę, ale także posługując się metodą modelowani i oddziaływania wychowawczego rozwinąć kompetencje społeczne, komunikacje międzyludzką, wspomóc proces socjalizacji, współpracę w grupie, szacunek do drugiej osoby. Jak również zadbać o rozwój fizyczny dziecka. Dzięki posługiwaniu się różnymi formami pracy takimi jak: indywidualna, grupowa i zbiorowa mam okazję pracować z wychowankami na wszystkich poziomach socjalizacji grupy i jednostki. Praca składa się z czterech rozdziałów, a mianowicie dział dotyczący rozwojów dzieci; aspektu pedagogicznego; metody, formy, techniki, opis grupy i konspekty zajęć ostatnim podsumowującym rozdziałem jest refleksja pedagogiczna. Do swojego projektu napisałam cztery konspekty zajęć dla dzieci w wieku od 6 do 13 roku życia. Program dopisany jest placówki w której przeprowadziłam swoje zajęcia a mianowicie Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Źródełko" Wrocław- Leśnica. W refleksji pedagogicznej podsumowałam całą swoją pracę z dziećmi, uwzględniając wszystkie walory i wady wynikające z przeprowadzenia zajęć.

Głównym założeniem pracy jest zachęcanie młodzieży gimnazjalnej do czytania. Cykl realizowanych zajęć miał miejsce na świetlicy szkolnej w Szkolne Gimnazjalnej w Stroniu Śląskim i odbywał się na przełomie marca i kwietnia 2016r. Zajęcia przeprowadzane były z uczniami II klasy gimnazjum. Uczniowie, uczęszczający do tej szkoły, z racji zamieszkania w małej miejscowości mają niewielki dostęp do nowych metod i form kształcenia. Najczęściej lekcje prowadzone są w tradycyjny i sprawdzony sposób, realizowany tak samo od lat. Młodzież rządna jest nowości i zajęć dostosowanych do ich zainteresowań. Niechętnie przystaje na proponowane przez nauczycieli tradycyjne modele kształcenia, a zwłaszcza dotyczy to przerabianych lektur i samego czytania. Z racji tego przeprowadzane przez mnie zajęcia były w miarę możliwości jak najlepiej dopasowywane do potrzeb i zainteresowań młodzieży. Każde zajęcia miały na celu oprócz zachęcania do czytania, przedstawiania różnych metod pomocnych w nauce, pokazywania literatury i patriotyzmu w nowoczesnym świecie, także aktywizowanie uczniów i zachęcanie ich do czynnego zaangażowania się w zajęcia. Owa klasa miała trudności z wystąpieniami na forum klasy, wobec czego zajęcia trzeba było modyfikować i dostosowywać do ich możliwości. Wiele zamierzonych zadań musiało zostać zmienionych, co poskutkowało pozytywnymi efektami i zaangażowaniem ze strony uczniów. Pierwsze zajęcia dotyczyły poezji kiedyś i dziś. Przedstawieni zostali wybitni twórcy poszczególnych epok oraz ich najbardziej znane dzieła, następnie młodzież miała okazję odnaleźć poezję współcześnie. Odsłuchali kilka piosenek w tekstami literackimi oraz obejrzeli fragmenty filmów, gdzie mogli odnaleźć swoich ulubionych artystów.W między czasie angażowani byli do wspólnej wymiany poglądów i dyskusji.Drugie zajęcia przedstawiały metody skutecznej nauki, efektywnego uczenia,zapamiętywania i czytania ze zrozumieniem. Następnie młodzież na wybranych lekturach miała możliwość wypróbowania danych metod. Trzecie zajęcia były o patriotyzmie w XXI wieku, czyli zachęcanie młodzieży do bycia patriotami współcześnie. Oprócz piosenek z treściami patriotycznymi uczniowie mieli okazję obejrzeć zabawny filmik z pytaniami dotyczącymi naszej ojczyzny, na które to pytania odpowiadali w często zabawny sposób, przypadkowi przechodnie w jednej z galerii handlowych. Przed filmikiem uczniowie sami musieli zmierzyć się z tymi pytania i następnie porównać z odpowiedziami z filmiku. Ta część zajęć przyniosła wiele śmiechu i radości ze strony uczniów i mojej. Ostatnie zajęcia miały otwierać twórczą stronę poprzez wykorzystanie dramy, jednak przez niechęć młodzieży do dużych wystąpień przedstawiane scenki zostały zmodyfikowane do gry w kalambury, przedstawianie przysłów w grupach i inne drobne gry i zabawy, które coraz mocniej angażowały i zachęcały uczniów. Zajęcia przebiegały pomyślnie, podczas ewaluacji po każdych zajęciach dowiadywałam się, że zajęcia się podobały, a kiedy brakowało czasu młodzież sa

Tematem mojej pracy było kształtowanie postawy odpowiedzialnego korzystania z Internetu wsród uczniów klas IV-VI. Scenariusze zajęć, które dołączyłam do niej pomogły mi przybliżyć ten problem wsród uczniów Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Czechach, w której miałam przyjemność je zrealizować. Dzięki nim, dostarczyłąm wiedzy uczniom na temat zagrożeń wynikających z niewłaściwego korzystania z Internetu, uświadomiłam im, w jaki sposób powinni poprawnie korzystać z zasobu Internetu oraz nauczyłam ich w jaki sposób możemy pomóc osobie, która była ofiarą hejtu. Dzięki przeprowadzonym zajęciom uczniowie będą wiedzieć na czym polega zjawisko cyberprzemocy oraz będą rozumieć konsekwencje wynikające z kontaktów z nowopoznanymi osobami. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam świat dzieci i młodzieży w wirtualnym świecie, skupiłam się tutaj na ogromnym wpływie mediów na życie codzienne dzieci oraz na podstawowych formach profilaktyki. Po przeczytaniu tego rozdziału czytelnik zostaje również zapoznany z badaniami dotyczącymi agresji elektronicznej oraz cyberbullyingu. Drugi rozdział to opis rozwoju dzieci w okresie wczesnego dorastania. Skupiłam się tutaj na opisie rozwoju fizycznego, społecznego i osobowościowego oraz poznawczego oraz na tym, jaki pływ na rozwój dzieci ma Internet. Kolejny rozdział to metody i techniki, wykorzystane przeze mnie podczas tworzenia scenariuszy zajęć. W rozdziale czwartym zamieściłam cztery scenariusze zajęć, które opracowałam. W ostatnim już rozdziale opisałam swoje refleksje po zrealizowanym już projekcie. Uważam, że w wyniku podjętych przeze mnie działań wzbogaciłam świadomość uczniów, iż decyzje podejmowane w świece wirtualnym mają wpływ na ich realne życie. Mam nadzieje, że uczniowie będą z głową korzystać z technologii informacyjnej. Pracę zamka spis cytowanych źródeł, w których zamieszczono ponad 30 pozycji piśmienniczych.

Tematem mojej pracy jest „Kształtowanie umiejętności wyrażania własnego zdania i przyjmowania krytyki wśród uczniów klas 4-6.” Moim celem było wykształtowanie wśród uczniów postaw asertywnych takich jak: wyrażanie własnego zdania i przyjmowania krytyki, a także uświadomienie im swoich praw i zrozumienie emocji, potrzeb oraz wrażliwości na potrzeby innych, a poprzez to zwiększenie pewności siebie. Prowadzone przeze mnie zajęcia miały na celu także ułatwienie kontaktów międzyludzkich, a co za tym idzie polepszenie wzajemnych relacji nie tylko między rówieśnikami, ale także na poziomie nauczyciel- uczeń. Wybrałam ten temat, ponieważ uważam, ze coraz więcej uczniów ma problem z asertywnym wyrażaniem swoich potrzeb, a także bronieniem swojego zdania. W rozdziale pierwszym zawarłam teoretyczne założenia pracy tj. Tożsamość, a wychowanie, podmiotowość w wychowaniu, ocenianie dziecka w szkole, samoocena, systemy oceniania w szkołach, dojrzałość społeczna, a procesy wychowawcze, prawa dziecka, oraz informacja zwrotna, a krytyka. W rozdziale drugim przedstawiłam specyfikę rozwoju dzieci w okresie wczesnej adolescencji, uwzględniając rozwój fizyczny, społeczny, poznawczy oraz tożsamościowy. Natomiast rozdział 3 przedstawia metody i techniki wykorzystane przeze mnie w realizacji scenariuszy, takie jak metody problemowe, aktywizujące, asymilacji wiedzy, zadaniowe, oddziaływań grupowych oraz techniki wymiany opinii, wzmacniania pozytywnego, oparte na dramatyzacji, hierarchizacji, diamentowego rankingu. W rozdziale tym uwzględniłam także konspekty, które realizowałam, aby osiągnąć zamierzone cele. W rozdziale 3 umieściłam refleksje pedagogiczne nad zrealizowanym projektem. Z kolei na końcu pracy zawarłam bibliografię wraz z netografią, w której znajduje się ponad 40 pozycji. Zajęcia prowadziłam we wrześniu w ramach praktyk, w Szkole Podstawowej im. Kazimierza Górskiego w Drzemlikowicach. Był to cykl pięciu zajęć poświęconych kolejno: ogólnemu zapoznaniu uczniów z pojęciem asertywności, uświadomieniu uczniom swoich praw i zwiększeniu świadomości własnych emocji, przedstawieniu technik odmawiania oraz umiejętnego przyjmowania krytyki. Scenariusze udało poprowadzić mi się tak jak tego oczekiwałam, jedynie drobne trudności sprawiły mi ćwiczenia, które wymagały bardziej dynamicznych form aktywności, wystąpienia przed grupą, co było prawdopodobnie spowodowane wstydliwością niektórych wychowanków tej placówki. Uważam jednak, ze poprzez swoje zajęcia osiągnęłam cele zamierzone w projekcie, ponieważ zauważyłam znaczna zmianę w zachowaniu uczniów, wzrost ich pewności siebie, poprawienie relacji klasowych czy tez przyswojenie i stosowanie technik odmawiania i przyjmowania krytyki. Poprzez rozmowę z uczniami wywnioskowałam, ze są bardziej świadomi swoich praw i wrażliwsi na potrzeby i uczucia innych. Moje zajęcia skłoniły wychowanków do refleksji nad swoim zachowaniem, a poprzez to uświadomili sobie jak ważną rolę odgrywa w naszym życiu prawidłowa asertywna komunikac

Celem mojej pracy jest uświadomienie dzieci w tym, że żywienie i nawyki żywieniowe mają wpływ na ich życie i zdrowie. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ w czasie praktyk czy stażu w szkołach podstawowych, zaobserwowałam, że bardzo duża liczba dzieci zmaga się z otyłością, a na przerwach dzieci jedzą dużą ilość niezdrowych produktów spożywczych. Dzieje się tak, ponieważ rodzice nie zawsze są w stanie skontrolować co dziecko je w szkole, a dzieci dokonują samodzielnych wyborów podczas zakupów w sklepiku szkolnym. W związku z powyższym w mojej pracy skupiłam się na edukacji zdrowotnej w szkołach podstawowych, jak jest realizowana i jakie instytucje wspierają szkoły w jej realizowaniu. Opisałam również najczęściej występujące zaburzenia odżywiania ich przyczyny, symptomy oraz jak wygląda terapia osób z zaburzeniami odżywiania oraz jak powinno wyglądać żywienie dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Przeanalizowałam rozwój emocjonalny, fizyczny, poznawczy i społeczno-moralny. Głównie skupiłam się na rozwoju fizycznym dziecka, ponieważ niedożywienie lub nadwaga w okresie wczesnego lub środkowego dzieciństwa powoduje trwałe zmiany w procesie rozwoju fizycznego. W kolejnej części przedstawiłam opis Szkoły Podstawowej im. Wincentego Witosa w Nowym Nakwasinie. W opisie zawarłam zadania i cele placówki. W oparciu o różne metody i techniki pracy z dziećmi stworzyłam cztery konspekty zajęć, do przeprowadzenia na godzinach wychowawczych. Są to zajęcia po których dzieci wyszły z wiedzą praktyczną i teoretyczną, na temat zdrowego odżywiania. W konspektach ułożyłam zajęcia tak aby były ciekawe, ruchowe i aktywizujące. W czasie przeprowadzania zajęć nie miałam większych problemów z grupą czy z zadaniami które ułożyłam.

Celem mojej pracy było redukowanie agresywności werbalnej poprzez eliminowanie stereotypów. Wybrałam ten temat ze względu na to, iż stereotyp jest obecny w codziennym życiu, pomimo tego że często bywa on powodem agresji werbalnej i pojawiających się uprzedzeń, co w obecnej sytuacji politycznej, napływem do Polski osób o bardzo różnej narodowości, kulturze czy wyznaniu, może być problematyczne i utrudniać kontakt z innymi ludźmi. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 13 lat. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu agresywności, agresji, stereotypu. Wybrałam ten wiek, ponieważ w tym wieku dzieci są zdolne do współodczuwania, dodatkowo znajdują się na przełomie dzieciństwa a adolescencji i są bardzo podatni na wpływy środowiska. Opierając się na metodach modelowania, informacyjno- perswazyjnych, bezpośrednich, zadaniowych, organizacji działalności zespołowej oraz na technikach socjodramy, burzy mózgów, decyzji grupowej i wzmocnienia pozytywnego i negatywnego, przeprowadziłam zajęcia na godzinach wychowawczych w Niepublicznej Szkole Podstawowej Sióstr Salezjanek im. Jana Pawła II we Wrocławiu, raz w tygodniu realizowanych w marcu i kwietniu 2018r. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że u dzieci poziom używania agresji werbalnej zmalał. Zauważyłam, że dzieci zaczęły dostrzegać stereotypy, które ich otaczają, a także zwracać sobie nawzajem uwagę, gdy któryś z uczniów użyje agresji werbalnej bądź stereotypu. W pracy osiągnęłam zamierzone cele pomimo problemów z zachowaniem uczniów podczas pracy w grupie. Zajęcia te polecam przeprowadzać w szkołach podstawowych w klasie siódmej, ale również w innych placówkach gdzie przebywają dzieci 13 letnie.

Praca licencjacka skupia się na temacie kształtowania poprawnych relacji społecznych u dzieci w wieku 10-12 lat. Składa się z czterech głównych rozdziałów zaczynając od teoretycznych aspektów realizowanego projektu, następnie przechodząc do rozwoju wychowanków w wieku 10-12 lat. Kolejnym już trzecim rozdziałem są metody i techniki wykorzystane w pracy z uczniami oraz zawarte w nim konspekty przeprowadzonych zajęć. Ostatnim z rozdziałów są refleksje nad zrealizowanym projektem. Poprawne relacje społeczne są istotne w życiu każdego człowieka. Wiele czynników wpływa na budowanie pozytywnych bądź negatywnych kontaktów ze społeczeństwem. To jak dziecko będzie funkcjonowało w życiu dorosłym w społeczeństwie w dużej mierze zależy jak do tego zostanie przygotowane w dzieciństwie oraz jakie doświadczenia za nim idą. Dlatego istotnym jest aby uczyć dzieci poprawnych relacji z innymi, wiedzieć jakie czynniki mogły wpłynąć na ich dotychczasową postawę oraz zdawać sobie sprawę na jakim etapie rozwoju się znajdują i co on za sobą niesie. . Czynnikami, które pomagają w budowaniu poprawnych relacji i na których się skupiłam w praktycznych działaniach z dziećmi jest komunikacja, trening umiejętności społecznych, współpraca oraz istota bycia sobą czyli zwiększenie poczucia własnej wartości.

Praca licencjacka na temat rozpoznawania i rozładowywania emocji i napięć emocjonalnych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Praca dyplomowa składa się z czterech obszernych rozdziałów, począwszy od teoretycznych aspektów pracy związanych z głównym zagadnieniem, którym są emocje, przez część rozwojową, w której opisane są uwarunkowania rozwojowe przypisane dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym, następnie pojawia się rozdział metodyczny wraz z technikami pracy oraz konspektami zajęć przeprowadzonych w świetlicy szkolnej wśród dzieci w wieku 7-9 lat. Rozdziałem zamykającym pracę są osobiste refleksje pedagogiczne po przeprowadzeniu zajęć z dziećmi, w którym opisane są wykonane działania z dziećmi, a także trudności, które podczas prowadzenia zajęć wystąpiły. Jest to analiza sukcesów i niepowodzeń w pracy pedagogicznej z grupą wychowanków. Zagadnienie związane z emocjami jest bardzo obszerne, co można zauważyć czytając rozdział teoretyczny, ponieważ jest tam zawartych wiele aspektów związanych z tym tematem. Nawet definicja wyjaśniająca pojęcie emocji nie jest jednoznaczna, ponieważ składa się ona z różnych aspektów tego stanu. Pojęcie emocji towarzyszy człowiekowi przez całe życie, a warto zauważyć, że człowiek rozwija się pod względem emocjonalnym jeszcze przed przyjściem na świat, ponieważ dzieje się to już w okresie prenatalnym. To, w jakim stopniu rozwiniemy swoje umiejętności rozpoznawania i wyrażania stanów emocjonalnych, wpłynie na życie w społeczeństwie i komunikację międzyludzką.

Tematem pracy są techniki, które mają za zadanie ułatwić uczniom przyswajanie wiedzy oraz usprawnić proces uczenia się. Głównym wątkiem, który poruszyłam, jest przekazanie uczniom umiejętności uczenia się, zapamiętywania, koncentracji. Zdolności te są niezwykle ważne, zarówno w procesie edukacyjnym, jak i w dalszych etapach życia. Uczniowie w trakcie edukacji szkolnej powinni być zapoznawani z metodami, dzięki którym nauka może stać się dla nich bardziej przystępna oraz zdawać sobie sprawę z tego, jak ważne jest ćwiczenie pamięci oraz zdolność skupiania uwagi. Nauczyciel prócz przekazania uczniowi materiału, powinien przede wszystkim wyposażyć w umiejętność uczenia się.

Praca licencjacka pod tytułem "Rozbudzanie aktywności twórczej dzieci w okresie wczesnoszkolnym" została napisana w celu zgłębienia tematu rozwoju twórczości w tym stadium życia. Podjęto próbę zdefiniowania twórczości, znalezienia efektywnych sposobów pomiaru, czy też metod i technik wspierających jej rozwój. Praca składa się z dwóch segmentów. Pierwszy porusza zagadnienia teoretyczne, pozwala czytającemu zrozumieć idee twórczości, poznać jej charakter i naturę, jak również zwraca uwagę na konieczność edukowania w tyjm zakresie ludzkiej działalności. Jednym z głównych celów pracy jest podniesienie świadomości pozytywnych skutków rozwijania twórczości, jak i podkreślenie negatywnych konsekwencji płynących z zaniedbania tegoż tematu. W drugiej części znajdują się autorskie projekty zajęć twórczych, które zostały przeprowadzone w młodszej grupie szkolnej. Konspekty mogą stanowić inspirację do podjęcia własnych działań. Praca zawiera ponadto opis przebiegu zaprojektowanych zajęć, wnioski i przemyślenia, jak również sugestie i rady na co warto zwrócić uwagę przy twórczej pracy z dzieckiem.

W pracy poruszony zostaje temat znaczenia tolerancji w procesie wychowania. Rozpoczyna się ona od przedstawienia istoty tolerancji jako wartości, której zaszczepianie dzieciom od najmłodszych lat jest szczególnie ważne dla ich późniejszego, prawidłowego rozwoju głównie na płaszczyźnie społecznej, oraz emocjonalnej. Przedstawione zostaje również jej szczególne znaczenie we współczesnej pedagogice, która musi odpowiadać szybko rozwijającemu się i przekształcającemu społeczeństwu. Opisane zostaje w jaki sposób wychowanie wychodzi na przeciw takim zjawiskom jak globalizacja, czy wielokulturowość. W kolejnych rozdziałach opisany jest rozwój fizyczny, społeczny, osobowościowy oraz poznawczy w okresie adolescencji. Dalej przedstawione zostają również konspekty przeprowadzonych zajęć, użyte podczas ich przebiegu metody i techniki pracy z grupą, oraz bazująca na nich refleksja pedagogiczna z uwzględnieniem mocnych i słabych stron projektu.

Swoją pracę seminaryjną poświęciłam zagadnieniu dotyczącemu motywacji uczniów do nauki. Do zainteresowania tym tematem skłoniły mnie praktyki w szkole podstawowej. Podczas pracy zauważyłam, że stopień skupienia u dzieci jest bardzo zróżnicowany, a motywacja często zanika. Celem mojego projektu było przedstawienie sposobów, które przyczyniają się do wzmocnienia motywacji do nauki. Przede wszystkim zależało mi na tym, aby poprzez dobór nieszablonowych zadań wpłynąć na aktywność uczniów. Jestem przekonana bowiem, że kluczowe jest, by zdobywanie i pogłębianie wiedzy odbywało się w sposób ciekawy dla dzieci. Przedstawienie wiedzy podręcznikowej w sposób kreatywny i przestępny działa pozytywnie na podtrzymywanie motywacji u dzieci. W pierwszym rozdziale przedstawiam problem korzystając ze źródeł literatury. Opisuję teorię poznawczą, teorię społecznego uczenia się oraz teorię wzmocnień, których celem jest wpływanie na motywację człowieka. Ponadto zwracam uwagę na osobę pedagoga, jego pracę, techniki i metody, którymi się posługuje aby pozytywnie wpłynąć na chęci uczniów. Aby nawiązać do rzeczywistości szkolnej przytoczyłam badania obrazujące działania, które podejmują nauczyciele. Dodatkowo dużo uwagi poświęciłam metodzie projektów oraz temu w jaki sposób, jej zastosowanie pozwala na osiąganie zadań edukacyjnych. W pierwszym rozdziale umieściłam również podrozdział dotyczący zadań kompensacyjnych szkoły oraz terapii pedagogicznej. Zwróciłam uwagę na zadania kompensacyjne zawarte w obowiązującej ustawie. W tym rozdziale poruszyłam również problem oceniania, który jest powszechnie stosowany jako motywator do działania. W swojej pracy ujęłam refleksję nad tym co i kiedy powinno być ocenione przez nauczyciela. W tym przypadku również dotarłam do badań obrazujących czynniki, które mają wpływ na ocenę. W kolejnym rozdziale opisuję rozwój dzieci będących w okresie edukacji wczesnoszkolnej. Znajdują się tam opisy rozwoju fizycznego, społecznego, osobowościowego oraz poznawczego. Do ich przedstawienia czerpałam wiedzę przede wszystkim z książek z dziedziny psychologii. Trzeci rozdział poświęciłam metodom i technikom, którymi posługiwałam się realizując projekt. Opisałam metody takie jak: zadaniowa, perswazji, nagradzania, organizowanie działalności zespołowej oraz współudział uczniów w organizowaniu lekcji. Z kolei technikami, które wykorzystałam w pracy z dziećmi były: burza mózgów, rekreacji twórczej, zabawowa oraz „płaszcz eksperta”. Ponadto w rozdziale umieściłam również konspekty przeprowadzonych zajęć. W czwartym rozdziale przedstawiłam placówkę, w której realizowałam projekt. Jej specyfikę oraz cechy grupy, z którą miałam okazję pracować. Opisałam również swoje refleksje dotyczące realizacji projektu, które elementy się udały, a które wymagały modyfikacji. Na końcu pracy znajduję się zakończenie, które jest podsumowaniem mającym na celu analizę czy założenia, które postawiłam na początku projektu, zostały zrealizowane.

Praca podejmuje zagadnienie radzenia sobie ze stresem poprzez użycie technik relaksacyjnych. W rozdziale pierwszym zawarte zostało teoretyczne ujęcie stresu na płaszczyźnie pedagogicznej oraz psychologicznej. Znajduje się tu także analiza teorii naukowych dotyczących stresu, stresorów i reakcji na stres, przytoczenie badań dotyczących stresu. Przeanalizowano także stresory i rodzaje reakcji na bodźce stresowe. Następnie w rozdziale zawarte są informacje dotyczące relaksacji i jej rozdziałów. Przybliżono także sytuacje w życiu młodej osoby, które mają bezpośredni wpływ na odczuwanie stresu. Istotnym elementem jest także grupa rówieśnicza, i jej wpływ na odczuwanie stresu przez adolescentów. W rozdziale drugim znajduje się analiza rozwoju fizycznego, psychicznego, moralnego, społecznego oraz rozwój osobowości. Następny rozdział dotyczy metod i technik prowadzenia zajęć w ujęciu teoretycznym. W tym rozdziale znajdują się także konspekty do cyku zajęć dotyczących stresu. Ostatnimi elementami pracy jest analiza podstaw prawnych bursy, oraz analiza konkretnej placówki jaką jest Państwowa Bursa Szkół Artystycznych.

Tematem mojej pracy jest "Kształtowanie umiejętności współpracy poprzez aktywizację grupową, w trakcie zajęć świetlicowych". Praca ukazuje wartość umiejętności współpracy między dziećmi, jaki ma ona wpływ na wzajemne relacje między dziećmi i jakie może przynieść efekty. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisane zostały zagadnienia o współpracy w zespole, dziecka jako jednostki w grupie rówieśniczej, etapy rozwoju grupy, role jakie pełnią dzieci będąc w grupie, a także statusy grupowe. Rozdział drugi mojej pracy poświeciłam na przybliżenie rozwoju dzieci w tym konkretnym przedziale wiekowym od 6 do 11 roku życia. Trzeci rozdział opisuje metody jakie wykorzystałam w tworzeniu scenariuszy zajęć, które później realizowałam pracując z dziećmi w świetlicy szkolnej. W rozdziale czwartym przedstawiłam opis placówki, w której przeprowadzałam zajęcia, a także refleksje pedagogiczne nad zrealizowanym projektem, a także wnioski wykonanej pracy z dziećmi, pozwalające stwierdzić, że współpraca ma niezwykle dużą wartość, której efekty można zauważyć, dlatego też praca takimi metodami jest efektywna.

Tematem mojej pracy było kształtowanie postaw prospołecznych wobec grupy rówieśniczej, w trakcie zajęć świetlicowych. Celem mojego projektu edukacyjnego było kształtowanie u dzieci postaw prospołecznych poprzez: ukazanie im korzyści wynikających z posiadania i bycia dla kogoś innego przyjacielem, uwrażliwienia ich na potrzeby drugiego człowieka, rozwijanie umiejętności dobrego słuchacza oraz postawy tolerancyjnej wobec drugiego człowieka. Do wyboru tego tematu skłoniło mnie to, iż uważam że w dzisiejszych czasach jest niezwykle ważną kwestią kształtowanie u młodych ludzi tego typu zachowań, gdyż tylko one pozwolą nam żyć w zgodzie ze samym sobą, oraz innymi ludźmi. W pierwszej części rozdziału pierwszego przedstawiłam problematykę procesu uspołeczniania dzieci w szkole i tu zajęłam się edukacją i wychowaniem ku tolerancji jako zadanie pedagogiczne, socjalizacją do grupy rówieśniczej ucznia, znaczeniem grupy rówieśniczej w pracy pedagogicznej i rozwoju społecznym, oraz wpływem nauczyciela na kształtowanie się postaw prospołecznych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W drugiej części rozdziału pierwszego przedstawiłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym uwzględniając tutaj rozwój fizyczny,społeczny, osobowości i poznawczy. W pierwszej części rozdziału drugiego przedstawiłam metody i techniki, które zostały przeze mnie wykorzystane w trakcie realizowania projektu. Opisałam tutaj metody takie jak: zadaniowa, organizowanie działalności zespołowej,modelowania, zabawowa, oraz techniki takie jak: burza mózgów, drama, kontakty międzyludzkie, swobodna ekspresja plastyczna, kłębek a także graffiti. Natomiast w drugiej części tego rozdziału zamieściłam opracowane przeze mnie scenariusze zajęć z, których korzystałam realizując projekt. W ostatnim trzecim rozdziale opisałam swoje refleksje po zrealizowanym przeze mnie projekcie, przedstawiłam specyfikę placówkę w której realizowałam swój projekt. Na końcu pracy znajduje się zakończenie, które jest podsumowaniem czy założone przeze mnie na początku pracy założenia zostały zrealizowane. Uważam, że cel jaki postawiłam sobie na początku pracy został zrealizowany i w jakimś stopniu udało mi się wpłynąć na kształtowanie się postaw prospołecznych u dzieci z którymi miałam przyjemność pracować.