W pracy magisterskiej pt.: „Charakter zabawek i ich wartości rozwojowe w przekonaniach nauczycielek” głównym poruszanym zagadnieniem jest rola zabawki we wspieraniu rozwoju dzieci. To wokół tego tematu były skupione badania oraz na podstawie sondażu diagnostycznego zostały wysunięte wnioski. W poniższym streszczeniu przedstawiony zostanie zarys owej pracy. Praca ta miała na celu rozeznanie się we współczesnych zabawkach, oraz dokonanie diagnozy oddziaływania na rozwój i wyobraźnię podopiecznego. Ponadto, został zbadany wpływ zabawek na pracę nauczyciela oraz zakres influencji. To właśnie nauczyciele wychowania przedszkolnego posiadają największą wiedzę na omawiany temat. Przebywają bowiem z dziećmi kilka godzin każdego dnia. Kształcą się, by wspierać działania dziecka oraz posiadają odpowiednie kompetencje, aby zapewnić podopiecznemu właściwy rozwój. Badania zostały oparte na grupie dzieci w wieku 4-6 lat, ponieważ w tym okresie podopieczni są bardzo otwarci na czynności i wiedzę, jaką chcemy im przekazać. Rozwój wychowanka w wieku 4-6 lat jest bardzo istotny. Maluch buduje swoje poglądy i poznaje otaczający go świat. Zabawa to okres wnikliwego zdobywania wiedzy, odkrywania świata oraz twórczej działalności. Ponadto, jest to czas odpoczynku, relaksu dla umysłu po trudach mozolnej edukacji. Zabawa spełnia zatem różne funkcje. W niniejszej pracy główny problem badawczy brzmi: Jak charakter zabawek tworzy możliwości rozwojowe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczna jest analiza wyników uzyskanych z kwestionariuszy ankiet wypełnionych przez nauczycieli. W części metodologicznej zostały usystematyzowane problemy szczegółowe, które pomogły dogłębnie zanalizować postawiony problem. Metoda, która pozwoliła na uzyskanie wyników z kwestionariusza ankiety, to sondaż diagnostyczny, opisany w sposób szczegółowy w trzecim rozdziale pracy. Badana grupa została podzielona ze względu na staż pracy. Część respondentek była studentkami instytutu pedagogiki we Wrocławiu, a pozostałe, nauczycielkami w przedszkolu, z dłuższym niż rok stażem. Przeprowadzone badania pozwoliły wysunąć wnioski, opisane poniżej. Nauczyciele świadomie dobierają zabawki w przedszkolu, aby umożliwić podopiecznemu rozwój wszystkich sfer. Maskotki pobudzają do działania, pomagają wyciszać w odpowiednich momentach, rozśmieszać, a także zmuszać dziecko do myślenia. Poprzez niektóre zabawki podopieczni uczą się podstawowych czynności, na przykład wiązania buta, posługiwania się narzędziami plastikowymi, a nawet w przypadku dziewczynek, umiejętności oraz zadbania o koleżanki i ugoszczenia ich w swoim domku na herbacie. Ponadto, następne obserwacje prowadzą do wniosku, że wraz z wiekiem zabawy dziecka zmieniają swój charakter. Ruchy manipulacyjne przekształcają się w bardziej skomplikowane czynności ruchowe i zabawy konstrukcyjne. Rola nauczyciela podczas zabaw ma być dyskretna i ostrożna, ma polegać na współdziałaniu z dzieckiem, ale musi być on

Gry komputerowe są ogólnodostępną rozrywką oferującą immersję do wirtualnego świata. Dzięki rozbudowanej audiowizualności oraz narracyjności umożliwiają transmisję przekazu, stworzonego przez twórców i producentów gry. Odbiorcami są zatem użytkownicy gier wideo. W pracy magisterskiej jako obiekt badawczy wybrano sposób komunikacji czytelników "CD-Action" w wybranych typach gier komputerowych. Wyniki badań pozyskiwano za pomocą internetowego kwestionariusza ankiety na terenie całej Polski. Łącznie zebrano 100 odpowiedzi od czytelników magazynu "CD-Action". Ankietowani odpowiadali na pytania związane ze sposobem komunikacji, stymulacji wybranych typów gier do rozmów oraz podejmowanych tematów z innymi graczami. Uzyskane odpowiedzi pozwoliły również na stworzenie obrazu statystycznego gracza a zarazem czytelnika czasopisma "CD-Action". Przeprowadzone badania miały na celu wykazanie, że wybrane typy gier komputerowych stymulują do konwersacji między graczami oraz określić rolę redaktorów magazynu. Wykazano, że w szczególności gry akcji są grami rozwijającymi umiejętności komunikacyjne. Po analizie wyników można stwierdzić, że gracze utrzymują kontakt poprzez komunikatory internetowe i zarazem wolą ograniczyć spotkania w rzeczywistości. Gry komputerowe pełnią zatem istotną rolę komunikacyjną pomiędzy użytkownikami, będąc podstawą do nawiązywania długofalowych przyjaźni, chociażby przez ekran monitora.

Zabawka jest specyficznym elementem dziecięcej codzienności. Jej funkcje świadczą o pełnieniu przez nią roli przygotowania korzystającego z niej dziecka do przyszłego funkcjonowania jako osoby dorosłej, bowiem towarzyszy mu ona w doskonaleniu każdego z elementów ulegających rozwojowi. Chęć dowiedzenia się ze strony rodzica, czym dziecko się bawi, jak daną rzeczy wykorzystuje i jakie pozostawia to w nim ślady, dowodzi, iż troszczy się on o jego rozwój i tym samym o jakość przyszłego funkcjonowania. Obserwacje społecznej rzeczywistości wskazują na istnienie rodziców, którzy nie tylko wykazują zainteresowanie zabawkami, z których korzysta dziecko podczas swej aktywności zabawowej, ale także własnoręcznie tworzą je dla swoich dzieci, poświęcając temu zajęciu czas i uwagę. Celem badań jest przyjrzenie się motywom kierujących ich ku temu przedsięwzięciu, gdyż istniejąca literatura nie porusza tego zagadnienia. Aby móc przyjrzeć się powodom, dla których rodzice tworzą zabawki dla swoich dzieci, należy rozpatrzeć ich związek z poziomem właściwej im kultury pedagogicznej. Przedmiot badań stanowi wizerunek rodzica tworzącego zabawki dla swoich dzieci, zaś ich celem jest zrozumienie osób badanych i stworzenie ich jednostkowych portretów wraz z uwzględnieniem kontekstu ich funkcjonowania. Metodą, którą posłużono się, aby zrealizować założenia badań jest studium przypadku, zaś wybraną technikę stanowi wywiad. Skonstruowane w celu zebrania materiału do analizy narzędzie to przewodnik wywiadu, który koncentruje się wokół trzech komponentów kultury pedagogicznej, sprawdzając wiedzę rodziców na temat rozwoju dziecka, ich przekonania determinujące wybór celu i metod wychowania oraz świadomość pełnionej przez nich roli wobec dziecka, a także emocje istniejące w relacji z dzieckiem i motywy determinujące działania podejmowane wobec niego, a także sposoby korzystania z rodzicielskich kompetencji. Rezultatem badania są jednostkowe portrety przebadanych rodziców, jednak wynik przeprowadzonych wywiadów wykazał pewne tendencje w funkcjonowaniu tychże osób. Wszystkich przebadanych rodziców łączy wysoki poziom kultury pedagogicznej, przejawiający się w posiadanej przez nich wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych dziecka, uczuciach obecnych w relacji z nim oraz wykorzystywaniu swych kompetencji w procesie tworzenia dla niego zabawek indywidualnie dostosowanych do potrzeb, możliwości i zainteresowań.

Praca dotyczy działalności wolontariatu Caritas Archidiecezji Wrocławskiej na rzecz dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. W pierwszym rozdziale zostały omówione najważniejsze kwestie dotyczące wolontariatu począwszy od jego definicji i rodzajów przez funkcje oraz pozytywny i negatywny wymiar. Przedstawiono także rozwój idei wolontariatu i jego prawne aspekty oraz obszary pracy wolontaryjnej. Drugi rozdział poświęcony został profilowi wolontariusza - jego definicji i statusu społecznego. Opisano przebieg rekrutacji, wprowadzenia i szkolenia adeptów, motywy podejmowania działań wolontariackich wśród ludzi oraz etykę w pracy wolontariuszy. Problemem głównym pracy było ukazanie oceny działalności wolontariatu Caritas Archidiecezji Wrocławskiej na rzecz dzieci z rodzin dysfunkcyjnych przez wolontariuszy. Z badań wynika, że grupa badawcza pozytywnie odnosi się do wolontariatu. Większość badanych podkreśla życzliwość i profesjonalizm pracowników Caritas Archidiecezji Wrocławskiej i dobrze ocenia współpracę z nimi, o czym świadczy często wieloletnie zaangażowanie w działalność wolontaryjną.

Praca magisterska została napisana pod tytułem „Świat współczesnej młodzieży w świetle analizy wybranych seriali telewizyjnych”. Docelową grupę badawczą pracy stanowi pokolenie dzisiejszej młodzieży. Praca ma na celu analizę rzeczywistości młodzieżowej w oparciu o wybrane problemy badawcze oraz interpretację określonych scen z wyselekcjonowanych seriali pochodzenia amerykańskiego oraz polskiego. Praca składa się: ze wstępu, który wprowadza czytelnika do tematyki badań, z trzech rozdziałów głównych, które zawierają w sobie wyszczególnione podrozdziały, z zakończenia obejmującego wnioski z analizy badawczej oraz podsumowanie całości badań. Rozdział pierwszy niniejszej pracy magisterskiej określa podstawę teoretyczną wybranego tematu. W celu wstępnego wyjaśnienia tematyki współczesnej młodzieży w pierwszej kolejności zostało objaśnione zagadnienie młodzieżowej kategorii społecznej. Aby zrozumieć istotę młodzieży jako określonej kategorii w społeczeństwie zostały poruszone następujące kwestie: wybrane definicje i teorie młodzieżowe, kultura „młodzieżowa” oraz problemy pokolenia młodzieży. Następnie został wyjaśniony obszar edukacji oraz kultury popularnej. Fragment ten pełni rolę wstępu do analizy opierającej się na wybranych serialach telewizyjnych. W tej części pracy zostały wytłumaczone pojęcia: kultury, kultury masowej oraz kultury popularnej. Został również poruszony temat edukacyjnego potencjału kultury popularnej. Ostatni fragment rozdziału pierwszego dotyczy serialu telewizyjnego jako fenomenu w kulturze popularnej. W tej części pracy zostało objaśnione: miejsce serialu telewizyjnego w kulturze współczesnej, jego ujęcia definicyjne wraz z historią powstania, rodzaje seriali oraz edukacyjny charakter seriali. Rozdział drugi pracy magisterskiej obejmuje podstawy metodologiczne pracy. We wstępie tego fragmentu został wyselekcjonowany problem główny badań oraz wynikające z niego problemy szczegółowe, które tworzą pewnego rodzaju ramy badań magisterskich. Problem główny brzmi następująco: Jak ukazany jest świat współczesnej młodzieży w wybranych serialach telewizyjnych?. Kolejnym elementem rozdziału drugiego jest wybór: paradygmatu, który będzie decydował o dalszym przebiegu badań, strategii badawczej, metody oraz techniki badań. Wyselekcjonowanym paradygmatem jest paradygmat krytyczny. Badania magisterskie będą przebiegać w zgodzie z teorią obecną w badań jakościowych. Metodą zbierania danych w niniejszej pracy jest przeszukiwanie archiwów, natomiast techniką badawczą- analiza treści. Rozdział trzeci zawiera analizę oraz wnioski z badań. Niniejszy rozdział pracy zawiera: przedstawienie wybranego materiału badawczego, który został wyselekcjonowany ze zbioru seriali pochodzenia polskiego i amerykańskiego, wstępne refleksje badawcze oraz próbę uzyskania odpowiedzi na postawione problemy szczegółowe w oparciu o analizę wybranych scen serialowych.

Istotą mojej pracy jest przedstawienie jak wygląda konflikt z perspektywy dorastającego człowieka. Próba zrozumienia jak postrzega samą istotę konfliktu, czy widzi go jako szansę rozbudowy relacji, czy też sytuację niosącą negatywne konsekwencje. Zaprezentowane wyniki pokazują, że konflikty w polskich domach nadal rozumiane są jako problem, a młodzież nie widzi w nim żadnej szansy na rozwój. Skutkuje to potrzebą szerszego przyjrzenia się czym dla nastolatka jest sytuacja sporna. Niniejsza praca została podzielona na pięć głównych części. Pierwsze trzy rozdziały są to rozważania teoretyczne, które stanowią jednocześnie wstęp do zrozumienia i przeanalizowania dokonanych przeze mnie badań. Rozdział I poświęcony jest przyjrzeniu się w jaki sposób przebiega okres dojrzewania zarówno pod względem psychicznym jak i fizycznym. Drugi rozdział to omówienie samej istoty komunikacji jej form, co stanowi podłoże do rozpoczęcia rozdziału III, dotyczącego konfliktu, jego przebiegu, form i konsekwencji. Zaprezentowany rozdział IV odnosi się do przygotowania badań empirycznych jakie zostały przeprowadzone dla użytku tej pracy. Rozdział metodologiczny oprócz metod badawczych zawiera istotne elementy informujące czytelnika, co do formy przystąpienia do badania. Ostatni rozdział poświęcony jest krytycznej analizie zaprezentowanych badań. Zawiera on również wnioski oraz komentarz pedagogiczny ze wskazaniem na możliwość poprawy zauważonych błędów wychowawczych.

Współcześnie osoby z niepełnosprawnością stanowią znaczny odsetek całej populacji. Przez lata były spychane na margines społeczeństwa. Ich sytuacja przez ostatnie lata zasadniczo się zmieniła, w szczególności osoby z dysfunkcjami coraz częściej korzystają ze swoich praw i dążą do samodzielności. Niemniej jednak wciąż zauważalny jest brak zrozumienia względem osób z dysfunkcjami, a stosowanie chociażby pejoratywnych sformułowań określających niepełnosprawność, ciągle krzywdzi niewinnych. Na przestrzeni wieków rozwijały się różne postawy społeczeństwa wobec osób z niepełnosprawnością. W historii często traktowano niepełnosprawność, jako zjawisko, które może zniszczyć idealny świat ludzi „normalnych”. Nic dziwnego, że osoby z niepełnosprawnością były i są prawie nieobecne we współczesnej kulturze, w tym w mediach. Niepełnosprawność nadal jest otoczona aurą tajemniczości, która wywołuje w ludziach lęk przed tym, co nieznane i inne. Najczęściej skutkuje to dystansowaniem się społeczeństwa do osób z niepełnosprawnością. Osoby z dysfunkcją rzadko można dostrzec w mediach masowych. Jeżeli już się w nich pojawiają to zazwyczaj występują w programach i artykułach poświęconych stricte niepełnosprawności. Niezmiennie brakuje informacji o osobach z dysfunkcjami w programach o innej tematyce. Moja praca dotyczy sposobów prezentowania wizerunku osób z niepełnosprawnością w środkach masowego przekazu. Pomimo, iż współcześnie propaguje się ideę integracji i równości, osoby te są najczęściej przedstawiane w stereotypowy sposób. W 2012 roku ratyfikowano w Polsce Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. W związku z powyższym dokumentem Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zwróciła się do wszystkich nadawców telewizyjnych o rozpowszechnianie pozytywnego wizerunku osób z dysfunkcjami w mediach. Przedstawianie obrazu osób z niepełnosprawnością w normalnych codziennych sytuacjach oraz jako osoby odnoszące sukcesy w życiu rodzinnym i zawodowym ma przed wszystkim podnieść świadomość społeczeństwa i zerwać z krzywdzącymi stereotypami. Praca magisterska składa się z trzech części. W części teoretycznej składającej się z dwóch rozdziałów zaprezentowane zostały zagadnienia związane z niepełnosprawnością. W pierwszym rozdziale przedstawiłam istotę i przyczyny niepełnosprawności, paradygmaty niepełnosprawności ze wskazaniem na współcześnie dominujące, wybrane rodzaje niepełnosprawności, które występują najczęściej oraz rys historyczny społecznych postaw wobec osób z niepełnosprawnością. W drugim rozdziale zajęłam się wizerunkiem osób z dysfunkcjami w mediach począwszy od opisania roli mediów we współczesnym świecie kładąc nacisk na ich funkcję manipulacyjną. Kolejnym elementem była analiza ustawodawstwa dotyczącego kreowania wizerunku osób z niepełnosprawnością z zaakcentowaniem wartości zagwarantowanych w różnych dokumentach tj. równość szans, sprawiedliwość i wolność. Na zakończenie części teoretycznej zaprezentowałam przegląd badań nad kreowaniem obrazu osób z

Przedmiotem pracy jest doświadczanie starości na podstawie analizy blogów seniorów. W rozdziale teoretycznym pracy omówiono zagadnienia dotyczące starości, internetu jako wyzwania współczesnego świata oraz fenomenu, jakim niewątpliwie stało się blogowanie w obecnym świecie. Podjęte zostały rozważania na temat pozycji człowieka starego w społeczeństwie i kulturze, zmiany jakie zachodzą w życiu osób starych oraz przedstawienie starości jako jednego z etapów życia człowieka. Następnie omówione zostały możliwości i zagrożenia wynikające z użytkowania internetu, jego edukacyjny i społeczny potencjał, a także sposoby użytkowania internetu przez seniorów. Poruszono także zagadnienia początków blogowania, dziennikarstwa internetowego oraz blogów jako pamiętników internetowych. W rozdziale metodologicznym omówione zostały cel i problemy badawcze pracy, paradygmaty w badaniach edukacyjnych, strategie ilościowe i jakościowe oraz metody zbierania danych. Rozdział trzeci zawiera analizę zebranego materiału i odpowiedzi na problemy badawcze postawione w pracy, dotyczące stosunków rodzinnych i partnerskich seniorów, podejmowanych przez nich aktywności, opisywania swojej starości i problemów, z jakimi muszą zmierzyć się w codziennym życiu.

Celem niniejszej pracy jest określenie komunikacji społecznej dzieci z zespołem Downa w środowisku przedszkolnym w placówce integracyjnej. Problematyka pracy skupia się wokół ustalenia sposobu komunikacji, zabawy, wyrażania i rozumienia emocji, nawiązywania relacji społecznych oraz rozwiązywania trudnych sytuacji w relacjach z rówieśnikami przez dzieci z zespołem Downa w wieku przedszkolnym w placówce integracyjnej. W pracy podjęto również tematykę samoobsługi i samodzielności dzieci z zespołem Downa, a także trudności pojawiających się na drodze ich adaptacji społecznej. Oprócz wymienionych obszarów zainteresowań badawczych, w pracy kierowano się również poznaniem stosowanych wobec dzieci z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym alternatywnych i wspomagających metod komunikacji oraz wykorzystywanych technik i metod terapeutycznych. W ramach przeprowadzonych badań wykorzystano metodę indywidualnych przypadków. Zebrany podczas badań materiał pozwala stwierdzić, iż ze względu na liczne zaburzenia w rozwoju oraz budowie anatomicznej wynikające z omawianego zespołu, dzieci dość często spotykają się z problemami w komunikacji społecznej. Dzieci z zespołem Downa w celu porozumiewania się, nawiązywania oraz podtrzymywania kontaktu społecznego, a także wyrażania emocji w relacjach z rówieśnikami najczęściej wykorzystują mowę ciała (gesty, mimikę). Ponadto komunikacja społeczna dzieci z zespołem Downa w środowisku przedszkolnym w placówce integracyjnej najczęściej odbywa się w sytuacjach codziennych, takich jak: wspólne zabawy, uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych, spożywanie posiłków w przedszkolnej stołówce, czy korzystanie z przedszkolnego ogrodu i placu zabaw.

Moja praca magisterska została podzielona na cztery rozdziały. W rozdziale I zdefiniowałam i sklasyfikowałam pojęcie narkomanii, jej fazy, wybrane rodzaje narkotyków, przyczyny i następstwa zażywania narkotyków. Rozdział II zawiera opis i charakterystykę Stowarzyszenia Monar, lidera i społeczności terapeutycznej. W rozdziale III przedstawiłam metodologię badań. Rozdział IV zawiera analizę i interpretację wyników przeprowadzonych przeze mnie badań, w Monarze w Milejowicach. Każdy podrozdział zatytułowany jest jako problem badawczy. Opisałam refleksje, spostrzeżenia osób badanych, które dotyczyły ich stanu zdrowia, relacji w rodzinie, przyczyn ich uzależnienia. Zapytałam badanych także o ich plany na przyszłość i marzenia. Uzyskane informacje zawarłam w tym rozdziale.

Praca dotyczy zagadnień z zakresu więziennictwa i obejmuje problematykę satysfakcji zawodowej funkcjonariuszy Służby Więziennej. Wydawać by się mogło, że praca w zakładzie karnym nie jest w stanie dostarczyć pracownikowi satysfakcji, jednak badania pokazują, że czynników wpływających na poziom zadowolenia i tym samym satysfakcję z wykonywanej pracy jest wiele. Jedni uważają, że ma to związek z charakterem pracy, pełnioną funkcją czy warunkami, inni natomiast doszukują się tego w cechach osobowości pracownika, wieku czy płci. W rozdziale pierwszym scharakteryzowane zostały prawne podstawy dotyczące zadań, struktury i organizacji miejsca pracy funkcjonariuszy. Następnie podjęto rozważania na temat specyfiki pracy zawodowej, zadowolenia z pracy, motywów podejmowania pracy w zakładzie karnym oraz zagrożenia z tego wynikające. Rozdział drugi zawiera metodologię badań, a więc przedmiot i cel przeprowadzonych badań, problemy oraz hipotezy badawcze, zmienne i wskaźniki. W tym rozdziale scharakteryzowany został także teren i grupa badawcza. Ostatni rozdział obejmuje analizę wyników badań własnych oraz weryfikację postawionych hipotez. Całość pracy zamyka zakończenie, bibliografia oraz aneks.

Przedmiotem przeprowadzonych badań uczyniłam bezdomność kobiet w społecznej przestrzeni wielkiej aglomeracji miejskiej. Problem bezdomności towarzyszy społeczeństwom od wieków. Obecnie staje się on bardzo widoczny i przybiera coraz większą liczebność. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest duże rozwarstwienie społeczne. Również stopniowa cyfryzacja codziennego życia i pracy, staje się trudnością dla ludzi, nieposiadających odpowiednich kompetencji. Ważną kwestią do poruszenia staje się omówienie specyfiki funkcjonowania kobiet w warunkach bezdomności. Jest to bowiem specyficzna grupa społeczna z uwagi na powiązania bezdomności kobiet i dzieci. Częściej kobiety aniżeli mężczyźni nie posiadając mieszkania realizuję w dalszym ciągu funkcje rodzicielskie wobec dzieci. Związane jest to z nowym problem społecznym, jakim jest bezdomność całych rodzin. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich traktuje o bezdomności wśród współczesnych kobiet. Przytoczone zostały przyczyny oraz przejawy, a także etapy stawania się osobą bezdomną według literatury przedmiotu. W tym rozdziale omówiona została specyfika funkcjonowania kobiet w sytuacji bezdomności. W rozdziale drugim zostały opisane identyfikatory funkcjonowania człowieka w przestrzeni społecznej. Zwróciłam uwagę na przyjazne i nieprzyjazne wymiarach funkcjonowania człowieka w przestrzeni społecznej. Omówiłam również zagadnienie stygmatyzacji w przestrzeni społecznej. W rozdziale trzecim wskazałam na metodologiczne podstawy moich badań. Wskazałam i opisałam przedmiot i problematykę, którą poruszyłam oraz opisałam procedurę badawczą. Ostatni rozdział pracy dotyczy wyników badań na podstawie wywiadów z kobietami bezdomnymi funkcjonującymi w przestrzeni społecznej miasta Wrocławia. Skupiłam się na wskazaniu przestrzennych wymiarów funkcjonowania badanych kobiet bezdomnych. Zwróciłam uwagę również na obszary, w których kobiety bezdomne podlegają stygmatyzacji oraz jakie są reakcje i postawy innych ludzi wobec nich. Opisałam wreszcie jakiego rodzaju wsparcia instytucjonalnego i społecznego otrzymują badane przeze mnie kobiety bezdomne.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest funkcjonowanie rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością intelektualną. Przedmiotem moich badań jest rodzina, która posiada dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Celem jest natomiast, próba scharakteryzowania i określenia funkcjonowania takiej rodziny. Głównym problemem badawczym jaki postawiłam jest: jak funkcjonuje rodzina z dzieckiem z niepełnosprawnością intelektualną? Natomiast problemy szczegółowe to: jaki był proces oswajania się z nową sytuacją (uczucia, emocje, myśli, wiedza na temat niepełnosprawności), jaką było pojawienie się dziecka z niepełnosprawnością intelektualną?, Jakie problemy wiążą się z wychowaniem dziecka z niepełnosprawnością intelektualną?, Jakie było otrzymane wsparcie lub jego brak, udzielane przez instytucje powołane do niesienia pomocy rodzinom z dzieckiem z niepełnosprawnością intelektualną? W swojej pracy posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Technikę jaką zastosowałam to wywiad jawny skategoryzowany oraz obserwacja. A narzędzie to kwestionariusz wywiadu. W pracy magisterskiej przeprowadziłam trzy wywiady z mamami dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Wszystkie dzieci miały orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym. Jeśli chodzi o funkcjonowanie rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością intelektualną głównie nasuwają się wnioski takie, że życie takich rodzin nie różni się znacząco od życia rodzin z dzieckiem zdrowym. Głównym elementem odpowiedniego funkcjonowania jest odpowiednia organizacja czasu, ułożenie sobie planu dnia i jak najmniejsza ilość zamartwiania się na zapas. Ale wiążą się też takie problemy jak brak kolegów i koleżanek w wieku rówieśniczym dziecka z niepełnosprawnością intelektualną, agresja i nieposłuszność dzieci. Jeśli chodzi o placówki, które są powołane do niesienia pomocy na rzecz osób chorych intelektualnie to rodzice z nich nie korzystają. Jest to efektem tego, że takie placówki nie są w miejscu zamieszkania co wiąże się z dodatkowymi kosztami dojazdu do miejsca, w którym one się znajdują czy poświęcenia jeszcze więcej czasu. Każda rodzina, z która przeprowadzałam wywiad była rodziną rozbitą (brak ojca w domu).

Przedstawiona praca pod tytułem ,,Macierzyństwo i nauka. Sytuacja młodych matek-studentek" dotyka bardzo ważnych aspektów odnoszących się do macierzyństwa i nauki oraz łączenia tych dwóch ról. Macierzyństwo jest darem dla każdej kobiety, daje jej radość i spełnienie. Praca ta ma za zadanie przybliżyć jak radzą sobie młode kobiety łączące role matki i studentki. Część praktyczna poświęcona jest badaniom w formie wywiadu narracyjnego. Dzięki tej technice zbierania treści zostały uzyskane satysfakcjonujące wyniki umożliwiające odpowiedź na postawione problemy badawcze.

Moja praca ma charakter empiryczny. Podczas procesu badawczego podjęłam badania, które dotyczyły przesłanek rodzicielskich na temat wychowania bezstresowego oraz jego konsekwencji. Uwagę zwróciłam także na określenie specyfiki wychowania bezstresowego w badanych rodzinach, konceptualizację przesłanek wychowania bezstresowego, a także na określenie zakresu koniecznego wsparcia rodziny w kontekście negatywnych konsekwencji wychowania bezstresowego dzieci. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale omawiam wychowawcze funkcjonowanie rodziny współczesnej, przedstawiam między innymi pojęcie rodziny współczesnej oraz jej funkcję. Drugi rozdział to Pedagogiczne konotacje wychowania bezstresowego dziecka w rodzinie, gdzie omawiam istotę bezstresowego wychowania i jego konsekwencje. W rozdziale trzecim pracy -Metodologiczne podstawy badań własnych, przedstawiam przedmiot moich badań, ukazuję problem badawczy i jego cele. W drugim paragrafie, trzeciego rozdziału dokonuję wyboru metody oraz techniki badawczej. Kończąc rozdział metodologiczny charakteryzuje populację badawczą. W rozdziale czwartym mojej pracy - Specyfika wychowania bezstresowego w badanych rodzinach, jest analizowany uzyskany na drodze badań własnych materiał empiryczny. Na końcu pracy prezentuję wnioski wynikające z przeprowadzonych badań.

Rodzina, uważana za podstawowe środowisko życia człowieka, wymaga osobistego zaangażowania każdego z jej członków w budowę wspólnego dobra. Wkład pojedynczych osób nadaje jej określony kształt, wyznacza kierunki przyszłości, stając się dla młodych ludzi punktem odniesienia przy zakładaniu własnej rodziny. Wychowanie na jednej z płaszczyzn przejawia się w zaangażowaniu dzieci w czynności domowe wykonywane w codziennym życiu. Mechanizm ten rodzice wykorzystują zarówno w celu odciążenia swoich obowiązków domowych i nauczania dzieci odpowiedzialności w życiu rodzinnym. W niniejszej pracy skupię się na analizie funkcjonowania osób pochodzących z rodzin wielodzietnych. Problematyka pracy lokuje się w obszarze pedagogiki rodziny. Poruszając kwestie związane z tą dziedziną zjawisko, które badam może stanowić jej cenne podłoże. Praca składa się z czterech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały stanowią teoretyczne rozważania badanego zjawiska na podstawie literatury pedagogicznej. W tym: dzietności w ponowoczesności, polityki prorodzinnej w Polsce, istoty środowiska rodzinnego, dysfunkcjonalność rodziny, roli rodziny wielodzietnej w życiu dziecka czy trudnych sytuacji, wobec których codzienne staje rodzina wielodzietna. Konieczność poznania i zbadania powyższych zagadnień uzasadnia chęć podjęcia badań w grupie osób pochodzących z rodzin wielodzietnych. Trzeci rozdział określa założenia i procedurę badań własnych. Określiłam w nim bowiem przedmiot, cel badań, problemy badawcze, metodę i techniki badań. Szczególną uwagę poświęciłam analizie metody indywidualnego przypadku, techniki wywiadu i obserwacji. Następnie scharakteryzowałam środowisko osób badanych, by w móc dokonać analizy zebranych wyników badań. Korelacja wielu zmiennych pozwoliła dokonać charakterystyki osób pochodzących z rodzin wielodzietnych Rozdział czwarty stanowi analizę badań własnych. Na podstawie zebranych materiałów badawczych, za pomocą metody indywidualnego przypadku, stworzyłam kategoryzację wywiadów. Skupię się na kilku istotnych kwestiach i obszarach badawczych. Skupie się na kilku istotnych kwestiach i obszarach badawczych. Omówię specyfikę rodzin wielodzietnych, ich funkcjonalność i oczekiwania w zakresie wsparcia ze strony państwa i rodziny

Przedmiotem niniejszej pracy dyplomowej jest duchowy wymiar turystyki religijnej. Zagadnienie to rozważane jest na podstawie badań wśród młodzieży należącej do grupy przykościelnej, biorącej udział w turystyce religijnej. Turystyka religijna powiązana jest z duchowością i religijnością, które to sfery wyrażane są poprzez różne aktywności. Celem pracy było określenie oddziaływania turystyki religijnej na duchowość jej uczestników. W pierwszym rozdziale pracy zatytułowanym „Duchowość współczesnego człowieka- dylematy i rozstrzygnięcia” znajduje się odpowiedź dotycząca funkcjonowania człowieka wierzącego i podróżującego na płaszczyźnie religijnej połączonej z turystyką. W rozdziale wskazana jest geneza podejmowania tej aktywności jak i rezultaty z niej wynikające. Rozdział drugi nosi nazwę „Metodologiczne podstawy badań własnych”. Przedstawione zostają w nim cel i problem badawczy. Następnie omówione zostają paradygmaty w badaniach edukacyjnych, wyróżnia się przy tym paradygmat: pozytywistyczny, interpretatywny, na którym opierać się będzie praca, krytyczny i postmodernistyczny.. Trzeci rozdział pracy nosi tytuł „Analiza wyników badań” i rozpoczyna się od krótkiej charakterystyki grupy badanej. W dalszej części znajdują się opracowane wyniki badań własnych, przeprowadzone za pomocą wywiadu narracyjnego w grupie osób od 20-31 lat. Wszyscy uczestnicy badania należą do grupy Niniwa Trep z Kędzierzyna-Koźla. Zakres czasowy badań obejmuje okres od lutego do marca 2017 roku. Całość pracy zamyka zakończenie, bibliografia oraz aneks.