Celem pracy jest rozpoznanie w przekazach prasowych kwestii dotyczących trudności wychowawczych adolescentów oraz próba zdiagnozowania wartości edukacyjnej zawartości treściowej materiałów poruszających ten problem na przykładzie czasopism społeczno- kulturalnych "Przyjaciółka" i "Dobre rady". Okres adolescencji, nazywany również okresem dojrzewania, jest po etapie dzieciństwa, czasem intensywnych przemian, którym podlega większość procesów rozwoju ( zarówno biologicznych, psychologicznych i społecznych). Dorośli obawiając się o to, czy dokonujące się w ich dziecku przemiany zmierzają we właściwym kierunku, niejednokrotnie poszukują form wsparcia i pomocy. Media, w tym również prasa są ważnymi narzędziami służącymi do edukacji poszczególnych jednostek. Szczególne miejsce zajmuje tutaj prasa kobieca stanowiąca nieprzebrane źródło informacji, niezgłębioną skarbnicę wiedzy praktycznej dla kobiet podejmujących różne role społeczne.

W mojej pracy zajęłam się ukazaniem pomocy świadczonej ofiarom handlu ludźmi w kontekście działalności Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej. W rozdziale pierwszym robię przegląd literatury przedmiotu, definiując pojęcie handlu, piszę o typologii, skali zjawiska, jego mechanizmach i obowiązującym prawodawstwie, przywołuję historii i wymieniam organizacje, które w Polsce walczą z tym procederem. Handel ludźmi to „werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem” przemocy gróźb, porwania, podstępu, oszustwa, wykorzystania złego położenia osoby, przyjęcia lub udzielenia korzyści majątkowych osobie, która sprawuje opiekę nad inną osobą. Celem jest wykorzystanie (karalne, nawet jeśli za zgodą osoby pokrzywdzonej w procederze) w prostytucji, pornografii, pracy przymusowej, różnych formach niewolnictwa i pozyskanie narządów. Ważne jest również, że chodzi o wszelkie wykorzystanie, poniżające godność człowieka. „Niewolnictwo jest stanem zależności, w którym człowiek jest traktowany ja przedmiot własności. Tak definiuje handel ludźmi nasz Kodeks Karny. W historii pomagania ofiarom handlu ludźmi mamy najpierw podejście dyktowane chrześcijańskim miłosierdziem, które z czasem ewoluuje w kierunku systemowego wsparcia ofiar i walki ze zjawiskiem prostytucji, które z handlem jest nierozłącznie związane. Sporo miejsca poświęciłam w swojej pracy okresowi dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to Państwo Polskie intensywnie działało w tym obszarze. Powstały wówczas nieocenione inicjatywy obywatelskie w postaci stowarzyszeń Misji Dworcowych a także powołano do istnienia Policję Kobiecą. Pracę resocjalizacyjną z kobietami uwikłanymi w prostytucję i handel ludźmi prowadziły wówczas żeńskie zgromadzenia zakonne. W naszym kraju współcześnie problem handlu ludźmi jest poruszany na szczeblu między resortowym. Przy Departamencie Polityki Migracyjnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych powołany jest Zespół ds. Zwalczania i Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi. Działa kilka znaczących organizacji pozarządowych, które również zajmują się tematem: Fundacja La Strada, Fundacja Dzieci Niczyje, Fundacja ITAKA, Fundacja Eurohelp. W rozdziale metodologicznym określiłam główny problem badawczy, za którym stoi pytanie: Jak Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej pomaga ofiarom handlu ludźmi? A szczegółowo chciałam zbadać, jaka jest historia oraz ramy formalno – organizacyjne Zgromadzenia i jakie formy działalności prowadzi Zgromadzenie na rzecz ofiar handlu ludźmi? Opisałam grupę badawczą, na którą składają się zainicjowane i prowadzone przez siostry instytucje. Jako metodę badań zastosowałam metodę monograficzną z techniką klasycznej analizy wewnętrznej (treściowej) dokumentów oraz otwarty wywiad pogłębiony. Jako metodę pomocniczą zastosowałam obserwację. Rozdział trzeci będący monografią Zgromadzenia, zawiera prezentację wspomnianych wcześniej, prowadzonych przez siostry instytucji: Stowarzyszenia Po – MOC, Ośrodka Rehabilit

Niniejsza praca traktuje o powstaniu oraz rozwoju organizacji jaką jest Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Wskazuje na jej długotrwale realizowaną misję oraz ciąg przemian społeczno- kulturowych, które miały wpływ na jego oblicze. Skupia się na przedstawieniu potencjału tkwiącego w jednym z miejskich oddziałów TPD funkcjonującego w dolnośląskiej Oleśnicy. Zgromadzone materiały mają za zadanie przybliżyć jego sylwetkę, ogólną atmosferę oraz strukturę organizacji. Rozdział pierwszy i drugi prezentowanej pracy został poświęcony przybliżeniu ogólnego funkcjonowania TPD w Polsce, począwszy od jego powstania, aż do chwili obecnej. Na podstawie analizy literatury przedmiotu, zostały w nim zawarte informacje o rozwoju misji organizacji w poszczególnych latach oraz jak jej działalność była uzależniona od sytuacji polityczno-gospodarczej kraju. Rozdział trzeci omawia założenia metodologiczne prowadzonego badania, nakreśla jego cel, przedmiot i zakres, a także przedstawia metody gromadzenia informacji, które zostały wykorzystane. Kolejna część jest usystematyzowanym opisem przejawów aktywności TPD w Oleśnicy na przestrzeni lat, w którym za początek działalności przyjęto pierwsze wzmianki zamieszczone w kronice organizacji. Pozyskane materiały umożliwiły również stworzenie jego aktualnej charakterystyki zawartej w rozdziale piątym. Podczas wspomnianych czynności szczególny nacisk został położony na uchwycenie sił społecznych, które występują w organizacji oraz przestrzeni, w jakiej się znajduje. Dużą wartość w prezentowaną pracę wniosły wywiady z działaczami związanymi z oleśnickim oddziałem TPD. Osoby te w rozdziale szóstym, podzieliły się swoimi doświadczeniami, wspomnieniami, refleksjami oraz ciekawostkami z życia organizacji. Zwieńczeniem wysiłków badawczych są wnioski końcowe, które stanowią wypadkową analizy dokumentów, wycinków prasowych, własnej obserwacji oraz wywiadów przeprowadzonych z działaczami. Zgromadzone materiały umożliwiły wyszczególnienie czterech kategorii wniosków: zalet oraz mocnych stron, aktualnych problemów oraz słabych stron, zagrożeń, a także koncepcji i propozycji zmian możliwych do przeprowadzenia w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci w Oleśnicy. Podjęte czynności zmierzał do wyczerpującej odpowiedzi na pytanie „Jakim potencjałem społecznym dysponuje Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w Oleśnicy?”. Przedstawiona historia działalności oraz charakterystyka współczesnego funkcjonowania organizacji ukazuje ją jako platformę, która jest zdolna do połączenia wysiłków wielu niezależnych instytucji. TPD w Oleśnicy dysponuje rozległymi możliwościami, na które dodatkowo wpływa przychylność środowiska. W przestrzeni miasta Oleśnica Oddział TPD pełni funkcję rzecznika w sprawach dotyczących dzieci, do niego zgłaszają się o pomoc rodzice, szkoły oraz sami zainteresowani.

Praca nosi tytuł „Integracja w opinii studentów edukacji wczesnoszkolnej”. Zawiera treści teoretyczne, a także wyniki i analizę badań dotyczące opinii studentów na temat integracji w kontekście kształcenia integracyjnego. Praca składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy z nich skupia się na teoretycznym ujęciu zagadnień dotyczących edukacji integracyjnej. Na wstępie zostaje wyjaśnione pojęcie integracji przedstawiając definicje wielu autorów. W dalszej części pierwszego rozdziału opisywane są założenia omawianego systemu kształcenia, a następnie podstawy prawnej, która zawiera wskazania dotyczące organizacji szkół i przedszkoli integracyjnych. Drugi rozdział poświęcony jest praktycznym aspektom wspólnej edukacji dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Pojawiają się jej najważniejsze cele i zadania, a także formy i charakterystyka sposobu funkcjonowania placówki o takim charakterze. Oprócz tego wyszczególnione są czynniki, które wpływają na efektywność nauczania, a także argumenty za, i przeciw integracji. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Rozpoczyna się od wyjaśnienia istoty paradygmatu pozytywistycznego, bowiem właśnie w nim osadzone są badania. Ponadto, zobrazowany jest cel oraz przedmiot badań, również problemy badawcze. Dodatkowo opisane są metody, techniki oraz narzędzia wykorzystywane podczas badań. Rozdział czwarty jest najważniejszą częścią pracy. Zawiera przedstawienie wyników i ich analizę, odniesienia do badań innych autorów, a także osobiste refleksje autorki.

Opieka i wychowanie to niezwykle ważne aspekty życia rodzinnego. Od tego jak rodzice wypełniają te funkcje, może zależeć przyszłość ich dzieci. Staje się to niezwykle odpowiedzialnym zadaniem, kiedy obejmujemy opieką i wychowaniem pięcioro dzieci biologicznych oraz dziesięcioro podopiecznych rodziny zastępczej. Niniejsza praca przedstawia analizę właśnie takiego przypadku. Wielodzietność generuje wiele problemów, z którymi rodzina na co dzień się zmaga. Natomiast wielu podopiecznych w rodzinie zastępczej to prawdziwe wyzwanie. W niniejszej pracy skupiono się jedynie na wybranych aspektach funkcji opiekuńczej i wychowawczej, a w szczególności na relacjach panujących w rodzinie, spędzaniu czasu wolnego, kompetencjach rodziców zastępczych oraz na instytucjach, które wspierają rodzinę w jej codziennym funkcjonowaniu. Praca składa się z sześciu rozdziałów, wstępu oraz bibliografii. We wstępie przybliżono podstawowe pojęcia, które stanowią podstawę do dalszych rozważań. W rozdziale pierwszym przedstawiono rodzinę pod kątem definicji i typologii oraz podkreślono rolę rodzin zastępczych i normy prawne ich dotyczące. W drugim rozdziale poruszono temat klasyfikacji funkcji rodziny, porównano je z funkcjami rodziny zastępczej oraz wyodrębniono wybrane aspekty funkcji opiekuńczej i wychowawczej, których dotyczyło badanie. W rozdziale trzecim przedstawiono założenia metodologiczne pracy, na które składają się cel, przedmiot badań oraz problemy badawcze. Głównym celem niniejszej pracy było poznanie funkcjonowania rodziny zastępczej w kontekście wypełniania przez nią funkcji opiekuńczej i wychowawczej. W badaniach wykorzystano metodę indywidualnego przypadku z technikami: obserwacja, wywiad i analiza dokumentów. Rozdziały czwarty i piąty stanowią analizę wyników badań i zawierają dokładny opis powstania rodziny zastępczej i analizę wypełniania przez nich wyżej wymienionych funkcji. Rozdział szósty stanowi zarazem podsumowanie wyników badań jak i zakończenie pracy wraz z wnioskami. Bibliografia zawiera akty prawne, opracowania, artykuły oraz netografię dotyczące tematu.

Tematyka pracy dotyczy terapii zajęciowej. Celem pracy jest poznanie na podstawie podstawie literatury, czym jest terapia zajęciowa oraz jakie są jej cele. Ideą podjęcia tego tematu jest wykazanie związku pomiędzy uczestnictwem w warsztatach terapii zajęciowej a zwiększeniem produktywności, samodzielności oraz poprawności wykonywania czynności samoobsługowych dziecka. Prezentowane treści opisują proces terapii zajęciowej chłopca z zespołem Downa w warsztacie terapii zajęciowej w Miejskim Ośrodku Rehabilitacji i Usług Specjalistycznych przy ul. Norwida w Głogowie – od oceny funkcjonalnej przez zaplanowanie terapii aż po jej pierwsze efekty. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwsza część obejmuje analizę dostępnej literatury oraz ujęcie terapii zajęciowej w polskim systemie rehabilitacji. Szczególną uwagę autor poświęca metodom wykorzystywanym przez terapeutów zajęciowych. Znajdują się tu również informację, czym jest terapia zajęciowa oraz do kogo jest skierowana. W treści rozdziału teoretycznego dowiadujemy się również o historii tej dziedziny rehabilitacji. W rozdziale drugim autor skupia się na metodologii badań. Praca opiera się na metodzie studium indywidualnego przypadku, gdzie informacje pozyskiwane są za pomocą analizy dokumentów oraz wywiadu. Trzeci rozdział dotyczy wyników przeprowadzonych badań, gdzie autor przedstawia rezultaty swojej wnikliwej analizy dokumentów oraz pozyskanych w wywiadzie informacji. Następnie opisane są kolejne etapu procesu terapii zajęciowej, gdzie dowiadujemy się o przebiegu zajęć, metodach i technikach stosowanych w warsztacie. Poznajemy również sylwetkę dziecka, które brało udział w moich badaniach, a także kontekst rodzinny życia chłopca. Rozważania autora skupiają się także na współpracy specjalistów terapii zajęciowej z rodzicami chłopca. W treści pracy odnajdujemy również porównanie dokumentacji chłopca sprzed rozpoczęcia terapii oraz po 5 miesiącach uczestniczenia. Dzięki tym informacją autor wysnuwa wnioski o wpływie metody na rozwój chłopca a więc dowiadujemy się za pomocą, jakich sposobów i w jakim stopniu chłopieć nauczył się czynności samoobsługowych. Dzięki wnikliwiej analizie tematu poznajemy odpowiedź czy ma ona swoją rolę w przygotowaniu dziecka do samodzielnych działań i funkcjonowania w życiu społecznym.

Niniejsza praca dotyczy procesu diagnozy i terapii autyzmu. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały teorie dotyczące etiologii tego zaburzenia rozpoczynając od najbardziej popularnych teorii psychologicznych i psychoanalitycznych. Następnie przedstawiono te teorie, które na pierwszym miejscu stawiają przyczyny biologiczne takie jak: warunki ciąży i porodu, przyczyny genetyczne, czynniki neurologiczne i biochemiczne. W kolejnym rozdziale zajęto się rozpoznaniem autyzmu. Rozpoczęto od historycznego zarysu badań nad autyzmem oraz teorii dotyczących tego zaburzenia. Odniesiono się tutaj do badań Leo Kannera oraz triady autystycznej Lorny Wing i Judith Gould. Następnie omówiono zaburzenie autystyczne w kontekście innych całościowych zaburzeń rozwoju, które także zostały po krótce omówione. Są to: zaburzenie Retta, zespół Aspergera, inne dziecięce zaburzenia dezintegracyjne oraz zaburzenie hiperkinetyczne z towarzyszącym upośledzeniem umysłowym i ruchami stereotypowymi oraz inne głębokie zaburzenia rozwoju. Następnie przedstawiona została charakterystyka autyzmu w zakresie najbardziej charakterystycznych i zarazem najważniejszych objawów, którymi są: specyficzne interakcje społeczne, zaburzenia komunikacji, deficyt teorii umysłu oraz zaburzenie centralnej koherencji w autyzmie, zaburzenie procesów integracji sensorycznej. Omówiony został także zróżnicowany poziom intelektualny osób autystycznych. W kolejnej części pracy przedstawiono narzędzia diagnostyczne: kryteria diagnostyczne ICD-10, narzędzie M-CHAT-R, Skala Oceny Autyzmu Dziecięcego CARS, Profil Psychoedukacyjny PEP-R, a w zakresie terapii: terapia behawioralna oraz metoda integracji sensorycznej. Następnie omówiono metodologię podjętych badań, ich cel, problemy badawcze i metody badań. Ostatnią część pracy stanowi omówienie badania rozpoczynające się od analizy procesu diagnostycznego, a kończące na przedstawieniu terapii pacjenta na podstawie prowadzonej w placówce dokumentacji oraz wywiadu z psychologiem. Ta część pracy obejmuje analizę diagnozy, wywiadu z rodzicem pacjenta, dokumentacji dotyczącej pacjenta i wszystkich przeprowadzonych badań diagnostycznych opierających się na omówionych w rozdziale teoretycznym narzędziach. Terapia omówiona została na podstawie programu rewalidacji indywidualnej sporządzonej dla pacjenta oraz przykładowych kart pracy i procedur osiągania celów.