Tematem niniejszej pracy jest dwujęzyczność a komunikacja- projekt warsztatów dla rodziców. Znaczną uwagę przydzielono rozwojowi mowy dwujęzycznych oraz szczególnie został przedstawiony język polski osób dwujęzycznych, mieszkających na terenach Ukrainy, ale deklarujących się, jako Polacy. Celem pracy było opisanie zjawiska dwujęzyczności, teoretyczne zapoznanie się z tematem oraz stworzenie autorskiego projektu szkoleniowego. W pracy poruszono zagadnienia prawidłowego rozwoju mowy oraz procesów poznawczych uwzględniając bilingwizm i monolingwizm. Ważnym punktem w pracy jest autorski warsztat przeznaczony dla Polaków mieszkających na Ukrainie. Głównym celem warsztatu jest przyswojenie wiedzy na temat dwujęzyczności, uświadomienie rodzicom własnej tożsamości oraz kształcenie umiejętności wyrażania prawidłowych komunikatów. W związku z tym, że temat bilingwizmu jest dość szeroki, praca zawiera tylko niektóre aspekty dotyczące dwujęzyczności. Praca pozwala poznać i zrozumieć prawdy i mity przypisywane dwujęzyczności oraz prezentuje stwierdzenia i wnioski badaczy, ukazujące pozytywny wpływ dwujęzyczności na rozwój procesów poznawczych i intelektualnych na równi z osobami jednojęzycznymi.

Tematem pracy jest „Problem depresji wśród dzieci i młodzieży, a terapia pedagogiczna –projekt warsztatów dla nauczycieli i pedagogów”. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie zaburzenia, jakim jest depresja u dzieci i młodzieży oraz pokazanie metod i technik, jakimi mogą posługiwać się nauczyciele i pedagodzy przy zapobieganiu rozwoju tej choroby. Rozdział pierwszy poświęcony jest definicjom, które pojawiać się będą w mojej pracy oraz pomocy instytucjonalnej dla dzieci i młodzieży chorującej na depresję. Ponadto poruszone zostały aspekty praktyczne terapii pedagogicznej w szkole. W drugim rozdziale poruszony został temat depresji, a wraz z nim jej objawy, klasyfikacje, przyczyny jej pojawienia się u dzieci i młodzieży oraz konsekwencje nieudzielonej pomocy. W rozdziale trzecim opisano zagadnienia związane z terapią pedagogiczną. Zostały w nim zawarte cele terapii pedagogicznej, zasady jej skutecznego prowadzenia, jej rodzaje i formy oraz metody i techniki, jakie stosuje się w jej trakcie. W rozdziale tym poruszono także kwestię profilaktyki depresji, która łączy się ze stosowaną terapią pedagogiczną. Rozdział czwarty poświęcony został części warsztatowej, w której skład wchodzi teoria na temat pojęć związanych z zagadnieniem szkolenia oraz załączony autorski warsztat projektowy, który dotyczy sposobów profilaktyki depresji dzieci i młodzieży w szkole.

Celem pracy jest ukazanie czym charakteryzuje się dysleksja rozwojowa, co łączy się z tym terminem oraz w jaki sposób można sobie poradzić ze wspomnianymi trudnościami. W pierwszym rozdziale przedstawione zostało zjawisko dysleksji rozwojowej oraz jej powiązanie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Ponadto wymieniono przyczyny, objawy oraz klasyfikacje omawianego zjawiska. W rozdziale drugim ukazano specjalne potrzeby edukacyjne oraz to w jaki sposób łączą się z dysleksją rozwojową. Poruszony został również temat diagnozy oraz terapii. Trzeci rozdział poświęcony jest prawnym podstawom organizowania pomocy przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne oraz przez placówki edukacyjne. Do tego wymienione zostały poziomy pomocy, które zorganizowane są w Polsce. Rozdział czwarty charakteryzuje czym są szkolenia, jakie są ich rodzaje oraz plan. Do tego wymienione zostały metody, które są w nich wykorzystywane oraz cykl Kolba. W piątym rozdziale przedstawiony został autorski projekt szkolenia dla rodziców dzieci z dysleksją rozwojową. Wiedza zawarta w pracy, umożliwia zrozumienie czym są wspomniane trudności oraz w jaki sposób można pomóc osobom, które się z nimi zmagają.

Tematem niniejszej pracy jest „Rodzina w problemie alkoholowym – projekt warsztatów dla dzieci”. Praca skupia się uwagę na rodzinie w problemie alkoholowym, jej głównych problemach, funkcjach jakie pełni jako dysfunkcjonalny system. Głównym zadaniem pracy jest poznanie jej struktury, a także funkcjonowania dzieci w niej. Praca skupia również uwagę na osobowości dzieci, którą budują w rodzinie dysfunkcyjnej. Praca zawiera definicje alkoholizmu, rodziny i uzależnienia. Uwzględnia pomoc dzieciom z rodzin dysfunkcyjnych, jak również pomoc dla osób uzależnionych. Praca obejmuję również zagadnienia współuzależnienia całego systemu rodzinnego, a także zawiera charakterystykę DDA. Opisuje cechy osób, których w dzieciństwie dotknęło uzależnienie, któregoś z członków rodziny. W pracy zostały również przedstawione czynniki wpływające na proces uzależnienie. Znajdują się także biologiczne skutki picia oraz rozwój alkoholizmu. Praca obejmuje również zagadnienie nadużywania alkoholu przez rodziców oraz jego konsekwencji w wychowaniu dzieci. Zawiera również projekt warsztatów przygotowanych dla dzieci w celu wzmocnienia poczucia własnej wartości. Niska samoocena jest przejawem wychowywania się w rodzinie dysfunkcyjnej.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Pomoc w adaptacji dziecka do 4 klasy szkoły podstawowej - projekt warsztatów dla rodziców”. Pierwszy rozdział obejmuje teoretyczne rozważania. W pierwszym podrozdziale definiuje pojęcia dotyczące wybranego przeze mnie tematu. Są to między innymi: adaptacja, pomoc i jej rodzaje oraz stres i szkoła podstawowa. Następnie opisuję rozwój psychoruchowy dziecka 9-10 letniego oraz jego wpływ na przystosowanie się do nauczania przedmiotowego. W ostatnim podrozdziale zamieszczone są definicje nauczania przedmiotowego oraz wczesnoszkolnego, które pozwalają określić ich podobieństwa i różnice. W kolejnym rozdziale znajdują się rozważania dotyczące adaptacji jako procesu oraz poszczególne determinanty adaptacji, które wpływają na jej przebieg. Następnie przytoczone zostają problemy adaptacyjne, które mogą wpływać na powstawanie trudności u dzieci. Trzeci rozdział dotyczy sposobów udzielania pomocy oraz objęcia uczniów działaniami profilaktycznymi, w celu zminimalizowania ich stresu związanego z przystosowaniem do nowego otoczenia. W każdym z podrozdziałów umieszczone są zadania oraz działania, które mają na celu pomoc uczniom w przejściu oraz zaklimatyzowaniu się w czwartej klasie szkoły podstawowej. Pierwszy podrozdział dotyczy nauczycieli. Obejmuje on pomoc ze strony wychowawców klasy trzeciej i czwartej oraz nauczycieli przedmiotowych. Kolejny podrozdział zaadresowany jest do rodziców i obejmuje ich rolę w procesie adaptacyjnym. Na końcu umieszczone są zadania dla pedagogów, psychologów szkolnych oraz innych instytucji pomocowych. W ostatnim rozdziale znajdują się teoretyczne informacje dotyczące szkolenia. Są to między innymi: definicja, rodzaje oraz etapy cyklu szkoleniowego. Następnie zdefiniowane są metody szkoleniowe oraz czynniki, które wpływają na ich odpowiedni dobór. W trzecim podrozdziale znajduje się definicja cyklu uczenia się Kolba oraz jego poszczególne etapy. Wyróżnione są także style uczenia się, które mają wpływ na przebieg szkolenia. W ostatnim podrozdziale znajduję się stworzony przeze mnie autorski projekt warsztatu „Moje dziecko idzie do 4 klasy. Jak mu pomóc?”, skierowany do rodziców dzieci trzeciej klasy szkoły podstawowej. Znajdują się tam podstawowe informacje dotyczące szkolenia oraz opis poszczególnych czterech sesji stworzonych na podstawie cyklu Kolba.

Niniejsza praca stanowi próbę teoretycznego ujęcia zagadnienia edukacyjnych aspektów zarządzania czasem. Jej celem jest przedstawienie w sposób skondensowany, ale jednocześnie wyczerpujący, teoretycznych aspektów zarządzania czasem, podstawowych założeń edukacji dorosłych oraz zagadnienia szkoleń dla dorosłych. W pierwszym rozdziale, operując się na gruncie teorii andragogicznych oraz teorii zarządzania, opisuje teorie organizacji i zarządzania, proces zarządzania, na który składają się cztery elementy: planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie, kontrolowanie oraz podstawy zarządzania czasem. Drugi rozdział koncentruje się wokół podstawowych założeń edukacji dorosłych, rozróżniając bliskie, ale niejednoznaczne koncepcje edukacji i uczenia się, zarysowując istotę edukacji dorosłych, w oparciu o wybrane koncepcje andragogicze. Ostatni rozdział opisuje zagadnienie szkoleń dla dorosłych – rozrysowując ich specyfikę. Następnym elementem pracy w tym rozdziale jest aplikacja wybranej teorii andragogicznej do uczenia się "zarządzania sobą w czasie". Zwieńczeniem rozprawy jest analiza szans i zagrożeń zarządzania czasem w kontekście edukacyjnym.

Savoir vivre jest elementem kompetencji komunikacyjnych, te zaś stanowią jeden z ważniejszych komponentów zasobów współczesnych przedsiębiorstw.Stosowanie zasad etykiety porządkuje, ustala i hierarchizuje relacje w firmie, pozwala na realizowanie czytelniejszych relacji między pracownikami. Zwiększa to efektywność działania przedsiębiorstwa, umożliwiając lepszy obrót informacjami i wiedzą. Wiedza, aby mogła stanowić kapitał, musi być w ruchu, a ruch zapewniają stosunki międzyludzkie. Bazowanie na o komunikacji typowej dla kultury pozwala jednostce na większą swobodę, gdyż jednostka ucząc się zasad poprawnego zachowania posiada szerszą wiedzę o możliwościach zachowań w bardzo wielu kontekstach, jest to zbiór zasad zwiększających zdolność adaptacyjną jednostki.

Tematem projektu jest bajkoterapia, która występuje jako przykład redukowania napięć emocjonalnych u dzieci wieku szkolnym. Bajkoterapia polega na wykorzystywaniu tekstów literackich bajek i baśni w celach terapeutycznych, edukacyjnych i relaksacyjnych. Wykorzystuje się ją podczas warsztatów redukujących napięcia emocjonalnego. Odbiorcami bakjkoterapi są dzieci wieku szkolnym 7-9 lat Celem owego projektu było zaproponowanie zajęć o wartościach wynikających z poznania i zrozumienia własnych uczuć innych osób poprzez redukowanie napięć emocjonalnych za pomocą warsztatu bajkoterapii. W pierwszym rozdziale scharakteryzowano napięcia emocjonalne pod względem teoretycznym oraz przedstawiono analizę rozwojową u dzieci. W drugim rozdziale opisano metody pracy wychowawczej oraz techniki prowadzenia warsztatów. W trzecim rozdziale przedstawiono analizę pedagogiczną proponowanych zajęć o emocjach. W projekcie zaproponowano warsztaty o emocjach i uczuciach. Koncepcją projektu było zaprezentowanie zajęć, które wykażą rozwój emocjonalny poprzez oddziaływania wspierające. Zastosowanie oceniania kształtującego w scenariuszach dostarczy sposób sprawdzenia ewaluacji podopiecznych Pod koniec projektu opisano wpływ poszczególnych zabaw na sfery funkcjonowania.

Praca dyplomowa podejmuje problematykę porozumiewania się między rówieśnikami w wieku nastoletnim. Zawarłam w niej definicyjne ujęcie terminów komunikacji, komunikowania oraz komunikowania się. Opisałam różne podejścia rozumienia pojęcia komunikacji oraz wybrane modele porozumiewania się. Omówiłam rolę grupy rówieśniczej w kształtowaniu relacji, a także, jaki wpływ wywierają nowe technologie na sposób porozumiewania się, jakie niosą ze sobą skutki pozytywne i ograniczenia w tym procesie. Zawarłam etymologię słowa empatia, różne jej definicje oraz funkcje, jakie pełni. Opisałam sześć mechanizmów wpływających na pobudzenie empatyczne u człowieka, a także jej siedem poziomów. Skupiłam się na opisaniu rozwoju społecznego, emocjonalnego i psychicznego dzieci w wieku trzynastu lat. Cykl scenariuszy napisany w ramach pracy dyplomowej ma na celu rozwinąć umiejętności komunikacyjne, w tym umiejętności związane z rozpoznawaniem własnych stanów emocjonalnych oraz stanów emocjonalnych u rozmówcy, a także umiejętności nazywania ich. Ponadto, mają na celu zapoznać uczestników zajęć z poprawnym tworzeniem komunikatów. W związku z napisanymi scenariuszami, w pracy również zawarłam ogólne definicje metod i technik prowadzenia zajęć, a także wymieniłam i omówiłam metody i techniki użyte przeze mnie w scenariuszach. Scharakteryzowałam placówkę, w której realizowałam swój cykl scenariuszy, a także zespół klasowy, z którym miałam przyjemność pracować. Po przeprowadzonych zajęciach, opisałam wybrane ćwiczenia i zabawy, zaznaczyłam, co poszło po mojej myśli, na jakie problemy się natknęłam. Wskazałam również modyfikacje, których dokonywałam w trakcie zajęć, ale także te, które bym wprowadziła przy kolejnej możliwości przeprowadzenia tych scenariuszy.

Ludzie mogą komunikować się na wiele sposobów. Gestykulacja, mimika, mowa ciała dostarczają mnóstwo informacji. Każdego dnia komunikujemy się z wieloma osobami. Istnieją różne powody komunikacji. Komunikujemy się, aby zademonstrować to, co odczuwamy w danej chwili, by wyrazić własne potrzeby, chęci, wymienić wiadomości z drugim człowiekiem, aby uzyskać wsparcie od niego, zaspokajać swoje potrzeby. W toku komunikacji interpersonalnej człowiek dostarcza informacje drugiej osobie oraz otrzymuje je od tej osoby. Tematem powyższej pracy dyplomowej jest „Rozwijanie komunikacji werbalnej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym (7-9)”. Niniejszą pracę cechuje charakter projektowy. Postanowiłam pisać pracę o tej tematyce, ponieważ komunikacja werbalna jest bardzo ważną częścią rozwoju dziecka, a sam temat niezwykle ważny i warty zgłębienia. Celem niniejszej pracy była próba rozwinięcia komunikacji werbalnej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Współcześnie coraz mniej uwagi poświęca się komunikacji werbalnej, dlatego warto podjąć ten temat. Rozmowa dwojga ludzi nierzadko jest podmieniana na wysyłanie wiadomości tekstowych. Rodzice przeznaczają mało czasu na dialog ze swoimi dziećmi. Dla każdego główną rolę gra wirtualny świat w którym brakuje miejsca na dialog z drugim człowiekiem. Jest przesyłanie wiadomości w postaci zdawkowych zdań, posługiwanie się skrótami językowymi. Dlatego ważne jest, aby uwidocznić rozwój komunikacji werbalnej, na co zwracam uwagę w niniejszej pracy dyplomowej. Pierwszym rozdziałem, który został w niej napisany jest rozdział teoretyczny. Na jego wstępie skupiłam się na próbie scharakteryzowania kompetencji komunikacyjnych dzieci w młodszym wieku szkolnym. Pierwszy podrozdział poświęcony został charakterystyce kompetencji komunikacyjnych. Powołałam się tutaj między innymi na opracowania Anny Wojnarskiej oraz Kingi Kuszak. W drugim podrozdziale skupiłam się na technikach komunikacji werbalnej. Na wstępie zdefiniowałam komunikację i komunikację werbalną, ponieważ będzie to odpowiedni początek do kolejnych przemyśleń dotyczących technik komunikacji w następnej części niniejszego podrozdziału. Pytania to jedne z technik komunikacji werbalnej, które zostały scharakteryzowane w tym podrozdziale. Trzeci podrozdział był poświęcony roli nauczycieli oraz rodziców w kreowaniu kompetencji komunikacyjnych dziecka. W drugim rozdziale pracy skupiłam się na analizie rozwojowej dziecka w różnych okresach życia. Zostały tu zanalizowane zmiany jakie dokonują się w rozwoju człowieka zaczynając od fazy noworodka a kończąc na późnym dzieciństwie. Trzeci rozdział został poświęcony metodom pracy wychowawczej i pedagogicznej. Opisałam tu różne metody i techniki. Zaprezentowałam również autorskie scenariusze zajęć, które zostały zrealizowane z dziećmi w wieku 7-9 lat w Szkole Podstawowej Czwarty rozdział opisywał warunki miejsca, gdzie był realizowany projekt oraz refleksję pedagogiczną nad scenariuszami zajęć, które przeprowadzono. Opisano w niej co udało się zr

"Wykorzystanie procesu badawczego w kształtowaniu pełnomocności uczniów w wieku wczesnoszkolnym" stanowi próbę zgłębienia i przełożenia na praktykę współczesnych wskazań z zakresy dydaktyki. Uzasadnienie ich słuszności zamieszczone zostało w pierwszym rozdziale. Zawiera on kolejno : prawidłowości rozwojowe różnych obszarów funkcjonowania dziecka we wczesnej edukacji, charakterystykę idei pełnomocności uczniów i pojęć z nią z wiązanych oraz zagadnienia z zakresu konstruktywizmu w nauczaniu, ze szczególnym uwzględnieniem metody projektów. Zestawienie tych trzech głównych składowych pozwala na wykazanie, w tej części pracy, ich powiązań i uzasadnienie znaczenia podejmowanej problematyki. Tworzy to także zręby pod samodzielnie przygotowany projekt zajęć, którego podstawowym założeniem jest próba wdrożenia w rzeczywistość szkolną procesu upełnomocniania uczniów. Zgodnie z perspektywą przedstawioną wcześniej, ma się to dziać poprzez zrealizowanie z nimi projektu badawczego. Przebieg tego projektu, uwarunkowania, w jakich miał miejsce oraz wnioski do dalszej pracy, jakie z niego płyną, zawarte są w rozdziale trzecim. Ewaluacja własnych działań pozwala także w tym miejscu odnieść się do własnych umiejętności i deficytów w kontekście przyszłej pracy nauczyciela. Oparcie ewaluacji o podejście refleksyjnego praktyka jest próbą stałej weryfikacji podejmowanych działań i ukierunkowania się na dalsze doskonalenie na drodze zawodowej.

Zachowania ryzykowne młodzieży są coraz częściej spotykanym zjawiskiem, wraz z nieustanym rozwojem technologii zmieniają się również te zachowania. W pracy przedstawiam podstawowe pojęcia związane z tym zagadnieniem, ich formy oraz rozpowszechnienie. Odwołuję się do teorii zachowań ryzykownych/ problemowych Jessorów, funkcjonalności rodziny generacyjnej oraz resiliencji, które przedstawia jako czynniki chroniące przed podejmowaniem zachowań ryzykownych w sieci. Stawiane hipotezy oraz pytania badawcze zestawiam z opracowanymi wynikami badań statystycznych, w których rozróżnionych zostało sześć zmiennych niezależnych (funkcjonalność rodzinny pochodzenia, resiliencja, sukces szkolny, stres szkolny, cechy ADHD oraz potrzeba silnych wrażeń). Wskazując na znaczące korelację między zmiennymi niezależnymi a zmienną zależna (zachowanie ryzykowne w sieci) wskazuję na pewne zależność, które odnoszę do profilaktyki.

Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 192 osób z podziałem na podgrupy według płci i wieku (osoby poniżej 23 r.ż. oraz osoby w wieku 23 lat lub więcej). Zmienne główne to akceptacja pornografii i akceptacja prostytucji, a zmienne niezależne to funkcjonalność rodziny, prężność psychologiczna, kapitał kulturowy i ekspresja seksualności. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania udowodniły, że im wyższa ekspresja seksualności respondenta, tym wyższy jest poziom akceptacji pornografii i prostytucji, w tym przypadku hipoteza badawcza ma potwierdzenie w materiale badawczym. Pozostałe hipotezy nie uzyskały jednoznacznego potwierdzenia – zależności zgodne z hipotezami nie pojawiały się we wszystkich podzbiorach osób badanych. Zwraca uwagę jednak odmienne co do znaku skorelowanie obu zmiennych z funkcjonalnością rodziny i kapitałem kulturowy – funkcjonalność rodziny zmniejsza tolerancję respondentów dla omawianych zjawisk a kapitał kulturowy ja wzmacnia.

Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 155 osób, z podziałem na podgrupy wg płci i wieku. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania pozwoliły stwierdzić, że wszystkie trzy zjawiska przemocowe (sprawstwo, doznawanie i narażanie się), zgodnie z postawionymi w tej pracy hipotezami, są ujemnie skorelowane z trzema czynnikami zasobowymi – funkcjonalnością wychowawczą rodziny generacyjnej, poziomem prężności psychologicznej jednostki oraz poziomem jej kapitału społecznego. Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnieniu podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprowadzające się do wzmacniania trzech rodzajów zasobów: jakości wychowania w rodzinie, jakości wsparcia społecznego oraz indywidualnej zdolności do pozytywnej adaptacji.

Głównym celem pracy było zwrócenie uwagi na rolę funkcjonalności wychowawczej rodziny w rozwoju szkolnym i społecznym jednostek. Na podstawie literatury zdefiniowano to pojęcie jako sprzężenie resiliencji systemu rodzinnego i koncepcji autorytatywnego rodzicielstwa. Dodatkowo wyjaśniono szereg innych zagadnień związanych z rodziną i wychowaniem. Odpowiedzi na postawione pytania badawcze dostarczył materiał empiryczny, który jednocześnie potwierdził hipotezy. Narzędziem diagnostycznym była ankieta złożona z różnych skal. Analiza badań wykazała duże znaczenie poziomu funkcjonalności wychowawczej rodziny dla kształtowania się resiliencji indywidualnej, sukcesu szkolnego, powstawania stresu szkolnego, syndromu wypalenia uczniowskiego oraz przejawiania zachowań ryzykownych. Wnioski końcowe stały się podłożem do zaproponowania zaleceń diagnostyczno-wychowawczych.

Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 92 osób, z podziałem na podgrupy według płci. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania pozwoliły stwierdzić, że wszystkie badane czynniki: funkcjonalność rodziny pochodzenia, cechy Wielkiej Piątki osobowości, stres szkolny, sukces szkolny, prężność psychologiczna i stres zawodowy, przyczyniają się do powstania wypalenia zawodowego. Potwierdzają się zatem postawione hipotezy. Pewne odchylenia od tych prawidłowości zaobserwowano przy uwzględnieniu podzbiorów próby. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprowadzające się do zapobiegania wypaleniu zawodowemu i wzmocnieniu technik radzenia sobie ze stresem.

Praca ma charakter badawczy. Dane zostały zebrane za pomocą sondażu drogą elektroniczną. Próba liczyła 158 osób. W tej liczbie było 111 kobiet oraz 47 mężczyzn. Wszystkie osoby badane miały 20 lat lub więcej. Badania sprawdzały, czy istnieje korelacja pomiędzy zmiennymi zależnymi (problemy lękowe, depresyjne oraz nie asertywność), a zmiennymi niezależnymi (funkcjonowanie wychowawcze rodziny pochodzenia, prężność psychologiczna, stres szkolny oraz sukces szkolny). Korelacje pomiędzy zmiennymi zależnymi a funkcjonowaniem rodziny, prężnością psychologiczną oraz sukcesem okazały się – zgodnie z oczekiwaniami – ujemne. Korelacje zmiennych zależnych ze stresem szkolnym były dodatnie, a więc również zgodne z oczekiwaniami. Wszystkie hipotezy zostały potwierdzone. Najsilniejszy okazał się ujemny związek problemów internalizacyjnych z prężnością. korelacje ustalono pomiędzy prężnością psychologiczną a zmiennymi zależnymi. Najsłabszym korelatem problemów internalizacyjnych, choć istotnym statystycznie, był poziom sukcesu szkolnego.

Niniejsza praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały przeprowadzone na populacji 235 osób, z podziałem na podgrupy według płci i wieku. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania te pozwoliły stwierdzić, że zjawisko pośredniej autodestruktywności jest, zgodnie z postawionymi w tej pracy hipotezami, ujemnie skorelowane z trzema czynnikami – funkcjonalnością wychowawczą rodziny, sukcesem szkolnym oraz kapitałem społecznymi, dodatnia korelacja wystąpiła w przypadku cech ADHD. Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnieniu podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają na sformułowanie zaleceń profilaktycznych, które w swych założeniach sprowadzają się do wzmacniania jakości wychowania w rodzinie, wsparcia społecznego oraz indywidualnych zdolności.

Praca ma charakter empiryczny. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 148 osób, z podziałem na podgrupy wg płci i wieku. Do weryfikacji hipotez zastosowano współczynniki korelacji obrazowane dodatkowo wykresami korelacyjnymi. Badania pozwoliły stwierdzić, że tylko jedna zmienna (poszukiwanie wrażeń), zgodnie z postawioną hipotezą jest dodatnio skorelowana z poziomem zachowań ryzykownych, natomiast ujemnie skorelowane są dwie zmienne (prężność i sukces szkolny). Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnianiu podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować wnioski, na temat możliwości protekcji młodzieży poprzez wzmacnianie zdolności do pozytywnej adaptacji oraz wsparcie przy osiąganiu sukcesu szkolnego.

Problematyką mojej pracy licencjackiej jest wpływ uroczystości przedszkolnych na rozwój sfery społecznej małego dziecka w okresie średniego dzieciństwa. Postanowiłam zgłębić ten temat z kilku powodów. Pracując z dziećmi w przedszkolu zauważyłam, iż uroczystości przedszkolne są bardzo ważnym elementem ich rozwoju i dają podstawę zgodnego z zasadami życia społecznego w późniejszym życiu. Ponadto jest to etap, w którym dziecko zaczyna poznawać świat poprzez swoje własne doświadczenia zatem wszelkie emocjonalne bodźce są istotne. Obserwuję, że występy dzieci w trakcie rozmaitych uroczystości znacząco wpływają na ich rozwój emocjonalny, społeczny, intelektualny, dlatego w swojej pracy postaram się przybliżyć walory uroczystości przedszkolnych. Charakter mojej pracy jest projektowy. Zawiera wstęp, trzy rozdziały, zakończenie oraz bibliografię. W rozdziale pierwszym skupiłam się na opisaniu okresu średniego dzieciństwa. Analizując zagadnienie wpływu uroczystości przedszkolnych na rozwój sfery społecznej sięgnęłam o literatury psychologicznej i pedagogicznej opisującej ten problem. Skupiłam się także na celach i korzyściach płynących z zastosowania uroczystości przedszkolnych w edukacji dziecka. W tym rozdziale zawarłam również rozważania o roli nauczyciela edukacji przedszkolnej. W drugim rozdziale dokonałam opisu teoretycznego projektu edukacyjnego - czym jest, jakie ma cele i zastosowania. Ten rozdział zakończyłam autorskimi scenariuszami zajęć jakie miałam okazję przeprowadzić podczas praktyki ciągłej w przedszkolu. Trzecim rozdziałem mojej pracy jest ewaluacja mojego projektu. Przedstawiłam w oparciu o literaturę czym jest ewaluacja w ujęciu teoretycznym. Opisałam instytucję, w której odbywałam praktykę ciągłą i realizowałam swój projekt. Przeprowadzone przeze mnie zajęcia poddałam autoewaluacji. Zwróciłam szczególną uwagą na cele, które zrealizowałam oraz na to, czego nie udało się zrealizować podczas zajęć. Zakończenie potraktowałam jako przestrzeń do podsumowania całości pracy.

Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 77 z podziałem na płeć. Wszystkie osoby badane miały poniżej 20 lat. Zależności między zmiennymi były testowane w procedurze korelacyjnej. Badania pozwoliły stwierdzić że problemy depresyjne, lękowe oraz nieasertywność są ujemnie skorelowane z trzema zmiennymi niezależnymi (funkcjonalnością wychowawczą rodziny generacyjnej, prężnością oraz sukcesem szkolnym). W przypadku stresu szkolnego wszystkie trzy zmienne zależne są z nim dodatnio skorelowane. Wszystkie te wyniki są zgodne z postawionymi w pracy hipotezami. Wykazane w pracy zależności mogą pomóc w formułowaniu zaleceń profilaktycznych, które sprowadzają się do wzmacniania funkcjonalności wychowawczej rodziny, jakości i funkcjonalności środowiska szkolnego oraz indywidualnych zdolności do pozytywnej adaptacji.

Praca ma charakter empiryczny. Badania były ilościowe. Sondaż został wykonany na próbie liczącej 155 osób. Ich celem było zweryfikowanie związków pomiędzy ryzykownymi zachowaniami seksualnymi, a wybranymi zmiennymi- potrzebą silnych wrażeń, funkcjonalnością wychowawczą rodziny generacyjnej, cechami ADHD, prężnością oraz cechami osobowości z modelu Wielkiej Piątki. Hipotezy na temat związków między zmiennymi były testowane statystycznie przy użyciu współczynnika korelacji. Badania pozwoliły ustalić, że zaangażowanie w ryzykowne zachowania seksualne zależy od poziomu następujących czynników: funkcjonalności wychowawczej rodziny, otwartości, ekstrawersji, ugodowości, potrzeby wrażeń, ADHD, a także stabilności emocjonalnej. Pewne odchylenia od tych ogólnych prawidłowości wystąpiły przy uwzględnieniu płci oraz wieku badanych osób.

Niniejsza praca porusza problem podejmowania zachowań ryzykownych przez młodzież. Ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały przeprowadzone na populacji 235 osób z podziałem na wiek i płeć. Zależności pomiędzy zmiennymi były testowane na procedurze korelacyjnej. Badania pozwoliły stwierdzić, że zachowania ryzykowne korelują ujemnie z takimi zmiennymi, jak funkcjonalność wychowawcza rodziny pochodzenia, sukcesem szkolnym i sumiennością, a dodatnio z prężnością psychologiczną, cechami ADHD i ekstrawersją. Pewne odchylenia od tych ogólnych tendencji zaobserwowano przy uwzględnianiu konkretnych podzbiorów. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprowadzające się do wzmacniania jakości wychowania w rodzinie, jakości sukcesu szkolnego oraz wsparcia społecznego.

Praca ma charakter badawczy. Badania sondażowe zostały wykonane na populacji 235 osób. Udział w badaniu była z podziałem na wiek i płeć. Zbadano 111 kobiet w wieku młodszym niż 20 lat, 50 kobiet w wieku starszym niż 20 lat, a także 47 mężczyzn w wieku młodszym niż 20 lat,oraz 27 mężczyzn w wieku starszym niż 20 lat. Zależności miedzy zmiennymi były testowane metodą korelacyjną. Badania pozwoliły stwierdzić, że wypalenie uczniowskie, zgodnie z postawionymi w tej pracy hipotezami jest ujemnie skorelowane z sukcesem szkolnym, stabilnością emocjonalną, ekstrawersją, otwartością, sumiennością, funkcjonalnością wychowawczą rodziny, poziomem prężności psychologicznej jednostki i poziomem jej kapitału społecznego. Wypalenie uczniowskie jest natomiast pozytywnie skorelowane z stresem szkolnym, nasileniem cech ADHD oraz ugodowością. Wykazane w pracy zależności pozwalają sformułować zalecenia profilaktyczne sprawdzające się do wzmocnienia trzech rodzajów zasobów jakości wychowania w rodzinie, jakości wsparcia społecznego oraz indywidualnej zdolności do pozytywnej adaptacji.

Temat mojej pracy licencjackiej to "Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu- projekt warsztatów dla trenerów wokalnych". W swojej pracy dokonałam analizy procesu powstawania relacji i dialogu między nauczycielem a uczniem, biorąc pod uwagę związki indywidualnych czynników osobowościowych oraz kompetencji pedagogicznych. Dodatkowo zaproponowałam autorski warsztat dla nauczycieli śpiewu, usprawniający budowanie relacji opartej na dialogu. Wybór tego właśnie tematu wynika z mojej pasji, która daje mi dziś możliwości zawodowe. Mowa tu o śpiewie, używanym w szerokim, interdyscyplinarnym artystycznie spektrum. Związana jest z tym moja praca zawodowa oraz liczne doświadczenia, zarówno sceniczne jak i pedagogiczne. Pracuję jako wokalistka, śpiewaczka operowa oraz aktorka, dodatkowo uczę śpiewu uczniów indywidualnych oraz grupy dzieci i młodzieży, prowadzę również zajęcia emisji głosu. Studiuję śpiew solowy w Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz dodatkowo pobieram lekcje prywatne oraz biorę udział w różnorodnych warsztatach i projektach wokalnych. Będąc jednocześnie uczniem i nauczycielem, mogę obserwować przebieg procesu pedagogicznego z dwóch stron jednocześnie. Jest to dla mnie niezwykle rozwojowe, ciekawe i inspirujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. w pierwszym z nich pt. "Relacja jako kategoria pedagogiczna" omawiam pojęcie relacji, na podstawie licznych definicji, skupiając się na literaturze pedagogicznej. Definiuję relację wychowawczą oraz opisuję jej rodzaje. Dodatkowo prezentuję cechy i kompetencje nauczyciela, które mają wpływ na budowanie relacji w procesie edukacyjnym. W rozdziale drugim pt. "Budowanie dialogu w relacji trenera wokalnego i jego ucznia" opisuję pojęcie dialogu oraz jego rodzaje. Następnie odpowiadam na pytanie kim jest współczesny nauczyciel śpiewu, definiuję pojęcie trenera wokalnego oraz wymieniam cele i zadania, jakie stawia przed nim praca z młodymi wokalistami i śpiewakami. Opisuję również proces budowania dialogu w procesie nauki śpiewu, biorąc za wzór czołowe koncepcje pedagogiki dotyczące tego zagadnienia, otóż: pedagogikę twórczości i pedagogikę dialogu. W trzecim rozdziale pt. „ Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu – autorska propozycja warsztatów dla trenerów wokalnych” przedstawiam projekt autorskiego warsztatu dla trenerów wokalnych, którego celem jest poprawa komunikacji między nauczycielem a uczniem w procesie kształcenia wokalnego. Poprzedzam to opisem podstaw metodyki projektowania warsztatu, skupiając się na cyklu uczenia się przez doświadczanie Davida Kolba oraz metodach szkoleniowych wykorzystanych przy projektowaniu mojego warsztatu.

Niniejsza praca licencjacka składa się z trzech rozdziałów. Powyższy temat został zrealizowany za pomocą następującego doboru tematycznego. Pierwszy rozdział o tytule ,,Komunikacja interpersonalna w rodzinie’’ obejmuje zagadnienia związane z komunikacją interpersonalną w wymiarze ogólnym oraz jej rolą w relacji rodzic- dziecko. W pierwszym podrozdziale dokonuję omówienia definicji komunikacji oraz jej dwóch głównych rodzajów- komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Podrozdział drugi zawiera zagadnienia takie jak pojęcie rodziny, jej funkcje, relacje rodzica z dzieckiem w ujęciu trzech stylów wychowawczych, zakłócenia komunikacyjne, błędy wychowawcze wg. A. Guryckiej. Ostatnia część powyższego podrozdziału koncentruje się wokół skutecznej komunikacji w rodzinie. Drugi rozdział niniejszej pracy, ,,Coaching rodzicielski jako forma skutecznej komunikacji’’, koncentruje się wokół coachingu rodzicielskiego rozumianego jako forma skutecznej komunikacji W tym celu dokonuję rozróżnienia pomiędzy coachingiem a innymi formami wsparcia, takimi jak consulting, trening, szkolenie, mentoring, terapia czy poradnictwo w ujęciu ogólnym oraz rodzinnym. Następnie umiejscawiam coaching rodzicielski wśród innych rodzajów procesu coachingowego. W kolejnym podrozdziałach wyodrębniam niezbędne dla coacha kompetencje, postawy oraz umiejętności w zakresie komunikacji, jak również uniwersalne techniki i metody coachingowe, znajdujące zastosowanie również w coachingu rodzicielskim. W ostatnim podrozdziale poruszam tematykę właściwej komunikacji zachodzącej podczas procesu coachingowego. Trzeci rozdział niniejszej pracy zatytułowany jako ,,Doskonalenie komunikacji w rodzinie – projekt autorskiego warsztatu dla rodziców’’, poprzedzony podbudową teoretyczną, zawiera moją propozycję warsztatu kierowanego do rodziców, którzy chcieliby podnieść swoje kompetencje komunikacyjne. Warsztat został stworzony w oparciu o Cykl Kolba, kreujący wieloaspektowy model uczenia się przez doświadczenie. Poprzez jego kolejne etapy potencjalny uczestnik- rodzic ma szansę zapoznać się z tematyką coachingu rodzicielskiego, wyznaczyć cel w obszarze podnoszenia kompetencji komunikacyjnych oraz odkryć rolę, jaką pełni aktywne słuchanie oraz stawianie mocnych pytań w komunikacji z dzieckiem.

Praca licencjacka dotyczy kobiet powracających na rynek pracy po urodzeniu dzieci. Moim celem było stworzenie warsztatu według cyklu Davida Kolba, który kompleksowo pomógłby kobietom sferze zawodowej i prywatnej. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt. "Macierzyństwo" zawiera jej definicje, funkcje oraz typy. Opisane zostały przeze mnie zyski i straty przebywania na urlopie macierzyńskim oraz kompetencje społeczne nabyte przez kobiety w tym czasie. W rozdziale drugim pt. "Matki na rynku pracy" scharakteryzowany został współczesny rynek pracy. Zaprezentowałam również sytuację kobiet wracających do pracy oraz formy pomocy i instytucje pomocowe. Przybliżyłam możliwości wykorzystania poradnictwa w wspieraniu matek. W rozdziale trzecim pt. "Wspieranie kobiet w powrocie na rynek pracy - projekt autorskiego warsztatu" zdefiniowałam formy doskonalenia kompetencji, rodzaje szkoleń, model uczenia się przez doświadczenie oraz metody wykorzystane w projektowanym warsztacie. Na końcu umieściłam bibliografię, netografię oraz załączniki w postaci prezentacji.

Tematem pracy jest problematyka pomocy coachingowej i możliwości jej wykorzystania w kształceniu kompetencji skutecznego gospodarowania czasem. Zarządzanie czasem obejmuje szereg zagadnień takich jak właściwa hierarchizacja priorytetów, konstruowanie celów, nawyki. Dzięki opanowaniu tej umiejętności zdobywanie innych kompetencji będzie dużo łatwiejsze. Jest to kluczowe w dążeniu do rozwoju. Coaching może okazać się pomocny przy nauce zarządzania czasem, wskazując określone metody lub techniki oraz motywując do działania, wspierając w poszukiwaniu własnego, zindywidualizowanego potencjału. Celem pracy jest przeanalizowanie pojęcia coachingu w procesie odkrywania własnego potencjału i chęci do działania oraz zaprezentowanie uniwersalnych metod i technik zarządzania czasem, które mogą znacząco poprawić jakość życia w trakcie ich stosowania. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Coaching jako pomoc w organizacji własnego życia” omawiam pojęcie coachingu, jego cele oraz metody. Wspominam także o alternatywnych metodach wspierania rozwoju, roli coacha oraz roli klienta oraz w jaki sposób coaching może być wykorzystany jako narzędzie rozwoju organizacyjnego. Rozdział drugi pt. „Zarządzanie czasem jako kompetencja niezbędna młodym dorosłym” obejmuje w całości temat zarządzania czasem oraz jego wpływ na życie młodych dorosłych. Analiza tematu rozpoczyna się od samej istoty czasu w naszym życiu, jego perspektyw i teorii psychologicznych, kończąc na praktycznych metodach oraz ich oddziaływaniu na funkcjonowanie młodych dorosłych. Trzeci rozdział pt. „Pomaganie w zarządzaniu czasem – autorski projekt warsztatów dla młodych dorosłych” jest związany głównie z prezentacją autorskiego projektu warsztatu skierowanego bezpośrednio do młodych dorosłych, choć jego uniwersalne metody mogą znaleźć odbiorców również w innych etapach rozwoju. W ostatnim rozdziale przybliżam także definicje szkoleń, warsztatów i treningów oraz modelu uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

Temat mojej pracy licencjackiej to “Niebezpieczeństwa, jakie może nieść ze sobą poradnictwo- projekt warsztatu profilaktycznego dla doradców”, który obejmuje kwestie zagrożeń związanych z profesją doradcy oraz działalnością poradniczą. Doradca w swoim zawodzie zmaga się z wieloma zagrożeniami, które wywołane są różnymi czynnikami zarówno zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi. Uważam, że jest to temat wart uwagi i wskazany dla osób, które wiążą swoją przyszłość z działalnością poradniczą. W trakcie kształcenia studenci poradnictwa zapoznają się z ogólnymi zagrożeniami, które pojawiają się w pracy doradcy. Jednak uważam, że temat ten powinien być bardziej rozwinięty i szczegółowo omówiony na uczelniach, ponieważ przyszli doradcy powinni być dobrze zapoznani z możliwymi niebezpieczeństwami poradnictwa. Taka wiedza pozwoli na wcześniejsze zauważenie sytuacji zagrażającej procesowi poradniczemu i ewentualną interwencję. Odpowiednie wyszkolenie doradców z metod i technik pracy zapobiegającym zagrożeniom pozwoli na sprawniejszą organizację poradnictwa oraz zwiększy prawdopodobieństwo sukcesywnego zakończenia procesu poradniczego. W mojej pracy opisałam główne założenia poradnictwa, a także obszary na jakich funkcjonuje. Przedstawiłam różnego rodzaju zagrożenia, które mogą mieć negatywny wpływ na proces poradniczy oraz relację doradcy z klientem. Wyróżniłam również kilka metod i technik pracy, które przeciwdziałają ryzykownym sytuacją procesu pomocowego. W zaprojektowanym przeze mnie warsztacie zaproponowałam działania mające na celu zapoznać przyszłych doradców z niebezpiecznymi sytuacjami jakie mogą mieć miejsce w trakcie trwania procesu poradniczego, a także kształtować ich postawę wobec przeciwdziałania zagrożeniom poradnictwa.