Praca magisterska porusza temat terapii zajęciowej oraz pracy z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. Uwzględnia powstanie, filozofię oraz działanie terapii zajęciowej, jako dziedziny rehabilitacji. Przedstawia zawód terapeuty zajęciowego w Polsce. Praca zawiera definicję osoby z niepełnosprawnością, kryteria niepełnosprawności oraz potrzeby terapeutyczne tych osób. Uwzględnia priorytety pracy terapeuty zajęciowego z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. W pracy magisterskiej grupą badawczą byli młodzi terapeuci zajęciowi, którzy w latach 2012 - 2015 studiowali kierunek: Terapia zajęciowa na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Obecnie pracują z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. W badaniach własnych celem było określenie: Co ma wpływ na to, że terapeuci zajęciowi wybierają określone metody pracy? Praca magisterska ukazuje obraz młodych terapeutów zajęciowych, którzy po studiach rozpoczęli pracę zawodową z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną.

Tematem pracy jest ujęcie osoby zaburzonej psychicznie w filmie. Praca składa się z trzech części: części teoretycznej, metodologicznej i analizy danych. Część teoretyczna poświęcona jest literaturze tematu, w której poruszane są kwestie niepełnosprawności, stereotypu, stygmatu, piętna społecznego, a także miejsca osoby niepełnosprawnej w mediach oraz analizy filmu. Część metodologiczna zawiera informacje dotyczące celu badań, metod i technik wykorzystanych w pracy, narzędzi badawczych oraz czasu i obszaru przeprowadzonych badań. Analiza danych obejmuje analizę dziesięciu filmów z tematyki zaburzeń psychicznych skupiając się w szczególności na ujęciu głównego bohatera oraz jego chorobie. Pracę kończą wnioski z badań, które potwierdzają wcześniej postawioną hipotezę, iż kino nie odzwierciedla rzeczywistego obrazu zaburzeń psychicznych. Niniejsza praca skierowana jest na uświadomienie problemu jakim jest stygmat zaburzenia psychicznego, który ma swoje źródło na ekranie. Forrest Gump, Piękny umysł, Psychoza czy Lot nad kukułczym gniazdem to filmy klasyki kina. Znane są większości z nas. Z jednej strony rewelacyjne i godne uwagi filmy, zajmujące i fascynujące, z drugiej stawiające osobę chorą w problematycznej sytuacji. Forrest Gump ukazany jako nadzwyczaj zdolny chłopiec, później mężczyzna, mimo swojego upośledzenia jest geniuszem. Prawdą jednak jest, że w nikłym procencie, w prawdziwym życiu, zdarza się aby osoba upośledzona była jednocześnie genialna. Z podobną fabułą spotykamy się w Pięknym umyśle. Główny bohater posiada niebywały talent matematyczny, jednocześnie zmagając się ze schizofrenią. Psychoza przedstawia nam psychopatycznego mordercę, który na co dzień jest miłym i sympatycznym mężczyzną. Lot nad kukułczym gniazdem natomiast pokazuje szpital psychiatryczny jako więzienie, a pacjentów w roli przygłupów… Zaburzenia umysłowe wciąż postrzegane są przez społeczeństwo przez pryzmat stereotypu. Stereotyp to głęboko zakorzeniony w umyśle człowieka obraz, którego trudno jest się wyzbyć. Człowiek z zaburzeniem umysłowym bardzo często kojarzony jest jako osoba nieprzewidywalna, mało rozgarnięta, naiwna, posiadająca niejednokrotnie jakieś nadprzyrodzone zdolności, a także nierzadko uważa się ją za osobę niebezpieczną. Ze względu na niski poziom wiedzy ludzi na temat zaburzeń psychicznych społeczeństwo nieprzerwanie powiela ten stereotyp. Jednym z głównych źródeł, z którego ludzie czerpią wiedzę w tym temacie jest kino. Filmy są nieodłączną częścią naszej kultury, rozwijają, uczą czy relaksują. Faktem jest jednak, że kino nastawione jest na przyciągnięcie uwagi widza. Treść filmu staje się tutaj podstawą. Jak wiemy wszelkie choroby psychiczne otulone są nutą tajemnicy i niedostępności. Intrygują i przykuwają uwagę. Dodatkowo twórcy przy tym stosują różnorodne techniki, aby jeszcze bardziej zaciekawić widza. Obraz ukazywany w filmie jest więc, bardzo często, daleki od rzeczywistości. Tak skrzywiony obraz skutkuje uprzedzeniem lu

Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział teoretyczny zawiera informacje na temat edukacyjnych aspektów literatury popularnej na przykładzie relacji dorosłych odbiorców prozy Małgorzaty Musierowicz. Począwszy od scharakteryzowania kultury popularnej,z naciskiem na jej edukacyjny potencjał. Poprzez omówienie pedagogicznych perspektyw literatury popularnej między innymi wykorzystanie literatury popularnej w edukacji nieformalnej, biblioterapii i obecność jej w kanonie lektur szkolnych. Przedstawiono również twórczość i życiorys Małgorzaty Musierowicz. Rozdział metodologiczny zawiera informacje ne temat celu i problemu badawczego głównego jak i problemów szczegółowych. Omawia tematykę paradygmatów w badaniach edukacyjnych. Charakteryzuje strategie ilościowe i jakościowe wykorzystywane w badaniach pedagogicznych. Przedstawia charakterystykę badań jakościowych w tym głównie wywiadu narracyjnego, który został zastosowany w fazie badawczej. Analiza badań zawiera charakterystykę osób badanych, którą stanowi grupa kobiet w wieku 25-36 lat.W rozdziale trzecim przedstawione zostają wypowiedzi respondentek jak i analiza wypowiedzi przedstawiona przez autorkę pracy. Respondentki wypowiadały się na temat następujących problemów badawczych: -W jakich sytuacjach życiowych czytelniczki wykorzystują wiedzę na temat świata przedstawionego w książkach Małgorzaty Musierowicz?; -Jakie wartości akcentowane w prozie Małgorzaty Musierowicz są szczególnie istotne dla czytelników?; -Z jakimi bohaterami występującymi w prozie Małgorzaty Musierowicz i dlaczego utożsamiają się czytelnicy?; -Jakie istotne problemy życiowe zdaniem czytelników porusza proza Małgorzaty Musierowicz?; -W jaki sposób zdaniem czytelników proza Małgorzaty Musierowicz uczy relacji społecznych i rodzinnych?.

System pedagogiczny Marii Montessori jest rozpowszechniony w wielu krajach świata. W Polsce jego realizacja cieszy się równie ogromnym zainteresowaniem jak za granicą zwłaszcza w takiej placówce edukacyjnej, jak przedszkole. Większość z badaczy historii pedagogiki czy dydaktyki skupia się jedynie na opisaniu teoretycznych założeń systemu wychowawczego słynnej lekarki. Zaś moja praca stanowi próbę zbadania takiego problemu, jak realizacja metody Marii Montessori na przykładzie konkretnej placówki, jaką jest przedszkole Klub Krasnoludka znajdujące się we Wrocławiu. Zagadnienie to, jest moim zdaniem godnym poświęcenia mu uwagi. W moim mniemaniu, coraz więcej młodych rodziców poszukuje alternatywnych dróg edukacji dla swoich dzieci. W związku z tym można zauważyć, że we Wrocławiu powstaje coraz więcej placówek działających w oparciu o innowacyjne metody pracy z dziećmi. W pierwszym rozdziale czytelnik ma możliwość zapoznania się z założeniami teoretycznymi stanowiącymi podstawę systemu kształcenia montessoriańskiego. Warto podkreślić, że obszar rozważań dotyczących tegoż zagadnienia jest omawiany w literaturze bardzo obszernie. Dlatego też w swojej pracy przedstawiłam te aspekty koncepcji Marii Montessori, które były mi niezbędne do analizy działalności edukacyjnej badanego przedszkola. W drugim rozdziale czytelnik może zaznajomić się z metodologicznymi podstawami badań własnych opartymi na założeniach stworzonych przez znanych autorów literatury metodologicznej. Prezentacja ta, umożliwi czytającemu zapoznanie się nie tylko z celem i przedmiotem badań tejże pracy, ale i z metodą, technikami i narzędziami badawczymi, które służyły mi do realizacji mojego postępowania badawczego. Natomiast trzeci rozdział stanowi analiza badań przeprowadzonych w przedszkolu Klub Krasnoludka we Wrocławiu. Dzięki niej czytelnik dowie się, jakie elementy pedagogiki Marii Montessori wykorzystywane są w działalności badanej placówki.

Temat starości jest istotny, gdyż obecnie mamy do czynienia z procesami starzenia się społeczeństw w większości państw w Europie. W ich wyniku pojawiają się nowe zadania i problemy, a skutki tego procesu mogą być nieprzewidywalne. Ważne staje się tworzenie społeczeństwa, które akceptuje i szanuje osoby starsze, istotne jest więc poznanie postaw młodzieży wobec zjawiska starzenia się i ludzi starych. Niniejsza praca skupia się na postawach młodzieży z gimnazjum im. Jana Pawła II w Sycowie. W części pierwszej przedstawione zostały założenia teoretyczne pracy – starość na przestrzeni wieków, analiza zjawiska starzenia się społeczeństw Europy, problemy, jakie napotykają osoby starsze, oraz przedstawienie teorii starzenia się. W dalszej kolejności omówione zostały założenia metodologiczne. Następna część to analiza wyników przeprowadzonych badań, gdzie przedstawiona została charakterystyka badanych, ich stosunek emocjonalny do osób starszych i ich relacje z tymi osobami. Zakończenie i wnioski, w których znajdują się odpowiedzi na postawione pytania badawcze, stanowią dopełnienie pracy.

Praca dotyczy roli pedagoga i logopedy w terapii dziecka z opóźnionym rozwojem mowy, metodologia pracy skupia się wokół metody studium przypadku w badaniach jakościowych, część badawcza została zredagowana na podstawie obserwacji własnych, wywiadów z pedagogiem i logopedą dziecka z opóźnionym rozwojem mowy, rodzicami i opiekunami dziecka oraz na podstawie analizy dokumentów (medycznych, psychologicznych, wideo i audio). Praca ma na celu uświadomienie znaczenia pracy pedagoga i logopedy w terapii zaburzeń mowy, szczególnie w realizacji zadań terapeutycznych z zakresu wczesnej interwencji logopedycznej.

Rozwój mediów elektronicznych, oprócz pozytywnych stron, przyniósł również wiele zagrożeń. Jednym z nich jest możliwość doświadczania przemocy elektronicznej, określana przez autorów literatury przedmiotu cyberprzemocą. Postanowiłam skupić się na takim zagadnieniu w mojej pracy, ponieważ w dobie rozwoju Internetu oraz innych mediów elektronicznych, zagrożenie przemocą elektroniczną staje się bardzo realne i może dotknąć każdą osobę, która ma dostęp i korzysta z Internetu lub telefonu komórkowego. Uważam, że jest to problem dotyczący przede wszystkim młodych ludzi, adolescentów, ponieważ ich pokolenie nie tylko funkcjonuje, ale urodziło się już w skomputeryzowanym świecie, gdzie dostęp do mediów elektronicznych posiadają od wczesnych lat dzieciństwa. Ze względu na burzliwy wiek dorastania, najbardziej interesują mnie młodzi ludzie uczęszczający do drugiej klasy gimnazjum, a więc znajdujący się w wieku 15/16 lat. Prezentowana przeze mnie praca jest złożona z czterech rozdziałów teoretycznych. Pierwszy z nich: „Wybrane teorie uzasadniające agresję i przemoc wśród uczniów” dotyczy problematyki teoretycznej, opisane w nim zostały definicje dotyczące podstawowych form przemocy, jej przyczyny oraz wybrane teorie, które tę przemoc uzasadniają. W drugim rozdziale, zatytułowanym „Znaczenie nowych mediów w komunikacji”, skupiłam się na opisie pojęcia nowych mediów, ich charakterystycznych cech a także na przedstawieniu pojęcia komunikacji, ponieważ jest ono nierozerwalnie związane z nowymi mediami. Dwa pierwsze rozdziały stanowią wstęp do trzeciego rozdziału, zatytułowanego: „Cyberprzemoc jako jedno z zagrożeń w cyberprzestrzeni”. W rozdziale tym także pojawiają się zagadnienia terminologiczne, tym razem dotyczące zjawiska cyberprzemocy. Opisałam tu także powiazania oraz różnice pomiędzy tradycyjną szkolną przemocą, a przemocą elektroniczną, ponieważ badana przeze mnie grupa adolescentów znajduje się w wieku szkolnym. Ostatni rozdział w części teoretycznej nosi nazwę: „Charakterystyka okresu rozwojowego ucznia drugiej klasy gimnazjum” i dotyczy opisu wybranych aspektów rozwojowych adolescentów w tym wieku. Rozdział ten jest bardzo ważny, ponieważ charakteryzuje docelową grupę młodych ludzi prezentowanych przeze mnie w części metodologicznej badań. Dwa ostatnie rozdziały dotyczą metodologii. W piątym, zatytułowanym „Metodologia”, znajduje się przedmiot badań, ich cel, problemy badawcze, hipotezy, zmienne, wskaźniki oraz potrzebne metody badawcze, dopasowane do nich techniki i narzędzia a także organizacja obszaru badań. W tym rozdziale pragnę zaznaczyć, iż analizując literaturę przedmiotu, interesującą wydała mi się praca badawcza Jacka Pyżalskiego dotycząca tego zagadnienia. W korespondencji e-mailowej uzyskałam zgodę od autora badań na wykorzystanie sporządzonego przez niego narzędzia (kwestionariusza) oraz na posiłkowanie się wybranymi wskaźnikami w części metodologicznej, które zostały zaprezentowane przez pana Pyżalskiego. Wszystkie pytania z ankiety a

Celem podjętej przeze mnie pracy badawczej było poznanie charakteru recepcji reklam telewizyjnych przez dzieci w okresie wczesnoszkolnym. Ze względu na specyfikę tej fazy rozwoju, dzieci są bowiem szczególnie podatne na oddziaływanie komunikatów reklamowych. W celu zebrania rzetelnych danych i informacji, konieczne było zastosowanie dwóch technik badawczych, ze względu na to, iż respondentami byli przedstawiciele dwóch grup – dzieci i rodziców. W przypadku pierwszej z nich, materiał empiryczny zebrany został za pomocą wywiadu skategoryzowanego. Grupa rodziców poproszona została natomiast o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w przygotowanej ankiecie. Analizy zebranego materiału badawczego dokonano z zastosowaniem strategii ilościowej. Praca podzielona została na trzy główne rozdziały. Pierwszy z nich, napisany został po przestudiowaniu literatury dotyczącej tematyki recepcji reklam telewizyjnych przez dzieci w wieku wczesnoszkolnym i jest teoretycznym ujęciem tejże problematyki. Przedstawione zostały w nim m.in. mechanizmy i narzędzia stosowane przez reklamodawców, podstawowe zapisy regulujące prawo reklamy skierowanej do najmłodszych odbiorców, aspekty rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz pozytywne i negatywne skutki oddziaływania reklam telewizyjnych. Drugi rozdział zawiera metodologiczne założenia przeprowadzonych przeze mnie badań empirycznych. Zawarte są w nim informacje o zastosowanych metodach, technikach i narzędziach badawczych. Wyraźnie zakreślony został również cel oraz charakter badań. Rozdział ten zawiera także opis i charakterystykę terenu i badanych grup. Kolejna część pracy jest analizą i interpretacją zebranych w toku badań danych. Przeprowadzone zostały one w porządku ustalonym przez postawione wcześniej problemy badawcze, co pozwoliło uporządkować zebrany materiał badawczy. Poznanie opinii dzieci i rodziców przyczyniło się do stworzenia wyczerpującego obrazu oddziaływania reklam telewizyjnych na młodych odbiorców. Wnioski jakie przedstawione zostały w zakończeniu pracy potwierdzają, iż w czasach ogólnie panującego konsumpcjonizmu, w których jednym z podstawowych źródeł poznania są media, należy kształcić i wychowywać świadomych konsumentów.

W niniejszej pracy znaleźć można założenia teoretyczne związane z pojęciem, jakim jest agresja kobiet w rodzinie, przyczyny, a także formy pomocy dla pokrzywdzonych. W pracy znajduje się także metodologia badań, cel oraz przedmiot przeprowadzonych badań. Ostatni rozdział to analiza wywiadów, które zostały opisane oraz podsumowane.

Niniejsza praca zawiera wynik prowadzonych badań dotyczących studiów medycznych i początków pracy trójki wrocławskich lekarzy. Zawarty jest w niej również opis statusu i pozycji lekarza w społeczeństwie, wraz z przedstawieniem zmian jakie na przestrzeni lat z niej zachodziły. Opisane zostały również dokonania naukowe wielkich polskich lekarzy, których praca przyczyniła się do znacznego postępu medycyny. Dopełnieniem pracy stał się aktualny spis uczelni medycznych w Polsce, wraz z określeniem zasad i warunków jakie na nich obowiązują.

Praca składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej oraz badawczej. Pierwsza z nich zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć, analizę literatury oraz wprowadzenie w problematykę badawczą. Rozpoczyna się od filozofii Jean’a Jacques’a Rousseau na temat znaczenia natury w edukacji, przedstawia rys historyczny wychowania przedszkolnego, a także miejsce wycieczek w programach szkolnych oraz ich cele, założenia i zasady organizacji. Część metodologiczna zawiera informacje na temat głównego problemu badawczego oraz problemów szczegółowych, celów badań, wybranych metod i technik, grupy badawczej i terenu badań oraz ich organizacji. Rozdział badawczy składa się z monografii Publicznego Przedszkola Integracyjnego „Promyk Słońca”, charakterystyki gruby badawczej, relację z wycieczki do Zagrody Edukacyjnej w Nadolicach Wielkich oraz opis poszczególnych etapów organizacji wycieczek według wychowawczyń z badanej placówki.

W swojej pracy zajęłam się tematem kobiety, a dokładnie tym jak zmieniał się jej wizerunek na przestrzeni wieków. Na początku podjęłam kwestię jej odbioru w różnych religiach (chrześcijaństwo, judaizm i islam). Następnie przeszłam do zagadnienia związanego z działalnością kobiet w celu osiągnięcia równouprawnienia. Zainteresowałam się również ich usytuowaniem w nauce społecznej Kościoła, a także tematem gender. Celem moich badań było poznanie wizerunku kobiet przedstawionego w dziełach Ojców Kościoła. Przeprowadzając badania posłużyłam się metodą analizy tekstu i bazowałam na utworach Ojców Kościoła (Hieronima, Augustyna i Ambrożego). Starałam się poznać ich poglądy dotyczące kobiety. Czytając te dzieła znalazłam informacje związane m.in. z jej rolą jako żony i matki. Ich twórcy poruszali także kwestie wyglądu zewnętrznego i pobożności. Zagadnienia te stały się podstawą do sformułowania problemów badawczych. Autorzy tworzący na przełomie IV i V wieku, w dużej mierze pozostają zgodni w swoich poglądach. Uważali oni, że rolą kobiety jest przede wszystkim bycie matką i żoną, całkowicie oddaną życiu rodzinnemu. Powinna ona służyć mężowi i poświęcać się dzieciom. Znamienitą część swoich dzieł dedykowali dziewicom, ponieważ cenili, kobiety, które zdecydowały się na życie dla Boga. Miało to związek z religijnością, która była bardzo ważna w tamtych czasach. W swoich tekstach udzielali również dokładnych wskazówek dotyczących wyglądu. Negowali noszenia biżuterii, ozdobnych ubrań i stosowanie makijażu. Popierali naturalność odwołując się do tematu stworzenia, zawartego w Biblii. Swoje utwory kierowali do dziewic, żon, matek i wdów, radząc im jak powinny żyć. Zgłębiając dostępną mi literaturę dostrzegłam, jak bardzo zmieniło się postrzeganie kobiety na przestrzeni lat. Od kobiety bardzo wierzącej i podporządkowanej mężczyźnie, po wykształconą, niezależną bizneswoman, dla której tradycyjne wartości już nie mają tak dużego znaczenia jak kiedyś.

Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i badawczej. Część teoretyczna to podstawowe zagadnienia odnoszące się do wczesnego wspomagania rozwoju, m.in. klasyfikacja niepełnosprawności, etapy rozwoju dziecka, metody i formy pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym, zadania i cele wychowania przedszkolnego, współpraca ze środowiskiem rodzinnym. Metodologia badań własnych została skonstruowana na podstawie obserwacji funkcjonowania chłopca niedowidzącego, należącego do placówki przedszkolnej "Promyk Słońca". W badaniu zastosowane zostały trzy metody badawcze : analiza dokumentów, wywiad z nauczycielem i matką chłopca, obserwacja dziecka podczas zajęć w przedszkolu.

Praca magisterska podejmuje temat logorytmiki jako metody terapii logopedycznej. Zajęcia logorytmiczne, które opierają się na połączeniu ruchu i muzyki, prowadzone są często nie tylko w przedszkolach, ale także w placówkach zajmujących się terapią dzieci z różnymi zaburzeniami. Znaczne uszkodzenie słuchu sprzężone jest z trudnościami w komunikowaniu się za pomocą słów. Praca składa się z czterech rozdziałów, w których skład wchodzą poszczególne podrozdziały. Rozdział I zawiera teoretyczne aspekty pracy, w którym zostały wyjaśnione podstawowe pojęcia związane z podejmowanym przeze mnie zagadnieniem oraz dokonana jest krytyczna analiza literatury przedmiotu. Kolejny rozdział II jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Przedstawiona w nim została historia edukacji osób głuchych oraz klasyfikacja upośledzenia słuchu w ujęciu tradycyjnym i współczesnym oraz problemy osób z zaburzoną mową w codziennym funkcjonowaniu. Scharakteryzowano w nim także cele i techniki logorytmiki oraz omówiono rolę muzyki w terapii na przestrzeni dziejów. Rozdział III poświęcony jest metodologii i organizacji badań własnych. Został określony przedmiot oraz cel badań, sformułowano problem główny i problemy szczegółowe. Przedstawiono także metody i techniki służące do zebrania materiału badawczego. Rozdział IV pracy powstał w oparciu o badania własne oraz ich analizę. Przedstawiona w nim została monografia ORaToRa, charakterystyka osób badanych, techniki logorytmiki stosowane w placówce oraz wywiady z terapeutami i rodzicami dzieci. Cel:Celem moich badań było poznanie i przedstawienie opinii terapeutów i rodziców dzieci uczęszczających na zajęcia w ORaToRze, na temat metody logorytmiki. Zostały one przeprowadzone w ośrodku zajmującym się terapią dzieci z zaburzeniami słuchu. Wyniki: Analiza materiału badawczego pozwoliła odpowiedzieć na sformułowany problem główny i problemy szczegółowe. Wnioski: Logrytmika to metoda pomocnicza, a porównywanie skuteczności tej metody pomiędzy dziećmi byłoby niewłaściwe, gdyż każdy z tych maluchów różni się od siebie stopniem zaburzenia słuchu oraz dodatkowymi mikrouszkodzeniami. Metoda ta może być stosowana w przypadku też wielu innych zaburzeń m.in. w rehabilitacji afatyków, osób z porażeniem mózgowym, z rysem autyzmu czy zespołem Downa.

Praca dotyczy społeczności fanów mangi i anime, ukazuje jej edukacyjne aspekty. W pierwszym rozdziale zostały wyjaśnione podstawowe pojęcia oraz przeprowadzona została analiza literatury przedmiotowej.W rozdziale drugim wprowadzającym w problematykę badawczą zamieściłam podrozdziały dotyczące historii mangi i anime, japońskiej kultury, rozwoju polskiego fandomu mangi i anime i roli kultury w życiu człowieka. Rozdział trzeci opisuje metodologię i organizacje badań własnych, a w rozdziale poświęconym analizie badań własnych zostały opisane przyczyny zainteresowania fanów mangą i anime, oddziaływanie mangi i anime na fanów, spotkania fanów mangi i anime, sposób postrzegania fanów mangi i anime w kontekście społecznym oraz ich relacje z otoczeniem. Pracę podsumowałam wnioskami i zakończeniem.

Niniejsza praca dyplomowa dotyczy kontaktów rówieśniczych dzieci z wysokofunkcjonującym autyzmem, widzianych z perspektywy nauczyciela klasy integracyjnej. Obecnie u coraz większej ilości dzieci diagnozowany jest autyzm, lub jego lżejsza forma - zespół Aspergera. W swojej pracy magisterskiej starałam się wyjaśnić jakie są możliwe przyczyny autyzmu, jakie są kryteria diagnozujące to zaburzenie, a także czym różni się autyzm od zespołu Aspergera. Wyjaśniłam, w jaki sposób nauczyciel powinien wspierać rozwój autystycznego ucznia i porównałam, czy nauczyciele i naukowcy w taki sam sposób postrzegają funkcjonowanie dzieci z zespołem Aspergera w grupie rówieśniczej. Opisałam, na czym polegały moje badania z perspektywy metodologicznej, czym jest wiedza naukowa, i jaki zestaw metod i technik ma do wyboru badacz prowadzący badania pedagogiczne. Uzasadniłam, dlaczego wybrałam metodę studium przypadku i technikę ankiety, a także przedstawiłam dokładny raport z prowadzonych przeze mnie badań. Z ankiety przeprowadzonej wśród nauczycieli dowiedziałam się, że dzieci z wysokofunkcjonującym autyzmem nie są zbyt dobrze postrzegane przez grupę, najczęściej są odizolowane i uważane przez inne dzieci za "dziwaków". Potwierdziło to moje początkowe hipotezy. Uważam, że temat autyzmu powinien być częściej poruszany, by zwiększyć wśród ludzi świadomość tego zaburzenia.

Niniejsza praca magisterska skupia się na projektach edukacyjnych i ich realizacji w latach 2015-2016 przez wolontariuszy Programu Projektor- wolontariat studencki w świetlicy wiejskiej w Żukach. Wybór tematu, jak i miejsca badań jest uzasadniony tym, że autorka aktywnie działa, zarówno w Programie Projektor- wolontariat studencki, jak i w swojej lokalnej społeczności. W pracy zostały poruszone takie tematy jak środowisko wiejskie, zainteresowania, potrzeby edukacyjne, świetlice, wolontariat, Program Projektor- wolontariat studencki. Badania pozwoliły autorce uporządkować chronologicznie zrealizowane projekty i zgromadzić je w formie jednego dokumentu. Autorka ma nadzieję, że ta praca będzie inspiracją zarówno dla wolontariuszy Programu Projektor- wolontariat studencki, jak i dla innych osób, które chcą działać w swoich małych ojczyznach.

Praca dotyczy losów zawodowych i osobistych absolwentek ognisk wychowawczych. W badaniu wzięły udział trzy byłe wychowanki placówek, które opowiedziały o swoim życiu przed i w trakcie współpracy z placówką oraz po jej opuszczeniu. W pracy przedstawiony został również sposób funkcjonowania ognisk oraz wizerunki ich pracowników. Uwagę poświęca się rodzinie i problemom, z jakimi mierzy się współcześnie, a także organizacji różnego rodzaju instytucji, pomagającej jej prawidłowo wypełniać swoje obowiązki wobec podopiecznych.

W dzisiejszym społeczeństwie istnieje pewnego rodzaju moda na autyzm i pojawia się coraz więcej diagnoz autyzmu. Ten fakt doprowadził do podjęcia przeze mnie próby napisania pracy związanej z komunikacją dzieci z autyzmem. Praca ma charakter badawczy, składa się z pięciu rozdziałów, wstępu oraz podsumowania z wnioskami. Trzy pierwsze rozdziały tworzą część teoretyczną mojej pracy. Opisuję w nich wyjaśnienie terminu autyzmu, podaję przyczyny i objawy zachowań autystycznych. Uwzględniam dostępne terapie i rodzaje wspierania rozwoju dzieci z autyzmem. Na postawie literatury przedstawiam funkcjonowanie dziecka z autyzmem w społeczeństwie i opisuję jego komunikację. Staram się zauważyć jak ważny jest przekaz komunikatów językowych, jak i niejęzykowych używanych przez dziecko, tym rozważaniom poświęciłam drugi rozdział. Prawidłowe odczytywanie słów i gestów jest bardzo ważne w prawidłowej komunikacji i zrozumieniu dziecka. Rozdział trzeci poświęcam rodzinie, w które jest dziecko z autyzmem. Opisałam jak ważne jest wsparcie osób bliskich w terapii i zwróciłam uwagę jak należy wspierać i pomagać takim rodzinom. Rozdział czwarty jest przeznaczony do opisu metodologicznych podstaw badań własnych. W tym rozdziale przedstawiam przedmiot moich badań, wzbogacając go o cele i problemy badawcze. Opisuję również metody, techniki i narzędzia badawcze, dzięki którym łatwiej będzie mi zrealizować obrany przeze mnie plan badawczy. Zdecydowałam się przeprowadzić studium indywidualnego przypadku, ponieważ uważam, że jest to metoda, najbardziej adekwatna do zbadania komunikacji dzieci z autyzmem. Poznanie osobiście rodzin z dziećmi z diagnozą autyzmu, możliwość obserwacji ich zachowań, przeprowadzenia wywiadu i prześledzenia dokumentacji medycznej jest najlepszym sposobem na opisanie i zrozumienie problemu. W ostatnim, piątym rozdziale przedstawiam przypadek dwóch chłopców w tym samym wieku z diagnozą autyzmu. Opisuje ich komunikację wieloaspektowo, przedstawiam jak przebiega ich funkcjonowanie w środowisko rodzinnym i rówieśniczym.

Praca obrazuje udział jaki może mieć rodzina, wyborze ścieżki zawodowej młodego człowieka. Zostały w niej zaprezentowane pojęcia związane z rodziną, karierą zawodową oraz postawami przejawianymi ogólnie przez ludzi jak i konkretnie przez rodziców w stosunku do dzieci. Dodatkowo został przedstawiony rys historyczny sytuacji rodzin i wyboru zawodu w przekroju epok starożytności, średniowiecza i przełomu XIX i XX wieku. Praca Kończy się analizą zebranych materiałów dotyczących tematu oraz wyciągniętymi wnioskami i zaleceniami na przyszłość

Prezentowana przez autorkę praca dotyczy zjawiska Internetoholizmu, czyli uzależnienia od internetu, wśród osób pomiędzy 10, a 21 rokiem życia, określanych na jej ramach pojęciem 'adolescentów'. Praca składa się z czterech rozdziałów, wstępu, zakończenia oraz aneksu( bibliografia, spis tabel, spis rysunków, ankieta). Pierwszy rozdział zawiera w sobie teoretyczne zagadnienia dotyczące uzależnień, uzależnienia od internetu, zapobiegania uzależnieniom, metod leczenia, jak i badania uzależnień oraz ich skutki społeczne, podmiotowe, somatyczne, jak i psychiczne. W drugim rozdziale przedstawione zostały teoretyczne ramy dotyczące zagadnień rozwoju emocjonalnego i społecznego adolescenta. Trzeci zawiera w sobie metodologię przeprowadzonych badań, czwarty z kolei wnioski z nich wynikające. Praca dotyczy uzależnienia od internetu, który w dzisiejszym świecie stał się nierozłącznym elementem życia każdego człowieka, co może prowadzić do uzależnienia od jego użytkowania. W rzeczywistości młodzi ludzie są o wiele bardziej narażeni na uzależnienie od sieci, ponieważ, jako następne pokolenie, mają do niej dostęp od najmłodszych lat życia, nie tak, jak ich rodzice czy też dziadkowie. Uzależnienie dotyczy jednak nie tylko młodego człowieka, ale i jego rodziny i przyjaciół, tak więc można uznać, iż jest to nie tylko problem jednostki, ale całej grupy społecznej, takiej jak rodzina czy też grupa rówieśnicza - przyjacielska. W prezentowanej pracy skupiono się więc na adolescentach, co zostało już napisane powyżej, dzięki czemu zbadano obszar zainteresowań autorki.

Praca jest poświęcona działalności Łemkowskiego Zespołu Pieśni i Tańca "Kyczera", na przestrzeni wielu lat, od chwili utworzenia w roku 1991 aż do chwili obecnej. "Kyczera" jest to organizacja młodzieży łemkowskiej z terenu Legnicy i okolicznych miejscowości. Jest to jedyny zespół łemkowski w Polsce, który propaguje folklor łemkowski zarówno w wersji autentycznej, jak i stylizowanej. Praca składa się z pięciu części. W pierwszej scharakteryzowano terytorium Łemkowskie, pochodzenie Łemków, a także opisano ich kulturę oraz odmienność wyznaniową. W części drugiej zawarte zostały informacje dotyczące pochodzenia i powstania stowarzyszenia "Kyczera". Poruszono kwestie związane z okolicznościami powstania zespołu, trudnościami organizacyjnymi, a także zawarto informacje na temat pochodzenia nazwy zespołu, rejestracji stowarzyszenia. Omówiono też cele stowarzyszenia i możliwości naboru nowych członków zespołu. Część trzecia opisuje szczegółowo wszelkie formy działalności zespołu "Kyczera". Znajdują się tutaj informacje dotyczące składu zespołu, repertuaru oraz szczególnych osiągnięć. Szczegółowe informacje podano jeśli chodzi o Festiwal - Europejskie Spotkania Mniejszości Narodowych i Etnicznych "Świat pod Kyczerą". Zespół prowadzi także działalność dokumentacyjną - co również zostało opisane w osobnym podrozdziale. Przedstawiono plany zespołu na przyszłość. Ta część pracy zawiera także opis charakterystycznych łemkowskich strojów, w których występuje zespół. Czwarta część pracy zawiera opis metodologii badań własnych. Przedstawiony został przedmiot, cel oraz problemy badawcze pracy badawczej. Opisano wykorzystane metody, techniki i narzędzia badawcze, a także organizację badań własnych. W podrozdziale ostatnim scharakteryzowana została badana grupa. Ostatnia część - piąta zawiera analizę badań własnych przeprowadzonych wśród obecnych i byłych członków zespołu "Kyczera". Analiza badań zawiera dane z przeprowadzonej ankiety oraz wywiadów. Dopełnieniem pracy jest zakończenie, spis rysunków, tabel oraz wykresów, a także aneksy - kwestionariusz ankiety, kwestionariusz wywiadu oraz statut zespołu.

Tematem pracy jest obraz małżeństwa w różnych kulturach na podstawie wybranych filmów. Wstęp obejmuje wprowadzenie do obszaru badań, opisuje motywacje wyboru tematu, jest syntezą najważniejszych informacji zawartych w pracy oraz przedstawieniem jej kolejnych części. Rozdział pierwszy zawiera definicje małżeństwa według różnych autorów, krótką historię małżeństwa i miłości, czynniki decydujące o sukcesie w doborze partnera oraz tradycje i obyczaje małżeńskie z różnych stron świata. Znajduje się tu również krótka historia filmu oraz jego ewolucja, a także ujęcie filmu jako formy sztuki. Rozdział drugi przedstawia metodologię zastosowaną przy tworzeniu niniejszej pracy. Rozdział trzeci dotyczy analizy wyników badań. Analiza każdego filmu zawiera jego charakterystykę, streszczenie fabuły oraz refleksje dotyczące danego dzieła. Refleksje przedstawione są w formie tabel, które na potrzeby badania zostały utworzone z problemów szczegółowych. Ostatnia część pracy to refleksje końcowe na temat przeprowadzonych badań. Bibliografia umieszczona na końcu to publikacje oraz netografia wykorzystane przy pisaniu pracy.

Oczekiwanie na przyjście dziecka na świat jest dla rodziców niezwykle ważnym wydarzeniem. Życie rodziców diametralnie się wtedy zmienia. Rodzina niewątpliwie jest podstawowym miejscem rozwoju dziecka. Kształtuje ona jego cechy oraz uczy codzienności. Nie dla każdej pary moment narodzin potomka jest czasem szczęśliwym. Napisana przeze mnie praca magisterska pt. „Funkcjonowanie rodzin z osobami niepełnosprawnymi fizycznie lub intelektualnie” składa się z sześciu rozdziałów, w których skład wchodzą podrozdziały. W rozdziale pierwszym o rodzinie jako podstawowym miejscu rozwoju dziecka zostały zawarte rozważania teoretyczne różnych autorów dotyczących pojęcia rodziny, jej cech i funkcji. Zostały opisane również postawy rodzicielskie, jak również sposoby wychowywania dzieci w rodzinie. Niepełnosprawność jest dość powszechnym problemem, który może dotknąć każdego z nas. W rozdziale drugim dotyczącym charakterystyki rodziny, zostały zawarte rozważania autorów na temat problematyki niepełnosprawności. Prócz charakterystyki osób z niepełnosprawnością intelektualną i fizyczną, zostały uwzględniane przyczyny, klasyfikacje i definicje tych niepełnosprawności. Rozdział trzeci został poświęcony rehabilitacji i rewalidacji osób niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie. Zawarto tutaj wybrane metody mające zastosowanie w rewalidacji i rehabilitacji. Jak również opisane zostały wybrane terapie oraz rodzaje rehabilitacji. Po przyjściu na świat dziecka niepełnosprawnego w życiu rodziny i pełnionych przez niech funkcji zachodzą liczne, poważne zmiany. Wiadomość, że dziecko będzie „inne” wywołuje w rodzicach wstrząs psychiczny, niszczy ich oczekiwania w stosunku do dziecka, jak również niweczy plany życiowe. Sytuacje oraz cele towarzyszące wychowywaniu dziecka niepełnosprawnego w rodzinie, zostały zawarte w rozdziale czwartym, o dziecku niepełnosprawnym w rodzinie. Rozdział piąty, jest rozdziałem metodologicznym. W tej części praca została osadzona w paradygmacie interpretatywnym. Opisałam w nim przedmiot i cel badań, a także wybraną metodę i technikę badań. Scharakteryzowałam także teren i populację, która była niezbędna do przeprowadzenia badań. W rozdziale szóstym, poświęconym analizie wyników badań własnych, zostały odnotowane odpowiedzi respondentów na postawione problemy. Poniższy rozdział pracy jest poświęcony analizie i interpretacji wyników badań własnych. W tym rozdziale dokładniej można poznać postacie respondentów, którzy zgodzili się na udział w badaniach. Badania te pokazują trudną rolę rodzica dziecka z niepełnosprawnością intelektualną lub fizyczną i ukazanie problemów dotykających te rodziny. Zostały poruszone kwestie dotyczące wyglądu rodziny przed i po pojawieniu się osoby niepełnosprawnej, jak również problemy materialno – bytowe występujące w rodzinach dzieci niepełnosprawnych, zmiany w organizacji życia rodzinnego. Stykamy się też z problemami emocjonalnymi rodziców bezpośrednio po zdiagnozowaniu choroby u dziecka, jak również w naw

Praca pt. Monografia charytatywmego stowarzyszenia "Damy Radę" na rzecz wspomagania chorych dzieci i osób niepełnosprawnych jest monografią jaworskiego stowarzyszenia charytatywnego. Zawiera cztery rozdziały. Rozdział pierwszy przedstawia analizę literatury przedmiotu dotyczącą organizacji charytatywnych, pozarządowych. W drugim rozdziale przedstawiony został rys historyczny rozwoju działalności charytatywej w Polsce oraz klasyfikacje i formy pomocy dla osób niepełnosprawnych. W dwóch ostatnich rozdziałach opisana została działalność badawcza wraz z analizą. Do zgłębienia tematu i popełnienia monografii użyłam metody wywiadu i analizy dokumentów. W trakcie badań zapoznałam się ze specyfiką działalności stowarzyszenia i poznałam jej członków, co pozwoliło na holistyczne spojrzenie na zagadnienia będące problematyką pracy. Celem mojej pracy było poznanie i przedstawienie działalności jaworskiego stowarzyszenia charytatywnego. Cel został zrealizowany.

W ninejszej pracy magisterskiej został poruszony temat integracji dzieci romskich w środowisku lokalnym. Rozdział pierwszy dotyczy teoretycznych aspektów pracy: wyjaśnia podstawowe pojęcia z zakresu omawianej problematyki Rozdział drugi to wprowadzenie w tematykę badawczą. Przedstawia historię Romów, znaczenie rodziny w procesie wychowania, funkcjonowanie autorytetu w rodzinie romskiej oraz omawia role stowarzyszeń i ognisk wychowawczych w procesie edukacyjnym.Rozdział trzeci odnosi się do metodologicznych podstaw pracy oraz organizacji badań własnych.W rozdziale czwartym zawarto analizę wyników działań własnych.

Tematem mojej pracy jest: Wychowanie i opieka nad dziećmi w epoce pozytywizmu warszawskiego na przykładzie wybranych utworów literackich. Praca ma pokazać na podstawie przykładów jaka była sytuacja ludzi po klęsce powstania styczniowego i jak w tamtym okresie zajmowano się dziećmi. Praca składa się z 3 rozdziałów. Pierwszy rozdział jest teoretyczny i ma on wprowadzić czytelnika w epokę pozytywizmu, ponieważ dzieła z tej właśnie epoki zostały poddane analizie. W tym rozdziale znalazły się wszystkie istotne informacje o tej epoce, została także opisana sytuacja społeczeństwa polskiego, które musiało podporządkować się zaborcom. Rozdział drugi traktuje o wychowaniu i opiece dzieci w Królestwie Polskim. Zostały w nim poruszone czynniki, jakie miały wpływ na sytuację dzieci. Można dowiedzieć się w jakich warunkach żyli ludzie w tamtych czasach. Panujące warunki miały ogromny wpływ na rozwój psychofizyczny dzieci. W tym rozdziale zostały także opisane pierwsze ochronki i instytucje przedszkolne. Rozdział trzeci to analiza tekstów literackich, które zostały wcześniej wybrane. Analiza pozwala zrozumieć życie tamtych ludzi i to dlaczego w taki, a nie w inny sposób wychowywali swoje dzieci i dlaczego nie mieli czasu się nimi zajmować, poświęcić im o wiele więcej uwagi. Głównym celem było pokazanie na ile to co pisali polscy pisarze epoki pozytywizmu o sytuacji dzieci było zgodne z rzeczywistością, w której żyli. Właśnie takie było postawione przeze mnie pytanie, problem badawczy- Na ile obraz dziecka w literaturze pozytywistycznej odzwierciedlał realną rzeczywistość? W pracy analizowałam teksty literackie czyli zajmowałam się badaniami jakościowymi. Poprzez analizę tekstów literackich udało mi się pokazać, że autorzy epoki pozytywizmu bardzo interesowali się tym co dzieje się dokoła nich. Starali się poprzez swoją pracę czyli pisanie trafić do jak największej liczby wykształconych odbiorców czyli tzw. elity społecznej. Chcieli, aby ci ludzie dostrzegli jak fatalna jest sytuacja najmłodszych i postarali się to zmienić, pomóc nie tylko dzieciom, ale także całym rodzinom. Jak najbardziej można stwierdzić, że przedstawiane przez nich przykłady w utworach miały swoje odzwierciedlenie w świecie realnym. Ten świat stanowił dla nich inspirację do tworzenia.

Przedmiotem rozważań niniejszej pracy jest droga do męskości. Poddałam refleksji i próbie wyjascienia męskość odnosząc się do społeczno-kulturowych uwarunkowań i stereotypów. Opisuję także etapy przemiany chłopca w mężczyznę zwracając uwagę na kluczowe momenty i istotne w jego życiu postacie. Drogę przemiany chłopca w mężczyznę kończę podrozdziałem poświęconym inicjacji przedstawiając współczesne jej formy. Zdecydowałam się na paradygmat krytyczny i badania jakościowe przeprowadzone w formie wywiadu swobodnego. Bazując na przedziale wiekowym zaproponowanym przez Roger’a Gould’a. Wytypowałam czterech młodych mężczyzn w przedziale wiekowym miedzy 28 a 33 rokiem życia, stawiając na różnorodność doświadczeń i poglądów. Wywiady prowadziłam od grudnia 2016 roku do marca 2017 roku. W pracy poszukiwałam odpowiedzi na pytanie: Jaka jest droga do męskości młodych dorosłych? Wyszczególniłam pięć problemów szczegółowych, które pomogły mi odpowiedzieć na pytanie główne. Należą do nich: Jak badani rozumieją męskość? Skąd młodzi mężczyźni czerpią wzory męskości? Kto stanowi dla badanych wzory męskości? Jakie kluczowe momenty na drodze do męskości zauważają badani? W czym młodzi mężczyźni odnajdują potwierdzenie swojej męskości?

Przedstawiona praca pod tytułem "Komunikacja społeczna dzieci w wieku przedszkolnym" dotyka bardzo ważnych aspektów dotyczących mowy, jako najpopularniejszych sposobów porozumiewania się ludzi. Komunikaty werbalne umożliwiają wyrażenie myśli, uczuć, emocji. Mowa daje możliwość poszerzania wiedzy dotyczącej świata oraz kultury. Podejmując tą problematykę chciałam głębiej wniknąć w temat, który we współczesnym świecie ulega raptownym przemianom. Komunikacja jest sposobem porozumiewania się pozwalającym otworzyć się na perspektywy innych. Człowiek od urodzenia posiada zdolności do komunikowania się. Najcenniejszym okresem dla rozwoju mowy dziecka jest wiek przedszkolny. W pracy zrealizowałam badania w paradygmacie jakościowym, posługując się metodą obserwacji uczestniczącej. Obserwacja została przeprowadzona na 26 dzieciach (8 dziewczynek i 17 chłopców), oraz na nauczycielkach. W skład grupy badanej wchodzą dzieci w wieku przedszkolnym od 5 do 6 lat.