Praca napisana została na temat kształtowania wrażliwości estetycznej u dzieci w wieku przedszkolnym.Na wstępie opisane zostały pojęcia estetyki zaczerpniętej z działu filozofii i kultury. Aby można było ukazać ,jak istotne jest środowisko rodzinne i uczestnictwo w grupie rówieśniczej dzieci gdzie uczą się podstawowych norm , zasad i wartości.Następnie opisane zostały poznawcze możliwości dziecka , oraz w jaki sposób można wprowadzić dziecko w zabawy związane z upodobaniami estetycznymi.W pracy podkreślone zostały wrodzone zdolności dziecka do bujnej wyobraźni .W niniejszej pracy zostały przedstawione zajęcia przeprowadzone na potrzebę kształtowania wrażliwości estetycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. Przez wprowadzane wartości moralnych , oraz formy i techniki plastyczne, artystyczne.W pracy ukazane zostało kiedy rozpoczyna się kształtowanie wrażliwości estetycznej u dzieci , oraz jak bardzo jest istotne w kształtowaniu osobowości. Wychowanie estetyczne rozpoczyna się w domu, atmosferze rodzinnej, przez naukę wartości moralnych. Pokazywanie dziecku co jest dobre , a co złe uczy dziecko norm i zasad panujących w danej kulturze. Podkreślając estetykę która ściśle wiąże się zarówno z wartościami moralnymi jak i z twórczością dziecka. Ukazując, że w trakcie przeżyć estetycznych są w stanie stworzyć własne sądy wartościujące , oraz oceny. Przekazywane wartości i normy od starszego pokolenia kształtują rozwój człowieka. Podczas interakcji z drugim człowiekiem dziecko uczy się właściwych zachowań , dlatego dostrzeganie pozytywnych cech i rozwijanie własnych zdolności, są przydatne w dalszym procesie socjalizacji i edukacji.Posiada jednakże gotowość swojej otwartości oraz chęć do wyrażania swoich myśli i odczuć. Przedstawione zostały cechy dzieci odpowiednie dla ich wieku, oraz podkreślona ekspresja i ich wyobraźnia która nie zna granic. W poniższej pracy podkreślone jest istotne wspieranie naturalnych cech dziecka przez wychowanie estetyczne ucząc dziecko myślenia kreatywnego.

Przedstawiona praca magisterska podejmuje problematykę pracy wolontariusza w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W niniejszej rozprawie przedstawiłem zarys funkcjonowania rodzin zastępczych, jako formy rodzinnej pieczy zastępczej. Działania podejmowane w tym zakresie mają na celu poprawienie sytuacji rodzinnej i rozwiązanie kryzysu, aby dobro dzieci w niej przebywającej nie było zagrożone. W badaniach zwróciłem uwagę na przyczyny umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej, jak również trudności opiekuńczo-wychowawcze w nich występujące. Kwerenda zagadnienia wymagała od badacza analizy rodzajów i form wsparcia opiekunów zastępczych. Za cel niniejszych badań przyjąłem trudności, z jakimi zmagają się rodziny zastępcze oraz możliwości udzielenia im wsparcia poprzez pracę wolontariuszy. W konsekwencji przedmiotem badań stała się analiza problemów i trudności, z jakimi zmagają się na co dzień opiekunowie i dzieci w rodzinach zastępczych, a w dalszej kolejności wskazanie form wsparcia, jakiego oczekują opiekunowie zastępczy oraz dzieci od potencjalnych wolontariuszy. Postawiony w niniejszej pracy główny problem badawczy dotyczy określenia możliwości pomocy wolontariuszy w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W celu pozyskania materiału badawczego wykorzystałem metodę indywidualnego przypadku stosując techniki obserwacji i wywiadu. Na potrzeby niniejszych badań z pośród rodzin zastępczych wybrano pięć, sprawujących opiekę nad sześciorgiem małoletnich. Wszystkie rodziny zastępcze objęte badaniem zamieszkują tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W okresie prowadzonych badań analizie poddano rodzaje wsparcia, jakiego mogą świadczyć wolontariusze w pracy na rzecz dzieci umieszczonych w rodzinnych formach pieczy zastępczej. Udzielana pomoc odbywa się w zakresie edukacji, czasu wolnego, wsparcia emocjonalnego, zdrowia, usamodzielnienia oraz indywidualnych potrzeb dziecka. Celem podejmowanych działań jest możliwie szybkie wzmocnienie dziecka w procesie korekcyjno-kompensacyjnym.

Problemem, rozpatrywanym w pracy były zabawy tematyczne,jako obraz społecznych doświadczeń dzieci. Punktem moich zainteresowań było to, czy wciąż zmieniająca się rzeczywistość ma wpływ na to, jak podejmują oni ten rodzaj aktywności. W wieku przedszkolnym, zabawa jest niezwykle ważną działalnością dziecka. Przede wszystkim uczy, ale i pozwala oderwać się od rzeczywistości, przenieść niekiedy w zupełnie inny, wymyślony przez niego świat. Zabawy tematyczne, jako jeden z rodzajów zabaw, w szczególności wpływają na wszechstronny rozwój dziecka. Uczą ich dostosowania się do panujących stosunków międzyludzkich, a co ważniejsze do podjęcia przyszłych ról społecznych. Rozwijają w nich również niezwykle ważne cechy charakteru takie jak: cierpliwość, otwartość, kreatywność oraz wytrwałość. Dzieci w zabawach tematycznych odtwarzają sytuacje z życia codziennego, wszystko to co przykuło ich uwagę. Nie są one jednak dokładanym przeniesieniem tego, co zaobserwowali. Jest to jedynie ich osobisty odbiór, wzbogacony o dziecięcą wyobraźnię oraz to jak sami rozumieją daną sytuację. Sposób prowadzenia zabawy, daje osobie dorosłej, doskonały obraz dziecka. Jego uczuć, emocji, a przede wszystkim zasobu wiedzy jaką się już odznacza.Badania prowadzone w toku niniejszej pracy, pozwoliły mi na wyłonienie kręgów społecznych, z których dzieci czerpią najczęściej wiedzę, wykorzystywaną następnie w zabawach tematycznych.

Niniejsza praca zajmuje się rozważaniem zagadnienia związanego z pojawianiem się zainteresowań i zamiłowań muzycznych u dzieci w określonym wieku. W tym przypadku wybrany przedział wiekowy to dziesięć i jedenaście lat, czyli okres późnego dzieciństwa bądź młodszego wieku szkolnego. Wybór podanej grupy wiekowej jest niezmiernie ciekawy, gdyż jest to okres wielu intensywnych zmian w życiu dziecka. Podejmuje ono naukę w szkole, zmieniają się jego obowiązki i wiele innych sfer takich jak: emocjonalna, poznawcza, intelektualna, językowa, społeczna i moralna. Ponadto interesujące jest poznanie motywów dążenia dziecka do uczestnictwa w muzycznych zajęciach i poglądów rodziców na powstałe u dzieci pasje. Z powyższym zagadnieniem związany jest cel niniejszej pracy, którym jest ukazanie czynników wywołujących u konkretnych osób zainteresowanie bądź zamiłowanie do muzyki. Kwestie te rozpatrywanie będą w oparciu o dwa problemy badawcze. Pierwszy z nich dotyczy tego co dokładnie zadecydowało i w jakim momencie, że ukierunkowane zostały one w stronę muzyki. Drugi dotyczy czynników, które powodują utrzymanie zainteresowań osób badanych, a spośród nich ukazanie tych, które wskazują na rozwój. Wszystkie wspomniane powyżej aspekty dotyczą konkretnego środowiska, jakim jest miasteczko o nazwie Sobótka. W mieście tym w parafii pod wezwaniem świętego Jakuba działa schola o nazwie „Agape”. Składa się na nią pięć osób i od ponad dwóch lat prowadzi pod swoim kierunkiem młody zespół, wprowadzając je w tajniki śpiewu kościelnego. Jako autorka niniejszej pracy i uczestniczka wspomnianego powyżej zespołu od ponad dziesięciu lat, mam możliwość przybliżyć spostrzeżenia dotyczące rozwoju badanych dziewczyn z młodszego zespołu. W pracy zaprezentowane zostały informacje o pięciu dziewczynach. Zebrane zostały za pomocą wywiadu swobodnego, nazywanego również pogłębionym wywiadem etnograficznym oraz na podstawie moich obserwacji dokonywanych podczas zajęć. W przypadku tej ostatniej przeprowadzono obserwację bezpośrednią uczestniczącą z racje tego, że jako autor przeprowadzonych badań równocześnie jestem uczestnikiem grupy. Praca ta rozpoczyna się od zaprezentowania rozwoju dzieci w okresie późnego dzieciństwa. Rozwój ten ukazany został w formie zmian zachodzących w organizmie dziecka w sferze: fizycznej, motorycznej, poznawczej, społeczno- moralnym. Opisane zostało również znaczenie grupy rówieśniczej tak istotnej na każdym etapie rozwoju dziecka. W rozdziale tym opisane zostały sposoby kształtowania się zainteresowań, a także jej typy. Dzięki temu rozdziałowi czytelnik może zapoznać się ze źródłami wyzwalania i stymulowania zainteresowania wśród których opisane zostały dziedziczność, środowisko, dany genotyp, warunki ekonomiczne i społeczno- kulturowe, aktywność jednostki, uwarunkowanie płci, a także analiza znaczenia rodziny. Czytając drugi rozdział niniejszej pracy odbiorca wprowadzony zostanie w świat muzyki jako obszaru specyficznych zainteresowań. Tutaj zaprezentowane zo

Niniejsza praca ma na celu ukazanie działalności Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji, ze szczególnym uwzględnieniem form pracy wykorzystywanych w tym Ośrodku. Praca ma charakter empiryczny i składa się z części teoretycznej, metodologicznej oraz przedstawienia badań własnych wraz z ich analizą oraz podsumowaniem. W części teoretycznej pracy znajduje się pięć rozdziałów. Pierwszy przedstawia historię podejścia do osób z niepełnosprawnością od czasów najdawniejszych aż po wiek XX. Rozdział drugi zawiera opis współczesnych modeli niepełnosprawności oraz przedstawia jak konkretny paradygmat definiuje podejście do osób z niepełnosprawnością. Trzeci rozdział omawia klasyfikację ICF oraz ICD-10. Kolejny rozdział opisuje czym jest niepełnosprawność intelektualna oraz ukazuje problemy, które są związane ze zdefiniowaniem tego pojęcia. Przedstawia także zmiany jakie aktualnie zachodzą w diagnozowaniu oraz w nazewnictwie terminu niepełnosprawność. W rozdziale piątym zamieszczony został zarys stanu edukacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polce przedwojennej oraz tendencje zmian w szkolnictwie specjalnym jakie zachodziły od lat 60. XX wieku. W rozdziale piątym umieszczona została również charakterystyka współczesnych placówek wspomagających rozwój dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Ostatni rozdział części teoretycznej analizuje najnowsze tendencje w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. W części metodologicznej oprócz standardowego opisu przedmiotu, celu, metod oraz przebiegu badań własnych, zawarty został opis terenu badań uwzględniający historię oraz charakterystykę Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji. Rozdział ósmy to opis Metody terapeutycznej Dyna-Lingua M.S. wykorzystywanej w Ośrodku. Następna część pracy to prezentacja podopiecznych, którzy byli obecni podczas przeprowadzonych badań. Rozdział dziesiąty to przedstawienie badań własnych. Zawiera opis form pracy w Ośrodku oraz przedstawia szczegółowy przebieg zajęć grupowych oraz sesji indywidualnych. Praca zakończona jest podsumowaniem obserwacji oraz próbą odpowiedzi na pytania badawcze postawione części metodologicznej. W badaniach zastosowałam metodę diagnozy pedagogicznej stanu rzeczy w przekroju czasowo poprzecznym, której zadaniem było ukazanie aktualnego stanu sposobów pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną we Wrocłwskim Centrum Psychostymulacji. Głównymi technikami wykorzystanymi podczas badań była obserwacja oraz wywiad kwestionariuszowy z elementami wywiadu swobodnego. Metodą pomocniczą była analiza dokumentów. Podczas obserwacji zastosowałam technikę dzienniczków obserwacyjnych oraz technikę próbek fotograficznych.

Muzykoterapia, jako jedna z dziedzin arteterapii, w ostatnich latach cieszy się rosnąca popularnością i znajduje uznanie u wielu specjalistów pracujących z dziećmi, na rożnych etapach edukacji. Jest to naturalna i nieinwazyjna metoda terapeutyczna, która dzięki niewerbalnemu oddziaływaniu muzyki jest również bardzo skuteczna w procesie wychowania i terapii dzieci w okresie przedszkolnym Głównym celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu muzykoterapii na rozwój dzieci objawiających wybrane rodzaje zaburzeń. Główny nacisk został położony na określenie oddziaływania zajęć z wykorzystaniem muzyki na dzieci nieśmiałe, jąkające się oraz dzieci z nadpobudliwością psychoruchową. Niniejsza praca składa się z dwóch części. Pierwsza cześć pracy jest częścią teoretyczną, w której ukazana został problematyka rozwoju dzieci w wieku w przedszkolnym, z jednoczesnym wskazaniem zaburzeń rozwojowych występujących w tym okresie. Szczególny nacisk położony został na zdefiniowanie niektórych rodzajów zaburzeń emocjonalnych takich jak nieśmiałość, nadpobudliwość psychoruchowa oraz mającym często swoje przyczyny w sytuacjach o podłożu emocjonalnym zaburzeniu mowy, jakim jest jąkanie. W dalszej części opisana została problematyka terapii powołanych wyżej zaburzeń, ze szczególnym uwzględnieniem arteterapii jako metody leczenia przez sztukę. Z uwagi na temat pracy największy nacisk położony został na przybliżenie muzykoterapii jako jednego z rodzajów arteterapii, która w sposób wielofunkcyjny i systematyczny wykorzystuje muzykę w procesie terapeutycznym. Druga, badawcza część pracy poświęcona została określeniu wpływu muzykoterapii na dzieci z wybranymi rodzajami zaburzeń tj.: nieśmiałością, nadpobudliwością psychoruchową, jąkaniem. W wybranej grupie przedszkolnej w przedszkolu integracyjnym, do której uczęszczają dzieci objawiające ww. zaburzenia przeprowadzono szereg zajęć z muzykoterapii, w toku których obserwowano zachowanie dzieci z ww. zaburzeniami. Analiza wyników przeprowadzonych obserwacji wykazała, pomimo ograniczonej przeprowadzonych liczby zajęć muzykoterapeutycznych, zasadniczo pozytywny wpływ muzykoterapii na zachowanie dzieci z wskazanymi wyżej zaburzeniami.