Temat mojej pracy dyplomowej brzmi następująco: Zdrowie jako wartość w kulturze życia codziennego dzieci w średnim wieku szkolnym. Moja praca składa się z czterech głównych rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiłam swoją uwagę na zdrowiu w systemie wartości współczesnego człowieka. Rozdział ten podzieliłam na trzy podrozdziały, w których zajęłam się takimi zagadnieniami jak: Pojęcie wartości i osobistych systemów wartości człowieka; edukacja zdrowotna jako wartość w wychowaniu; wymiary codzienności życia dziecka. Drugi rozdział poświęciłam na charakterystykę rozwoju dzieci w średnim wieku szkolnym. Kolejny rozdział odnosi się do metodologii badań, w którym na podstawie literatury przedstawiłam różne metody badawcze, a także techniki i narzędzia badawcze. W tym rozdziale opisałam także teren, na którym przeprowadziłam badania do pracy. Czwarty rozdział ma charakter badawczy i jest poświęcony prezentacji i opracowaniu wyników kwestionariuszy ankiet. Do przeprowadzenia badań sporządziłam 50 jednobrzmiących kwestionariuszy ankiet przeznaczonych dla uczniów klas 6 szkoły podstawowej. Łącznie do analizy badań własnych posłużyło mi 39 ankiet. Wyniki przeprowadzonych badań zostały przeze mnie dokładnie przeanalizowane i przedstawione na wykresach. Uzyskane badania pozwoliły mi na sprawdzenie postawionych wcześniej przeze mnie hipotez. Pierwsza z nich brzmi następująco: Można przypuszczać, że w systemie wartości dziecka w średnim wieku szkolnym zdrowie osiąga wysokie miejsce. Hipoteza ta nie potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym za najwyższe wartości uznają przyjaźń, miłość i rodzinę. Zdrowie zajęło w przypadku chłopców trzecie miejsce, a w przypadku dziewczynek czwarte. Druga hipoteza badawcza odnosi się do wiedzy dzieci na temat zdrowia i brzmi ona następująco: Przypuszczalnie, dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia. Hipoteza ta potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia i czerpią ją z różnych źródeł. Najczęściej to od rodziców dzieci dowiadują się najwięcej. Kolejne hipotezy odnoszą się do świadomości dzieci z konieczności dbania o własne zdrowie. Hipotezy te można sformułować w następujący sposób: Można przypuszczać, że dzieci w średnim wieku szkolnym małą świadomość konieczności dbania o higienę osobistą, o zdrowy sposób odżywiania się oraz o sprawność fizyczną. Hipotezy te również się potwierdziły. Z badań wynika, że ankietowani uczniowie dbają o swoje zdrowie poprzez odpowiednią higienę osobistą, prawidłowe odżywianie bogate w witaminy oraz aktywne spędzanie czasu wolnego – uprawianie różnego rodzaju sportów.

Przedmiotem moich badań jest odtwarzanie doświadczeń społecznych dzieci w zabawach tematycznych. Temat ten jest częścią egzystencji każdego z nas. Można powiedzieć, że to pewnego rodzaju szkoła życia, nauką, jaką zdobywamy w wyniku własnych obserwacji otaczającego nas świata społecznego, w szczególności środowiska rodzinnego. Poznajemy przekaz kulturowy, w którym wzrastamy, język, postawy, normy i zasady społeczne jakie obowiązują w naszym środowisku, w naszej szerokości geograficznej. Od urodzenia kształcimy się i rozwijamy na zasadzie modelowania. Uchwycone czynności ćwiczymy cierpliwie i wytrwale, czasem żmudnie po to, aby opanować je do perfekcji i aby pewnego dnia stać się samodzielnym. W wieku dziecięcym trening umiejętności i gromadzenie wiedzy odbywa się w formie zabawy. W mojej pracy przedstawiam sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnym wieku szkolnym, rozpatrując w szczególności jego rozwój emocjonalny i poznawczy, a także aspektami edukacyjnymi z nim związanymi, stopniowym nabywaniem nowych kompetencji i ich doskonaleniem. Sposób w jaki możliwości rozwojowe i indywidualne dziecka pozwalają mu na przyswojenie i odtworzenie zaobserwowanych zachowań społecznych. Rozwój społeczny oraz oddziaływania grupy rówieśniczej są ściśle powiązane z wyżej wymienioną sferą poznawczą i emocjonalną małego dziecka i od siebie zależne. Następnie przedstawiam zabawię w szerokim i wąskim ujęciu, począwszy od definicji, po rodzaje, funkcje i rolę jaką odgrywa w życiu małego i dużego człowieka. Zwracam przede wszystkim uwagę na fakt, że zabawa jest podstawową formą kształcenia się dziecka, jej znaczenie z wiekiem maleje na korzyść pracy. Wyjątkowe miejsce w mojej pracy zajmują zabawy tematyczne, ich funkcja na płaszczyźnie rozwoju sfery społecznej w kontekście nabywania kompetencji, norm i postaw społecznych. W rozdziale metodologicznym opisuję aspekt badawczy mojej pracy. Przedstawiam cele moich badań, opisuję metody, techniki i narzędzia badawcze, z w szczególności tych, którymi się posłużyłam w toku badań w celu osiągnięcie informacji na interesujące mnie pytania.Badania mają charakter jakościowy. Opisuję, analizuję i wyciągam wnioski z zaobserwowanych swobodnych zabaw tematycznych w przedszkolu, na podwórku lub w domu. W ostatnim etapie pracy skupiam się głównie na wnioskach, czyli wynikach moich badań rozpatrywanych pod kątem początkowych wątpliwości. Ważne jest aby ustalić jak odtwarzają normy społeczne dzieci w podobnym wieku i o podobnych doświadczeniach? Ponadto jak przebiega transmisja wiedzy dzieci starszych. W przypadku niewielkiej i znacznej różnicy wieku. Innym problemem, na który poszukuję odpowiedzi w przyprowadzonych badania to, czy zabawy pod okiem osoby dorosłej, rodzica lub nauczyciela zwiększają prawdopodobieństwo przekazu prawidłowych zachowań, a pozbawione nadzoru wnoszą większe ryzyko. Wart zastanowienia się jest fakt, kto inicjuje zabawy, narzuca tematykę, a kto dyktuje czas jej trwania. Zgromadzone

Problematyka będąca przedmiotem pracy odgrywa istotną rolę w procesie wychowania dzieci. Kształcenie właściwych postaw i zachowań odbywa się w placówkach przedszkolnych oraz w życiu rodzinnym. Ważne jest, aby te dwie strony współdziałały, a ich współpraca przynosiła pozytywne skutki. Przedmiotem pracy jest problematyka poglądów jakie posiadają rodzice dzieci w wie-ku przedszkolnym na wartość kar i nagród. Wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym opiera się w dużej mierze na ukazywaniu dziecku otaczającego go świata tak, aby było przygotowane do funkcjonowania w nim w dorosłym życiu. Istotną rolę w tym procesie odgrywa system kar i nagród. Poglądy jakie posiadają rodzice przekładają się na proces wychowania dziecka, rodzaj i skuteczność stosowanych kar i nagród. W pracy umówiono charakterystykę rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym oraz ze szczególną uwagą opisano jakie wartości przypisuje się karom i nagrodom wychowaniu. Stwierdzono, że w ramach rozwoju dziecka można wyróżnić rozwój fizyczno-motoryczny, psychiczny, poznawczy oraz społeczno-emocjonalny. W pracy przedstawione są poglądy doświadczonych psychologów i pedagogów, na to jakie przypisuje się wartości karom i nagrodom. W ramach pracy stworzono kwestionariusz ankiety, który posłużył do przeprowadzenia badań na grupie rodziców dzieci w wieku przedszkolnym. Przeprowadzone badania empiryczne zostały metodą sondażu diagnostycznego. Forma ta w sposób możliwie prosty i przejrzysty obrazuje poglądy rodziców. W ramach badań rodziców pytano o ich opinię na temat rozwoju ich dzieci, stosowania nagród, kar oraz ich doświadczeń wychowawczych jakie zgromadzili z okresu, gdy sami byli dziećmi.

Współczesna rola dziadków w relacjach z małymi dziećmi to moja praca magisterska traktująca o roli dziadków w rodzinie, relacjami jakie panują między dziadkami a pozostałymi członkami rodziny, zwłaszcza dziećmi. W toku badań starałam się ustalić: -jakie role społeczne rodzina nakłada na seniorów -jakie role pełnią dziadkowie w życiu ich wnuków -jakie relacje panują między seniorami, a juniorami w rodzinie. Moja praca zawiera wstęp, 6 rozdziałów, bibliografię, spis fotografii i załączniki. Rozdział pierwszy opisuje miasteczko Złoczew- jako teren moich badań. Rozdziała drugi traktuje o rodzinie, jej pojęciu, funkcjach i typach współczesnych rodzin. Kolejny rozdział zatytułowany jest "Senior we współczesnej rodzinie" i zawiera informacje o miejscu i roli, funkcjach i relacjach dziadków z wnukami (małymi dziećmi do 10 roku życia). Rozdział czwarty to rozdział metodologiczny, w którym uwzględniłam wykorzystywaną przez siebie w trakcie badań metodę sondaży diagnostycznego, oraz technikę którą się posługiwałam, jaką jest połączenie wywiadu z obserwacją. Rozdział piąty prezentuje wynik moich badań. Zamieszczone jest w nim dziesięć przykładów różnych ról i relacji jakie panują między seniorami a juniorami w rodzinie. Rozdział szósty- ostatni, zawiera moje wnioski i spostrzeżenia, które dotyczą między innymi prawidłowości, że im relacje dziadków z członkami rodziny są bardziej zacieśnione tym więcej ról społecznych dziadkowie wypełniają wobec dzieci i większy udział jest dziadków z życiu wnuków.

Celem pracy magisterskiej było poznanie poziomu znajomości norm moralnych u dzieci 6-7 letnich. Stąd też głównym problemem było następujące pytanie: Czy dzieci w wieku 6-7 lat wykazują znajomość podstawowych norm moralnych? Próbowano rozwinąć ten problem poprzez następujące problemy szczegółowe: 1. Jakie normy moralne są przez dzieci wskazywane? 2. Czy istnieje różnica w rozpoznawaniu norm między chłopcami a dziewczynkami? 3. Jakie normy moralne są dla dzieci niedostrzegalne i nierozumiane? 4. Do kogo dzieci zwracają się po pomoc w sytuacjach trudnych? Odpowiedzi na powyższe pytania były poszukiwane poprzez zastosowanie metody sondażu diagnostycznego, wykorzystując technikę wywiadu swobodnego, który opierał się na kierowanej rozmowie z dziećmi. Natomiast narzędzie stanowił zestaw obrazków, historyjek oraz sytuacja problemowa które były inspiracją do rozmowy. Obrazki prezentowane dzieciom dobrane zostały tak, aby na ich podstawie można było ocenić zachowania dobre i złe przyglądając się określonym normom. Natomiast historyjki służyły poznaniu dziecięcych zachowań w różnych sytuacjach. Zostały one wymyślone w taki sposób, aby opisywane w nich wydarzenia nie były dzieciom obce, ale adekwatne do ich codziennego życia. Ponadto dzieci zostały postawione przed sytuacją problemową, która miała pokazać do kogo w pierwszej kolejności zgłaszają się po pomoc. W badaniu wzięło udział 11 dziewczynek i 11 chłopców. Z czego dziewięcioro dzieci miało w chwili rozmowy 7 lat, dwoje 6,5 lat, natomiast dzieci sześcioletnich w badaniu uczestniczyło dziesięcioro. Dzieci te rozpoczęły naukę w szkole podstawowej lub przygotowywały się do tego w okresie przeprowadzania badań. Badania przedstawione w pracy magisterskiej zostały przeprowadzone na terenie prywatnej szkoły podstawowej oraz przedszkola, w których głównym językiem jest język angielski. Zarówno dzieci jak i nauczyciele zobligowani są do ciągłego komunikowania się w tym języku. Dzieci objęte badaniem wywodziły się głównie ze środowiska miejskiego. Można wyodrębnić trzy etapy przeprowadzonych badań. Początkowym etapem była organizacja i przygotowanie badań, które polegały na dobraniu odpowiedniego terenu badań, właściwej próby badawczej odpowiadającej założonym celom, a także opracowaniu i skonstruowaniu narzędzi badawczych, służących ich osiągnięciu. Na tym etapie odbyły się również badania pilotażowe przeprowadzone na próbie 4 dzieci, służące weryfikacji stworzonych narzędzi. W rezultacie przyczyniły się one do wprowadzenia nielicznych zmian w zastosowanych w badaniach właściwych narzędziach. Drugim etapem było przeprowadzenie wspomnianych wyżej badań właściwych, które miało miejsce na przełomie lutego i marca. Badania te objęły próbę 18 osób i przebiegły bez zakłóceń i z zachowaniem wszelkich zasad przeprowadzania badań. Aby zapewnić badanym pełną anonimowość i komfort wypowiedzi, ich imiona zostały zmienione. Ostatnim etapem było opracowanie wyników badań własnych, polegających na analizie zebranyc

Rozwój to przede wszystkim zmiany, które zachodzą w dziecku w wyniku kumulowania się doświadczeń, jakie podejmuje w okresie dorastania. Rozwój to także procesy oraz właściwości, które zachodzą w dziecku w toku uczenia się, to zmiany, dzięki którym wzrasta poziom inteligencji dziecka, jest to także nauka oraz przyswajanie zdolności. Natomiast zabawa jest aktywnością, w której dziecko rozwija swoje pomysły, wprowadza własne wyobrażenia. Dzięki zabawie dziecko w bardzo łatwy sposób uczy się nowych zachowań, nowych zasad panujących w danej grze, zabawie. Podczas zabawy dziecko rozwija się pod każdym aspektem, rozwija swój umysł, zdobywa nowe wiadomości, dzięki temu prostemu zabiegowi jakim jest zabawa, przygotowuje się do doli dorosłego człowieka. Celem mojej pracy było określenie rozwoju poprzez zabawę w opinii rodziców oraz nauczycielek z przedszkola nr 50 „Mały Kolejarz” przy ulicy Dyrekcyjnej 15 we Wrocławiu. Zadaniem zarówno rodziców jak i nauczycielek, było stwierdzenie czy poprzez zabawę dziecko jest w stanie się rozwijać, pogłębiać swoją wiedzę oraz ogólny rozwój psychiczny, fizyczny oraz umysłowy Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy, to rozdział teoretyczny, który przedstawia różne definicje rozwoju. Zostało również ukazane pojęcie rozwoju w ujęciu różnych nauk, przez przedstawicieli danej kategorii nauki. Rozdział drugi zawiera wiedzę o zabawie. Zostały w nim opisane równe definicje zabawy, w których opisałam także rodzaje zabaw, począwszy od zabaw dydaktycznych, a kończąc na ruchowych, manipulacyjnych, konstrukcyjnych oraz tematycznych. W trzecim rozdziale zostały przeze mnie przedstawione podstawy metodologiczne pracy. Opisałam w nim przede wszystkim cel mojej pracy, metody oraz techniki badań. Zostały w nim opisane i przedstawione problemy główne, oraz problemy szczegółowe. Wskazane zostały również problemy i hipotezy badawcze, które kończą charakterystyka terenu i przebieg badań. Rozdział czwarty zawiera analizę wyników badań własnych, w którym została przedstawiona wiedza dotycząca rozwoju dzieci poprzez zabawę w opinii rodziców oraz w ujęciu nauczycielek. Następnie zostały przedstawione wnioski oraz zakończenie pracy, które zostały zakończone bibliografią, spisem tabel oraz aneksami.

Tematyka mojej pracy magisterskiej nie została wybrana przypadkowo. Od kilku lat pracuje z małymi dziećmi i uwielbiam zwierzęta, a możliwość połączenia jednego i drugiego otworzyło mi nowe perspektywy. Zwierzęta terapeutyczne mają ogromny wkład w niesienie pomocy dzieciom niepełnosprawnym, z różnymi zaburzeniami i dysfunkcjami społecznymi, pomagają w kompensacji braków edukacyjnych, są również wspaniałymi towarzyszami zabaw i powiernikami dziecięcych sekretów. Dlatego kontakt dzieci z nimi jest tak ważny. Psy bardzo wiele wnoszą do życia dzieci, niewiele oczekując w zamian. Dzieci w kontakcie ze zwierzętami nabierają pewności siebie, otwierają się na otaczający nas świat. Dodatkowo nabierają prawidłowych zachowań wobec zwierząt. Niniejsza praca opisuje stosunek dzieci 2-3 letnich do zwierząt. W przeprowadzeniu badań pomogły mi Esta Golden Retriever i Lara Labrador Retriever. Oba psy wspaniale bawiły się z dziećmi były łagodne, kontaktowe i wesołe. Dzieci były zachwycone zwierzętami, chodź niektóre bały się to, przy następnym spotkaniu strach był mniejszy, a ich udział w zajęciach znacznie się zwiększył. Dzieci uczestniczyły dwa razy w spotkaniu z psami. I zmiany jakie nastąpiły u niektórych dzieci można było zaobserwować już przy drugim spotkaniu. Aby móc określić prawidłowości w zmianach zachowaniach dzieci wykorzystałam w tym celu metodę obserwacji nieskategoryzowanej, która w precyzyjny sposób pomogła mi w usystematyzowaniu obranego przeze mnie celu badań. Posłużyłam się również techniką obserwacji fotograficznej oraz narzędziem badawczym w formie arkusza obserwacji.

W pracy zawarte są badania, które dowodzą, że dysfunkcje mowy wśród dzieci w wieku przedszkolnym wprawiają je w kompleksy, co niesie za sobą smutek i oddalenie od rówieśników. Rozwój dziecka jest bardzo ważny już od czasu kiedy jest w łonie matki. W pierwszych miesiącach życia dziecka to w nas dorosłych spoczywa odpowiedzialność za wspieranie młodego organizmu w dobrym rozwijaniu się.

Zabawy w tym zabawy tematyczne stanowią podstawową aktywność dzieci w wieku przedszkolnym. Jest to główna aktywność podejmowana przez dzieci w tym wieku. Istotnie wpływa ona na wszechstronny rozwój każdego dziecka. Uczy ona norm i prawideł oraz zasad prawidłowego funkcjonowania w społeczności. Każdy krąg środowiskowy równie niezmiernie istotnie oddziałuje na rozwój każdego dziecka. Pierwszym kręgiem, z którym styka się dziecko w swoim życiu jest środowisko rodzinne. Dzieci bacznie obserwują swoich rodziców i codzienność życia rodzinnego, co w ich zabawach znajduje swoje odzwierciedlenie. Chętnie przedstawiają w nich relacje zachodzące między rodzicami oraz rodzicami a dziećmi. Ukazują także bezbłędnie obowiązki osób dorosłych, które równie chętnie podejmują w swych zabawach. Dzieci w swych zabawach przedstawiają także emocje, które w zależności od tematu zabawy i toczących się w niej wydarzeń, są różnorodne. Pokazują w nich gniew, troskę, miłość, smutek, strach, radość oraz pracowitość czy zaangażowanie. Dziecięca wyobraźnia i fantazja pozwala tworzyć własną rzeczywistość jednocześnie zachowując przy tym świadomość miejsca i czasu oraz swojej tożsamości. Środowisko lokalne również silnie oddziałuje na dzieci w wieku przedszkolnym i podejmowane przez nich zabawy tematyczne. Owe środowisko wpływa istotnie na proces ich socjalizacji. Zdobywane w nim doświadczenia i przeżycia przekładają się na podejmowane zabawy. Obecnie dostępne w dużym stopniu media także odgrywają znaczącą rolę w podejmowanych przez dzieci zabawach tematycznych. Różnorodne bajki, filmy, programy telewizyjne wzbudzają wśród dzieci duże emocje co pokazują podejmowane zabawy. Celem pracy jest poznanie współczesnych zabaw tematycznych dzieci w wieku przedszkolnym w świetle teorii i własnych badań empirycznych. Metodą, którą posłużono się w tej pracy była metoda indywidualnych przypadków. Natomiast wykorzystaną w niej techniką była technika obserwacji, która została zastosowana przy pomocy skonstruowanego na potrzeby pracy narzędzia badawczego, którym był arkusz obserwacji. Zaobserwowane zabawy tematyczne dzieci w wieku przedszkolnym prezentują obszary życia społecznego, które odnoszą się do współczesnych realiów i problemów życia społecznego, wymagań stawianym dorosłym osobom przez życie i obejmowanym przez nich role, a także podejmowanych zawodów oraz trendów panujących wśród małych dzieci.

Zadaniem każdego rodzica, troszczącego się o dobro własnego dziecka, jest stale poznawać je od nowa, podążać za nim, być na bieżąco z tym, co dzieje się u niego na każdej płaszczyźnie, a szczególnie tej rozwojowej. Rosnący poziom wykształcenia rodziców, postęp najnowszych technologii, a także szerszy do nich dostęp, w dużym stopniu wpływają na rosnącą świadomość wychowawczą współczesnych rodziców. To wszystko, było dla mnie największą inspiracją do napisania pracy, której tytuł brzmi: „Znaczenie zabawy dziecka w okresie żłobkowym w przekonaniu rodziców”. Jest to praca badawcza, która skonstruowana jest z trzech rozdziałów, wstępu i zakończenia, bibliografii, a także aneksu w postaci kwestionariusza ankiety. Pierwszy z nich, zawiera teoretyczne rozważania, dotyczące rozwoju małego dziecka, pojęcia, jakim jest zabawa, rozważania na temat współczesnej rodziny w nawiązaniu do jej cech, zadań i funkcji, jakie pełni oraz powinna spełniać, a także krótkie przedstawienie instytucji opiekuńczo – wychowawczej, jaką jest żłobek. Tutaj odniosłam się do obecnie panujących standardów dotyczących wcześniej wspomnianej placówki, ponieważ aspekt historyczny nie był znaczący dla tematu mojej pracy. Skupiłam się w nim na opisaniu wszystkich elementów z perspektywy dziecka w wieku żłobkowym. Drugi rozdział, ma również charakter teoretyczny i dotyczy metodologicznych podstaw badań, które przeprowadzałam na potrzeby napisania niniejszej pracy. Omówiony jest w nim główny problem badawczy: „Jak zabawa oddziałuje na rozwój małego dziecka w przekonaniu jego rodziców?”. Jak również problemy szczegółowe. Zawarłam w nim także hipotezę badawczą oraz krótko opisałam metody i narzędzia badawcze. Przedstawiłam w nim także charakterystykę terenu, na którym przeprowadzałam badania oraz opisałam, w jaki sposób zorganizowałam wszystkie elementy, warunkujące przeprowadzenie rzetelnych badań. Na koniec dodałam niezmiernie ważny element, a mianowicie krótko scharakteryzowałam pojęcie etyki badacza w prowadzonych badaniach naukowych. Na rozdział trzeci, składają się wyniki przeprowadzonego przeze mnie badania, ujęte w trzech kontekstach, a mianowicie: rodzaje zajęć zabawowych z dzieckiem, towarzysze zabaw dziecka, dostrzegania sfery aktywności zabawowej dziecka w zabawie. Rozdział ten zakończyłam wnioskami, jakie pojawiły się po przeprowadzonych badaniach.

Praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jakie jest znaczenie wychowawcze i kulturowe imprez dziecięcych w przedszkolu. Autorka na bazując na literaturze przedmiotu dotyczącej rozwoju dzieci, a także na badaniach własnych odpowiada na to pytanie. Przechodzimy zatem przez fazy rozwoju dziecka, następnie zapoznajemy się z dokumentami przedszkola i jego zadaniami - jako placówki oświatowo wychowawczej. Następnie przechodzimy do badań własnych autorki, by na koniec wyciągnąć wnioski dotyczące imprez dziecięcych w przedszkolu.

Streszczenie: Miejsce świetlicy środowiskowej w życiu gimnazjalistów. Praca, którą prezentuję dotyczy dzieci w wieku gimnazjalnym uczęszczających do placówek pozaszkolnych. W pracy chciałam ukazać szeroki wachlarz zadań, spoczywających w rękach pracowników tego typu placówek. Dowiadujemy się z niej, że ukształtowanie młodej osoby zależy głównie od środowiska rodzinnego, a kolejną ważną grupą jest grupa rówieśnicza dzieci, która w dużym stopniu przyczynia się do rozwoju społecznego uczniów. Z wniosków jakie osiągnęłam w pracy stwierdzam, że ogromny wpływ na rozwój osobowości dzieci, a zwłaszcza w wieku gimnazjalnym oprócz rodziny i grupy rówieśniczej ma środowisko lokalne, w którym dziecko wzrasta. W pracy badałam miejsce placówki opiekuńczej w życiu gimnazjalistów. Przeanalizowałam jaki wpływ na rozwój dzieci ma świetlica, jak kształtują się relacje między wychowankami, jak organizowane są zajęcia, jakimi metodami, kto korzysta z oferty zajęć i dlaczego. Wszystkie dzieci, które uczęszczały do świetlicy środowiskowej były uczestnikami dobrowolnymi. Są to dzieci wyłącznie z rodzin dysfunkcyjnych. Świetlica środowiskowa ma za zadanie przede wszystkim organizować ich czas wolny, jednakże każde z dzieci ma swój własny indywidualny powód korzystania z oferty tej placówki. W pracy szeroko przeanalizowałam motywacje i oczekiwania młodzieży uczęszczającej do placówki. . Z wielogodzinnych obserwacji jakie prowadziłam w świetlicy środowiskowej mogłam zebrać wystarczająco dużo danych, które pomogły mi sformułować wnioski. Z pracy dowiemy się jak funkcjonuje świetlica środowiskowa, jakie realizuje cele. Na chwilę obecna wiem, że osobie z zewnątrz i mało zaangażowanej emocjonalnie w życie dzieci trudniej byłoby prowadzić tam badania. Pewne cechy dzieci i zdarzenia nie zawsze mogłyby być łatwo dostrzeżone dla obserwatora z zewnątrz.

Celem niniejszej pracy jest analiza sposobu prezentowania kobiet oraz ich ról społecznych na podstawie współczesnych seriali telewizyjnych takich jak „Przyjaciółki” i „Skandal”. Głównym celem było ukazanie czy wizerunek kobiet jest tworzony na podstawie stereotypowych ról społecznych. Role społeczne zostały porównane także na tle kulturowym, do czego został wykorzystany serial amerykański oraz polski. W pracy bardzo istotne było ukazanie stereotypów, które zostały wykorzystane przez twórców seriali. Celem pracy jest również analiza obrazu filmowego w kontekście tworzenia czy też utrzymywania społecznych nierówności. Wybrane seriale ukazują, że pomimo bardzo widocznych różnic kulturowych pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Polską, istnieje możliwość dostrzeżenia pewnego rodzaju podobieństw w ukazywaniu kobiet, co więcej obraz kobiet w polskich serialach coraz częściej jest kreowany na podstawie tych amerykańskich. We współczesnych czasach tożsamość kobiet jest budowana na podstawie oczekiwań, jakie ma społeczeństwo wobec nich. Do takich przeświadczeń mogą należeć czynności, zachowania, cechy fizyczne czy też psychiczne, które są przypisane do ról społecznych kobiet. Mogą być one poznawane czy też nabywane w czasie procesu socjalizacji. Jest wiele typów kobiet, jednak do tych najczęściej spotykanych w literaturze należą: matka Polka, kobieta – kochanka, kobieta – żona, kobieta – matka. Ten ostatni typ jest bardzo mocno związany z pojęciem kobiety. Niegdyś główną osią polskich seriali była rodzina, w której dominującą rolę zawsze przejmował mężczyzna. To właśnie wątek rodziny jest omawiany najszerzej. Kobiety przedstawiane w serialach zazwyczaj są bardzo uległe wobec innych ludzi, a zwłaszcza członków rodziny, co więcej są bardzo wyrozumiałe i zatroskane o losy najbliższych osób. Pomimo tego, że kobiety we współczesnych serialach są wykształcone, inteligentne, to nie mają żadnych oporów, aby zaspokajać wszelkie potrzeby swojej rodziny. Są one także, dość często przedstawiane, jako bezradne istoty, którym trzeba pomagać w wielu codziennych czynnościach. W amerykańskich serialach coraz rzadziej spotyka się kobiety pełniące role gospodyń domowych, kochających matek i żon, a częściej są przedstawiane, jako kochanki, kobiety odnoszące sukces. Serialowy wzorzec kobiet zaczyna się zmieniać, stają się one bardziej samodzielne, zaradne i rozwijają się zawodowo. Podsumowując praca ukazuje, iż w serialach telewizyjnych zarówno polskich, jak i amerykańskich kobiety są ukazywane za pomocą stereotypów oraz zostają im przypisywane tradycyjne role społeczne.