Muzyka towarzyszy nam na każdym kroku , nieliczni wiedzą ,że wpływa silnie na psychikę człowieka. Najbardziej jednak muzyka wpływa na dzieci. Zwłaszcza w okresie przedszkolnym podczas, którego następuje wiele intensywnych zmian. Zajęcia umuzykalniające w przedszkolu dają ogromną możliwość do kształtowania wrażliwości estetycznej. Owa praca magisterska nosi tytuł : Formy edukacji muzycznej w przedszkolu w grupie dzieci czteroletnich. Głównym problemem badawczym jest pytanie :Jakie są formy edukacji muzycznej w grupie dzieci czteroletnich? Natomiast celem pracy jest zaprezentowanie różnych form zajęć umuzykalniających w Niepublicznym przedszkolu Tuptuś. Badając elementy procesu wychowania i edukacji w obszarze edukacji kulturalnej wykorzystane zostały techniki takie jak : obserwacja i wywiad. W niniejszej pracy znajdują się protokoły obserwacji zajęć logorytmicznych , rytmicznych , tanecznych oraz koncertu umuzykalniającego Filharmonii Dolnośląskiej . W celu poszerzenia zgromadzonych informacji zostały również przeprowadzone wywiady z nauczycielami , instruktorami , muzykami prowadzącymi zajęcia. Wszystkie zajęcia umuzykalniające opierają się na tych samych rodzajach zabaw , jednakże instruktorzy bądź nauczyciele mogą osiągać zupełnie inne cele. Mają możliwość niwelować stres, usprawniać mowę, zwiększać sprawność fizyczną, kształtować orientację w przestrzeni. Owe efekty są równoznaczne z zaangażowaniem nauczyciela i atmosferą w grupie.

W pracy magisterskiej pt.: „Charakter zabawek i ich wartości rozwojowe w przekonaniach nauczycielek” głównym poruszanym zagadnieniem jest rola zabawki we wspieraniu rozwoju dzieci. To wokół tego tematu były skupione badania oraz na podstawie sondażu diagnostycznego zostały wysunięte wnioski. W poniższym streszczeniu przedstawiony zostanie zarys owej pracy. Praca ta miała na celu rozeznanie się we współczesnych zabawkach, oraz dokonanie diagnozy oddziaływania na rozwój i wyobraźnię podopiecznego. Ponadto, został zbadany wpływ zabawek na pracę nauczyciela oraz zakres influencji. To właśnie nauczyciele wychowania przedszkolnego posiadają największą wiedzę na omawiany temat. Przebywają bowiem z dziećmi kilka godzin każdego dnia. Kształcą się, by wspierać działania dziecka oraz posiadają odpowiednie kompetencje, aby zapewnić podopiecznemu właściwy rozwój. Badania zostały oparte na grupie dzieci w wieku 4-6 lat, ponieważ w tym okresie podopieczni są bardzo otwarci na czynności i wiedzę, jaką chcemy im przekazać. Rozwój wychowanka w wieku 4-6 lat jest bardzo istotny. Maluch buduje swoje poglądy i poznaje otaczający go świat. Zabawa to okres wnikliwego zdobywania wiedzy, odkrywania świata oraz twórczej działalności. Ponadto, jest to czas odpoczynku, relaksu dla umysłu po trudach mozolnej edukacji. Zabawa spełnia zatem różne funkcje. W niniejszej pracy główny problem badawczy brzmi: Jak charakter zabawek tworzy możliwości rozwojowe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczna jest analiza wyników uzyskanych z kwestionariuszy ankiet wypełnionych przez nauczycieli. W części metodologicznej zostały usystematyzowane problemy szczegółowe, które pomogły dogłębnie zanalizować postawiony problem. Metoda, która pozwoliła na uzyskanie wyników z kwestionariusza ankiety, to sondaż diagnostyczny, opisany w sposób szczegółowy w trzecim rozdziale pracy. Badana grupa została podzielona ze względu na staż pracy. Część respondentek była studentkami instytutu pedagogiki we Wrocławiu, a pozostałe, nauczycielkami w przedszkolu, z dłuższym niż rok stażem. Przeprowadzone badania pozwoliły wysunąć wnioski, opisane poniżej. Nauczyciele świadomie dobierają zabawki w przedszkolu, aby umożliwić podopiecznemu rozwój wszystkich sfer. Maskotki pobudzają do działania, pomagają wyciszać w odpowiednich momentach, rozśmieszać, a także zmuszać dziecko do myślenia. Poprzez niektóre zabawki podopieczni uczą się podstawowych czynności, na przykład wiązania buta, posługiwania się narzędziami plastikowymi, a nawet w przypadku dziewczynek, umiejętności oraz zadbania o koleżanki i ugoszczenia ich w swoim domku na herbacie. Ponadto, następne obserwacje prowadzą do wniosku, że wraz z wiekiem zabawy dziecka zmieniają swój charakter. Ruchy manipulacyjne przekształcają się w bardziej skomplikowane czynności ruchowe i zabawy konstrukcyjne. Rola nauczyciela podczas zabaw ma być dyskretna i ostrożna, ma polegać na współdziałaniu z dzieckiem, ale musi być on

Zabawka jest specyficznym elementem dziecięcej codzienności. Jej funkcje świadczą o pełnieniu przez nią roli przygotowania korzystającego z niej dziecka do przyszłego funkcjonowania jako osoby dorosłej, bowiem towarzyszy mu ona w doskonaleniu każdego z elementów ulegających rozwojowi. Chęć dowiedzenia się ze strony rodzica, czym dziecko się bawi, jak daną rzeczy wykorzystuje i jakie pozostawia to w nim ślady, dowodzi, iż troszczy się on o jego rozwój i tym samym o jakość przyszłego funkcjonowania. Obserwacje społecznej rzeczywistości wskazują na istnienie rodziców, którzy nie tylko wykazują zainteresowanie zabawkami, z których korzysta dziecko podczas swej aktywności zabawowej, ale także własnoręcznie tworzą je dla swoich dzieci, poświęcając temu zajęciu czas i uwagę. Celem badań jest przyjrzenie się motywom kierujących ich ku temu przedsięwzięciu, gdyż istniejąca literatura nie porusza tego zagadnienia. Aby móc przyjrzeć się powodom, dla których rodzice tworzą zabawki dla swoich dzieci, należy rozpatrzeć ich związek z poziomem właściwej im kultury pedagogicznej. Przedmiot badań stanowi wizerunek rodzica tworzącego zabawki dla swoich dzieci, zaś ich celem jest zrozumienie osób badanych i stworzenie ich jednostkowych portretów wraz z uwzględnieniem kontekstu ich funkcjonowania. Metodą, którą posłużono się, aby zrealizować założenia badań jest studium przypadku, zaś wybraną technikę stanowi wywiad. Skonstruowane w celu zebrania materiału do analizy narzędzie to przewodnik wywiadu, który koncentruje się wokół trzech komponentów kultury pedagogicznej, sprawdzając wiedzę rodziców na temat rozwoju dziecka, ich przekonania determinujące wybór celu i metod wychowania oraz świadomość pełnionej przez nich roli wobec dziecka, a także emocje istniejące w relacji z dzieckiem i motywy determinujące działania podejmowane wobec niego, a także sposoby korzystania z rodzicielskich kompetencji. Rezultatem badania są jednostkowe portrety przebadanych rodziców, jednak wynik przeprowadzonych wywiadów wykazał pewne tendencje w funkcjonowaniu tychże osób. Wszystkich przebadanych rodziców łączy wysoki poziom kultury pedagogicznej, przejawiający się w posiadanej przez nich wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych dziecka, uczuciach obecnych w relacji z nim oraz wykorzystywaniu swych kompetencji w procesie tworzenia dla niego zabawek indywidualnie dostosowanych do potrzeb, możliwości i zainteresowań.

Niniejsza praca dotyczy odbioru literatury przez dzieci 7-8 letnie. Głównym celem było zbadanie oraz ukazanie, w jaki sposób dzieci w młodszym wieku szkolnym dekodują treści zawarte w tekstach literackich, czy dostrzegają wartości, antywartości oraz sytuacje wychowawcze w nich zawarte. W części teoretycznej opisuję sylwetkę rozwoju dzieci 7 – 8 letnich, prawidłowości rozwojowe mające wpływ na recepcję treści kultury oraz możliwości indywidualne każdego dziecka. Dodatkowo wyjaśniam, czym jest literatura dziecięca, jakie są jej rodzaje oraz przedstawiam rolę przewodnika w odbiorze treści kultury. Wspominam również o sposobach wprowadzania dzieci w świat kultury, jak również roli jaką spełnia ten proces w rozwoju młodszego dziecka. Dalsza część pracy dotyczy kontekstu przeprowadzonych badań. Odwołuję się do teorii, jak również opisuję szkołę jako środowisko wychowawczo – edukacyjne uczniów. Jest to istotna część, ponieważ to właśnie w szkole podstawowej przeprowadziłam badania do pracy magisterskiej. W kolejnym rozdziale, dotyczącym zagadnień metodologicznych, skupiam się na wyjaśnieniu celu podjętych działań, dokonuję wyboru problemu badawczego, jak również pytań głównych i szczegółowych, które były podstawą do rozpoczęcia badań pedagogicznych. W tej części omawiam również metody i techniki, które wykorzystałam w czasie realizowania własnych badań. W ostatniej części odwołuję się do wartości, antywartości, wzorów oraz sytuacji wychowawczych zawartych w tekstach literackich. Wyjaśniam ich rolę w dziecięcym życiu oraz udzielam odpowiedzi na pytania badawcze. W formie podsumowania analizuję zebrane dane oraz dokonuję ich interpretacji. Jako potwierdzenie analizowanych danych umieszczam tabele, wykresy oraz rysunki dzieci z ich słownymi opisami. W zakończeniu, w formie podsumowania, zwracam uwagę na fakt, że uczniowie w młodszym wieku szkolnym bez problemu dostrzegają wartości i antywartości zawarte w tekstach literackich. Wyróżniają postaci pozytywne i negatywne, które są nośnikiem wartości. Nie mają kłopotów z dostrzeżeniem wzorów osobowościowych oraz sytuacji wychowawczych zawartych w omawianych utworach.

Celem pracy którą prezentuję jest ukazanie roli jaką pełni piosenka i rymowanka w trakcie lekcji języka obcego dla dzieci w wieku przedszkolnym. Temat został zaprezentowany zarówno w świetle literatury jak i badań własnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale został przedstawiony rozwój dziecka, zarówno w sferze fizyczno- motorycznej, emocjonalnej jak i społecznej. Drugi rozdział stanowi metodyka języków obcych. Na wstępie zostały zaprezentowane teoretyczne założenia, w tym dokumenty prawne regulujące edukację językową w Polsce. Następnie zostały przedstawione teorie nabywania języka obcego we wczesnych latach. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii badań własnych. Zawiera on cele oraz przedmiot badań, oraz postawione problemy badawcze. W ostatnim rozdziale prezentuję badania własne oraz ich analizę. Informacje zebrane przy użyciu narzędzia obserwacji, jakie zostało zastosowane w pracy badawczej stanowiło podstawę do sformułowania odpowiedzi na postawione pytania. Z wyników przeprowadzonych badań wynika, iż funkcja jaką pełnią piosenki i rymowanki na zajęciach jest wieloraka. Na podstawie badań można stwierdzić, iż jest to atrakcyjna forma pracy z dziećmi, która spełnia funkcję zabawową, integrującą grupę, zaspokaja potrzebę ruchu i pozytywnie wpływa na samoocenę. Analizując umiejętności językowe jakie mogą zostać zintensyfikowane podczas zajęć z użyciem piosenek i rymowanek, badania potwierdzają teorie uwzględnione w rozdziale dotyczącym metodyki nauczania języka obcego. Ponadto z pracy dowiemy się, iż zarówno piosenka jak i rymowanka wpływa pozytywnie na wymowę oraz przyswojenie systemu językowego. Wartość kulturowa jaką można przypisać powyższym formom pracy jest również istotna i jest związana z wdrażaniem w świat wartości estetycznych poprzez muzykę, recytację, małe formy teatralne oraz kontaktu z kulturą krajów obcojęzycznych.

W pracy zanalizowany został problem wprowadzania dzieci w świat sztuki w małej miejscowości. Zagadnienie dotyczy przedszkolaków. Badania przeprowadzone zostały w przedszkolu oraz w lokalnej instytucji kulturalnej. Praca ma formę badawczą. W jej skład wchodzi wstęp, 5 rozdziałów oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale opisana została sylwetka dziecka w wieku przedszkolnym, jego możliwości. W kolejnym opracowano wieloznaczność pojęcia sztuki, a także niektórych jej dziedzin. Rozdział trzeci dotyczy przedszkola – organizacji, najważniejszych dokumentów. Przedostatnia część dotyczy metodologii – wybranych metod, technik, a także pytań badawczych, na które znajdziemy odpowiedź w ostatnim rozdziale. Wszystko zostało podsumowane we wnioskach. Celem pracy jest zobrazowanie rzeczywistej sytuacji wprowadzania dzieci w świat sztuki w warunkach wiejskich. W pracy przedstawione zostały formy, z których korzysta się w jednej z małych miejscowości. Dzięki wywiadom z dyrekcją przedszkola, Gminnego Ośrodka Kultury oraz nauczycielkami jak również obserwacjom i rysunkom dzieci, powstał obraz szans i zagrożeń dla upowszechniania sztuki wśród najmłodszych dzieci. Mieszkańcy małych miejscowości mają ograniczony dostęp do dóbr kultury, ponieważ wszelkie kina, teatry, muzea, galerie są umiejscowione w większych aglomeracjach. Jedyną możliwością jest dojazd do miast, jednak wiążę się on z wydatkiem na przejazd oraz wymaga poświęcenia większej ilości czasu. Bardzo często zdarza się, że edukacja kulturalna dzieci kończy się na okresie przedszkolnym lub szkolnym. Widoczny jest powrót i zachowanie niektórych tradycji związanych z okresem bożonarodzeniowym i wielkanocnym. Najmłodsi z chęcią angażują się w działania na rzecz lokalnej społeczności.

Problematyka pracy związana jest z kwestią: jak podczas zajęć w przedszkolu wprowadzamy dzieci w świat sztuki? Zagadnienie, którego się podjęto ma charakter procesu, za właściwą więc uznano strategię jakościową, co umożliwiło przeprowadzenie jakościowego opisu oraz analizę badanych faktów. Wykorzystano dwie techniki prowadzenia badań: technikę obserwacji i wywiad, który miał na celu dopełnienie informacji oraz wyjaśnienie niektórych zachowań dzieci. Badania przeprowadzono w Polsce południowo- zachodniej we Wrocławiu, a więc w typowej aglomeracji miejskiej. Z analizy badań wynika, że dzieci podczas zajęć w przedszkolu poznają nowe słownictwo, co wpływa na zdolności komunikacyjne, kształtują świadomość własnego ciała, rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową, zdobywają umiejętności słuchania ze zrozumieniem, a także kształtują kompetencje poznawcze tj.: spostrzeganie klasyfikowanie, współdziałanie w grupie czy też kształtują one emocjonalność i wrażliwość muzyczną. Dzieci poprzez śpiew, tańce, zabawy: ćwiczą zapamiętywanie, słuchanie ze zrozumieniem, współprace w grupie, a także umiejętność wyrażania myśli, szybkość reakcji czy też umiejętność wyboru i podejmowania decyzji. Z analizy przeprowadzonych badań wynika, że podczas różnych form aktywności przekazywane są im wartości społeczne, estetyczne, emocjonalne, a także poznawcze, które szczegółowo opisano w pracy. Natomiast szczególnie mocno dzieci odczuwają wydarzenia należące do typu imprez budujących przeżycia. W pracy zamieszczono również w jaki sposób formy pracy w przedszkolu uwzględniają zróżnicowany rozwój dzieci. Przedszkole w którym przeprowadzono badania uwzględnia różnorodny rozwój dzieci poprzez to, że nauczyciele: wykorzystują zróżnicowane metody, a także formy pracy z dziećmi, uwzględniają potrzeby dzieci oraz możliwości fizyczne, intelektualne czy też manualne, liczą się z zainteresowaniami przedszkolaków jak również biorą pod uwagę indywidualne podejście do każdego wychowanka. Wynika z tego słuszność że, wszelkie formy pracy w przedszkolu w dużym mieście w znacznym zakresie uwzględniają zróżnicowany rozwój dzieci. Potwierdza to fakt, że twórczość muzyczna, manualna czy taneczna to dziedziny wielopłaszczyznowe, wieloaspektowe, stąd też umożliwiają aktywność wszystkim dzieciom.

Praca ta najpierw opisuje, czym jest i jakie są założenia Kinezjologii Edukacyjnej, opisując również jej program, cele i wpływ na ludzki mózg. Znajdują się tu też nawiązania do innych uznanych na całym świecie metod terapeutycznych i elementów wspólnych, jakie mają z Kinezjologią. Na koniec przedstawiona jest analiza badań dokonanych na podstawie ankiet z rodzicami.

W mojej pracy został poruszony problem współczesnych relacji zachodzących pomiędzy ojcem, a synem, które są bardzo ważne w życiu dziecka, a także odgrywają kluczową rolę. To w jaki sposób odbywa się wspólne spędzanie czasu, wpływa na kształtowanie się osobowości dziecka, oraz efekt wychowania. Relacja ojciec- syn jest ważna dla każdego dziecka, a szczególnie na płaszczyźnie jego rozwoju. Synowie usiłują odwzorcowywać zachowania ojca, przez co nabierają właściwych postaw. Wizerunek ojca jest bardzo ważny, a rola jaką pełni w życiu rodziny i dziecka jest doceniania i szanowana przez chłopców. Ważne są również więzi pomiędzy synem, a ojcem, które stają się podstawą do prawidłowego rozwoju dziecka. Praca jest próbą odpowiedzi na wszelkie pytania problemowe, a całość pracy zawiera spoistą strukturę. Narzędziem, który zastosowałam w swoich badaniach jest wywiad, ponieważ daje cenny materiał poznawczy, jak i również mogłam rozpoznać towarzyszące emocje czy panującą atmosferę. Dodatkowo podczas wywiadów z chłopcami zostały przeprowadzone badania pilotażowe. Moim terenem badawczym była Szkoła Podstawowa nr 3 im. Mikołaja Kopernika w Ząbkowicach Śląskich. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym znajdują się informacje dotyczące cech późnego dzieciństwa, czym się charakteryzuje, a także na jakie aspekty należy zwrócić uwagę w rozwoju dziecka w okresie wieku szkolnego. W dalszej części została przedstawiona rola ojców w dojrzewaniu społecznym, a także rodzaj zainteresowań. Ostania część tego rozdziału pokazuje jakie są najważniejsze czynniki wpływające na rozwój dziecka, a także zostało ukazane pojęcie kibic i pojęcie z nim związane czyli kibicowanie. Informacje zawarte w literaturze takich autorów jak J.Fronczak, J.Tokarski, J. Dudała, pomogły mi w dokładniejszym opisaniu jak i zrozumieniu definicji. Rozdział drugi to ukazane przede mnie metody, problemy badawcze na które będę starała się odpowiedzieć, oraz teren badań, który wybrałam do swojej pracy. Rozdział trzeci zawiera podsumowanie z badań w oparciu o pytania i wywiady przeprowadzone pośród chłopców w rożnym wieku. Na końcu pracy została również przedstawiona bibliografia.

Tematem mojej pracy są: dzieci z trudnościami mowy w grupie wczesnoszkolnej. Praca przedstawia badania przeprowadzone na uczniach, borykających się z różnymi zaburzeniami mowy w klasie I. Głównym celem jej powstania jest zbadanie postaw uczniów wobec danej grupy. A także zapoznanie się z funkcjonowaniem dzieci z zaburzeniami mowy w środowisku rówieśniczym oraz z jakimi problemami mogą spotkać się badane jednostki. Praca poparta jest literaturą oraz przeprowadzonymi badaniami. Pierwszy rozdział pracy poświęcony jest wyjaśnieniu znaczenia komunikacji w rozwoju dziecka. Zawiera: opis istoty komunikacji jako sposobu uspołecznienia oraz przedstawia jej kulturowe uwarunkowania w rozwoju dziecka. Drugi rozdział porusza problematykę trudności w komunikacji dzieci wieku wczesnoszkolnego. Zawarte są w nim definicje, dotyczące zaburzeń i wad wymowy. Wymienione zostają także przyczyny ich powstawania. Kolejno poruszona zostaje problematyka komunikacji u dzieci z niepełnosprawnościami. Trzeci rozdział dotyczy części metodologicznej, w której znajdują się wyjaśniające definicje i podstawowe wyznaczniki, dzięki którym powstała praca. Przedstawia jakimi metodami, technikami oraz narzędziami posłużyłam się w celu dogłębnego zbadania wyróżnionej grupy. Ostatni rozdział zawiera wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań. W nim zawarte są informacje na temat funkcjonowania dzieci z trudnościami mowy w środowisku szkolnym, m.in.: jak wyglądają ich relacje w grupie, praca na zajęciach oraz czy narażone są na dokuczanie ze strony rówieśników i jakie przyjmują miejsce w strukturze klasy. Ponadto scharakteryzowani zostali uczniowie z przejawianymi trudnościami komunikacyjnymi oraz teren badań, w którym przeprowadzone zostały badania. Dzieci przejawiające trudności w komunikacji nie muszą być narażone na dokuczanie i odrzucenie przez swoich rówieśników. Wielką rolę w danym aspekcie odgrywają cechy osobowościowe danej jednostki oraz postawa jaką reprezentuje swoją osobą. Dzieci, które szybko nawiązują relację z innymi uczniami przyjmują bardzo wysoką pozycję w klasie i są bardzo lubiane przez swoich rówieśników. Jednak dzieci, które mają problemy z kontaktami społecznymi oraz przystosowaniem się do panujących reguł, są izolowane przez rówieśników. Podsumowując, dzieci z trudnościami w mowie nie są traktowane w sposób gorszy od reszty rówieśników. Przyjmowana pozycja w klasie zależna jest od innych czynników. W tym przypadku stwierdzenie, że zaburzenia w mowie utrudniają dzieciom nawiązywanie trwałych relacji byłoby nie słuszne.

Tytułem mojej pacy jest „ Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska jako teren wspólnej rekreacji rodzinnej” . W mojej pracy badałam jak spędzają czas rodziny w Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska , jak zachowują się na jego terenie oraz z jakim zamiarem przyjeżdżają. Zakładałam , że zachowania rodzin będą się różniły oraz , że będą to badania ciekawe. W swojej pracy badałam rodziny , które przychodziły do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska wraz z dziećmi w wieku od 5 do 14 lat. Badałam rodziny na terenie Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska za pomocą obserwacji oraz wywiadu. Celem moich badań było opisanie istniejącej rzeczywistości i poznanie sposobu spędzania czasu wolnego przez rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . W mojej pracy postawiłam trzy problemy główne : W jakim zakresie rodzice organizują wypoczynek swoim dzieciom? Czy i w jaki sposób Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska stwarza możliwość realizacji różnych funkcje czasu wolnego? Czy dostrzegalne są więzi rodzinne na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska ? W pracy przedstawiłam jakie formy wypoczynku preferują rodziny , które przyjeżdżają do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . Rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska przejawiają wiele indywidualnych zachowań ale wśród rodzin badanych są one powtarzalne. Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska daje możliwość realizacji różnych funkcji czasu wolnego. Jest możliwość odpoczynku , zabawy , edukacji, rekreacji .

Zabawa i zabawki to nieodlaczny atrybut dziecka. To podstawowa i najwazniejsza jego aktywnosc. Poprzez zabawe i zabawki dziecko poznaje swiat, odkrywa otoczenie, uczy sie zycia. Dotyczy to, nie tylko malych dzieci, ale rowniez tych w srednim wieku szkolnym. Faktem jest, ze dzieci w klasach czwartych, piatych i szostych nie bawia sie tak czesto jak to robily kilka lat wczesniej. W zyciu dziecka zaczyna dominowac grupa rowiesnicza. To ona stanowi motor napedowy popytu dziecka. Nie tylko reklamy telewizyjne, ale fakt, ze cos staje sie modne wsrod rowiesnikow, wzbudza w dziecku chec posiadania. To wlasnie posiadanie zapewnia prestiz w grupie rowiesniczej. Dzieki gadzetom dziecko jest zauwazane. Najczesciej gwiazdy socjologiczne grupy, to osoby, ktore sa na topie, maja wszystkie nowinki Niemniej jednak dzieci te nadal lubia zabawki, sa podatne na reklamy, lubia nowinki sklepowe. Rynek przesycony artykulami przeznaczonymi dla dzieci oferuje wiele rzeczy. Tylko czy kazda zabawka pozytywnie wplynie na rozwoj mlodego czlowieka. Ktore zabawy dominuja w zyciu dzieci w srednim wieku szkolnym? Jak dzieci zachowuja sie podczas tych zabaw? Jak to wplywa na ich kopetencje poznawcze, na ich kontakty z rowiesnikami i otoczeniem? Na co warto zwracac uwage kupujac zabawki? Czy warto kupowac dziecku reklamowane zabawki? Autorka pracy byla kiedys dzieckiem, obecnie jest matka i nauczycielka. A wiec praca rozpatruje problem z wielu perpektyw. Obserwacja uczestniczaca niejawna pozwolila zarejestrowac przebieg zabawy oraz dialogi dzieci. W niektorych sytuacjach udalo sie udokumentowac przebieg lub/oraz efekt zabawy aparatem fotograficznym. W pracy chcialam przedstawic zabawki, ktore sa na topie. Chcialam pokazac ich wplyw na zachowanie i postrzegania swiata przez dziecko.Wskazuje zabawy niosace zagrozenie, uczace ukrytej agresji. Znalazlam rowniez takie, ktore nawiazuja do zabaw z naszego dziecinstwa, ale zostaly zmodyfikowane. Niestety jedyna rzecza, ktora dzieci dolozyly do zabawy jest agresja i jawne bicie po twarzy. Kult smierci jaki niosa za soba lalki monster high jest przerazajacy. Nowosc z Empiku, ksiazka Zniszcz ten dziennik, ktora zdaniem autorki uczy kreatywnosci, a w rzeczywistosci emanuje skrywana agresja. Praca dotyka tylko kilkunastu gier, zabaw i zabawek i wskazuje nowe trendy i kierunki, ktore wzbudzaja zainteresowanie dzieci. Tylko czy zdrowe zainteresowanie?

Głównym problemem badawczym pracy jest odpowiedź na pytanie: Jakie zainteresowania przejawiają uczniowie w klasach 3-4 zamieszkujący zróżnicowane środowisko społeczne? Za przedmiot badań przyjęte zostały zainteresowania 9-10 latków, natomiast za obiekt badań - uczniowie zamieszkujących zróżnicowane środowisko społeczne w wieku dziewięciu lat. Celem jest poznanie ich zainteresowań. Badanie zostały przeprowadzone na uczniach uczęszczających do Szkoły Podstawowej w Sadkowie, zamieszkujący pobliskie miejscowości. W badaniach są zastosowane założenie strategii ilościowej,metoda sondażu diagnostycznego oraz wywiad. Uczniowie dziewięcioletni nie mają wykształconych zainteresowań, a jedynie zaciekawienia. Poprzez zainteresowania rozumieją czynności, które wykonują w wolnym czasie, są to zajęcia krótkotrwałe, które sprawiają im przyjemność o charakterze zabawowym. Ani rodzice ani sami uczniowie nie wiążą, w związku z uczęszczaniem na dodatkowe zajęcia, trwalszych skutków, rezultatów czy sukcesów Większość chłopców interesuje się sportem, natomiast dziewczynki sztuką - tańcem, śpiewem, malowaniem.