Praca licencjacka pt. Wykorzystanie metod coachingowych w poradnictwie kariery. Projekt warsztatów dla doradców składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Poradnictwo kariery - istota i znaczenie we współczesnym świecie omawiam szerokorozumiane poradnictwo oraz pojęcia, które są z nim związane. Ze względu na rodzaj przeżywanych problemów w różnych obszarach życia w poradnictwie wyróżnia się: poradnictwo rodzinne i małżeńskie, poradnictwo wychowawcze oraz poradnictwo kariery. Moja praca koncentruje się w szczególności na poradnictwie kariery. Zatem pierwszy rozdział pracy składa się definicji poradnictwa oraz jego rodzajów, ukazane zostały różnice ewolucyjne pomiędzy poradnictwem zawodowym a poradnictwem kariery. Pierwszy rozdział zawiera również wybrane koncepcje wyboru zawodu i rozwoju zawodowego, rozpoczynając od torii cechy i czynnika Parsonsa, aż po współczesne teorie. Przedstawiłam również metody, techniki oraz narzędzia stosowane w poradnictwie, a także opisałam instytucjonalne formy poradnictwa, w których uzyskamy porady od doradców. Odpowiedziałam na pytanie kim jest doradca zawodowym, przedstawiłam modele doradców oraz ukazałam ich zadania. Rozdział II pt. Możliwości wykorzystania metod coachingowych w poradnictwie kariery zawiera opis definicji coachingu oraz jego rodzaje, a także zasady. W tej części przedstawiam sylwetkę coacha jego zadania, a także metody, techniki i narzędzia jakimi posługuje się w swojej pracy. Na końcu tego rozdziału przedstawiłam tabelkę, w której porównałam ze sobą poradnictwo kariery oraz coaching kariery w celu znalezienia elementów podobnych oraz rozgraniczenia różnic. W ostatnim rozdziale pt. Wykorzystanie metod coachingu w poradnictwie kariery – autorski projekt warsztatów dla doradców prezentuję swój autorski warsztat. Warsztat poprzedzają pierwsza część tego rozdziału, czyli podstawy metodyki projektowania szkoleń. W tej części zdefiniowałam pojęcia takie jak warsztat, szkolenie oraz trening. Wymieniłam rodzaje szkoleń, przedstawiłam zastosowanie cyklu Kolba w projektowaniu warsztatów. Opisałam, czym jest grupa oraz jaka jest jej dynamika, a także przedstawiłam metody, które wykorzystałam w swoim autorskim warsztacie. Warsztat przygotowałam dla szkolnych doradców zawodowych, którzy pracują z uczniami szkół średnich. Głównym jego celem jest wzrost kompetencji doradców zawodowych w zakresie wykorzystania metod coachingowych. Po szkoleniu uczestnicy będą znali definicję coachingu oraz wybrane narzędzia coachingowe. Nabędą umiejętność odróżniania poradnictwa kariery od coachingu kariery, a także nauczą się wykorzystywać w swojej pracy m.in. model GROW, technikę mind mapping oraz narzędzia koło życia, mapę celów i marzeń, a także analizę SWOT. Dzięki uczestnictwu w warsztatach doradcy przedstawią swój stosunek do użyteczności narzędzi coachingowych oraz przedstawią swoją postawę względem tego, czy coaching jest procesem wspierania w osiągnięciu celu. Główną korzyścią po ukończe

Moja praca składa się z trzech rozdziałów i dotyczy wartości etycznych, jakie powinny obowiązywać w pracy doradczej. W rozdziale pierwszym pt „Etyka - jej aksjologiczny i deontologiczny wymiar” omawiam działy, z których zbudowana jest etyka jako nauka. Następnie przechodzę do jej wymiaru aksjologicznego – wartości i ich klasyfikacji, rodzajów, funkcji, a także hierarchii. Zestawiam ze sobą kilka różnych systemów wartości. Pochylam się także nad zagadnieniem społecznego funkcjonowania wartości współcześnie. Z racji studiowania kierunku pedagogicznego i mojego zainteresowania pojęciem wychowania, zdecydowałam się na omówienie zagadnienia wychowania do wartości. W rozdziale drugim pod tytułem „Doradca-jego zadania i powinności” prezentuję kwestie związane z poradnictwem – sposoby jego definiowania, koncepcje, komponenty sytuacji poradniczej i jej rodzaje. Poświęcam tu wiele uwagi roli doradcy – głównie jego cechom i specyfice pracy. Pochylam się także nad rolą klienta i problemu w procesie poradniczym. Ostatnim punktem tego rozdziału są kodeksy etyczne w pracy doradcy. Zestawiam ze sobą kilka kodeksów, które analizuje i subiektywnie oceniam. Rozdział trzeci zatytułowany jest „Wartości etyczne w pracy doradcy – projekt warsztatu dla studentów III roku studiów licencjackich”. Omawiam w nim przede wszystkim podstawy metodyki projektowania warsztatów. Znajduje się w nim opis różnych form doskonalenia – szkoleń, warsztatów i treningów. Omawiam kwestie uczenia się osób dorosłych – cykl Davida Kolba, a także metody dydaktyczne stosowane w szkoleniach. Następnie prezentuję mój autorski projekt warsztatu. Krótko opisuje jego cele, grupę, dla której został stworzony i zastosowane w nim metody dydaktyczne. Pracę zamyka aneks, w którym znajduje się szczegółowy konspekt warsztatów zatytułowanych „Wartości etyczne w pracy doradcy”.

Problem wypalenia zawodowego dotyka bardzo dużą liczbę nauczycieli, ponieważ należą oni do grupy zawodów społecznych, od których wymaga się zaangażowania emocjonalnego. Na rynku wydawniczym można odnaleźć wiele książek na temat wypalenia zawodowego u nauczycieli, brakuje jednak opracowań mówiących co zrobić by wzmacniać nauczyciela tak, aby jego ścieżka kształcenia i ta zawodowa przebiegały prawidłowo. Nauczycieli jako grupę zawodową, analizuję się w kategoriach zawodu danego i zadanego. Kwestia zawodu danego opiera się na powszechnym przekonaniu, że nauczyciel powinien cechować się odpowiednimi predyspozycjami, co wiąże się z różnorodnymi obciążeniami, takimi jak: presja społeczna, spełnianie oczekiwań, przekonanie o misji, które w niekontrolowany sposób mogą przyczynić się do pogorszenia kondycji psychomotorycznej nauczyciela. Uważam, że jest to jeden z najistotniejszych zawodów w społeczeństwie, obciążany dużą presją społeczną, i pozostawiony „sam sobie”. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich pt. „Wypalenie zawodowe - charakterystyka zjawiska” prezentuję różnorodne sposoby definiowania i pojmowania wypalenia zawodowego. Przedstawiam również objawy (fizyczne, psychiczne, zawodowe, interpersonalne), pojęcia mu pokrewne takie jak: zmęczenie, stres, długoterminowe obciążenie. Opisuję jakie są przyczyny wypalenia zawodowego i ich klasyfikacje. Ostatnia część rozdziału poświęcona jest przeciwdziałaniu oraz pomocy w przypadku wypalenia zawodowego. Rozdział drugi to „Pomoc i wsparcie dla nauczycieli w sytuacji wypalenie zawodowego”, w którym przedstawiam specyfikę pracy nauczyciela oraz pełnionych przez niego ról. W pracy omawiam pozycję społeczną nauczyciela oraz wyzwania, zadania i funkcje formalnie i społecznie wymagane. Zwrócę również uwagę, na to co między innymi jest dla mnie ważne w tej pracy, czyli przygotowanie do zawodu nauczyciela oraz jego ścieżka kariery. Na koniec zwracam uwagę na wypalenie zawodowe wśród nauczycieli. Ta część poświęcona jest czynnikom i objawom wypalenia zawodowego oraz roli pomocy i poradnictwa w przeciwdziałaniu temu syndromowi. W ostatnim rozdziale pt. „Sposoby przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu – projekt warsztatu dla nauczycieli” prezentuję zaprojektowany warsztat, stworzony na potrzeby nauczycieli, a jego celem jest nabycie umiejętności zapobiegania wypaleniu zawodowemu przez nauczycieli.

Praca licencjacka pt. „Możliwości i ograniczenia poradnictwa wirtualnego – projekt warsztatu dla przyszłych doradców” porusza temat szeroko rozumianego poradnictwa wirtualnego. Zważając na postęp technologiczny i dynamicznie rozwijający się Internet, można zauważyć, że wirtualny świat zaczyna wypierać rzeczywistość. Internet to pewnego rodzaju przestrzeń, w której poruszają się miliony ludzi, a każdy z nich w innym, konkretnym dla siebie celu. Poradnictwo online cały czas dąży do jeszcze większego rozwoju i staje się coraz bardziej popularne. Celem niniejszej pracy licencjackiej jest ukazanie możliwości i ograniczeń poradnictwa wirtualnego. Ma ona zachęcić do korzystania z tej formy udzielania pomocy i pokazać, iż jest to przyszłością w dziedzinie poradnictwa. Zadaniem pracy jest również ukazanie różnić i podobieństw pomiędzy poradnictwem a wirtualną pomocą. Praca ma określoną strukturę, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów teoretycznych, zakończenia, bibliografii oraz aneksu, zawierającego projekt autorskiego warsztatu. W I rozdziale zostały przedstawione definicje poradnictwa, różne jego koncepcje oraz metody. W dalszej części tego rozdziału opisane są obszary działania poradnictwa, jak również modele działalności doradców. W rozdziale II pochylam się natomiast nad nowym zjawiskiem, jakim jest poradnictwo wirtualne. Jest to temat przewodni mojej pracy, dlatego skupiłam się na definicjach, które przedstawiają różni autorzy, nad formami e-pomocy oraz nad cechami doradcy wirtualnego. Bardzo istotny w tym rozdziale jest również opis możliwości i ograniczeń pomocy online. Wszystko po to, aby pokazać korzyści, jakie może nieść pomoc wirtualna i w jakim stopniu może ułatwić życie, jednocześnie nie zapominając o pewnych ograniczeniach i zagrożeniach, które można napotkać w Internetowym świecie. Rozdział III pt. „Poradnictwo wirtualne – przyszłość XXI wieku – projekt autorskiego warsztatu dla przyszłych doradców” omawiam metodykę projektowania warsztatu, a w szczególności - definicje działań szkoleniowych, rodzaje szkoleń, możliwości wykorzystania cyklu D. Kolba w projektowaniu warsztatów oraz metody wykorzystane w moim projekcie. Wreszcie prezentuję autorski projekt warsztatów, adresowanych do przyszłych doradców, czyli studentów poradnictwa i pomocy psychopedagogicznej. Opisuję każdą z poszczególnych sesji, charakteryzuję adresatów, wskazuję cele i korzyści, jakie może przynieść uczestnictwo w warsztacie.

W mojej pracy poruszyłam zagadnienie dialogu, a zwłaszcza dialogu motywującego jako jego odmiany oraz pracy zawodowej pedagoga szkolnego. Uważam, że zarówno literatura, jak i inne źródła naukowe nie poruszają w sposób wyczerpujący kwestii dialogu z uczniem, a przecież najpowszechniejszą formą pomocy ze względu na jej uniwersalność jest właśnie rozmowa. Celem mojej pracy jest ukazanie dialogu motywującego, jako możliwości pomocy uczniom przez pedagogów szkolnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy nosi tytuł: „Dialog motywujący i możliwości jego wykorzystania”. Opisuję w nim: źródła dialogu, pochodzenie wyrazu dialog oraz jego definicję, a także dialog edukacyjny i jego odmiany. W dalszej części pierwszego rozdziału skupiam się na scharakteryzowaniu dialogu motywującego, począwszy od jego genezy, poprzez definicje, założenia i opis tego rodzaju dialogu, jako metody. Następnie wymieniam zasadnicze umiejętności, które powinna posiąść osoba posługująca się dialogiem motywującym oraz rozważam kwestie zastosowania dialogu motywującego w codziennej praktyce. W drugim rozdziale, noszącym tytuł: „Specyfika pracy pedagoga szkolnego” przywołuję sposoby definiowania pedagoga szkolnego, omawiam przygotowanie do pełnienia tego zawodu, a także prezentuję zadania pedagoga szkolnego precyzowane na przestrzeni lat. Dalszą część rozdziału poświęcam na charakterystykę sylwetki pedagoga szkolnego. W jej opisie przedstawiam osobowość, kompetencje, a także zasoby osobiste, którymi powinien się wyróżniać pedagog szkolny. Rozdział trzeci zatytułowany jest: „Możliwości stosowania dialogu motywującego w praktyce zawodowej pedagoga szkolnego”. W pierwszej części tego rozdziału przedstawiam metodykę projektowania szkoleń, w ramach której rozróżniam takie pojęcia jak: szkolenie, warsztat i trening, a także opisuję rodzaje szkoleń. Następnie poruszam zagadnienie uczenia się osób dorosłych, czyli cykl Davida Kolba oraz poznane przeze mnie metody dydaktyczne. W drugiej części tego rozdziału przedstawiam mój autorski warsztat, noszący tytuł: „Dialog motywujący w pracy pedagoga szkolnego”. Opisuję jego cele i założenia oraz grupę odbiorców, do której jest kierowany. W ostatnim punkcie charakteryzuję jego poszczególne części. Na końcu mojej pracy zamieszczam Aneks, w którym znajduje się konspekt autorskiego warsztatu.

Praca jest poświęcona tematowi wypalenia zawodowego. Wypalenie to przeważnie dotyka osoby pracujące w zawodach związanych z pomaganiem innym. Dotyczy to też doradców, ponieważ są oni obciążani problemami z którymi przychodzi do nich klient. Są oni także emocjonalnie zaangażowani w niesienie pomocy, dlatego by nie ulegli wypaleniu ważne jest, aby posiadali prawidłowe przygotowanie do pracy. Doradca, który nie jest w stanie sam sobie pomóc, nie będzie mógł udzielić pomocy innym osobom. W pracy skupiam się zatem na strategiach, jakie wiążą się z radzeniem sobie z wypaleniem. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt. "Wypalenie zawodowe w literaturze" porusza znajdujące się w literaturze naukowej definicje wypalenia, etapy z jakich się składa oraz jakie skutki może wywoływać. Poruszane są także tematy objawów wypalenia oraz pomocy z wypaleniem dostępnej w organizacji i indywidualnie. Pomoc tę poszerzam dodatkowo o profilaktykę i terapie związane z problematyką wypalenia. Drugi rozdział pt. "Wypalenie zawodowe w pracy doradcy" odnosi się do wypalenia związanego z doradcą. W rozdziale przedstawione jest pojęcie poradnictwa opisywanego na podstawie literatury naukowej. Opisane są także koncepcje poradnictwa, głównie w oparciu o opisy Alicji Kargulowej. Omawiam też specyfikę pracy doradcy, w tym: modele działań opracowane przez Bożenę Wojtasik, rozterki i niepewności mogące się przytrafić doradcy w trakcie jego pracy oraz w sytuacjach trudnych w trakcie udzielania pomocy. Opisuję również przyczyny wypalenia zawodowego w zawodzie doradcy. Poruszam również temat objawów i skutków, które mogą być powiązane z wypaleniem. Ostatnim elementem poruszonym w tym rozdziale jest pomoc dla doradców w sytuacji wypalenia. Odnoszę się do tematów następujących: przygotowanie do pracy, kwestia superwizji, a także terapia dla doradców. Ów temat terapii w związku z wypalaniem opisuję za Anną Seredyńską oraz przedstawiam warsztat jako jedną z form pomocy. Ostatni rozdział pt. "Autorski projekt warsztatu <>” pracy poświęcam opisowi swojego warsztatu oraz metodologii związanej ze szkoleniem. Rozpoczynam od zdefiniowania na podstawie literatury takich pojęć jak: szkolenie, warsztat oraz trening. Opisuję także rodzaje szkoleń (szkolenie otwarte, szkolenie zamknięte, szkolenie w ramach projektów społecznych). Odnoszę się także do cyklu Davida Kolba, ponieważ wykorzystuję go w swoim warsztacie. Opisuję metody, jakie wykorzystuję w swoim warsztacie oraz ich podział w literaturze. Przedstawiam założenia warsztatu, jego cele ogólne, adresatów oraz opis sesji warsztatu. Do pracy załączony jest aneks – mój autorski projekt warsztatu o temacie: "Przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu doradców", przeznaczony dla przyszłych doradców.

Celem mojej pracy jest analiza problemu dyskryminacji oraz roli poradnictwa w sytuacji dyskryminacji na rynku pracy. Zaprojektowany warsztat chciałam skierować do kobiet, których problem dyskryminacji również dotyka i pokazać im w jaki sposób można przeciwdziałać dyskryminacji. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Modele kobiecości i zadania kobiet w życiu codziennym, poruszam temat sposobu definiowania różnych zadań , modeli i wzorów kobiecości . W rozdziale drugim pt. Przeciwdziałanie dyskryminacji na rynku pracy poruszam temat przeciwdziałania dyskryminacji kobiet. Przedstawiam rys historyczny, definicje, oraz rodzaje dyskryminacji jak i sposoby jej przeciwdziałania. Jak na przestrzeni czasu zmieniała się sytuacja na rynku pracy co się polepszyło w stosunku do kobiet a co pogorszyło. Poruszam również definicje dyskryminacji, jej skutki. Tego jak jest rozumiana w poszczególnych kręgach jak rozumieją ją rożni autorzy i jak się do niej odnoszą. Oraz przedstawiam rolę poradnictwa w przeciwdziałaniu dyskryminacji kobiet na rynku pracy. Trzeci rozdział pt. Jak przeciwdziałać dyskryminacji – projekt warsztatu dla kobiet zawiera zagadnienia związane z metodyka projektowania działań warsztatowych oraz prezentację autorskiego projektu działań. W Aneksie natomiast załączam szczegółowy scenariusz warsztatu.

Niniejsza praca pt.: „Znaczenie kompetencji rodzinnych na rynku pracy – projekt warsztatów dla kobiet powracających na rynek pracy po okresach przerw związanych z wychowywaniem dzieci”porusza temat związany z kobietami na rynku pracy oraz ich współczesną sytuacją. Dotyczy kobiet powracających na rynek po urlopach wychowawczych. Nie zawsze te powroty są dla kobiet łatwe i efektywne. Często spotykają one wiele przeszkód podczas podejmowania na nowo pracy zarobkowej. Dlatego też celem pracy było przedstawienie znaczenia kompetencji rodzinnych jako pomocnych dla kobiet przy owych powrotach. Większość kobiet nie ma świadomości posiadania umiejętności, dzięki którym ich pozycja na rynku pracy może być lepsza. Umiejętności te zostają udoskonalone podczas wychowywania dzieci. Uświadomienie tych kompetencji kobietom, a także przedstawienie sposobów na ich wykorzystywanie pomoże kobietom w lepszym funkcjonowaniu na rynku pracy. Praca składa się z trzech rozdziałów teoretycznych oraz aneksu, w którym zawarta jest praktyczna część czyli projekt warsztatu szkoleniowego dla kobiet. W I rozdziale pt.: „Kobiece kariery – blaski i cienie” poruszone zostały tematy związanie nie tylko z różnymi modelami kobiecych karier, ale również różne postrzeganie kobiecości, jakie role pełniły kobiety kiedyś, a jakie współcześnie, a także szczegółowe opisy roli matki, które nawiązują w pewnym stopniu do głównego tematu pracy. II rozdział pt.: „Znaczenie kompetencji rodzinnych na współczesnym rynku pracy.” poświęcony jest obecnej sytuacji kobiet na rynku pracy, dyskryminacji, stereotypom, a także barierom, z którymi borykają się kobiety. W tym rozdziale również zostaje podjęty temat kompetencji rodzinnych oraz cech, które charakteryzują matki. Ostatni III rozdział pt.: „Możliwości wykorzystania kompetencji rodzinnych na rynku pracy projekt warsztatów dla matek” poświęcony jest opisowi metodyki tworzenia warsztatów. Zawiera także dokładny opis Cyklu Kolba, na podstawie którego to powstał autorski warsztat, a także metody w nim użyte. Na końcu zamieszczony został opis autorskiego warsztatu, wszystkich sesji po kolei zgodnie z cyklem. Cały warsztat wraz z załącznikami potrzebnymi do jego przeprowadzenia znajduje się na końcu pracy w aneksie.

Niniejsza praca podejmuje temat rekrutacji i selekcji ze szczególnym uwzględnieniem metody Assessment Centre. Skupia się na pozycji młodych dorosłych na rynku pracy oraz trudnościach, jakie generuje tranzycja z wczesnej dorosłości do dorosłości. Opisuje sposoby pomocy osobom przechodzącym z etapu edukacji do etapu pracy, ze szczególnym naciskiem na moment wkroczenia na rynek pracy i poszukiwania zatrudniania. Merytoryczny zakres pracy wzbogacony jest projektem warsztatu, który już w bardziej praktyczny sposób porusza temat sposobów pomocy osobom poszukującym zatrudnienia. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy pt. Assessment Centre w procesie rekrutacji, to prezentacja różnych sposób definiowania rekrutacji, jej przebiegu, etapów, celów i zadań. Dodatkowo rozdział ten porusza kwestię narzędzi i metod selekcji, a przede wszystkim metody Assesment Centre. Na początku wyjaśniam różnice pomiędzy rekrutacją a selekcją; dalej wymieniam rodzaje rekrutacji i sposoby selekcji. Druga część tego rozdziału mówi o metodzie AC, jej założeniach i celach, a także o jej skuteczności. Na końcu tego rozdziału znajdują się informacje o narzędziach wykorzystywanych w AC oraz etapach tej metody. Rozdział drugi pt. Młodzi dorośli na rynku pracy, skupia się na opisie młodych dorosłych. Na początku tego rozdziału opisywana grupa zostaje zdefiniowana. Rozdział ten porusza też kwestię różnorodności osób bezrobotnych m.in. grupy NEET oraz odnosi się do sytuacji osób młodych na polskim rynku pracy. Rozdział trzeci pt. Wykorzystanie AC w procesie rekrutacji zawiera dwie części. W pierwszej - skupiam się na metodyce projektowania działań warsztatowych, opisuję rodzaje szkoleń, istotę cyklu Kolba oraz metod nauczania wykorzystanych w projekcie. Druga część obejmuje opis przygotowanego przeze mnie projektu szkolenia pt. „Jak dobrze zaprezentować się podczas sesji Assesment Centre?”

Tematem mojej pracy jest ,,Dialog i jego miejsce w przestrzeni edukacyjnej-projekt warsztatów dla nauczycieli”. Celem mojej pracy jest przedstawienie istoty dialogu, jego odmian i możliwości prowadzenia dialogu między różnymi podmiotami w szkole. Istotnym jej elementem jest zaprojektowanie działań edukacyjno – doradczych, adresowanych do nauczycieli, które mogłyby być użyteczne w procesie doskonalenia umiejętności prowadzenia rzeczywistego dialogu. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich pt ,, Dialog jako kategoria pedagogiczna” dotyczy ogólnych kwestii dialogu. Rozdział ten przedstawia definicje, źródła oraz rodzaje dialogu. W tej części pracy zwracam również uwagę na warunki prowadzenia dialogu, sposoby jego prowadzenia oraz etyczne aspekty dialogu. Dodatkowo rozdział ten odnosi się dialogu w poradnictwie i jego miejsca w tej dziedzinie. Drugi rozdział pt. ,,Dialog edukacyjny i jego odmiany” poświęcony jest dialogowi, który spotkać można w edukacji. W tym rozdziale zawarte są informacje na temat tego, czym jest szkoła, która staje się miejscem dialogu edukacyjnego. Dodatkowo rozdział ten odnosi się do uczestników dialogu szkolnego. Szczególny nacisk w tym rozdziale kładziony jest jednak na rodzaje dialogu edukacyjnego oraz na możliwości usprawniania dialogu w szkole. Trzeci rozdział pt. ,,Jak skutecznie wykorzystywać dialog w pracy nauczyciela-projekt warsztatów dla nauczycieli”prezentuje podstawowe informacje na temat metodyki projektowania i prowadzenia działań warsztatowych oraz analizę autorskiego projektu edukacyjno-doradczego, który został opracowany w oparciu o model uczenia się przez doświadczenie D. Kolba. Całość pracy zamyka zakończenie oraz Aneks, w którym umieściłam scenariusz zaprojektowanego przeze mnie warsztatu.

Moja praca dotyczy koncepcji Work-life balance. Zachowanie równowagi między pracą i życiem pozazawodowym jest niezwykle ważne dla prawidłowego funkcjonowania jednostki. Brak równowagi w życiu człowieka zmniejsza motywację, uwidacznia zniechęcenie i problemy emocjonalne. W związku z mnogością pełnionych przez człowieka ról, ważna staje się umiejętność przechodzenia między jedną rolą a drugą. Kluczem do realizacji idei Work-life balance jest postrzeganie sfery życia zawodowego i osobistego jako komplementarnych, a nie przeciwstawnych względem siebie. Osiąganie równowagi jest procesem złożonym i wieloetapowym. Wymaga od człowieka zdolności dokonywania wyborów dotyczących inwestowania czasu i energii, a także selekcji wartości. Uważam, że pozytywne nastawienie do gospodarowania czasem oraz samodyscyplina są warunkiem koniecznym na drodze do osiągnięcia sukcesu. Dlatego też w swojej pracy, łącząc zdobytą w trakcie studiów wiedzę na temat poradnictwa i wspierania innych z problematyką osiągania równowagi między różnymi sferami życia człowieka. Proponuję także projekt warsztatu efektywnego zarządzania czasem, który adresuję do osób czynnych zawodowo, znajdujących się w wieku produkcyjnym, narażonych na czynniki utrudniające utrzymanie życiowego balansu i pragnę im pokazać praktyczne ćwiczenia, dzięki którym mogą odnaleźć w swoim życiu drogę do równowagi. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział nosi tytuł „Równowaga w życiu osobistym i zawodowym”. Przedstawiam w nim kontekst i znaczenie pracy w życiu człowieka, a także koncepcję Work-life balance, jej historię, istotę oraz rodzaje równowagi. Skupiam się na przyczynach braku równowagi w życiu osobistym i zawodowym, jak również jego skutkach. Wyróżniam zjawiska takie jak: stres, wypalenie zawodowe, pracoholizm oraz zaniedbania wynikające z konfliktów praca – rodzina i rodzina – praca. Rozdział drugi pt. „Efektywne zarządzanie czasem jako metoda osiągania i utrzymywania życiowego balansu” rozpoczynam od przedstawienia znaczenia czasu w życiu człowieka. Opisuję w nim istotę zarządzania czasem, a także metody, techniki oraz narzędzia zarządzania czasem. W rozdziale trzecim przedstawiam metodykę projektowania działań warsztatowych. Definiuję podstawowe pojęcia oraz opisuję rodzaje i metody prowadzenia szkoleń. W szczególności skupiam się na cyklu Kolba, na którym opieram swój warsztat. W drugiej części rozdziału prezentuję autorski warsztat efektywnego zarządzania czasem, który pomaga w radzeniu sobie z naruszeniem życiowego balansu. Opisuję jego główne cele i założenia. Następnie skupiam się na adresatach i specyfice pracy z grupą. W rozdziale trzecim uwzględniam także kompetencje, jakie powinien posiadać trener. Na końcu mojej pracy znajduje się Aneks, w którym załączam projekt warsztatu.

Temat mojej pracy licencjackiej to "Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu- projekt warsztatów dla trenerów wokalnych". W swojej pracy dokonałam analizy procesu powstawania relacji i dialogu między nauczycielem a uczniem, biorąc pod uwagę związki indywidualnych czynników osobowościowych oraz kompetencji pedagogicznych. Dodatkowo zaproponowałam autorski warsztat dla nauczycieli śpiewu, usprawniający budowanie relacji opartej na dialogu. Wybór tego właśnie tematu wynika z mojej pasji, która daje mi dziś możliwości zawodowe. Mowa tu o śpiewie, używanym w szerokim, interdyscyplinarnym artystycznie spektrum. Związana jest z tym moja praca zawodowa oraz liczne doświadczenia, zarówno sceniczne jak i pedagogiczne. Pracuję jako wokalistka, śpiewaczka operowa oraz aktorka, dodatkowo uczę śpiewu uczniów indywidualnych oraz grupy dzieci i młodzieży, prowadzę również zajęcia emisji głosu. Studiuję śpiew solowy w Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz dodatkowo pobieram lekcje prywatne oraz biorę udział w różnorodnych warsztatach i projektach wokalnych. Będąc jednocześnie uczniem i nauczycielem, mogę obserwować przebieg procesu pedagogicznego z dwóch stron jednocześnie. Jest to dla mnie niezwykle rozwojowe, ciekawe i inspirujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. w pierwszym z nich pt. "Relacja jako kategoria pedagogiczna" omawiam pojęcie relacji, na podstawie licznych definicji, skupiając się na literaturze pedagogicznej. Definiuję relację wychowawczą oraz opisuję jej rodzaje. Dodatkowo prezentuję cechy i kompetencje nauczyciela, które mają wpływ na budowanie relacji w procesie edukacyjnym. W rozdziale drugim pt. "Budowanie dialogu w relacji trenera wokalnego i jego ucznia" opisuję pojęcie dialogu oraz jego rodzaje. Następnie odpowiadam na pytanie kim jest współczesny nauczyciel śpiewu, definiuję pojęcie trenera wokalnego oraz wymieniam cele i zadania, jakie stawia przed nim praca z młodymi wokalistami i śpiewakami. Opisuję również proces budowania dialogu w procesie nauki śpiewu, biorąc za wzór czołowe koncepcje pedagogiki dotyczące tego zagadnienia, otóż: pedagogikę twórczości i pedagogikę dialogu. W trzecim rozdziale pt. „ Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu – autorska propozycja warsztatów dla trenerów wokalnych” przedstawiam projekt autorskiego warsztatu dla trenerów wokalnych, którego celem jest poprawa komunikacji między nauczycielem a uczniem w procesie kształcenia wokalnego. Poprzedzam to opisem podstaw metodyki projektowania warsztatu, skupiając się na cyklu uczenia się przez doświadczanie Davida Kolba oraz metodach szkoleniowych wykorzystanych przy projektowaniu mojego warsztatu.

Niniejsza praca licencjacka składa się z trzech rozdziałów. Powyższy temat został zrealizowany za pomocą następującego doboru tematycznego. Pierwszy rozdział o tytule ,,Komunikacja interpersonalna w rodzinie’’ obejmuje zagadnienia związane z komunikacją interpersonalną w wymiarze ogólnym oraz jej rolą w relacji rodzic- dziecko. W pierwszym podrozdziale dokonuję omówienia definicji komunikacji oraz jej dwóch głównych rodzajów- komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Podrozdział drugi zawiera zagadnienia takie jak pojęcie rodziny, jej funkcje, relacje rodzica z dzieckiem w ujęciu trzech stylów wychowawczych, zakłócenia komunikacyjne, błędy wychowawcze wg. A. Guryckiej. Ostatnia część powyższego podrozdziału koncentruje się wokół skutecznej komunikacji w rodzinie. Drugi rozdział niniejszej pracy, ,,Coaching rodzicielski jako forma skutecznej komunikacji’’, koncentruje się wokół coachingu rodzicielskiego rozumianego jako forma skutecznej komunikacji W tym celu dokonuję rozróżnienia pomiędzy coachingiem a innymi formami wsparcia, takimi jak consulting, trening, szkolenie, mentoring, terapia czy poradnictwo w ujęciu ogólnym oraz rodzinnym. Następnie umiejscawiam coaching rodzicielski wśród innych rodzajów procesu coachingowego. W kolejnym podrozdziałach wyodrębniam niezbędne dla coacha kompetencje, postawy oraz umiejętności w zakresie komunikacji, jak również uniwersalne techniki i metody coachingowe, znajdujące zastosowanie również w coachingu rodzicielskim. W ostatnim podrozdziale poruszam tematykę właściwej komunikacji zachodzącej podczas procesu coachingowego. Trzeci rozdział niniejszej pracy zatytułowany jako ,,Doskonalenie komunikacji w rodzinie – projekt autorskiego warsztatu dla rodziców’’, poprzedzony podbudową teoretyczną, zawiera moją propozycję warsztatu kierowanego do rodziców, którzy chcieliby podnieść swoje kompetencje komunikacyjne. Warsztat został stworzony w oparciu o Cykl Kolba, kreujący wieloaspektowy model uczenia się przez doświadczenie. Poprzez jego kolejne etapy potencjalny uczestnik- rodzic ma szansę zapoznać się z tematyką coachingu rodzicielskiego, wyznaczyć cel w obszarze podnoszenia kompetencji komunikacyjnych oraz odkryć rolę, jaką pełni aktywne słuchanie oraz stawianie mocnych pytań w komunikacji z dzieckiem.

Praca licencjacka dotyczy kobiet powracających na rynek pracy po urodzeniu dzieci. Moim celem było stworzenie warsztatu według cyklu Davida Kolba, który kompleksowo pomógłby kobietom sferze zawodowej i prywatnej. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt. "Macierzyństwo" zawiera jej definicje, funkcje oraz typy. Opisane zostały przeze mnie zyski i straty przebywania na urlopie macierzyńskim oraz kompetencje społeczne nabyte przez kobiety w tym czasie. W rozdziale drugim pt. "Matki na rynku pracy" scharakteryzowany został współczesny rynek pracy. Zaprezentowałam również sytuację kobiet wracających do pracy oraz formy pomocy i instytucje pomocowe. Przybliżyłam możliwości wykorzystania poradnictwa w wspieraniu matek. W rozdziale trzecim pt. "Wspieranie kobiet w powrocie na rynek pracy - projekt autorskiego warsztatu" zdefiniowałam formy doskonalenia kompetencji, rodzaje szkoleń, model uczenia się przez doświadczenie oraz metody wykorzystane w projektowanym warsztacie. Na końcu umieściłam bibliografię, netografię oraz załączniki w postaci prezentacji.

Tematem pracy jest problematyka pomocy coachingowej i możliwości jej wykorzystania w kształceniu kompetencji skutecznego gospodarowania czasem. Zarządzanie czasem obejmuje szereg zagadnień takich jak właściwa hierarchizacja priorytetów, konstruowanie celów, nawyki. Dzięki opanowaniu tej umiejętności zdobywanie innych kompetencji będzie dużo łatwiejsze. Jest to kluczowe w dążeniu do rozwoju. Coaching może okazać się pomocny przy nauce zarządzania czasem, wskazując określone metody lub techniki oraz motywując do działania, wspierając w poszukiwaniu własnego, zindywidualizowanego potencjału. Celem pracy jest przeanalizowanie pojęcia coachingu w procesie odkrywania własnego potencjału i chęci do działania oraz zaprezentowanie uniwersalnych metod i technik zarządzania czasem, które mogą znacząco poprawić jakość życia w trakcie ich stosowania. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Coaching jako pomoc w organizacji własnego życia” omawiam pojęcie coachingu, jego cele oraz metody. Wspominam także o alternatywnych metodach wspierania rozwoju, roli coacha oraz roli klienta oraz w jaki sposób coaching może być wykorzystany jako narzędzie rozwoju organizacyjnego. Rozdział drugi pt. „Zarządzanie czasem jako kompetencja niezbędna młodym dorosłym” obejmuje w całości temat zarządzania czasem oraz jego wpływ na życie młodych dorosłych. Analiza tematu rozpoczyna się od samej istoty czasu w naszym życiu, jego perspektyw i teorii psychologicznych, kończąc na praktycznych metodach oraz ich oddziaływaniu na funkcjonowanie młodych dorosłych. Trzeci rozdział pt. „Pomaganie w zarządzaniu czasem – autorski projekt warsztatów dla młodych dorosłych” jest związany głównie z prezentacją autorskiego projektu warsztatu skierowanego bezpośrednio do młodych dorosłych, choć jego uniwersalne metody mogą znaleźć odbiorców również w innych etapach rozwoju. W ostatnim rozdziale przybliżam także definicje szkoleń, warsztatów i treningów oraz modelu uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

Współczesne rozumienie pojęcia „kariery” jest diametralnie różne od tego sprzed kilkunastu lat. Stabilne wspinanie się po jej szczeblach, wieloletnia praca w jednym zakładzie zakończona przejściem na emeryturę zostały zastąpione mozaiką zbudowaną z niepewnego zatrudnienia, licznych przekwalifikowań, bezrobocia i nieregularnych godzin pracy. Takie zmiany spowodowały to, że wejście na rynek pracy i pozostanie na nim jest o wiele trudniejsze a młodzież stojąca przed wyborem swojej przyszłej drogi zawodowej czuje się zniechęcona, zagubiona, potrzebuje wsparcia i odpowiedniego „wprowadzenia” w świat zatrudnienia. Niniejsza praca poświęcona jest tematyce poradnictwa kariery dla młodzieży licealnej i skupia się na istocie planowania kariery we współczesnym świecie. Składa się ona z trzech rozdziałów i aneksu. Pierwszy rozdział pt. "Znaczenie poradnictwa kariery we współczesnym świecie" dotyczy współczesnego poradnictwa kariery. Omawiam w nim pojęcie poradnictwa-jego definicje, przedmiot i podmiot czy koncepcje. W pierwszym rozdziale zawarłam też opis związanych z rozwojem kariery „odłamów” poradnictwa jak doradztwo i poradnictwo zawodowe, preorientacja, orientacja i reorientacja zawodowa, doradztwo karier, poradnictwo kariery i Life Design. Kolejno opisałam teorie wyboru zawodu i rozwoju zawodowego, a pierwszy rozdział zakończyłam opisem metod i form pracy stosowanych w poradnictwie zawodowym. Drugi rozdział nosi tytuł "Młodzież XXI wieku wobec kariery" i opisuję w nim współczesny świat pracy, zachodzące w nim zmiany i ich wpływ na młodzież, piszę też o transformacji modelu kariery od tradycyjnego do nowoczesnego. Skupiam się tutaj również na charakterystyce współczesnej młodzieży, na jej potrzebach i sytuacji. Kolejno opisuję, jak wygląda współczesne poradnictwo dla młodzieży, instytucje, które niosą młodym pomoc w tym zakresie, jaką rolę pełni tutaj doradca zawodowy i na końcu-potrzeby i oczekiwania młodzieży w stosunku do doradców. Ostatni podrozdział poświęciłam na zagadnienie poradnictwa kariery w szkołach. Trzeci rozdział mojej pracy nosi tytuł "Poradnictwo kariery dla młodzieży licealnej-projekt warsztatów" i podzielony jest na dwie części. Pierwsza ma charakter metodyczny- omawiam w niej zagadnienia dotyczące szkolenia, warsztatu i treningu, ich definicje, piszę o rodzajach szkoleń, o doborze i rodzajach metod kształcenia. Ważną częścią tego rozdziału jest też Cykl Kolba, który stał się podstawą mojego projektu. Drugą część trzeciego rozdziału poświęcam na prezentację autorskiego warsztatu, jego ogólne cele i założenia, opis uczestników i opisy poszczególnych sesji szkoleniowych. W aneksie zawarłam projekt autorskiego warsztatu pt. „Zaprojektujmy karierę!”, który skierowałam do młodzieży licealnej stojącej przed jedną z najważniejszych decyzji w swoim życiu-wyborem dalszej drogi kształcenia i zaplanowaniem swojej drogi zawodowej. To przydatne kompendium wiedzy, pozwalające postawić pierwszy krok na dalszej drodze życiowej, dzięki któremu m

Temat mojej pracy licencjackiej to “Niebezpieczeństwa, jakie może nieść ze sobą poradnictwo- projekt warsztatu profilaktycznego dla doradców”, który obejmuje kwestie zagrożeń związanych z profesją doradcy oraz działalnością poradniczą. Doradca w swoim zawodzie zmaga się z wieloma zagrożeniami, które wywołane są różnymi czynnikami zarówno zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi. Uważam, że jest to temat wart uwagi i wskazany dla osób, które wiążą swoją przyszłość z działalnością poradniczą. W trakcie kształcenia studenci poradnictwa zapoznają się z ogólnymi zagrożeniami, które pojawiają się w pracy doradcy. Jednak uważam, że temat ten powinien być bardziej rozwinięty i szczegółowo omówiony na uczelniach, ponieważ przyszli doradcy powinni być dobrze zapoznani z możliwymi niebezpieczeństwami poradnictwa. Taka wiedza pozwoli na wcześniejsze zauważenie sytuacji zagrażającej procesowi poradniczemu i ewentualną interwencję. Odpowiednie wyszkolenie doradców z metod i technik pracy zapobiegającym zagrożeniom pozwoli na sprawniejszą organizację poradnictwa oraz zwiększy prawdopodobieństwo sukcesywnego zakończenia procesu poradniczego. W mojej pracy opisałam główne założenia poradnictwa, a także obszary na jakich funkcjonuje. Przedstawiłam różnego rodzaju zagrożenia, które mogą mieć negatywny wpływ na proces poradniczy oraz relację doradcy z klientem. Wyróżniłam również kilka metod i technik pracy, które przeciwdziałają ryzykownym sytuacją procesu pomocowego. W zaprojektowanym przeze mnie warsztacie zaproponowałam działania mające na celu zapoznać przyszłych doradców z niebezpiecznymi sytuacjami jakie mogą mieć miejsce w trakcie trwania procesu poradniczego, a także kształtować ich postawę wobec przeciwdziałania zagrożeniom poradnictwa.

W pracy zawarty jest opis logoteorii a także opartej na niej logoterapii, wraz z metodami oraz możliwościami zastosowania jej. Część pracy odnosi się do poradnictwa, opisuje je, objaśnia poszczególne koncepcje i skupia się na poradnictwie dialogowym oraz jego odmianach. Kolejna część charakteryzuje grupę młodych dorosłych, w tym skupia się na "emerging adulthood", opisuje jej cechy oraz możliwe problemy. Trzeci rozdział pracy zawiera teorię dotyczącą organizowania szkoleń, w tym opis metod użytych w autorskim projekcie, który jest opisany w ostatniej części. W aneksie zawarty jest projekt szkolenia oraz załączniki z treścią wykorzystaną w warsztacie.

Praca jest poświęcona zagadnieniu diagnozy dzieci z autyzmem. Została w niej przedstawiona rola wczesnej diagnozy dziecka z autyzmem i jej wpływ na funkcjonowanie dziecka w przyszłości. Celem pracy było poznanie opinii rodziców, nauczycieli oraz terapeutów na temat efektywności wczesnej diagnozy dziecka z autyzmem. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Autyzm w świetle literatury przedmiotu” prezentuję na podstawie literatury przedmiotu między innymi zagadnienia szeroko pojmowanego pojęcia autyzmu i jego rodzajów, przyczyn jego występowania oraz objawów jemu towarzyszących. W rozdziale tym prezentuje także, na podstawie literatury przedmiotu, kwestie dotyczące diagnozy i terapii autyzmu oraz pomocy udzielanej rodzinie dziecka z autyzmem. W rozdziale II pt. „Metodologia badań własnych” przedstawiam zagadnienia z zakresu metodologii badań. Opisuje tam procedurę badań, przedstawiam wybraną metodę badawczą oraz zastosowane narzędzia i techniki. Ostatni rozdział mojej pracy pt. „Efektywność wczesnej diagnozy dziecka autystycznego w opinii nauczycieli, terapeutów i rodziców – analiza badań własnych” jest analizą i interpretacją wywiadów przeprowadzonych przeze mnie w ramach badań. Analiza ta odbywa się w odniesieniu do pytań badawczych zawartych w części metodologicznej.

Zagadnienie macierzyństwa można rozpatrywać na wielu płaszczyznach: kulturowej, psychologicznej, ideologicznej, biologicznej oraz indywidualnej. Macierzyństwo to wszelkie doświadczenia, doznania, przeżycia i sytuacje związane z urodzeniem dziecka oraz opieką nad nim. Bycie matką obejmuje nie tylko sam faktu rodzenia dziecka i opiekę nad nim, ale poprzedzający ten fakt okres ciąży oraz czas przed zajściem w ciążę, który stanowi pewne przygotowanie kobiety do jej właściwego macierzyństwa, czyli do ciąży, urodzenia dziecka i opieki nad nim. Kolejnym zagadnieniem, które zostało zawarte w pracy w związku z wybranym przeze mnie tematem były media społecznościowe. W dzisiejszych czasach wielu ludzi korzysta z możliwości, jakie daje im Internet. Wykorzystuje się go do różnych sposobów aktywności: zabawy, komunikacji, pracy, jest również źródłem wiedzy i informacji. mediach społecznościowych potrzebne informacje, poszukując rozwiązania trudnych sytuacji i konfliktów związanych z rolami jakie pełnią w rodzinie. Media społecznościowe, które w definicji Anreasa Marcusa Kaplana umożliwiają tworzenie oraz wymianę treści pomiędzy użytkownikami. Do cech, które charakteryzują media społecznościowe należą: duży zasięg, dostępność, brak opłat, szybka publikacja informacji, szybkość relacji, możliwość budowania dialogu, za ich pośrednictwem można nawiązać współpracę biznesową, dają możliwość wypowiedzenia się na określony temat w postaci słowa pisanego, zdjęć, wideo. Poruszając zagadnienie mediów społecznościowych, skupiłam się głównie na ich użytkownikach, którymi są mamy, stąd temat macierzyństwa, który dla mnie osobiście stał się bardzo ciekawy i bliski, ponieważ rok temu sama zostałam mamą. Ważne jest również to, że mimo tego, że istnieje wiele publikacji na temat macierzyństwa, to nie ma wielu, które próbowałyby analizować wizerunki macierzyństwa w Internecie. W swojej pracy chciałabym również postarać się rozróżnić to, co rzeczywiste od tego, co wyimaginowane i stworzone jedynie na potrzeby świata medialnego, gdyż wiele matek porównuje inne matki do siebie. W takiej sytuacji istnieje duże prawdopodobieństwo krytyki własnego macierzyństwa, ponieważ może odbiegać od wyidealizowanego świata matek w mediach społecznościowych i stereotypowego obrazu matki. Temat macierzyństwa w dzisiejszym świecie mediów społecznościowych traktowany jest jako pretekst do nawiązania kontaktów, a czasem nawet zdobywania popularności. Staje się również bardzo rozległym punktem wyjścia do wirtualnego spotkania, doradzenia, przedyskutowania., wymienienia się radami, pomysłami. Biorąc pod uwagę powyższe celem moich badań jest więc opisanie zjawiska macierzyństwa występującego na portalu Instagram. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy pt. „Macierzyństwo jako najważniejsza rola w życiu kobiety” to próba usystematyzowania wiedzy o macierzyństwie. Zwracam więc uwagę na samo pojęcie macierzyństwa. Opisuję również różne modele macierzyństwa, co zmienia ciąża i macier

Tematem mojej pracy magisterskiej było "Doświadczanie szczęścia w narracjach rodziców dzieci z niepełnosprawnością". Wybór tematu został podyktowany brakiem wystarczającej ilości badań i literatury z zakresu problematyki szczęścia w kontekście rodziców dzieci z niepełnosprawnością oraz indywidualnymi zainteresowaniami autorki-poznanie licznych teorii szczęścia, próba zrozumienia wieloznaczności pojęcia szczęścia jak również niepełnosprawności. Jako grupa badawcza zostali wybrani rodzice dzieci z autyzmem oraz z Zespołem Downa. Było to spowodowane głównie charakterem mojej pracy-nauczyciel (praca z uczniami z autyzmem) oraz dostępnością do grup badawczych. Głównym celem moich badań było głębsze poznanie i zrozumienie jak rodzice dzieci z niepełnosprawnością definiują szczęście, jak bardzo poczucie sensu, zaangażowanie, pozytywne emocje, osiągnięcia oraz relacje z innymi ludźmi budują u nich poczucie szczęścia. Moja praca składała się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. "Szczęście-uniwersalne dążenie człowieka w kontekście filozoficznym, religijnym i psychologicznym" omówione zostały sposoby definiowania szczęścia. Rozdział drugi pt. "Niepełnosprawne dziecko w rodzinie" zawiera charakterystykę problemu niepełnosprawności, w której zostały przedstawione sposoby definiowania niepełnosprawności, postrzeganie niepełnosprawności przez społeczeństwo. Rozdział ten omawia także autyzm i Zespół Downa jako specyficzne rodzaje niepełnosprawności, skutki niepełnosprawności o charakterze społecznym i psychologicznym oraz formy wsparcia i pomocy dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością. Rozdział trzeci pt. "Metodologia badań własnych" prezentuje obraną orientację badawczą, wybraną metodę, techniki i narzędzia badań. Przedstawia także główny problem badawczy pracy wraz z problemami szczegółowymi oraz charakterystykę grupy badawczej. Czwarty rozdział pt. "Doświadczanie szczęścia przez rodziców dzieci z niepełnosprawnością-analiza wyników badań własnych" zawiera analizę wyników przeprowadzonych badań.

Niniejsza praca ,,Mediacje małżeńskie jako forma rozwiązywania konfliktów – projekt warsztatów dla studentów poradnictwa’’ została poświęcona tematyce mediacji, które mogą być przeprowadzane podczas konfliktów małżeńskich, oraz roli mediatora biorącego w nich udział. Mediacje są dobrą drogą dojścia do ugody poza drogą sądową. Obecność doświadczonego i wykwalifikowanego mediatora poprawia komunikację między skłóconymi stronami oraz łagodzi napięcie. Ugodowe rozwiązywanie rozmaitych sporów i konfliktów – z udziałem bezstronnego i neutralnego, profesjonalnego pośrednika, jakim powinien być mediator to istota mediacji i uzasadnienie wzrastającego zainteresowania nią we współczesnych społeczeństwach i prawodawstwach. Dzięki mediacji ludzie uczą się ponownie ze sobą rozmawiać. Mediacja pozwalana to, aby powiedzieć drugiej stronie całą prawdę, w nieformalnej rozmowie wszystko sobie wyjaśnić. Przyczynkiem do powstania niniejszej pracy były moje osobiste doświadczenia, związane z mediacjami prowadzonymi podczas własnego rozwodu. Miałam wówczas szansę przekonać się, jak skutecznie i potrzebne narzędzie one stanowią i w jaki sposób bezstronne i rzeczowe pośrednictwo może pomóc w rozwiązaniu złożonego konfliktu rodzinnego, oszczędzając zwaśnionym małżonkom wielu stresu, złości i frustracji. W rozdziale pierwszym ,,Konflikty małżeńskie’’ przedstawiam ogólną charakterystykę instytucji małżeństwa, konfliktów małżeńskich oraz sposobu pomagania w rozwiązywaniu konfliktów małżeńskich. Rozdział drugi poświęcam mediacjom małżeńskim oraz roli mediatora podczas przeprowadzania mediacji. W tym rozdziale staram się pokazać również zakres spraw podejmowanych w mediacjach małżeńskich oraz procedurę przeprowadzania mediacji, jak wykorzystywane są mediacje małżeńskie w poradnictwie małżeńskim i rodzinnym. Natomiast w rozdziale trzecim ,,Warsztaty doskonalenia technik mediacyjnych przyszłych mediatorów’’ omawiam zagadnienia związane z projektowaniem szkoleń oraz prezentacji autorskiego projektu. W tym rozdziale kolejno omawiam definicje szkoleń, warsztatu i treningu oraz opisuje na czym polega cykl Kolba. Właśnie w tym rozdziale pokaże moją propozycję warsztatów zaadresowanych do studentów poradnictwa rozwijających ich kompetencje związane z mediacjami rodzinnymi. Pracę kończy podsumowanie oraz opis pozycji bibliograficznych i aktów prawnych wykorzystanych przy jej redagowaniu. W Aneksie zamieszczam szczegółowy scenariusz autorskiego projektu.

Istotą niniejszej pracy jest analiza zjawiska empatii w pracy doradcy. Efektem przeprowadzonych analiz będzie zaprojektowanie warsztatów doskonalenia empatii w pracy początkującego doradcy na bazie wiedzy teoretycznej, a także umiejętnościach praktycznych zbudowanych w trakcie studiów. Doradcy mający duże predyspozycje w odczuwaniu empatii są zdolni do stawiania się w roli innych. Zachowanie empatyczne to chęć postawienia się na miejscu drugiej osoby, jednak wymaga wyjścia poza swój bezpieczny obszar. Umiejętność wyważenia tych elementów, aby nie przegiąć szali na żadną stronę wymaga dużych zdolności i pracy. Jeżeli doradca nie ma zbyt rozwiniętej w sobie naturalnej empatii, należy ją ćwiczyć, dlatego też celem pracy jest zaprojektowanie warsztatów rozwijających empatię. W pracy została przedstawiona geneza empatii, a także rodzaje i funkcje jakie pełni w życiu człowieka. Przeanalizowany został także przebieg rozwoju empatii w oparciu o różne teorie z dziedziny psychologii, neurobiologii oraz pedagogiki. Uwypuklono cechy osobowości doradcy i jego umiejętności w pracy z klientem, które przyczyniają się do świadczenia skutecznej pomocy klientowi. Zwrócono także uwagę na umiejętność komunikacji werbalnej oraz pozawerbalnej między doradcą a klientem, jako istotnym elemencie w procesie doradczym, a empatia stanowi w nim jeden z kluczowych elementów. W pracy został przedstawiony autorski warsztat doskonalenia umiejętności empatycznych w oparciu o model uczenia się Davida Kolba. Dzięki odbyciu warsztatów w wymiarze dziesięciu godzin, początkujący doradcy nabędą umiejętności okazywania empatii w pracy z klientem. Pogłębią także wiedzę na temat technik skutecznego komunikowania się.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy sposobów przeciwdziałania dyskryminacji kobiet w miejscu pracy. W sferze zawodowej można dostrzec wiele różnic występujących pomiędzy kobietą a mężczyzną. Dyskryminacja to poważny i złożony problem, który niesie wiele negatywnych konsekwencji w stosunku do jej ofiar. By przeciwdziałać dyskryminacji należy zwiększyć ilość podejmowanych działań politycznych, edukować oraz uświadamiać społeczeństwo o istniejącym zjawisku dyskryminacji i sposobów walki z nią w sferze zawodowej. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale omawiam sposoby definiowania kobiecości, a następnie przedstawiam istniejące w przeszłości oraz współczesne modele kobiecości. W dalszej części rozdziału prezentuję pozycje zawodową kobiet oraz bariery i ograniczenia z jakimi mogą spotkać się na rynku pracy. W ostatnim punkcie pierwszego rozdziału omawiam przejawy dyskryminacji kobiet, prezentuje sposoby definiowania dyskryminacji, jej źródła, rodzaje oraz skutki. W rozdziale drugim prezentuję sposoby wspierania kobiet doświadczających dyskryminacji oraz organizacje i instytucje je wspierające. W kolejnych punktach rozdziału drugiego omawiam rolę poradnictwa w przeciwdziałaniu dyskryminacji, sposoby definiowania poradnictwa i jego rodzaje oraz formy. Pod koniec rozdziału drugiego opisuje sposoby przeciwdziałania dyskryminacji. W rozdziale trzecim prezentuje podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych. Wyjaśniam znaczenie terminologiczne szkolenia, warsztatu i treningu. Przedstawiam rodzaje szkoleń oraz wykorzystanie cyklu Davida Kolba w projektowaniu działań warsztatowych. Następnie prezentuje metody wykorzystane w autorskim warsztacie, którego celem jest wyposażenie kobiet w kompetencje umożliwiające przeciwstawienie się dyskryminacji w pracy.

Problematyka pracy dotyczy profilaktyki wypalenia rodzicielskiego skierowanej do młodych matek. We współczesnym świecie kobiety posiadają wiele ról, które powinny spełniać. Jedną z najważniejszych ról według społeczeństwa jest macierzyństwo. Kobiety mogą zmagać się z kryzysem macierzyństwa oraz z różnymi problemami związanymi z posiadaniem dziecka. Jednym z wielu problemów młodych matek jest, także społeczne postrzeganie roli kobiety jako matki, czyli sugerowanie zachowań idealnej matki i ciągłe krytykowanie stylu życia. Celem pracy licencjackiej jest zrozumienie kobiet jako współczesnych matek tym samym ograniczanie ich poprzez liczne stereotypy oraz przełamanie narzuconych schematów i pokazanie, że matka pełni bardzo ważna i zarazem trudną rolę i nie można jej niczego narzucać. Praca dyplomowa zatytułowana "Wypalenie rodzicielskie jako doświadczenie macierzyństwa" składa się z trzech rozdziałów oraz projektu warsztatu profilaktycznego dla młodych matek. W rozdziale pierwszym zatytułowanym "Macierzyństwo jako istotna rola kobiety", zwracam uwagę na definicję kobiecości w literaturze, różne modele kobiecości oraz definiowanie macierzyństwa, a także modele i etapy macierzyństwa, jak również na pozytywne i negatywne strony macierzyństwa. W drugim rozdziale zatytułowanym "Wypalenie rodzicielskie doświadczane przez matki" zwracam uwagę na kwestię syndromu wypalenia się sił oraz wypalenie rodzicielskie. Ważnym aspektem rozdziału są, także przyczyny wypalenia rodzicielskiego oraz przyczyny, źródła, choroby i inne niepełnosprawności, które przyczyniają się do wypalenia rodzicielskiego. Podsumowując rozdział opisuje terapię, profilaktykę oraz poradnictwo wypalenia. W ostatnim rozdziale zatytułowanym "Profilaktyka wypalenia rodzicielskiego - projekt warsztatu profilaktycznego dla młodych matek" skupiam się na opisaniu metodyki działań warsztatowych z uwzględnieniem modelu uczenia się przez doświadczenie, a następnie przechodzę do zaprezentowania autorskiego warsztatu z projektem, który załączyłam w aneksie.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy skutecznej komunikacji w rodzinie oraz zastosowania metody Nonviolent Communication- Porozumienia bez Przemocy. Komunikacja to nieodłączny element codziennego funkcjonowania człowieka i w mojej ocenie, jest to istotny element budowania relacji między rodzicami, a dziećmi. W literaturze jest wiele definicji słowa komunikacja oraz rodzina, co skłania do rozpatrzenia tego tematu w niniejszej pracy pod wieloma znaczeniami i aspektami. Praca licencjacka składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz Aneksu. Rozdział pierwszy pt. „Skuteczna komunikacja w rodzinie”, stanowi analizę znaczenia komunikacji dla człowieka, barier w komunikacji interpersonalnej oraz szeroko pojmowanej grupy społecznej jaką jest rodzina. W tym rozdziale opisuję również modele komunikacji. Przedstawiam także różnorodne ujęcia komunikacji- psychologiczne, pedagogiczne oraz socjologiczne. W kolejnym rozdziale pt. „Nonviolent Communication jako metoda skutecznej komunikacji i możliwości jej wykorzystania w poradnictwie”, zaprezentowane jest Nonviolent Communication jako metoda komunikacji oraz jej cztery podstawowe elementy. Następnie przedstawiam niezbędne kompetencje doradcy, które są jednocześnie warunkami skutecznej komunikacji według Porozumienia Bez Przemocy. W drugim rozdziale opisuję również metody wykorzystywane w Nonviolent Communication. W ostatnim rozdziale pt. „Nonviolent Communication jako metoda skutecznej komunikacji w rodzinie” - projekt warsztatów dla rodziców, opisuję podstawy metodyki projektowania i prowadzenia warsztatu, analizuję rodzaje szkoleń oraz wykorzystanie cyklu Davida Kolba w projektowaniu i prowadzeniu warsztatu. Następnie skupiam się na opisie autorskiego warsztatu „Zamień kłótnie na zrozumienie - Nonviolent Communication jako metoda skutecznej komunikacji w rodzinie”. Pracę zamyka Aneks, w którym znajduje się scenariusz autorskiego warsztatu skierowanego do rodziców, pod tytułem: „Zamień kłótnie na zrozumienie - Nonviolent Communication jako metoda skutecznej komunikacji”.

Celem tej pracy licencjackiej jest omówienie zagadnienia rezyliencji oraz możliwości jej budowania i wzmacniania u adolescentów w kontekście poradnictwa. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym pt. „Rezyliencja jako właściwość, cecha i proces niezbędne we współczesnym świecie” opisane jest zjawisko rezyliencji, przedstawione są ujęcia definicyjne różnych autorów i na tej podstawie zostaje sformułowana autorska definicja tego pojęcia. Po za tym, w pierwszym rozdziale zostają wymienione i opisane czynniki wpływające na poziom rezyliencji, skutki rezyliencji, a także strategie, metody i techniki, dzięki którym można budować i wzmacniać rezyliencję. Rozdział drugi, pt. „Trudne sytuacje życiowe młodzieży licealnej a rezyliencja” skupia się na adolescentach i psychicznych uwarunkowaniach okresu dorastania, opisane są przeciwności losu, które mogą spotkać nastoletnie jednostki oraz ich strategie radzenia sobie z trudnościami. Rozdział drugi zakończony jest podrozdziałem opisującym poradnictwo jako proces budowania i wzmacniania rezyliencji w jednostkach. Ostatni, trzeci rozdział pt. „Jak ogarnąć trudne sytuacje i żyć lepiej? – projekt warsztatu” dotyczy teoretycznych podstaw projektowania warsztatów i szkoleń. W pierwszym podrozdziale zostają omówione podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych. W drugim podrozdziale zostaje zaprezentowany autorski warsztat dla młodzieży licealnej pod tytułem „Jak ogarnąć trudne sytuacje i żyć lepiej?”.