Pojęcie niepełnosprawności w dzisiejszych czasach przestaje być tematem tabu. Dzieje się tak dzięki występowaniu wielorakich forma mających na celu integrację osób niepełnosprawnych ze społeczeństwem. Jedną z tych form jest integracyjny system kształcenia i wychowania. Jest on możliwością dla dzieci z niepełnosprawnością na uczestnictwo w życiu społecznym, a ich sprawnym rówieśnikom na zrozumienie potrzeb osób z niepełnosprawnością oraz kształtowanie pozytywnych postaw wobec nich. Postawy, które kształtują się w dzieciństwie są natomiast bardzo ważne, gdyż utrwalają się one w dorosłym życiu. Niniejsza praca ma na celu poznać postawy dzieci wobec ich niepełnosprawnych rówieśników w szkole ogólnodostępnej oraz placówce, która jest jedną z form integracji, czyli w szkole z oddziałem integracyjnym. Pierwszy rozdział ukazuje definicję postawy, jej komponenty. Przedstawia funkcje przez nią pełnione oraz jej rodzaje. Opisuje także czynniki, które kształtują postawy oraz korzyści, jakie przynoszą dziecku pozytywne postawy rówieśników wobec niego. Kolejny rozdział przedstawia tematykę niepełnosprawności. Wyjaśnia pojęcie niepełnosprawności oraz osoby z niepełnosprawnością, ukazuje także rodzaje niepełnosprawności. Dalsza część rozdziału ukazuje, jak kształtowały się postawy wobec osób z niepełnosprawnością w czasie oraz jakie postawy najczęściej występują współcześnie. Trzeci rozdział opisuje definicję integracji społecznej, przedstawia system integracyjny w Polsce oraz przedstawia korzyści, jakie płyną z integracji dzieci z niepełnosprawnością z ich pełnosprawnymi rówieśnikami. Ukazuje także najważniejsze zadania, jakie wyznaczone są szkole integracyjnej. Rozdział czwarty określa cel oraz problematykę badań, przedstawia problemy i hipotezy badawcze. Ukazuje także metody, techniki oraz narzędzia, jakimi posłużono się przy zbieraniu danych. Przedstawia także organizację i teren badań oraz opisuje grupę badawczą. Piąty rozdział przedstawia zabrane podczas badań informacje. Zebrane dane ukazują występowanie bezpośredniego kontaktu z osobą z niepełnosprawnością oraz miejsca, gdzie ów kontakt się odbywa. Wyniki przedstawiają informacje, jaki posiadają dzieci na temat różnych rodzajów niepełnosprawności oraz ukazują opinię dzieci na temat postaw dorosłych wobec osób z niepełnosprawnością. Ponadto prezentują najczęstsze zachowania dzieci wobec niepełnosprawnych rówieśników oraz opinie na temat reakcji, jakie towarzyszą badanym podczas kontaktu z osobami z niepełnosprawnością W podsumowaniu zweryfikowano natomiast postawione w niniejszej pracy hipotezy.

Tematem moje pracy magisterskiej była analiza ogólnopolskiego programu Optymistyczne Przedszkole, którego autorami są Irena Dzierzgowska oraz Milera Nawrot w ocenie rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola publicznego w Siechnicach. W swojej pracy opisałam specyfikę edukacji przedszkolnej na podstawie literatury przedmiotu. Istotne również było opisanie przedszkola jako instytucji edukacyjnej, przedstawienie jej statusu, opisanie celów oraz funkcji przedszkola. Ważne również było zamieszczenie potrzeb oraz kompetencji rozwojowych dziecka, a także przedstawienie zobowiązania nauczyciela przedszkola wobec dzieci. Następnie opisałam program jako alternatywę w edukacji przedszkolnej jego ideę, specyfikę oraz formy i metody pracy z dzieckiem. Istotnym elementem było zaprezentowanie organizacji i wyposażenia placówki. Głównymi założeniami programu Optymistyczne Przedszkole jest wspólny cel nauczycieli, rodziców oraz całego personelu aby wychować dzieci, w taki sposobów by przejawiały zachowania konstruktywne, były życzliwe dla innych, przyjazne dla otoczenia, chętnie pomagały innym. Ważne jest aby żyli zgodnie, były tolerancyjne, wrażliwe na krzywdę bliźniego, zaangażowane we wszystko to, co wzmacnia szczęcie każdego człowieka. Zgodnie z założeniami programu celem wychowania jest rozwijanie w dziecku optymizmu, poczucia własnej wartości, wykształcenia w dziecku radzenia sobie w różnych sytuacjach, a także istotne jest rozwijanie zainteresowań i talentów dziecka. Kolejną częścią jest metodologia badań własnych. Tutaj znalazł się przedmiot i problematyka moich badań. Opisałam zmienne badawcze i ich wskaźniki, a następnie przedstawiałam metody i techniki badawcze, których użyłam podczas przeprowadzenia badań. Na koniec scharakteryzowałam moją populację badawczą, którą byli rodzice dzieci uczęszczanych do placówki w wieku 3, 4 oraz 5 lat. Na koniec swojej pracy opisałam zebrane dane, przedstawiałam je w formie opisu i tabelek oraz przedstawiał wnioski do całości pracy.

W rozdziale pierwszym przedstawione zostały etapy rozwoju dziecka, a także charakterystyka dziecka w wieku przedszkolnym. Skupiłam się na opisaniu rozwoju fizycznego i motorycznego dziecka. Jak również rozwoju psychicznym i procesach poznawczych oraz rozwoju emocjonalnym i społecznym. Zaznaczyłam również, że wszystkie zmiany rozwojowe przeplatają się i łączą ze sobą. Opisałam także osiągnięcia dziecka w wieku przedszkolnym, które ściśle są powiązane ze zmianami rozwojowymi. Drugi rozdział zawiera definicje najważniejszych pojęć dotyczących bajkoterapii. Przedstawiona została także charakterystyka i rodzaje bajek, czyli bajka relaksacyjna, psychoedukacyjna oraz psychoterapeutyczna. W rozdziale drugim opisuję również funkcje jakie pełni bajka w życiu dziecka. Prezentuję podstawowe metody i formy pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym. W trzecim rozdziale przedstawiam metodologię badań własnych. Wyznaczam przedmiot i cel moich badań, prezentuję problemy badawcze, metody, techniki oraz narzędzia jakimi się posłużyłam. W dalszej części rozdziału przedstawiam teren i organizację badań, a także charakterystykę grupy badawczej. W ostatnim – czwartym rozdziale prezentuję analizę badań własnych. Przedstawiam w nim wyniki badań w formie opisowej. Oprócz tego rozdział czwarty zawiera fotografie z przeprowadzonych przeze mnie zajęć, jak również zdjęcia działalności artystycznej dzieci.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia odnoszące się do relacji łączących matkę z córką z perspektywy pokoleniowej. Przemiany społeczne, rozwój cywilizacji, a także ruchy emancypacyjne, przyczyniły się do przekształcenia modelu funkcjonowania rodziny. Zmianom uległy role pełnione przez poszczególnych jej członków, oraz sytuacja i pozycja kobiet w społeczeństwie. Współczesny model rodziny oparty jest na partnerstwie. Wobec tego, obszarem badawczym było uzyskanie wiedzy dotyczącej kształtowania się relacji matki z córką, a także więzi łączących córkę z rodzicami w okresie dzieciństwa, zwrócenie uwagi na obraz matki w percepcji córki, poznanie postaw wychowawczych prezentowanych przez matkę wobec córki, oraz ustalenie wpływu doświadczeń życiowych przekazanych przez matkę – córce. W prowadzonych badaniach empirycznych posłużyłam się metodą biograficzną, opartą na wykorzystaniu techniki wywiadu, który przeprowadziłam indywidualnie z kobietami w różnym wieku. Analizując, wyniki badań stwierdziłam, iż kobiety opowiadając o swoich relacjach z rodzicami w okresie dzieciństwa podzieliły się na dwie grupy, w jednej znajdowały się kobiety, które miały lepszy kontakt z matkami, swoje relacje z nimi określają jako pozytywne. Z kolei w drugiej grupie znajdują się kobiety, które miały lepszy kontakt z ojcami, lecz w późniejszym okresie ich życia, poprawie uległy relacje łączące je z ich matkami. Nie wszystkie respondentki w pełni akceptują postawy wychowawcze reprezentowane przez ich matki, a co się z tym wiąże nie chciałyby się na nich wzorować. Lecz, jest również grupa respondentek, które są skłonne naśladować postawy i zachowania swych matek. Są one zadowolone ze sposobu, w jaki zostały wychowane przez matki, i jak same twierdzą z pewnością wykorzystają, bądź już wykorzystały rady i wskazówki przekazane im przez ich matki.

Przedmiotem zainteresowania niniejszej pracy jest ruch Rastafarian – traktowany jako religia, ruch społeczno-polityczny lub też jako subkultura. Celem pracy jest poznanie ideologii tego Ruchu oraz opinii na jego temat w środowisku akademickim. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony został ogólnym rozważaniom na temat kultury Rastafarian. Rozdział kolejny dotyka zagadnień związanych z potrzebami młodzieży akademickiej. Ukazano w nim znaczenie muzyki reggae dla ruchu Rasta. Rozdział trzeci poświęcono kontestacjom młodzieżowym. Starano się pokazać wszystkie wartości, jakimi kieruje się młody człowiek realizujący założenia ruchu Rasta. Następnie przechodzimy do części empirycznej pracy gdzie przedstawiono metodologiczne podstawy podjętych działań. W rozdziale piątym zaprezentowano rezultaty badawcze. Struktura rozdziału dostosowana została do sformułowanych hipotez. Prezentacje wyników zaczęto zatem od pytań dotyczących percepcji subkultur młodzieżowych przez młodzież akademicką. Pytania dotyczyły pojęcia subkultury, jej cech oraz postawy wobec nich. W następnej części zaprezentowano odpowiedzi na pytania dotyczące wiedzy na temat ruchu Rasta. Zaprezentowano również zagadnienia dotyczące identyfikacji młodzieży akademickiej z wartościami i kulturą Rasta. Zamieszczono wnioski wynikające z analizy wyników badania – w odniesieniu do każdego z zaprezentowanych zagadnień.

Mass media, nazywane inaczej środkami masowego przekazu, czy środkami masowego komunikowania o szerokim zasięgu, we współczesnym świecie spełniają ogromną rolę w życiu każdego człowieka. Pozwalają na szybki dostęp do wszelkiego rodzaju informacji, rozrywki, a nawet sztuki na wysokim poziomie: teatru, filmu, muzyki. Jednocześnie ze swoimi ogromnymi możliwościami, media niosą ze sobą wiele zagrożeń i cech negatywnych, które wpływają na osobowość odbiorcy, a najbardziej dzieci i młodzieży. Głównym celem pracy było sprawdzenie jak mass media, czyli telewizja, prasa, radio, Internet, wpływają na zaburzenia zachowania młodzieży szkolnej, w tym przypadku gimnazjalnej. Istotą pracy było przeanalizowanie roli środków masowego przekazu w socjalizacji dziecka, treści medialnych, budzących największe zainteresowanie wśród badanych, jak również tych, które szkodzą i niosą ze sobą negatywne skutki na zachowania gimnazjalistów. Ponadto, zamysłem było zbadanie ilości czasu poświęcanego na multimedia, pojawiającej się agresji oraz różnic występujących pomiędzy klasą pierwszą, drugą, a trzecią gimnazjum. Bardzo ważne było przeanalizowanie działań, jakie należałoby podjąć w celu zminimalizowania negatywnego wpływu mass mediów. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Trzy pierwsze rozdziały poświęcone są dla podstaw rozwoju młodzieży, zaburzeń młodzieży oraz oddziaływania mediów na młodzież. Część czwartą, metodologiczną stanowią założenia badawcze pracy, zmienne i wskaźniki, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz populację, teren badań i ich organizację. W rozdziale piątym zebrano analizę danych z przeprowadzonych badań, jak również rozważania do poszczególnych problemów. W podsumowaniu zawarte są wnioski, oparte na podstawie uzyskanych badań. Ostatnia cześć pracy to spis tabel oraz rysunków, bibliografia i kwestionariusz ankiety, który posłużył przy zbieraniu danych empirycznych. Z zebranego w toku badań materiału i dokonanych analiz wynika, że spośród odpowiedzi trzech badanych klas najbardziej popularny okazał się Internet oraz telewizja. Czas poświęcany na środki medialne to przeważnie od 1 do 2 godzin oraz od 3 do 5 godzin w ciągu całego dnia. Największym zainteresowaniem cieszą się filmy i gry komputerowe oraz koncerty muzyczne i oferty handlowe. Istotną kwestią są treści medialne, które niosą ze sobą szkodliwe skutki na zachowanie młodzieży. Można sądzić, że w środowisku masowego przekazu, występuje wiele cech negatywnych i agresywnych, które prowadzą do naśladownictwa i przyswajania antyspołecznych wartości. Bardzo ważną kwestią było sprawdzenie, jakie działania należy podjąć w celu zminimalizowania szkodliwego wpływu na osobowość młodych ludzi. Wytypowane zostały przede wszystkim, ograniczenia brutalnych treści w TV, kontrola i cenzura prasy oraz blokada szkodliwych treści w Internecie. Podsumowując można powiedzieć, że dzięki mass mediom młodzież poznaje otaczający świat, a jedyne co trzeba zrobić to skupić się na pozytywnych walorach, jednocześni

Współczesne społeczeństwo ceni wartości takie jak młodość i zdrowie, natomiast proces starzenia traktuje jako zagrożenie oraz problem społeczny. Problematyka starzenia się i starości staje się coraz częstszym przedmiotem refleksji i badań. Rodzi potrzebę podjęcia zagadnienia stresu i radzenia sobie z nim przez osoby w podeszłym wieku. Trudności starszego pokolenia związane są między innymi z bezradnością wobec współczesnego świata oraz zaadaptowaniem się do nowej sytuacji, po przejściu na emeryturę. Dodatkowo nieumiejętność organizacji codziennego życia utrudnia ich sytuację i sprawia, że seniorzy stanowią coraz większą grupę podopiecznych pomocy społecznej. W związku z wydłużaniem się życia ludzkiego oraz zmianami cywilizacyjnymi zmienia się struktura rodziny. Rośnie liczba publikacji poświęconych tematyce rodziny w kontekście relacji międzypokoleniowych. Dane pochodzące z tych opracowań pokazują jak zmieniło się prawdopodobieństwo przynależności do rodzin wielopokoleniowych. Dawniej w rodzinie wielopokoleniowej dziadkowie mieli wysoki status, usytuowani byli na znaczącej i stałej pozycji w hierarchii rodzinnej oraz społecznej. Dziś obniża się znaczenie osób starszych, można zaobserwować wrogi stosunek wobec nich. Ma miejsce degradacja starości, a proces ten utrwalają negatywne stereotypy osób starszych, które nadal funkcjonują w polskim społeczeństwie. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym sytuację ludzi w podeszłym wieku jest brak wzajemnego porozumienia między pokoleniami. Aktywna starość to nowy nurt w dyskursie na temat starzenia się i starości. Podkreśla możliwość przystosowania się do tego etapu w życiu oraz uczynienia go satysfakcjonującym. Wskazuje na optymalny rozwój osób starszych, ponieważ starość nie musi oznaczać samotności i bierności. Seniorzy to grupa, która posiada potencjał w postaci wiedzy i doświadczenia, zdobytego przez całe życie. Celem niniejszej pracy jest poznanie oraz przedstawienie miejsca i roli dziadków we współczesnej literaturze. Wybór tematu wynika z chęci poznania miejsca i roli dziadków we współczesnej literaturze dla dzieci i młodzieży. Podjęcie problematyki związanej z rodzinną sytuacją ludzi starszych, na przykładzie polskiej literatury, jest według mnie ciekawym doświadczeniem, również ze względu na niewielką ilość publikacji tego zagadnienia. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy przedstawia teoretyczne aspekty pracy. Zostały w nim wyjaśnione najważniejsze pojęcia związane z tematem (Jeżycjada, rodzina, dziadkowie, rola społeczna, wychowanie, stereotyp), ponadto zawiera krytyczną analizę literatury przedmiotu. Rozdział drugi nawiązuje do problematyki badawczej. Prezentuje postrzeganie dziadków w rodzinie polskiej oraz funkcjonowanie dziadków we współczesnej rodzinie. Omówione zostały formy aktywności społecznej osób starszych w Polsce. Ostatnim omówionym zagadnieniem były instytucje, które wspierają osoby w podeszłym wieku. Część teoretyczna