Tematem mojej pracy jest rozwijanie postaw twórczych u dzieci poprzez zajęcia z fotografią, w której głównym celem było zapoznanie ich z owym pojęciem oraz zastosowaniem go w życiu codziennym. Za nim przeszłam do głównego tematu opisałam również w swojej pracy rozwój: poznawczy, emocjonalny, moralny, społeczny i fizyczny dziecka w przedziale wiekowym 10-13. Dzięki tej wiedzy mogłam dostosować swoje zajęcia, tak, aby były one adekwatnie do wieku uczniów. W II rozdziale skoncentrowałam się na scharakteryzowaniu subdyscypliny pedagogiki, jaką jest pedagogika twórczości, która skupiona jest na warunkach i metodach, które pobudzając nasz potencjał twórczy oraz postawie, która ukierunkowana jest na niesieniu pomocy dzieciom i dorosłym a także związanymi z nią kluczowymi pojęciami. Ważne są w tym temacie również pojęcia takie jak: pojęcie twórczości oraz myślenia twórczego, które nie posiadają głównej definicji natomiast są one dużym obiektem zainteresowań wielu naukowców. Oczywiście ważna jest również przy tym postawa twórcza, którą określa się mianem „ dyspozycji do tworzenia” i od której oczekuje się umiejętności: spostrzegania, rozumienia, reagowania, stawiania pytań i angażowania się w konkretne działania. Należy również wspomnieć jak ważne są cechy charakteru takie jak: wytrwałość, otwartość na świat, koncentracja, odpowiedzialność, pewność siebie, determinacja, które stanowią warunek pracy twórczej. Jak wspomniałam na początku rozwijanie owej postawy w mojej pracy oparte jest również na zajęciach związanych z fotografią, która jest środkiem ekspresji swobodnej. Fotografią pasjonuję się od kilku lat, dlatego uważam, iż jest to świetna forma wyrażania swoich, emocji, cech charakteru, punktu widzenia za pomocą zdjęć. Przybliżyłam w skrócie historię fotografii, w której częstym tematem prac była architektura sakralna i renesansowa, dzięki której wciąż szukano nowych inspiracji, co skutkowało często zmianą własnego stylu do otaczającego nas świata. Zauważono również, iż to, co nas otacza nie tylko można wyrazić poprzez uchwycenie architektury, ale również poprzez ukazanie w inny sposób natury, przedmiotów oraz otaczających nas ludzi. W III rozdziale skupiłam się głównie na historii polskiego szkolnictwa , którą Okoń definiuje jako: ,, instytucje oświatowo-wychowawczą, która zajmuje się kształceniem dzieci, młodzieży oraz dorosłych, odpowiednio do przyjętych w danym społeczeństwie celów i zadań oraz koncepcji oświatowo-wychowawczych i programów, aby osiągnąć te cele potrzebna jest odpowiednio wykształcona kadra pedagogiczna, nadzór oświatowy, baza lokalowa, wyposażenie i zabezpieczanie budżetowe skarbu państwa oraz samorządów lub innych źródeł. Szerzej nasze szkolnictwo opisałam w IV rozdziale, który poświeciłam opisaniu konkretnej wybranej przez siebie instytucji, jaką jest szkoła podstawowa nr 113 we Wrocławiu, w której zamieściłam konkretne cele i zadania, jakie spełnia moja placówka. Natomiast ostatnie dwa rozdziały były poświęcone głownie meto

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „ Kształtowanie postaw humanitarnych wobec zwierząt w klasach IV – VI szkoły podstawowej. Rozwój dzieci w tym wieku a mianowicie od 10 do 12 lat jest bardzo ważny, gdyż dziecko powoli zaczyna wkraczać w dorosły świat. Rozwojowi podlegają wszelkie obszary funkcjonowania człowieka, jedne w większym stopniu, niektóre w mniejszym jednak każde z nich jest równie istotne. W mojej pracy zostały omówione takie płaszczyzny rozwoju jak fizyczny, poznawczy, społeczny oraz moralny. Rozwój moralny odgrywa największą rolę jeśli chodzi o temat mojej pracy. Jest on bowiem bazą do kształtowania postaw humanitarnych wobec zwierząt. Postawę możemy określić jako ukształtowany pogląd, który rozwinął się w nas na podstawie różnych doświadczeń, przeżytych emocji oraz wiedzy a także dyspozycji do oceniania i emocjonalnego reagowania na przedmiot w stosunku, do którego wykazujemy określoną postawę. W tym etapie rozwoju moralnego dochodzi do formowania się wśród dzieci moralności autonomicznej nie opartej na karze czy nagrodzie lecz na własnych przekonaniach o słuszności danego postępowania, na tym czy coś jest właściwe. Dziecko na tym etapie zaczyna tworzyć własne standardy zachowania według, których postępuje. Myślę, że jest to bardzo dobry moment aby zakorzenić w dzieciach przyjazny i emocjonalny stosunek do zwierząt aby ich relacja człowiek – zwierze opierała się na empatycznym spojrzeniu na naszych pupili, na przyjaźni oraz chęci niesienia pomocy w potrzebie. Kształtowanie wśród dzieci postawy humanitarnej wobec zwierząt zwiększy ich wrażliwość na cierpienie i zaniedbania nie tylko jeśli chodzi o zwierzęta lecz również w stosunku do ludzi. Część projektowa mojej pracy składa się z pięciu scenariuszy zajęć poświęconych tematyce zwierząt, które zostały przeze mnie zapożyczone ze strony internetowej projektu edukacyjnego „Psubraty – ochrona humanitarna zwierząt.” Każdy z użytych przeze mnie konspektów poruszał problematykę sytuacji zwierząt, ich problemów oraz tego co my możemy zrobić aby im pomóc. Moim celem było zmuszenie dzieci do refleksji na temat potrzeb i uczuć zwierząt. Chciałam uświadomić im, że zwierzęta są bardzo podobne do ludzi oraz, że pewnymi działaniami możemy nawet nieświadomie uczynić im krzywdę. Uważam, że kształtowanie w dzieciach postawy humanitarnej jest bardzo ważne ponieważ to jak je traktujemy jest świadectwem naszego człowieczeństwa.

Celem pracy jest przedstawienie autorskiego projektu szkolenia pt.: „Dogoterapia w teorii i praktyce – co pedagog wiedzieć powinien?”. Pierwszą poruszaną w pracy kwestią jest zaprezentowanie teoretycznego aspektu dogoterapii, jej celów oraz zadań. Przedstawiono także podstawowe terminy związane z terapią z udziałem zwierząt, rys historyczny dogoterapii, a także społeczny wizerunek psa. Następnie scharakteryzowano psychikę oraz zmysły psa, które mają wpływ na wykorzystywanie go w terapii. Opisano funkcjonowanie zwierzęcia w społeczeństwie oraz w etapach rozwoju człowieka. Oprócz tego zaprezentowano cechy, jakie powinien posiadać pies terapeuta oraz zaprezentowano najodpowiedniejsze rasy. Przedstawiono sylwetkę psiego przewodnika – jak można nim zostać oraz jakie cechy osobowości powinien posiadać. Kolejnym poruszonym aspektem jest pojęcie szkolenia i jego rodzaje. Scharakteryzowano podstawowe elementy potrzebne do prawidłowego przygotowania szkolenia tj.: wybór celów, treści, materiałów i pomocy, metod, prowadzącego, uczestników, czasu, miejsca oraz promocji szkolenia. Ponadto opisano wybrane metody wykorzystywane w przeprowadzaniu szkolenia oraz sposoby prowadzenia kursu. Ostatnim z zagadnień poruszanym w pracy jest autorski projekt szkolenia. Na początku przedstawiono cele i treści, prowadzącego, uczestników oraz pomoce i materiały zaplanowane do przeprowadzania kursu. Następnie opisano czas i miejsce szkolenia oraz styl zaplanowanych sesji. Na zakończenie scharakteryzowano szczegółowo poszczególne sesje szkolenia.

Każde dziecko od najmłodszych lat wymaga stymulacji rozwoju mowy, to niestety niektóre z nich już od urodzenia potrzebują dużo więcej uwagi ze strony nie tylko rodziców, ale także specjalistów z różnych dziedzin. Rozszczepy są najczęstszą wadą twarzoczaszki, a problem ten jest bardzo złożony i dotyka wielu kwestii. Po pierwsze nie ma jednoznacznie ustalonych przyczyn ich powstawania. Kolejna kwestią jest czas, w którym najlepiej przeprowadzić operację oraz sposób jej wykonania. Wszystkie wyżej wymienione czynniki mają ogromny wpływ na życie dziecka i rodziny. Bowiem wizualny mankament jest jedynie szczytem góry problemów. Dzieci z ta wadą nie mogą być np. karmione piersią, czy też tradycyjnie ułożone w łóżeczku. W niniejszej pracy przybliżę pojęcia rozszczepu wargi i/lub podniebienia, ich klasyfikację, przyczyny, sposób leczenia, a także przedstawię jak wpływa to na funkcjonowanie dziecka w codziennym życiu.

Moja praca licencjacka składa się z dwóch części. Pierwsze dwa rozdziały ściśle wiążą się z tematem mojej pracy, natomiast kolejne obejmuje tematyka szkolenia. W rozdziale pierwszym skupiłam się na ważnych w niniejszej pracy definicjach. Opisałam czym jest mowa i co się na nią składa, a także przedstawiłam terminy wad i zaburzeń mowy według różnych autorów. Jako, że tematem mojej pracy są wady i zaburzenia wymowy u dzieci w wieku przedszkolnym, scharakteryzowałam dziecko przedszkolne i poszczególne etapy według których przebiega rozwój mowy. Był to okres melodii, wyrazu, zdania i swoistej mowy dziecięcej. Poruszyłam również kwestię wpływu środowiska na kształtowanie się mowy najmłodszych i podkreśliłam jak ważne jest przekazywanie prawidłowych wzorców. W następnym rozdziale opisałam klasyfikację, przyczyny, a także wady i zaburzenia wymowy, które najczęściej występują w wybranym przeze mnie etapie. Była to dyslalia na którą składa się sygmatyzm, mowa bezdźwięczna, rotacyzm, kappacyzm, gammacyzm, lambdacyzm, betacyzm, rynoalia, palatolalia, a także afazja, opóźniony rozwój mowy oraz jąkanie. W drugiej części wyjaśniłam przyczynę zapotrzebowania na szkolenia, przedstawiłam niezbędne definicje, a także opisałam cykl Kolba według którego konstruowałam warsztat szkoleniowy. W końcowej części zaprezentowałam szkolenie dla rodziców pt. "Wada wymowy- nie taka straszna", którego nadrzędnym celem było przekazanie rodzicom podstawowej wiedzy dotyczącej wad wymowy oraz zachęcenie ich do stymulowania rozwoju mowy dziecka.

Celem pracy jest przybliżenie sylwetki ucznia zdolnego z uwzględnieniem różnych koncepcji zdolności oraz przedstawienie propozycji warsztatu dla nauczycieli i pedagogów mającego na celu zapoznanie ich z dostępnymi metodami pracy z uczniem zdolnym. W rozdziale I niniejszej pracy zostaną przedstawione definicje ucznia zdolnego według różnych autorów, zostaną również opisane modele oraz rodzaje zdolności. Charakterystyka zdolności zostanie zamknięta opisem potrzeb dzieci ze zdolnościami, ponieważ niezależnie od rodzaju zdolności, istnieją podobne trudności, z którymi mierzą się opisani uczniowie, a także ich nauczyciele oraz rodzice. W rozdziale II zostanie opisana droga postępowania z uczniem przejawiającym wybitne umiejętności w jednej lub więcej dziedzinie. Najpierw zostanę przedstawione nieformalne i formalne elementy identyfikacji i diagnozy ucznia. Następnie zapoznać się będzie można z koncepcjami pracy z dzieckiem zdolnym z uwzględnieniem różnych jego potrzeb oraz rodzajów zdolności. Ostatnia część tego rozdziału będzie poświęcona wybranym szkolnym programom wspierania zdolności i pracy z uczniami uzdolnionymi. Rozdział III będzie przygotowaniem do części warsztatowej niniejszej pracy. Zostanie w niej przybliżona koncepcja uczenia się przez dorosłych, którzy są adresatami prezentowanego warsztatu. W rozdziale tym będzie również opisany sposób przygotowania warsztatu oraz techniki, które zostaną w nim wykorzystane. W rozdziale IV nastąpi prezentacja warsztatu dla nauczycieli i pedagogów mającego na celu zapoznanie ich z koncepcja zdolności i sposobami pracy z uczniem zdolnym. W ramach tej prezentacji zostaną opisane cele warsztatu i poszczególnych sesji oraz konspekty sesji warsztatowych.

Niewłaściwe postępowanie uczniów szkół ponadgimnazjalnych ujawnia się poprzez spożywanie środków niedozwolonych – substancji psychoaktywnych. Kłopotliwe zjawisko wymaga natychmiastowej, dogłębnej diagnozy. Konieczna jest również interwencja. Substancje psychoaktywne działają na percepcję każdego człowieka. Długość, intensywność oddziaływania na jednostkę jest zależna od sposobu oraz ilości zażywania środków. Najbardziej rozpoznawalne substancje, jakie zażywają uczniowie nazywane są soft drugs, czyi narkotyki miękkie (marihuana, przetwory konopii indyjskich, tj. haszysz, olej haszyszowy). Analizowane zjawisko określane jest jako jeden z najtrudniejszych problemów w społeczeństwie, dlatego że uczniowie mają bardzo nieuodpornioną wrażliwość psychiczną. Główny problem wychowanków stał się interdyscyplinarny. Zjawisko weryfikowane zostało na podstawie wybranych teorii, wyjaśnionych pojęć oraz przeprowadzonych badań. Przedstawiona została analiza badań nad uczniami szkół ponadgimnazjalnych, która koreluje się z wybranymi zjawiskami.

Celem mojej pracy było przeciwdziałanie cyberprzemocy wśród uczniów szkoły podstawowej w Piotrkowicach, a zwłaszcza u uczniów klasy VI, którzy dopuścili się do tego typu agresji w swojej klasie. Przez nieumyślne działania stali sie jednocześnie sprawcą i ofiarą tej przemocy. Związku z tym, istotne było poszerzenie ich wiedzy oraz pokazanie im w jaki sposób to zjawisko krzywdzi niewinne osoby. Aby zrealizować mój cel stworzyłam część teoretyczną i projektową pracy dyplomowej. W części teoretycznej miałam za zadanie nakreślić problem cyberprzemocy występującej wśród młodych osób. Związku z tym, część I składała się z 5 rozdziałów, które były wzajemnie sie łączyły i uzupełniały. W rozdziale I opisałam rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny oraz moralny dziecka w okresie wczesnej adolescencji. Istotne było szersze wyjaśnienie rozwoju emocjonalnego oraz społecznego. Miało to na celu wyjaśnienie dlaczego dorastająca młodzież powiela wiele różnych destruktywnych zachowań. Rozdział drugi dotyczył teorii z zakresu aktu cyberprzemocy. Ważne było wyjaśnienie czym jest ta przemoc, jakie ma rodzaje, formy, czym charakteryzuje się cyberprzestrzeń, a także do czego ona prowadzi młodych ludzi. Istotne było nakreślenie jaką rolę ma sprawca oraz świadek w tej przemocy. Na podstawie tego rozdziału oraz przeczytanej literatury mogłam stworzyć konspekty, w których zawarłam najważniejszą wiedzę do przekazania uczniom. Kolejny III rozdział wyjaśniał czym charakteryzuje się szkolnictwo w szkole podstawowej. Wymieniłam zadania, funkcje oraz opisałam role nauczyciela w polskiej oświecie. W rozdziale IV opisałam placówkę, w której realizowałam zajęcia. Wymieniłam najważniejszą dokumentacje szkolną zadania, formy, metody pracy, a także uwzględniłam kadrę pedagogiczną. Istotny był podrozdział dotyczący samych uczniów szkoły podstawowej w Piotrkowicach. Dzięki istotnym informacją przekazanych od wychowawcy, mogłam stworzyć konspekty w których uwzględniłam odpowiednie zajęcia dla tej grupy. Ostatni V rozdział dotyczył metod oraz technik wykorzystanych podczas realizacji zajęć. Dokładne opisanie ich, pomogło mi dopasować odpowiednie cele, dzięki którym po każdych zajęciach uczniowie zdobywali stosowną wiedzę. Część II projektowa stanowi strukturalny element mojej pracy. To w niej na podstawie części I-teoretycznej mogłam stworzyć pięć konspektów zajęć. Każde zajęcia miały za zadanie wzbogacić uczniów w konkretne wiadomości z zakresu cyberprzemocy. Uczniowie sami stworzyli definicje cyberprzemocy, poznali jej rodzaje, formy, motywacje sprawcy. Oprócz tego tworzyli katalogi, listy zachowań w różnych sytuacjach dotyczących tego typu agresji. Wymieniali uczucia, emocje, jakie towarzyszą ofiarą cyberprzemocy oraz tworzyli ulotki, w których zachęcali do aktywnego spędzania czasu zamiast siedzieć przed komputerem. Zajęcia miały charakter nie tylko profilaktyczny, ale miały też za zadanie zbliżyć do siebie grupę, z czym klasa też miała problem. Poprzez zorganizowanie za

Tematem mojej pracy jest zjawisko radzenia sobie młodzieży z problemami życiowymi, problemy te często wynikają z sytuacji w której znalazła się młodzież oraz związane są z systemem funkcjonowania ich rodzin. Dzieci, które wchodzą w okres dojrzewania i podejmowania samodzielnych decyzji, muszą wyznaczyć sobie pewnego rodzaju hierarchie wartości, właśnie wtedy zaczynają tworzyć własne cele i priorytety dla nich ważne. W większości przypadków pomocą przy tworzeniu swojej własnej ścieżki życia jest rodzinna. To właśnie ona ukierunkowuje nas i przekazuje nam swoje doświadczenie, w tym ważnym okresie naszego życia. W mojej pracy szczególną uwagę poświęciłam zbadaniu wpływu systemu rodzinnego na funkcjonowanie dziecka oraz jego zaradność życiową. Zwróciłam uwagę na problemy występujące w systemach rodzinnych oraz ujęłam teorie wpływające na rodzinę. Największym oparciem dla mojej pracy był model kołowy Olsona, dzięki któremu wyjaśniłam rodzaje rodzin oraz ich struktury. Ważnym aspektem w mojej pracy są także koszty psychologiczne i pojęcie reziliencja, które bardzo dokładnie wyjaśniłam w początkowej części mojej pracy. Po wyjaśnieniu najważniejszych pojęć oraz zagadnień związanych z moją pracą, omówiłam metodologię potrzebną do części badawczej, wyjaśniłam pojęcia zmiennych niezależnych i zależnych aby dokładnie omówić tematykę mojej pracy. Kolejnym etapem w pracy jest część badawcza. W części badawczej wprowadziłam tabele dotyczące zmiennych oraz ich wyjaśnienia, które pomogły mi zbadać wpływ rodziny na zaradność dziecka oraz podsumowałam całą prace omawiając wyniki badań.

Tematem pracy jest "Taniec jako wspomaganie edukacji artystycznej w wychowaniu wczesnoszkolnym. w pierwszym rozdziale pracy zawarte są informacje na temat rozwoju dzieci w młodszym wieku szkolnym, w kolejnym rozdziale zawarte są informację dotyczące tańców wykorzystanych w projekcie oraz informacje dotyczące rytmiki oraz wpływu tańca na działanie sfery emocjonalnej, motorycznej, poznawczej człowieka.w trzecim rozdziale opisana została szkoła podstawowa, zadania szkoły, funkcje szkoły.W czwartym rozdziale opisana została placówka Szkoła podstawowa im. Marii Konopnickiej nr 1 w Wołczynie. Piaty rozdział skupia się na metodycznych podstawach projektu. część II pracy to projekt zawierający konspekty opraz opis przeprowadzonych zadań.

Przedmiotem mojej pracy zatytułowanej "Koszty psychologiczne a wybrane zachowania dewiacyjne wśród młodzieży ponadgimnazjalnej" jest zbadanie czy istnieje zależność między poziomem ponoszonych przez młodzież kosztów psychologicznych a występowaniem wśród niej zachowań dewiacyjnych bądź gotowością do ich wykazywania. W pierwszej części opisałam na podstawie literatury naukowej zagadnienia służące lepszemu zrozumieniu mojej pracy, a zatem czym są zachowania dewiacyjne, koszty psychologiczne, a także na czym polega teoria anomii Mertona i ogólna teoria napięcia Agnew. Metodą przeprowadzonych przeze mnie badań był sondaż wykonany na próbie 434 osób. Związki pomiędzy zmiennymi zostały zweryfikowane za pomocą analizy wariancji. Badania wykazały, iż osoby doświadczające wysokiego poziomu kosztów psychologicznych częściej znęcają się nad innymi, sięgają po marihuanę, a także wykazują gotowość do stosowania przemocy w odpowiedzi na prowokację, znęcania się nad innymi, używania marihuany i innych narkotyków oraz dopalaczy.

Pierwszy rozdział pracy rozpoczyna się od przedstawienie podstawowych definicji związanych z tematem takich jak na przykład ciąża, cykl rozrodczy, geny, teratogenny czy wady rodzone oraz opisany został proces zapłodnienia. Ważną częścią tej częścią tego podrozdziału są również okresy jakie składają się na okres ciąży. W dalszej części pracy następuje scharakteryzowanie poszczególnych początkowo tygodni, a później miesięcy przebiegu ciąży, jak również przedstawione są uwarunkowania prawidłowego jej rozwoju z wyszczególnieniem w których okresach, poszczególne narządy są najbardziej narażone na wystąpienie wad wrodzonych. W drugim rozdziale ukazana została klasyfikacja teratogenów, czyli ich podział na grupy. Następnie przedstawiony został cały szereg teratogenów, w jaki sposób oddziałują na płód, jakie wady wrodzone powodują. Po dość wąskim ujęciu, przeszłam do bardziej szczegółowych treści dotyczących kilku z wybranych, według mnie jednych z najpopularniejszych substancji mogących szkodliwie oddziaływać na płód. Trzeci rozdział jest wstępem do szkolenia które zakończy całą pracę. Zostały tu opisane podstawowe informacje dotyczące szkoleń, dlaczego są tak popularne, jakie są ich rodzaje oraz jakie są ich poszczególne etapy. W dalszej części opisany został cykl uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba, jak również metody jakie mogą być pomocne podczas przeprowadzania szkolenia. Ostatni rozdział przedstawia już samo szkolenie przeznaczone w szczególności dla kobiet planujących zajść w pierwszą ciążę. Opisane w nim zostały wszystkie cele i założenia projektu po czy przedstawiony został opis poszczególnych sesji szkoleniowych. Ostatnią częścią pracy jest aneks w którym zawarta została tabela zawierającą poszczególne etapy szkolenia oraz załączniki. Tabela pokazuje przebieg szkolenia, jakie materiały są potrzebne do jego przeprowadzenia oraz jakich metod użyć. Na końcu umieszczone załączniki wraz z ankietą, umożliwiającą ocenę szkolenia przez uczestników, dzięki czemu możliwe będzie ulepszenie jego słabych stron i wprowadzenie odpowiednich zmian.

Głównym celem mojej pracy jest kreowanie postaw prozdrowotnych poprzez aktywność fizyczną u dzieci w wieku 6-8 lat. W pierwszym rozdziale pracy prześledziłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku 6-8 lat. Opisałam zmiany w rozwoju społecznym, poznawczym, moralnym oraz w rozwoju fizycznym, który ma największe znaczenie dla tematu mojej pracy. Drugi rozdział mówi o zdrowiu, jako kapitale wychowanków, a także o aktywności fizycznej, która jest nieodzownym elementem życia człowieka. W rozdziale trzecim znajduje się opis świetlicy szkolnej, podstawy prawne jej funkcjonowania, funkcje i zadania, metody i formy, a także wyposażenie oraz kadra świetlicy. W rozdziale czwartym opisałam konkretną placówkę, w której przeprowadziłam cykl zajęć, który ma na celu wykreowanie w dzieciach postaw prozdrowotnych. Zwróciłam uwagę na zasoby placówki, jej specyfikę. Rozdział piąty opisuje metodyczne podstawy projektu. Opisane są w nim metody i techniki oddziaływań wychowawczych, które pomogą w realizacji zamierzonego celu. Projekt odpowie na potrzeby danej placówki, a także dzieci do niej uczęszczających.

Celem niniejszej pracy było stworzenie i realizacja zajęć wychowawczych i dydaktycznych dotyczących rozwoju twórczości poprzez arteterapię u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w ZSS. Praca nad tym obszarem u dzieci z niepełnosprawnością pozwala na rozbudzenie ich kreatywności, wzmożenie pewności siebie, poznanie własnej osoby i ogólnie rzecz biorąc wpływa pozytywnie na rozwój emocjonalny, społeczny i intelektualny. Jako grupę odbiorców wybrałam wychowanków internatu ZSS im. Marii Grzegorzewskiej w Legnicy, ponieważ poznałam te dzieci już wcześniej i zauważyłam u nich deficyt na tle twórczości własnej. Analizując fazy rozwoju psychologicznego dzieci z niepełnosprawnością, doszłam do konkluzji, iż poszczególne ich szczeble są mocno zaniżone. Dzieci mają problemy na poziomie intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Fizycznie są raczej sprawne i na tym samym etapie co dzieci w normie. W pracy wzięłam pod uwagę przede wszystkim sferę duchową, umysłową i społeczną. Wybrałam arteterapię jako czynnik odgrywający główną rolę w przedsięwzięciu, ponieważ ma ona bardzo szeroki zakres możliwości. Wśród wielu definicji, można wyróżnić arteterapię względnie postrzeganą jako terapię przez sztukę, lub jako konkretne techniki, np. taniec, hodowla roślin, plastyka, muzyka, teatr, obcowanie z lasem i morzem oraz zabawa. Rozkwit pedagogiki specjalnej w Polsce miał największy zasięg pod koniec XIX wieku podczas zaborów. Powstały wtedy pierwsze szkoły specjalne. Obecnie istnieje wiele wyspecjalizowanych placówek działających dla dzieci z niepełnosprawnością. Wychowawcy są wykształceni w kierunku oligofrenopedagogiki, oraz posiadają kursy terapeutyczne pomagające w pracy z takimi dziećmi. Internat Zespołu Szkół Specjalnych daje możliwość wypełniania obowiązku szkolnego w pełnym wymiarze. Wychowankowie oprócz zajęć elementarnych, typowo dydaktycznych, uczą się tu również kompetencji społecznych oraz samoobsługowych. Taki typ szkolnictwa daje możliwość wielostronnego rozwoju dziecka. Ośrodek w Legnicy powstał w połowie XX wieku i rozwijał się na przestrzeni lat, aż do teraz. W tym momencie Zespół Szkół Specjalnych posiada 2 szkoły podstawowe, 2 gimnazja, zasadniczą szkołę zawodową, internat oraz ośrodek rehabilitacyjno-wychowawczy. W internacie przebywają dzieci od poniedziałku do piątku, dla niektórych to ich dom, bo swojego nie mają, lub nie znają, a na weekendy trafiają do domu dziecka w Golance Dolnej. Wychowankowie posiadają niepełnosprawność w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim. Z moich obserwacji dochodzę do wniosku, iż dla niektórych z nich znacznie większym obciążeniem niż niepełnosprawność, jest zachwianie emocjonalne, patologiczni rodzice lub ich brak. Toteż postanowiłam, że sposób pracy, które zastosuję w scenariuszach zajęć, ma być atrakcyjny dla dzieci, dać im odreagować napięcie, poczuć się bezpiecznie i pozwolić im poznać własną wartość. Głównie zastosowałam metody zadaniowe. Projekt zawiera 5 przykładowych konspektów za

Temat pracy licencjackiej: „Wybrane uwarunkowania postaw studentów wobec piractwa komputerowego”. Celem pracy jest przedstawienie wybranych uwarunkowań postaw studentów wobec piractwa komputerowego, a także zaprojektowanie i przeprowadzenie badania za pomocą kwestionariusza ankiety. Ankieta pozwoli uzyskać odpowiedzi na pytania: co kieruję studentów do łamania prawa, jakie są ich cechy osobowościowe i jakie mają przekonania oraz jakie uwarunkowania wpływają na piractwo komputerowe. Praca przedstawia wybrane uwarunkowania postaw studentów wobec piractwa komputerowego. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem i podsumowanych w zakończeniu. W rozdziale pierwszym przedstawiona została istota piractwa komputerowego. Zostały w nim wyjaśnione podstawowe pojęcia dotyczące poruszanego zagadnienia, a także opisane zostały rodzaje piractwa. Przedstawiono również w nim tematykę praw autorskich i instytucji które zajmują się ich ochroną. W rozdziale drugim opisano teorie wyjaśniające zagadnienie, postawy studentów wobec poruszanej tematyki, a także scharakteryzowano i przedstawiono ciemną triadę osobowości. W rozdziale trzecim przedstawiono metody i techniki badań, w pracy przeprowadzono badania za pomocą narzędzia jakim jest kwestionariusz ankiety. Rozdział czwarty to analiza wyników badań oraz przedstawienie wniosków i podsumowanie całej pracy. Obszarem który mnie zainteresował było piractwo komputerowe, które rozwija się w niesamowitym tempie, jest to tematyka która jest obecnie na czasie, ponieważ rozwój technologiczny jest bardzo istotny w życiu każdego człowieka, wpływa on na jakość życia. Przeprowadzenie badań ankietą pozwoliło uzyskać informację o wybranych uwarunkowaniach postaw studentów wobec piractwa komputerowego. Praca została oparta na literaturze przedmiotu, licznych artykułach i wiedzy własnej.

Tematem pracy licencjackiej jest „ Kompensowanie zaburzeń dysleksyjnych poprzez gry i zabawy wśród uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej.” W pierwszym rozdziale opisuję rozwoje dziecka. W rozwoju poznawczym opisywany jest ważny okres w życiu dziecka, ponieważ na tym etapie zaczyna się nauka i dziecko przyjmuje nową rolę – ucznia. W rozwoju moralnym dzieci zaczynają uświadamiać sobie, że istnieją reguły i zasady, które są z góry narzucone przez społeczeństwo i należy ich przestrzegać. Zaczynają tworzyć sobie hierarchię wartości, które przejmują od rodziców a także od znajomych. Jeśli chodzi o rozwój fizyczny, jest to wiek w którym zaczyna się wiele zmian w ciele dziecka, ale także w umyśle. Dzieci nabywają myślenia abstrakcyjnego oraz umiejętności refleksji. W tym czasie przezywają także tzw. okres buntu. Oczywiście nie każdy reaguje tak samo. Dla innych okres „ kryzysu tożsamości” może przebiec niezauważalnie. Jeśli chodzi o rozwój społeczny zmiany dotyczą wartości wewnętrznych jednostki. Dziecko zaczyna dostrzegać uczucia drugiej osoby. Ważna staje się dla nich pozycja w grupie, czują potrzebę akceptacji ze strony innych. Ostatni rozwój dotyczy emocji, dzieci na etapie średniego dzieciństwa mają największą zdolność do wyrażania emocji. Dzieci w tym wieku już zdają sobie sprawę z istnienia reguł i stosują się do nich, wiedzą jak się zachować w danej chwili i zapanować nad emocjami. Drugi rozdział dotyczy definicji i różnych rodzajów dysleksji. Uważa się, że dysleksja jest dziedziczna i jest ona wynikiem pewnych zakłóceń procesów umysłowych. Można wyróżnić różne źródła dysleksji: kłopoty z czytaniem, pisaniem, matematyką, koncentracją oraz ortografią. Każde z tych czynników sprawia uczniom trudności w nauce. Należy uzbroić się w cierpliwość i poświęcić takiemu dziecku więcej czasu, ponieważ, jest mu trudniej zrozumieć pewne informację, niż „ normalnym” dzieciom. Dziecko dyslektyczne powinno współpracować z terapeutą, nauczycielem oraz rodzicem. Ćwiczenia powinny być kreatywne i twórcze, aby nie zniechęciły się do nauki. Rozdział trzeci dotyczy edukacji w szkole podstawowej. Zawarte są w nim najważniejsze pojęcia oraz cele, zadania i funkcje szkoły. Wyróżnia się cztery główne funkcje: dydaktyczną, wychowawczą, opiekuńczą oraz środowiskową. Pierwsza z nich dotyczy kompletu zasad organizacyjnych nauczania i uczenia się. Funkcja opiekuńczo-wychowawcza ma za zadanie zaspokajanie codziennych potrzeb ucznia oraz rozwijanie wszechstronnego rozwoju ich osobowości. Najważniejszym środowiskiem wychowawczym jest rodzina, dlatego istotna jest także funkcja środowiskowa. Rodzice powinni współpracować ze szkołą, aby pomóc dziecku w edukacji. Rozdział czwarty dotyczy konkretnej szkoły: Szkoła Podstawowa im. Orła Białego nr 20 we Wrocławiu. Realizuje ona cele i zadania określone w ustawie o systemie oświaty, przestrzega regulaminów i wymaga tego samego od uczniów i rodziców. Kolejny rozdział dotyczy metod i technik stosowanych p

Rozpoczęcie edukacji w oddziale zerowym to ważne wydarzenie w życiu każdego dziecka oraz jego rodziny.Klasy zerowe są oddziałami przedszkolnymi ale coraz częściej znajdują się one w budynkach szkolnych co ma pomóc dzieciom oswoić się z miejscem, nauczycielami i zmianą trybu z samej zabawy na naukę połączoną z zabawą. Dobry początek w klasie zerowej może więc oznaczać, że dziecko w przyszłości będzie sobie lepiej radzić podczas edukacji szkolnej, łatwiej przejdzie przez napotkane trudności i niepowodzenia oraz nabierze szacunku do siebie i swoich obowiązków.Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej w oddziale zerowym jest ważnym wydarzeniem w życiu dziecka i rozpoczyna w nim nowy etap. Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze rozstania z rodzicami i osobami bliskimi, kontakty i interakcje z rówieśnikami oraz nieznanymi im osobami dorosłymi, dla innych oznacza zmianę znanej grupy przedszkolnej oraz pań przedszkolanek na zupełnie nowe, nieznane im osoby. Obie sytuacje mogą być powodem przeżywania przez dziecko silnych negatywnych emocji. Dzieci w wieku pięciu lat są jeszcze silnie emocjonalnie uzależnione od rodziców lub opiekunów i nie bardzo potrafią sobie poradzić bez ich pomocy. W oddziale zerowym dziecko nie jest pozostawione samo sobie, bo może liczyć na pomoc nauczyciela a czasami również na pomoc drugiego nauczyciela wspomagającego jednak problem tu stanowi jeszcze słaba komunikacja słowna dziecka. Pięciolatek może nie potrafić dobrze komunikować się słownie, a złe zrozumienie go przez nauczyciela będzie kolejną trudną sytuacją dla dziecka. Kolejnym powodem stresu dla dziecka może być to, że i sala oddziału zerowego, zabawki w niej, stoły, meble są inne niż w domu lub w przedszkolu. Wielkość szkoły może przytłoczyć, jej topografia, ilość innych uczniów w szkole, jej kolory, kształty pomieszczeń to wszystko może być powodem stresu. Dziecko odbiera wszystko co go otacza poprzez zmysły a one podpowiadają mu, że otoczenie nie jest znane i dziecko nie poczuje się w nim bezpiecznie. Przestrzeń go otaczająca nie jest oswojona co czyni ją niebezpieczną i wzbudza to lęk. Z powodu tak wielu trudności dzieci rozpoczynające edukację w oddziale zerowym często mają problemy z adaptacją w nowym środowisku. Te trudności można nazwać stresem adaptacyjnym, który może przejawiać się poprzez odmowę przez dziecko chodzenia do zerówki, płaczem przy rozstaniach z rodzicami, agresją lub biernością, apatią i brakiem zainteresowania kontaktem z rówieśnikami. Problemom adaptacyjnym mogą również towarzyszyć objawy somatyczne takie jak wymioty, biegunka, bóle głowy oraz brzucha, problemy ze snem. Niektóre dzieci zaczynają często chorować, może również nastąpić regres objawiający się moczeniem nocnym lub problemami z mówieniem, jąkanie i obgryzanie paznokci również jest charakterystyczne przy zaburzeniach adaptacyjnych. Te wszystkie niepokojące sygnały dają rodzicom i nauczycielom znać, że z dzieckiem dzieje się coś złego, z czym sobie ono nie radzi a poprzez wszystkie trudne zac

Praca została poświęcona zagadnieniom związanym z gotowością szkolną dziecka sześcioletniego rozpoczynającego naukę w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Przedstawiono ogólny rozwój sześciolatka oraz poziomy, jakie powinien osiągnąć, aby być gotowym do rozpoczęcia edukacji. Skupiono się na głównym zagadnieniu, czyli osiąganiu dojrzałości szkolnej. Wykazano jakie kompetencje i sprawności powinny zostać opanowane, a także z jakimi problemami można się spotkać podczas jej zdobywania. Wyróżniono diagnozy, które badają poziom gotowości szkolnej oraz pomagają określić, które obszary wiedzy i umiejętności należy ćwiczyć. Scharakteryzowano cele, zadania, funkcje, dokumentację oraz kadrę szkoły podstawowej oraz wszelkie ustawy i rozporządzenia z nimi związane. Skupiono się na Szkole Podstawowej nr 76 we Wrocławiu, w której została zrealizowana część projektowa. Celem zajęć przeprowadzonych z sześcioletnimi uczniami pierwszej klasy było ćwiczenie niezbędnych do osiągnięcia gotowości szkolnej kompetencji takich jak: koncentracja, zapamiętywanie oraz logiczne i kreatywne myślenie. Zrealizowano pięć zajęć, które spełniły swoje zadanie. Były oparte na zadaniach grupowych, indywidualnych i rywalizacji. Uczniowie chętnie współpracowali, a wykonywane przez nich zadania wykazały, jakie obszary ich wiedzy i umiejętności należy w dalszej edukacji ćwiczyć i poprawiać.

Moja praca licencjacka nosi tytuł „Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w świetle wybranych czynników rodzinnych”. Ten temat zainteresował mnie ponieważ używanie substancji psychoaktywnych wśród młodzieży staje się coraz bardziej popularne. Oczywisty jest fakt, że sięganie po substancje psychoaktywne spowodowane może być ciekawością, presją rówieśników. Jednak nie cała populacja młodzieży sięga po substancje psychoaktywne. W pierwszej kolejności nasunęło mi się na myśl pytanie z czego wynika, że część młodzieży sięga po substancje psychoaktywne a część od nich stroni. Szukając odpowiedzi na to pytanie stwierdziłam, że rodzina jako grupa społeczna, w której odbywa się socjalizacja pierwotna, i która jest najważniejszą i najbliższą młodemu człowiekowi grupą społeczną może mieć duży wpływ na młodego człowiek oraz na to czy będzie on sięgał częściej lub rzadziej po substancje psychoaktywne. Dlatego też w mojej pracy badane są zależności pomiędzy wybranymi czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych. Pierwszym badanym przeze mnie czynnikiem jest więź pomiędzy dzieckiem a rodzicami czyli jak bardzo dziecko przywiązane jest do swoich rodziców,czy lubi spędzać z nimi czas,czy rodzic jest dla młodego człowieka autorytetem i jak bardzo liczy się z jego zdaniem,czy czuje się akceptowane w swojej rodzinie. Kolejnym czynnikiem jest kontrola rodzicielska czyli świadomość jak i z kim dziecko spędza wolny czas, pilnowanie przestrzegania reguł panujących w domu. Ostatnim, trzecim badanym przez mnie czynnikiem jest resiliencja rodziny czyli zdolność rodziny do radzenia sobie w sytuacjach trudnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich zawarte są wyjaśnienia podstawowych pojęć, które są istotne dla mojej pracy. Są wyjaśnione tam między innymi takie pojęcia jak substancje psychoaktywne, rodzina, wiek młodzieńczy. W pierwszym rozdziale są także zamieszczone teorie wyjaśniające interesujące mnie zjawisko. Została wymieniona koncepcja Reissa, Teoria Nye’a, teoria Hirshiego oraz teoria Streita. W drugim rozdziale zamieściłam część metodologiczną dotyczącą przeprowadzonych badań czyli podstawowe pojęcia dotyczące przeprowadzania badań oraz problemy badawcze na, które będę szukać odpowiedzi w toku przeprowadzanych badań oraz wysunięte są odpowiednie hipotezy czyli przypuszczalne odpowiedzi na interesujące mnie pytania. Trzecim rozdziale umieszczone są wyniki przeprowadzonych badań. W nim właśnie została przeprowadzona weryfikacja postawionych przeze mnie hipotez dotyczących zależności pomiędzy wybranymi przeze mnie czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież. Analizowane badania były przeprowadzane wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych w wielu 15-20 lat. Większość postawionych przeze mnie hipotez potwierdziła się. Jednak z pewnymi wyjątkami. Wyniki badań biorące pod uwagę tylko populację dziewcząt dotyczące zależności pomiędzy więzią z rodzicami oraz resiliencją rodziny okazały się nie

Moja praca licencjacka dotyczy rozwijania kompetencji interpersonalnych wśród gimnazjum. Podjęłam ten temat ponieważ coraz częściej zauważalny jest brak rozmowy twarzą w twarz między młodymi osobami. Do komunikacji posługują się przeważnie telefonami komórkowymi czy służą im do tego wszelakie media społecznościowe. Uważam, że jest to ogromny problem naszej cywilizacji. Nastolatkowie rozmawiając ze sobą twarzą w twarz czują się w pewien sposób nieswojo i niekomfortowo, ponieważ boją się, że jakiekolwiek ich kłamstwo może być zauważone przez rozmówce poprzez mimikę twarzy czy gesty. W poszczególnych rozdziałach pracy przedstawiona jest definicja pokolenia nastolatków, którzy nazwani zostali „kciukowcami”, a także opisane są konsekwencje jakie wynikają z braku kontaktów międzyludzkich. Zajęcia, które przeprowadziłam w ramach pracy uważam, że były interesujące, ponieważ uczniowie bardzo chętnie brali w nich udział i wdawali się w dyskusję. Rozmowa zwłaszcza w społeczności klasowej jest, bardzo ważna, ponieważ w ten sposób dowiadujemy się o nowo poznanych osobach ciekawych rzeczy, które są prawdziwe, a nie zaczerpnięte z serwisu społecznościowego.

Celem niniejszej pracy jest analiza rodzin o zaburzonej strukturze, czyli takiej która nie spełnia przypisanych jej ról społecznych związanych z wychowaniem oraz edukacją dzieci. W dzisiejszych czasach występuje wiele zagrożeń, które w sposób nieunikniony wpływają na strukturę rodziny i jej funkcjonowanie w społeczeństwie. Ciągłe konflikty, pogoń za pieniędzmi oraz karierą, sprawiają że rodzina się rozpada. Niepełna struktura rodziny wpływa niekorzystnie na edukację oraz rozwój dziecka. Poprzez rozpad rodziny zaburzają się jej funkcje m.in opiekuńcza, socjalizacyjna, wychowawcza, a nawet kulturowa. Dziecko nagle widząc zmiany zachodzące w jego wspaniałej, pełnej miłości rodzinie zaczyna odczuwać niepokój, lęk, a także nie chęć do otaczającego go świata. Dużą rolę socjalizacyjną w rozwoju dziecka pełni również szkoła. To ona poprzez różnego rodzaju zajęcia,czy programy profilaktyczne pomaga dziecku zrozumieć otaczający go świat. W moim projekcie pedagogicznym staram się przedstawić problemy współczesnej rodziny jakie w coraz większym stopniu dotykają społeczeństwo oraz w jaki sposób można próbować ten problem chociaż w jakimś stopniu zmniejszyć.

Celem niniejszej pracy jest sprawdzenie jakie są różnice w przystosowaniu między osobami o skłonnościach makiawelistycznych z osobami bez takich skłonności. W pracy poruszane są wiec takie zagadnienia jak przystosowanie, socjalizacja, makiawelizm, a także pokrewne jego zachowania, czyli psychopatia i narcyzm. Na potrzeby niniejszej pracy przeprowadziłem badania metodą sondażu diagnostycznego, a narzędziem, który zastosowałem był kwestionariusz ankiety. Dzięki analizie rezultatów udało się potwierdzić lub zaprzeczyć postawione wcześniej hipotezy.

Program metadonowy- zwycięstwo czy porażka w leczeniu uzależnienia od opiatów?

Moja praca odnosi się do tematu profilaktyki zaburzeń odżywiania poprzez naukę zdrowych nawyków żywieniowych u dzieci wczesnoszkolnych. Opisuje etapy rozwoju dziecka wraz, z którymi stopniowo mogą pojawiać się już pierwsze symptomy chorób żywieniowych. Głównymi chorobami, na których się skupiłam jest anoreksja i bulimia. Profilaktyka ma za zadanie działać zapobiegawczo we wczesnym stadium ryzyka jak i na jego początku. Część projektową przeprowadziłam w klasie 1 szkoły podstawowej gdyż tam najłatwiej jest zaobserwować przyzwyczajenia, które już dzieci posiadają. Zajęcia miały na celu poznać ich dotychczasową wiedzę w zakresie profilaktyki problemów odżywiania oraz przypomnieć/ nauczyć zdrowych nawyków. Spotkania opieraly się na burzy mózgów, nagrodach, pracy grupowej oraz indywidualnej. Dzieci z zapałem wykonywały zadania i dzieliły się pomysłami. Poznały zalecenia prozdrowotne oraz negatywne skutki złego odżywiania. Uważam, że tematyka tego typu jest niezwykle istotna ponieważ jedzenie jest nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji. Kiedy pojawiają się złe nawyki może przerodzić się to w różnego typu choroby na co jako ludzie żyjący w XXI wieku jesteśmy coraz bardziej narażeni. Ważne jest też aby rodzice zdawali sobie sprawę z takiego ryzyka i dawały dzieciom dobry przykład. Szkoła, w której miałam możliwość przeprowadzenia zajęć bez wątpienia rozumie ten problem i angażuje się w działania zapobiegawcze.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest"Kształtowanie kompetencji interpersonalnych u pierwszoklasistów w Szkole Podstawowej nr 1 w Wołczynie". Zagadnienie poruszające istotny społeczny proces komunikacji i adaptacji dziecka do nowego środowiska. W całym tym procesie najważniejsze jest dobro dziecka i jego potrzeby. Rozpoczynając naukę szkolną uczeń powinien nabywać określone kompetencje społeczne, które umożliwiają mu funkcjonowanie w nowym środowisku jakim jest szkoła. Celem mojej pracy jest kształtowanie u ucznia tych społecznych kompetencji oraz rozwijanie potencjału dziecka w toku ich nabywania. W rozdziale I opisane zostały określone rozwoje, charakterystyczne dla młodszego wieku szkolnego:6-12 r.ż., rozpoczynając od rozwoju psychicznego dziecka i zmian w nim występujących, zarówno w jego psychice jak i zachowaniu. Nowe środowisko stawia nowe wymagania, zadania, z którymi dziecko musi sobie poradzić, modyfikując swoje zachowanie, w celu poprawnej adaptacji. Niemniej jednak okres ten jest dość trudnym i emocjonalnym czasem dla dziecka. W rozdziale I omówiony został także rozwój poznawczy, w tym między innymi koncepcje J.Piageta.Istotnym i szeroko zdefiniowanym z racji tematu pracy jest rozwój społeczny, a w jego obrębie także omówiony został rozwój osobowości oraz rozwój zdolności komunikacyjnych. Prawidłowy rozwój społeczny warunkuje funkcjonowanie w grupie, poprawne relacje z rówieśnikami, sposoby komunikowania się oraz stwarza możliwości przyjmowania określonych ról społecznych. W środowisku szkolnym, w grupie dziecko nabywa umiejętności kształtowania wspólnych zainteresowań,celów, a także doświadcza poczucia przynależności oraz tożsamości. Osobowość dziecka i jej rozwój pozwala na kształtowanie świadomości siebie, własnych działań i zachowań, w tym również na kontrolowanie emocji, dzięki swojej aktywności. Rozdział II to wyjaśnienie definicji kompetencji interpersonalnych oraz ich rola w społecznym rozwoju dziecka. To dzięki tym kompetencjom dziecko opanowuje umiejętności nawiązywania kontaktu społecznego oraz skutecznej komunikacji. Wykształca się także dojrzałość szkolna, czyli umiejętność w nabywaniu wiedzy i działaniu w różnych sytuacjach w skutek pozytywnej adaptacji do środowiska. Rozdział II zawiera także opis inteligencji interpersonalnej według D.Golemana. Wyróżnia on rodzaje spostrzegania emocji, które są częścią tej inteligencji, która pozwala na kierowanie własnym rozwojem oraz życiem. Wspomniana została również psychospołeczna koncepcja wychowania H.S. Sullivana, której główną tezą było to iż osobowość człowieka kształtują zarówno czynniki biologiczne jak i społeczne. W rozdziale II przytoczone są także niektóre badania kompetencji społecznych dzieci. III rozdział dotyczy szkoły podstawowej, jej definicji oraz prawnej podstawy jej funkcjonowania, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30.V. 2014r. "w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typac

Rozdział I pracy zatytułowany „Tożsamość mężczyzny i geneza kryzysu męskości” poświęcam wyjaśnieniu specyfiki kryzysu męskości. W pierwszym kroku charakteryzuję dwie obowiązujące w kulturze zachodniej wizje męskości – zależy mi na ukazaniu różnić między nimi oraz zawróceniu uwagi na to, jak przyjęta koncepcja płci wpływa na jej realizację. Następnie porządkuję i opisuję wydarzenia, które bezpośrednio przyczyniły się do powstania kryzysu męskości. Staram się również nakreślić reakcję mężczyzn na zachodzące zmiany. W rozdziale II „Pornografia jako wybrane zagrożenie dla konstrukcji męskości u współczesnych mężczyzn” opisuję zagrożenia związane z korzystaniem z materiałów pornograficznych. Podkreślam niejednoznaczność istniejących definicji pornografii i związanych z tym następstw. Zwracam uwagę na odmienne opinie badaczy odnośnie szkodliwości treści pornograficznych. Jednak przede wszystkim przedstawiam ryzyko związane z kontaktem chłopców i młodych mężczyzn z materiałami tego typu. Rozdział III „Szkolenie jako forma edukacji” składa się ze wstępu teoretycznego, będącego wprowadzeniem do autorskiego warsztatu „Kryzys męskości – co oznaczają współczesne zmiany zachodzące w modelu męskości i jak radzić sobie z potencjalnymi zagrożeniami tego zjawiska?”. W części pierwszej wyjaśniam popularność szkoleń i przedstawiam je jako formę edukacji skuteczną przede wszystkim w pracy z dorosłymi. Charakteryzuję również Cykl Kolba, czyli wykorzystany przeze mnie model projektowania i prowadzenia warsztatu. W części drugiej referuję przebieg przeprowadzonego szkolenia.

Tematem mojej pracy jest Wspieranie młodzieży z autyzmem w codziennym funkcjonowaniu za pomocą zajęć rewalidacyjnych. W pracy skupiam się na młodzieży w wieku dorastania. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój nastolatka, skupiam się na najważniejszych i najbardziej istotnych etapach. Następnie przechodzę do problemu, jakim jest autyzm. Przybliżam pojęcie,oraz co charakteryzuje zaburzenie. W rozdziale poruszam problem, najistotniejszy czyli komunikacje. Opisuje, co sprawia największy problem w nawiązywaniu relacji międzyludzkich. Prezentuje również mocne strony takie jak : uzdolnienia i predyspozycje osób z autyzmem. W kolejnym rozdziale opisuje placówkę(stowarzyszanie)przedstawiam w jaki sposób prosperuje stowarzyszenie. Następnie wypisuje metody i techniki, jakie zastosuje w części projektowej.Prace kończę podsumowaniem na temat odczuć i refleksji ze zrealizowanych zajęć.

Niniejsza praca skupia się na tematyce komunikacji w rodzinie. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział jest poświęcony tematyce komunikacji. Rozdział ten dokładnie opisuje co to jest komunikacja, jakie są formy jej wyrażania i w jakim celu ludzie się komunikują. Drugi rozdział skupia się w całości na rodzinie. Omawiana jest w nim definicja rodziny jak i problemów jakie się pojawiają w jej obrębie. Rozdział trzeci skupia się na komunikacji i rodzinie. Natomiast rozdział czwarty to własny projekt szkolenia dotyczącego skutecznego porozumiewania się w rodzinie.

Każdego dnia w naszym kraju rodzą się dzieci, lecz nie każde z nich ma szanse na szczęśliwe dzieciństwo. Nie każde z nich jest wychowywane na dobrego człowieka, wspierane, kochane, uczone jak żyć, jak radzić sobie z problemami i emocjami. Są dzieci, które wychowują się w rodzinach dysfunkcyjnych, gdzie rodzice są uzależnieni od alkoholu. Okres ten wpływa znacząco na ich życie dorosłe. Obserwując rzeczywistość, ludzi z mojego otoczenia odnoszę wrażenie, że syndrom DDA nie jest w pełni rozumiany, a wiedza na ten temat jest dość uboga. Skłoniło mnie to do podjęcia tego tematu w swojej pracy licencjackiej. W pierwszym rozdziale opiszę jak powinna wyglądać rodzina funkcyjna, jakie mieć cechy, aby dziecko w niej wychowujące się było szczęśliwe. Rozdział ten będzie zawierał również wyjaśnienie czym jest rodzina dysfunkcyjna i jakie wyróżniamy typy uzależnienia od alkoholu. Zwrócę też uwagę na to jak wygląda życie dziecka w rodzinie alkoholowej.W drugiej części poruszę temat syndromu DDA. Opiszę samoocenę Dorosłych Dzieci Alkoholików, ich relacje ze społeczeństwem jak również problemy z jakimi muszą zmierzyć się tworząc bliższe związki. W trzecim rozdziale zostaną przedstawione formy pomocy dla Dorosłych Dzieci Alkoholików z jakich mogą skorzystać w Polsce.Opiszę formy samopomocowe jak również różne rodzaje terapii. Zwrócę szczególną uwagę na Program Dwunastu Kroków. Czwarty rozdział zawiera wiedzę teoretyczną na temat prowadzenia szkoleń, uwzględniając cykl Kolba. Ostatnia część mojej pracy zawiera zaprojektowany przeze mnie warsztat: ,, DDA- jak z tym żyć?".

Zabawa jest podstawową formą działalności dziecka, towarzyszy mu od początku życia. W momencie zabawy dzieci są odprężone radosne i potrafią przyswoić więcej informacji. W Okresie przedszkolnym podstawowym zadaniem dzieci staje się uczenie, nie powoduje to wyeliminowania zabawy z ich życia natomiast na tym poziomie rozwojowym powinny być wprowadzone zabawy dydaktyczne i tematyczne. Zabawy i gry wzmacniają mechanizm myślenia a także spostrzegawczość. dzięki temu później łatwiej zapamiętują reguły ortograficzne, matematyczne i nie maja problemu z przyswajaniem nowych wiadomości. Zabawa zaspokaja potrzeby rozwojowe zwłaszcza na podłożu psychicznym. Zabawy dydaktyczne ukierunkowane są na osiągnięcie konkretnego celu, tj. rozwoju procesów poznawczych, dziecko w sytuacji zadaniowej pobudza swoja ciekawość, rozwija aktywność umysłową, koncentruje uwagę i panuje nad emocjami. Zabawa powinna zajmować centralne miejsce w wychowaniu przedszkolaka, jest ona jedną z jego podstawowych potrzeb. nie można wychowywać aktywnego, samodzielnego, inteligentnego dziecka nie dając mu możliwości bawienia się, czyli poznawania świata w przyjemy dla niego sposób rozwijania umiejętności uczenia się poprzez pobudzanie różnych bodźców.