Praca w jednostce penitencjarnej, jest niewątpliwie pracą bardzo szczególną, ze względu na swoją specyfikę. Zwód funkcjonariusza Służby Więziennej, należy do grupy zawodów trudnych oraz niebezpiecznych. Funkcjonariusze mają za zadanie, realizować w swoim działaniu dwie z czterech funkcji kary: izolacyjną i resocjalizacyjną. Człowiek pozbawiony wolności, jest izolowany od społeczeństwa. Podczas pobytu w jednostce penitencjarnej wobec niego, prowadzi się szereg działań wychowania resocjalizacyjnego. Mają one na celu zmianę postaw osadzonego, przygotowania go do powtórnego, wartościowego życia w społeczeństwie, z dala od przestępstw i nieodpowiednich zachowań. Od funkcjonariuszy oczekuje się skuteczności działania, odpowiedzialności oraz odpowiednich kompetencji. Środowisko pracy funkcjonariusza Służby Więziennej, nie jest zwyczajnym miejscem pracy. W instytucji tej panują sztywno określone zasady i normy postępowania. Ma ona paramilitarny charter, o czym świadczy obowiązkowe umundurowanie, uzbrojenie i panujący rygor. Jest to praca w ciągłym stresie, niebezpieczeństwie oraz stałej gotowości do działania. Praca, jest bardzo istotnym elementem w życiu człowieka. Dzięki niej człowiek posiada źródło utrzymania, ma możliwość rozwijania swoich kompetencji i zainteresowań, tworzenia nowych więzi społecznych. W pracy zdobywamy nowe doświadczenia, spełniamy się, realizujemy. W efekcie, człowiek dzięki niej buduje swoje poczucie własnej wartości, zwiększa wiarę w swoje możliwości. Jak w takim bądź razie, swoje miejsce pracy poostrzega funkcjonariusz Służby Więziennej? Warto podjąć taką refleksje, spróbować dostrzec problemy i potrzeby funkcjonariuszy pełniących służbę. Istota pracy w życiu człowieka oraz specyfika zawodu funkcjonariusza Służby Więziennej, skłoniły mnie do zbadania percepcji funkcjonariuszy ich środowiska pracy- stanowiła ona przedmiot moich badań. Celem pracy, będzie poznanie Aresztu Śledczego we Wrocławiu, jako środowiska pracy, w percepcji funkcjonariuszy. Wyniki przeprowadzonych badań, mogą zostać w przyszłości wykorzystane przez kierownictwo Aresztu, do opracowania i wdrożenia koncepcji zmian, w funkcjonowaniu zakładu. Proces badawczy skupia się na problemie głównym: Jaka jest percepcja Aresztu Śledczego jako środowiska pracy, przez zatrudnionych w nim funkcjonariuszy?. W znalezieniu odpowiedzi na to pytanie, pomogą mi pytania szczegółowe, dotyczące między innymi poziomu kompetencji, bezpieczeństwa i atmosfery panującej w zakładzie pracy. Zrezygnowałam, natomiast z postawienia hipotez, ponieważ poszukiwane przeze mnie odpowiedzi, na postawione pytania, mają wartość opisową i eksploracyjną. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym, przedstawione zostały szczegółowe informacje dotyczące Aresztu Śledczego, jako jednostki penitencjarnej. Regulacje prawne, założenia, personel jednostki i jego działania. Drugi rozdział traktuje o pracy funkcjonariusza, o jego kwalifikacjach zawodowych, o obowiązkach służbowych,

Streszczenie pracy dyplomowej Tematem niniejszej racy jest antysocjlaność w zachowaniu młodzieży, w świetle wybranych czynników etiologicznych. Praca została podzielona na dwie części: studialną oraz badawczą. Celem owej pracy jest dokładne zdefiniowanie oraz zrozumienie zależności między poziomami antysocjalności a wybranymi czynnikami do których należą więzi społeczne, postawy wobec prawa czy religii oraz pewne cechy zachowania. W części studialnej, poprzedzającej badania, znajduje się opis oraz charakterystyka antysocjalnośći. Analizie w części teoretycznej zostały poddane czynniki etiologiczne oraz teorie z zakresu psychologii i pedagogiki, pomagające wyjaśnić przyczyny zaburzenia i motywację młodzieży ponadgimnazjalnej do zachowań antysocjalnych. W części teoretycznej zawarłam omówienie najistotniejszych, związanych z pojęciem zaburzenia antysocjalnego zagadnień, takich jak przyczyny zaburzenia, cechy predysponujące oraz wpływ środowiska. Pod koniec części pierwszej odnoszę antysocjalność do triarchicznej koncepcji psychopatii oraz wyjaśniam związek między łączącymi te dwa pojęcia cechami takimi jak: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Część druga badawcza, zawiera w sobie opis i definicje pojęć metodologicznych, a następnie analizę wyników przeprowadzonych badań własnych. Badania dotyczyły porównania poziomu antysocjalności wśród młodzieży ponadgimnazjalnej z dziewięcioma zmiennymi odnoszącymi się do cech zachowań mającymi wpływ na postawę antysocjalną. Do owych zmiennych należą: więzi z matką, więzi z ojcem, więzi z nauczycielem, motywacja do nauki, postawa wobec prawa, religijność oraz trzy cechy uwzględnione w triarchicznej koncepcji psychopatii, tj.: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Osoby badane zostały zróżnicowane pod względem płci. Do realizacji tych badań posłużyła mi metoda ilościowa. Określoną populację badałam za pomocą sondażu diagnostycznego a wyniki uzyskałam poprzez przeprowadzenie arkusza ankiety. Otrzymane wyniki badań zostały dokładnie przeanalizowane w rozdziale trzecim. Każda ze zmiennych odnosząca się do antysocjalności została zwarta w osobnej tabeli a pod nią umieściłam analizę i wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, iż poziom więzi społecznych oraz każda z wcześniej wymienionych cech mają wpływ na poziom antysocjalności. Pod koniec pracy znajduje się podsumowanie z dokładnym opisem wniosków i rezultatów z przeprowadzonych badań.

Praca dotyczy psychopatii i jej związku z przestępczością. Składa się z ona z trzech części. W pierwszej opisałam psychopatię w kontekście teoretycznym oraz antysocjalność w klasyfikacjach chorób i zaburzeń (ICD-10, DSM5). Druga część ma charakter metodologiczny, opisuję w niej główne zmienne i formułuję pytania badawcze. W trzeciej części omawiam wyniki badań. Dokonuję porównań przestępców z nie przestępcami pod względem 9 cech psychopatycznych: zuchwałość, bezduszność, rozhamowanie, zimny i gorący makiawelizm, makiawelizm ogólny, ADHD, skłonność do dewiacji, potrzeba stymulacji. Badania pozwalają sądzić, że przestępcy wykazują wyższy poziom następujących cech: bezduszność, rozhamowanie, zimny makiawelizm, ADHD.

Celem ninejszej pracy dyplomowej było przedstawienie dogoterapii jako metody terapeutycznej, umożliwiającej niwelowanie zachowań agresywnych u dzieci we wczesnym wieku szkolnym. Poniższa praca składa się z trzech rozdziałów oraz z autorskiego pomysłu na realizacje projektu edukacyjnego, który zrealizowałam w trakcie praktyk zawodowych w tym roku. Praca dotyczy rozważań na temat dzieci w wieku wczesnoszkolnym, dlatego pierwszy rozdział dotyczy między innymi sylwetki psychofizycznej dziecka, omówiłam w nim najważniejsze sfery rozwoju dzieci w tym wieku, w tej części znajduje się również meritum mojego tematu, czyli omówienie metody jaką jest dogoterapia oraz analiza definicji zachowań agresywnych. Drugi rozdział dotyczy projektu edukacyjnego i znajduje się tam mój projekt edukacyjny, który miałam możliwość przeprowadzić w tym roku w szkole podstawowej we Wrocławiu. W trzecim rozdziale znajduje się definicja ewaluacji oraz autoewaluacja przeprowadzonych przeze mnie zajęć. Prace zamyka spis cytowanej literatury przedmiotu, którą została wykorzystana do jej napisania.

Tematem pracy jest animaloterapia jako forma wspomagania pracy z dziećmi. Całość skupia w sobie wiedzę teoretyczną z zaledwie namiastką praktyki tego typu terapii. Praca jest projektem edukacyjnym ze względu na zawartą w niej teorię. Animaloterapia nie jest powszechną formą terapii, jednak osiągane wyniki i bardzo ciekawa forma pracy, sprawiają że warto bliżej poznać całą idee tego zagadnienia. Jak sama nazwa wskazuję jest to terapia przy udziale zwierząt, gdzie w przeprowadzeniu zajęć biorą udział różne gatunki jak i rasy w zależność od wskazanej diagnozy. Animaloterapia polega na kontakcie ze zwierzętami, które wcześniej są do tego specjalnie szkolone i przyuczane. Od nazw zwierząt przyjęto nazewnictwo poszczególnych form animaloterapii: dogoterapia, felinoterapia, hipoterapia, delfinoterapia. Warto także zaznaczyć, że w animaloterapii, oprócz wymienionych, wykorzystywane są także inne gatunki zwierząt, a także ptaki i ryby. Praca demonstruje możliwości jakie niesie za sobą tego typu form pracy, jej zalety i niezwykłe właściwości. Zwierzęta sprzyjają rozwojowi emocjonalnemu i społecznemu. Dzieci wchodzą w swoiste relacje ze zwierzętami, traktują je jako bliskie stworzenia przywiązują się do nich. Uczą się, też troski o inną istotę i odpowiedzialności za nią. Dowiadują się, że i ona ma swoje potrzeby, które należy zaspokoić. Dzięki temu mogą wyzbywać się egoizmu, tego, że najpierw trzeba zwierzakowi dać jeść lub wyjść z nim na spacer a dopiero potem się bawić. To sprzyja wykształcaniu poczucia obowiązku. Widząc, ze zwierzę odczuwa ból, choruje, mogą zrozumieć, że podobnie jest z ludźmi. To może być przydatne w kształtowaniu się w dziecku wrażliwości, współczucia, empatii. Badania wykazują również, że większość domowych pupili działa na dzieci relaksacyjnie , przy nich czują się bardziej bezpiecznie, dodają im one otuchy, nie czują się samotne. W kolejnym rozdziale postaram się przybliżyć definicje animaloterapii, opisać wybrane przeze mnie metody działania z poszczególnymi zwierzętami, oraz ich charakterystykę, metody pracy i ich rezultaty. Przybliżę historie rozwoju zooterapii na świecie i w Polsce. Przedstawię plany zajęć z wybranymi zwierzętami. Ze względu na edukacyjny charakter mojej pracy, skupię się przede wszystkim na określonych zajęciach, którym przyświeca konkretne działanie i cele. Rozdział pierwszy jest zapoznaniem się z podstawowymi osiągnięciami rozwojowymi na etapie dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdzie wyróżniony został rozwój fizyczny, poznawczy, społeczny, moralny, oraz emocjonalny. Rozdział drugi jest rozwinięciem tematu animaloterapii, gdzie przedstawiona jest historia tego typu terapii, kto jest prekursorem animaloterapii, oraz kto wprowadził to pojęcie. Następnie tekst skupia się na działaniach, które są przeprowadzanie przy udziale zwierząt. interwencja z udziałem zwierząt Animal Assisted Activity (AAA) – aktywność z udziałem zwierząt. Animal Assisted Therapy (AAT) – terapia z udziałem zwierząt. Animal Assisted

Proces uczenia się człowieka dorosłego w obrębie edukacji nieformalnej niejednokrotnie odbywa się przy pomocy różnych, innowacyjnych form. Jedną z nich jest animacja społeczno-kulturowa, która stała się przedmiotem rozważań w niniejszej pracy. Zakres refleksji obejmuje działania animacyjne podejmowane w środowisku lokalnym, które stanowi jeden z głównych obszarów funkcjonowania ludzi dorosłych. Refleksją objęte zostały zagadnienia takie jak: uczenie się w dorosłości oraz edukacyjne aspekty animacji w społeczności lokalnej. Zaprezentowano również przykłady dobrych praktyk animacyjnych, które ukazują praktyczne zastosowanie omawianego tematu. Interesującym aspektem jest zwrócenie uwagi na możliwości rozwoju dorosłych jednostek za pomocą działań animacyjnych. A zatem, przekazywanie wiedzy, nabywanie nowych umiejętności oraz kompetencji poprzez uczestnictwo w animacji. Całość pracy dopełniają rozstrzygnięcia definicyjne kluczowych terminów tj. edukacja, uczenie się, dorosłość, animacja oraz środowisko lokalne.

Praca o tytule "Andrzej Góralski (Góral)- drużynowy, wychowawca i autorytet współczesnej młodzieży" porusza problem dotyczący wychowania i kształtowania osobowości. Celem autorki było ukazanie sylwetki Andrzeja Góralskiego jako człowieka oraz drużynowego, który jest dla młodych ludzi wzorem i autorytetem. Praca zawiera również informacje dotyczące okresu adolescencji, negatywnych i pozytywnych oddziaływań autorytetu, przedstawia także historię Związku Harcerstwa Polskiego, od początków powstania aż do współczesności.

W życiu dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym niezwykle ważną rolę odgrywa rehabilitacja, dlatego terapia z udziałem zwierząt umożliwia poprawę stanu zdrowia dzieci. W pracy poruszony został temat analizy skuteczności animaloterapii jako metody wspierającej rozwój fizyczny i uspołecznienie dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym w opiniach terapeutów i rodziców. Niniejsza praca zawiera wstęp, cztery rozdziały, posumowanie całości pracy wraz z wnioskami i zakończenie. Pierwszy rozdział przedstawia rys historyczny, cele i korzyści płynące z animaloterapii, prezentuje istotę i rodzaje terapii pedagogicznej. Opisuje terapeutyczne oddziaływanie zwierząt na dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (w skrócie mpd.) i skuteczność zooterapii, jaka przedstawiona jest w literaturze przedmiotu. Z kolei rozdział drugi ukazuje definicje i przyczyny mpd., a także przedstawia prawidłowy rozwój dziecka i opisuje charakterystykę dzieci z mpd., uwzględniając w szczególności ich rozwój fizyczny, umysłowy, społeczny, a także rozwój mowy. Trzeci rozdział zawiera zarys założeń metodologicznych badań, a więc polega na przedstawieniu ich celu, problemów badawczych, wybranych metod, technik i narzędzi badawczych, a także omawia charakterystykę grupy badawczej, organizację i przebieg badań. Ostatnia część pracy przedstawia wnioski i konkluzje z przeprowadzonych badań dotyczących analizy opinii rodziców i terapeutów na temat skuteczności działania dogoterapii na rozwój fizyczny i uspołecznienie dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Szczepienia ochronne wywołują społeczną dyskusję od samego początku jej dwustuletniej historii. Z jednej strony uważane są jako jedne z najważniejszych wynalazków człowieka, z drugiej jednak wciąż budzą kontrowersje ze względu na narastające teorie spiskowe i możliwość wystąpienia powikłań po ich podaniu. Wraz z coraz niższym odsetkiem zachorowań na choroby zakaźne, czego efektem jest system obowiązkowych szczepień ochronnych, głośniej słychać argumentacje ruchów antyszczepionkowych, które przybierają w siłę. Poniższa praca magisterska w całości poświęcona została temu zagadnieniu. Składa się z trzech części, pierwszą z nich jest teoretyczne ugruntowanie zagadnień związanych z tematem pracy. Druga przedstawia wykorzystaną przez autora metodologię badań pracy naukowej. Ostatni rozdział natomiast prezentuje analityczną część pracy, koncentrującą się na założeniach ruchu antyszczepionkowego w Polsce.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie problemu alkoholizmu wśród młodzieży w wieku gimnazjalnym, a także zbadanie czy gimnazjaliści spożywają alkohol i jaki jest wymiar tego zjawiska. Praca ukazała obraz młodzieży gimnazjalnej, która coraz częściej sięga po napoje alkoholowe.Przyczyną picia alkoholu przez młodzież jest panująca moda, łatwy dostęp do wszelkich napojów alkoholowych a także potrzeba należenia do grupy rówieśniczej.Młodzież nie zwraca uwagi na negatywne konsekwencje jakie niesie ze sobą spożywanie napojów alkoholowych. Jak wynikło z badań na narastanie problemu nadużywania alkoholu wśród młodzieży ma wpływ środowisko rodzinne.Współcześnie rodzicie patrzą z coraz większą tolerancją na picie swoich dzieci, nie wywiązując się ze swoich podstawowych obowiązków, dając nastolatkom zbyt wiele swobody. Spożywanie alkoholu wśród uczniów szkoły gimnazjalnej stale rośnie jednak sami zainteresowani nie widzą w tym żadnego problemu.Uczniowie powinni być bardziej uświadomieni w zakresie płynącego zagrożenia wynikającego z nadużywania alkoholu poprzez spotkania z psychologiem i szkoleń na ten temat oraz powinny być organizowane spotkania gimnazjalistów z młodymi alkoholikami.

Na samym początku mojej pracy przedstawiłam definicję alkoholu jako wprowadzenie do tematyki alkoholizmu, a następnie definicję alkoholizmu. Opisałam także wpływ alkoholizmu na życie i zdrowie człowieka. W następnym podrozdziale opisałam rozwój człowieka oraz specyfikę tego rozwoju. Opisałam także jak alkohol wpływa na funkcjonowanie rodziny. Następnie opisałam alkohol w rodzinie jako czynnik zaburzający rozwój. W kolejnym podrozdziale opisałam zaburzoną socjalizację jako przyczynę niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży. Kolejny podrozdział poświęciłam opisowi resocjalizacji dzieci i młodzieży w placówkach resocjalizacyjnych, a dokładniej w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych. Określiłam także jakie formy i metody pracy stosowane są w tego typu placówkach. W następnym rozdziale określiłam sposób prowadzenia badań, miejsce, oraz narzędzia, a także cele pracy badawczej i problemy badawcze. W kolejnym podrozdziale zaprezentowałam informacje uzyskane w toku badań prowadzonych w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym. Rozdział ten kończy się podsumowaniem badań, w którym opisane były najczęstsze odpowiedzi oraz wnioski z obserwacji akt osobowych wychowanków. Ostatni rozdział to opis moich wniosków i refleksji dotyczących celu poznawczego i celu utylitarnego, oraz ostateczne podsumowanie badań. A także odpowiedzi na postawione w toku badań pytania badawcze.

Głównym celem mojej pracy pod tytułem ,,Aktywny wypoczynek rodzinny w małym mieście’’ było zbadanie aktywnych form wypoczynku rodzinnego. Aktywny wypoczynek powinien stanowić nieodzowny element zdrowego stylu życia każdej rodziny. Na wiele różnych sposobów polepsza stan naszego zdrowia oraz samopoczucia. Przez aktywny wypoczynek niwelujemy stres czy napięcie nerwowe. Zatem aktywność w czasie wolnym wpływa na wszystkie sfery naszego organizmu. Aktywne formy wypoczynku sprawiają, że jesteśmy zdrowi, mamy więcej energii, siły i motywacji do działania. Aktywny wypoczynek rodziny wpływa na relacje między jej członkami jak również na relacje z otoczeniem. Brak aktywności w czasie wolnym prowadzi do bardzo wielu chorób czy schorzeń. Rezygnacja z jakiejkolwiek formy aktywnego wypoczynku może spowodować między innymi otyłość, wady postawy i wzroku, choroby krążenia czy złe samopoczucie. W obecnych czasach zarówno rodzice jak i dzieci posiadają wile obowiązków. Dzięki aktywnemu wypoczynkowi do którego zaliczamy szeroko pojęty ruch możemy zyskać siły aby stawić czoła wszystkim wyzwaniom, które przed nami stoją. Z tych ważnych powodów zajęłam się aktywnym wypoczynkiem rodziny. Moja praca zbudowana jest z czterech rozdziałów. W pierwszych dwóch rozdziałach teoretycznych podjęłam próbę wyjaśnienia najistotniejszych dla całej mojej pracy definicji i terminów. Rozdział pierwszy w całości poświęcony jest rodzinie. Możemy w nim znaleźć definicję rodziny jako podstawowej jednostki wychowawczej, różne modele rodziny współczesnej, funkcje rodziny czy podrozdział dotyczący zmian kreujących inny obraz rodziny. Rozdział drugi skupiony jest na aktywnym wypoczynku . Odnajdziemy w nim różne definicje aktywności fizycznej, rodzaje czy formy aktywnego wypoczynku, funkcje aktywnego wypoczynku oraz negatywne skutki wpływu nowych mediów na aktywny wypoczynek. Dwa ostatnie rozdziały dotyczą metodologii badań własnych. W rozdziale trzecim odnajdziemy cel i przedmiot badań, problemy badawcze i hipotezy, metody, techniki i narzędzie badawcze oraz opis środowiska badań i badanie pilotażowe. Ostatni rozdział, rozdział czwarty to analiza wyników badań własnych, przeprowadzonych za pomocą techniki ankiety. Z analizy zebranego materiału badawczego wynika, że rodziny postrzegają wypoczynek jako czas spędzony w gronie rodziny i przyjaciół, który służy zacieśnianiu więzi. Natomiast do form aktywnego wypoczynku zaliczają przede wszystkim spacery i piesze wycieczki. Z badań wynika również, że rodziny stawiają na aktywny wypoczynek, jednak z różną częstotliwością. Rodzice jak i dzieci różnią się pod względem wyboru form aktywnego wypoczynku. Rodzice stawiają na spacery i piesze wycieczki natomiast dzieci wybierają gry i zabawy ruchowe. Wpływ na wybór spacerów i pieszych wycieczek przez rodziców mają niskie nakłady finansowe na tego typy aktywność fizyczną. Sytuacja finansowa rodziny jak i koszty danej formy aktywnego wypoczynku determinują jej wybór. Na wybór formy aktywnego wypoczynku