Praca dotyczy zagadnienia popularności dzieci w grupie przedszkolnej. Popularność została zobrazowana w różnych kontekstach. W pracy zostały uwzględnione warunki, jakie muszą być spełnione, aby dzieci mogły się nawzajem do siebie ustosunkować. Pierwszym z nich jest etap rozwoju dziecka, który przypada na czas uczęszczania dziecka do przedszkola, oraz charakterystyczne dla niego cechy i zadania. Kolejnym warunkiem jest istnienie samego przedszkola rozumianego zarówno jako instytucja jak i przestrzeń materialna, która stanowi środowisko funkcjonowania przedszkolaka. Pozostałe warunki to istnienie w placówce grupy społecznej i zachodzących w jej obrębie interakcji, opartych na wzajemnej komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Badania odnosiły się w przeważającej części do paradygmatu pozytywistycznego i miały charakter ilościowy. Badania opierały się na metodach socjometrycznej, sondażowej oraz obserwacji dzieci przedszkolnych. Zastosowanie tych metod umożliwiło dotarcie do informacji na temat struktury grupy przedszkolnej dzieci w wieku sześciu lat, wzajemnych relacji między jej członkami oraz osobistymi preferencjami dzieci. Badania zostały przeprowadzone w celach poznawczych.

Tematem niniejszej pracy uczyniłam zainteresowania czytelnicze dzieci i młodzieży w okresie wczesnej adolescencji. Czytanie książek to bardzo ważna aktywność w życiu każdego człowieka, niezależnie od wieku. Okres wczesnej adolescencji to czas pełen przemian, jakie zachodzą w dorastającym, a książka może stać się dla niego życiową podporą, drogowskazem. Celem pracy było poznanie czytelniczych zainteresowań dzieci i młodzieży w okresie wczesnej adolescencji. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera teoretyczne zagadnienia dotyczące czytelnictwa, zainteresowań oraz charakterystykę okresu wczesnej adolescencji. Drugi rozdział przedstawia teoretyczne założenia metodologiczne. Natomiast trzeci rozdział pracy poświęcony jest przedstawieniu i analizie danych zgromadzonych podczas badań. Praca zakończona jest bibliografią, spisem wykresów oraz aneksem.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej jest realizacja procesu wychowawczego w rodzinach z dziećmi w okresie adolescencji. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich znalazły się zagadnienia związane z rodziną takie jak definicje rodziny, które można odnaleźć w literaturze, jej typy, modele oraz funkcje. Kolejny rozdział dotyczy procesu wychowania, w którym zawarto ujęcia definicyjne wychowania oraz metod wychowania. Ponadto, w tym rozdziale znajdują się informacje na temat stylów wychowania, wybranych metod wychowania, postaw rodzicielskich, a także błędów wychowawczych - ich rodzajów oraz możliwych przyczyn i skutków jakie mogą wywołać. Przedostatni rozdział niniejszej pracy traktuje o założeniach metodologicznych badań w pedagogice. Przedstawiono w nim informacje dotyczące problemów badawczych i hipotez, istniejących metod, technik i narzędzi, a także paradygmatów. Ponadto, zawarto w nim informacje, które dotyczą badań przeprowadzonych na potrzeby tej pracy dyplomowej. W związku z powyższym można dowiedzieć się gdzie i w jaki sposób przebiegały badania oraz kto wziął w nich udział. W ostatnim rozdziale przedstawiono rezultaty badań oraz analizę uzyskanych danych. Celem niniejszej pracy dyplomowej jest określenie jakie panują obecnie tendencje wychowawcze w rodzinach z dziećmi w okresie adolescencji. W celu uzyskania pełniejszego obrazu dotyczącego tego jak rodzice realizują proces wychowawczy, poszukiwano odpowiedzi na pytania o to: Jakie metody wychowawcze stosują rodzice dzieci w okresie adolescencji? Jaki styl wychowania jest im najbliższy? Jaki mają stosunek do zainteresowań i aspiracji swoich dzieci oraz jakie relacje temu towarzyszą? Jakie są najczęstsze błędy popełniane przez rodziców dzieci w okresie adolescencji? W badaniach, które pomogły w uzyskaniu odpowiedzi na powyższe pytania wzięli udział przedstawiciele dziesięciu rodzin. Zostały one zrealizowane metodą sondażu diagnostycznego. Wywiady przeprowadzono w miejscach neutralnych, dogodnych dla rozmówców. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że metodą najczęściej stosowaną przez rodziców jest metoda modelowania. W wypowiedziach badanych znalazły się również metoda perswazji, metoda zadaniowa oraz metoda nagród i kar. Jeżeli chodzi o style wychowania, wypowiedzi badanych wskazują, że najbliższy rodzicom jest styl autokratyczny - życzliwy. W kwestii zainteresowań nastolatków czy też podejmowania przez nich decyzji dotyczących ich przyszłości, okazuje się, że zdecydowana większość rodziców umożliwia swoim dzieciom samodzielne dokonywanie wyborów. Badania pokazały jednak, że osoby badane wykazują skłonności do ingerencji w powzięte przez ich potomstwo decyzje, gdyby te okazały się, ich zdaniem, niewłaściwe lub zagrażające zdrowiu bądź życiu ich dzieci. Analiza danych uzyskanych dzięki przeprowadzony badaniom ujawniła również błędy wychowawcze, które popełniają rodzice. Była to przede wszystkim niekonsekwencja w wychowaniu, którą można było zaobs

W niniejszej pracy przedmiotem badan są relacje rówieśnicze uczniów z zespołem Aspergera w szkołach podstawowych ogólnodostępnych oraz z oddziałami integracyjnymi. Głównym celem było ukazanie jakie są te relacje, porównanie ich charakteru w obu typach placówek, a także ukazanie pozycji uczniów z ZA w kontekście klasy, której są uczniami. Praca składa się z czterech rozdziałów. Dwa pierwsze stanowią część teoretyczną, w której przedstawiłam, między innymi, znaczenie relacji z rówieśnikami dla rozwoju jednostki, uwarunkowania akceptacji ucznia w klasie oraz krótką charakterystykę zespołu Aspergera wraz z rysem historycznym zaburzenia, a także opis form wsparcia udzielanych osobom ze spektrum zaburzeń autystycznych w szkole podstawowej. W rozdziale trzecim zawarłam metodologiczne podstawy badań własnych oparte na triangulacji. Metodę socjometryczną dopełniłam jawną obserwacją uczestniczącą w środowisku klasowym, dzięki temu możliwe było ograniczenie błędu pomiaru. Ostatnia część pracy to analiza przeprowadzonych przeze mnie badań, w tym graficzna interpretacja badania socjometrycznego wraz ze zbiorczymi tabelami wyników oraz opis obserwacji uczestniczącej uczniów podczas zajęć lekcyjnych i innych aktywności. W obserwacjach tych zawarłam opis funkcjonowania każdego z uczniów z ZA, uczęszczających do klas, w których przeprowadzałam badania oraz ich trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami. Wyniki badań potwierdziły przyjęte przeze mnie hipotezy i wykazały, że uczniowie z zespołem Aspergera trudniej nawiązują relacje rówieśnicze z kolegami w szkołach ogólnodostępnych, są tam również mniej lubiani niż uczniowie z tym samym zaburzeniem uczęszczający do szkół z oddziałami integracyjnymi. Obserwacja uczestnicząca i rozmowy podczas niej przeprowadzone z kolegami uczniów z zespołem Aspergera, nie pozostawiły wątpliwości co do tego, z jak dużą niechęcią odnoszą się do nich rówieśnicy. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy są ich agresywne, głośne zachowania oraz specyficzny sposób bycia, odbierany przez nich za niegrzeczny i arogancki. W mojej opinii najlepszym sposobem pomocy uczniom z zespołem Aspergera w nawiązywaniu pozytywnych relacji z rówieśnikami jest zrozumienie przez otoczenie, pozwolenie na poznanie im samych siebie i zaaranżowanie przestrzeni wokół tak, aby nie wstydzili się swojej inności, a rówieśnicy tę inność akceptowali.

Zajęcia pozalekcyjne to obecnie jedna z najpowszechniejszych form spędzania czasu wolnego uczniów w szkołach. Z badań, przeprowadzonych w Polsce w roku szkolnym 2017/2018, wynika, że na przestrzeni kilku lat liczba rodziców posyłających swoje dzieci na zajęcia pozalekcyjne znacznie wzrosła. Zajęcia dodatkowe mają za zadania przede wszystkim rozwijać zainteresowania, poprzez wykorzystywanie różnorodnych, aktywnych, ciekawych form pracy z uczniami. W przypadku młodych ludzi wysoce efektywne jest nauczanie poprzez różnego rodzaju gry i zabawy. Zabawa, praca nad sobą i aktywny wypoczynek pokrywają bez reszty cały zakres czynności rekreacyjnych. Ważne jest jednak to, aby dzieci dobrowolnie korzystały z oferowanych przez szkołę zajęć dodatkowych, w przeciwnym razie nie sprawi im to radości i będą one uważały je za dodatkowy obowiązek, narzucony przez rodziców czy inne osoby. Na uwagę zasługuje również praca nauczyciela, gdyż ma ona decydujący wpływ na przebieg zajęć i ich powodzenie. Rozwijanie w uczniach podmiotowości, partnerskie relacje wychowawcy z młodzieżą, czy odpowiednio dobrane metody pracy i zaangażowanie nauczyciela, mogą zapewnić sukces w nauczaniu, zagwarantować prawidłowy rozwój młodzieży. Podejście dziecka do uczestnictwa w takiej formie aktywności jak zajęcia pozalekcyjne, w dużej mierze zależy jednak od przyzwyczajeń rodzinnych, od tego jaki stosunek do spędzania czasu wolnego mają członkowie rodziny- rodzice, rodzeństwo. Rodzina jest bowiem naturalnym środowiskiem wychowawczym i to ona kształtuje określone wartości w osobowości młodego człowieka. W przypadku biernego spędzania czasu wolnego, dziecko nie będzie wykazywać chęci aktywnego uczestnictwa w zajęciach dodatkowych. Swój wolny czas poświęci na granie w gry komputerowe, czy oglądanie telewizji. Inaczej będzie w sytuacji, gdy rodziny aktywnie wykorzystają swój wolny czas, wychodząc do teatru, czy muzeum i w ten sposób kształtując zainteresowania młodych ludzi. Dziecko potrzebuje wolności, przestrzeni do działania. Dorośli powinni zapewnić im warunki odpowiednie dla ich rozwoju, gdyż dzieciństwo jest najważniejszym okresem w życiu każdego człowieka. To, jak młody człowiek je przeżyje, wpłynie na jego funkcjonowanie w dorosłym życiu. Rodzice powinni brać pod uwagę potrzeby dziecka, rozumieć je i nie obciążać nadmiarem obowiązków. Powinni oni zaufać swoim pociechom i sprawić, by to dziecko decydowało o swoim życiu, by nauczyło się samodzielności i odpowiedzialności. Jako rodzice, wychowawcy, bądźmy aktywnymi ,,wspieraczami z boku", czujnymi obserwatorami swoich dzieci, nie narzucajmy swoich poglądów, nie bądźmy nadopiekuńczy, gdyż w ten sposób nie przygotujemy ich do dorosłego życia. Przeprowadzone przeze mnie badania w Zespole Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kobylinie pokazują, że zajęcia pozalekcyjne są oceniane przez uczniów pozytywnie. Młodzi ludzie uważają, że rozwijają one ich zainteresowania. Uczniowie czerpią z udziału w nich różne pozytywne korzyści, a co najważniejsze,

Praca pt.: „Ukryty program przedszkolnych placów zabaw” ma na celu wskazać czym jest ukryty program. Wskazać, w jaki sposób objawia się w funkcjonowaniu przedszkolnych placów zabaw. Jaki wpływ ma na jawny program placówki. Z czego dokładnie składa się, co powoduje. W części teoretycznej przedstawiono treści dotyczące organizacji placówki przedszkolnej, wskazano różne ujęcia teoretyczne pojęcia ukrytego programu, zarysowano problematykę przedszkolnego placu zabaw. Badania przeprowadzono za pomocą metody studium przypadków, w której użyto techniki, jaką jest obserwacja uczestnicząca. Obserwację przeprowadzono trzykrotnie na przełomie miesięcy: luty, marzec, kwiecień za pomocą dziennika obserwacji. W części dotyczącej analizy badań podjęto się próby odpowiedzi na problem badawczy. Scharakteryzowano środowisko, miejsce przeprowadzanych badań oraz odpowiedziano na pytania szczegółowe. Na podstawie analizy badań wskazano zespół praktyk łagodzących występowanie ukrytego programu.

Filozofia kaizen jest dobrze znana w świecie, powszechnie utożsamia się ją z jedną z kluczowych koncepcji zarządzania. Niemniej jednak w literaturze przedmiotu, jak dotąd, nie odnalazłam opracowania zawierającego ideę aplikacji czy adaptacji założeń filozofii kaizen do pedeutologii, a szczególnie do rozwoju zawodowego nauczyciela. Według mnie taka propozycja jest możliwa i w swojej pracy starałam się ukazać, że w pedeutologii jest miejsce na nowe kierunki myślenia o nauczycielu. Przedmiotem badań w pracy jest filozofia kaizen jako alternatywa dla rozwoju zawodowego współczesnego nauczyciela. W celu zgłębienia wiedzy na wybrany temat, przeprowadziłam badania literatury przedmiotu z zakresu trzech obszarów badawczych: edukacji alternatywnej, pedeutologii oraz filozofii kaizen. Celem badań jest wytworzenie wiedzy o możliwościach aplikacji filozofii kazien w obszarze zagadnień współczesnej pedeutologii, ukazanie, że przy pomocy założeń filozofii kaizen nauczyciel może znacznie wzbogacić swój rozwój zawodowy, oprócz podjęcia formalnej ścieżki awansu zawodowego. W pierwszym rozdziale mojej pracy przedstawiłam założenia badawcze, uzasadniając charakter i wybór metody badań. W mojej pracy wykorzystałam metodę interpretacji danych – hermeneutykę, którą zastosowałam w całej pracy. Za Stanisławem Palką przyjęłam schemat pracy teoretyczno-praktycznej, który służy budowaniu systemu teoretycznej wiedzy pedagogicznej, a także rozwiązywaniu problemów bieżącej praktyki wychowania, kształcenia i samokształcenia człowieka. W kolejnym rozdziale analizowałam obszar edukacji alternatywnej, gdzie zajęłam się głównie ustaleniem czym owa alternatywność jest i co o niej przeświadcza. Omówiłam również podział edukacji alternatywnej dokonanej przez Śliwerskiego i starałam się wyjaśnić powody występowania tego rodzaju edukacji. Następnie omówiłam zagadnienie pedeutologii. Badania w tym obszarze rozpoczęłam od historycznego aspektu formowania się zawodu nauczyciela na przestrzeni wieków, by następnie skupić się na współczesnym pojmowaniu nauczyciela. Dokonałam przeglądu wybranych podejść do roli i zadań współczesnego nauczyciela. Moje poszukiwania koncentrowały się na różnych typach nauczyciela, które wyłaniają się ze współczesnej literatury przedmiotu. Następnie skupiłam się na różnych aspektach pracy nauczyciela: rozwoju zawodowym, doskonaleniu i dokształcaniu, instytucjonalnym i moralnym wymiarze zawodu nauczyciela oraz wypaleniu zawodowym. Filozofia kaizen jest kolejnym z przeanalizowanych przeze mnie w pracy obszarów badawczych. Ustaliłam genezę filozofii kaizen, przybliżyłam jej istotę oraz ukazałam różne możliwości i narzędzia, jakie filozofia kaizen ze sobą niesie. Ostatni rozdział pracy jest uwieńczeniem moich dwuletnich badań. W tym miejscu odpowiadam na następujący problem badawczy: w jaki sposób i w jakim zakresie współczesny nauczyciel może wykorzystać filozofię kaizen jako alternatywę dla rozwoju zawodowego? Wyniki moich badań, ukazują, że filozofia

Praca pt. „Osoba ze spektrum autyzmu jako bohater filmowy”. Głównym celem pracy było uzyskanie wiedzy na temat sposobu przedstawienia osób ze spektrum autyzmu w literaturze filmowej, na przykładzie serialu „Atypowy”. Praca jest podzielona na cztery części. W pierwszej zostały opisane definicje oraz klasyfikacja niepełnosprawności. Występuje również opis niepełnosprawności intelektualnej oraz stereotypy, które występują w społeczeństwie. Następnie została przedstawiona krótka historia autyzmu oraz przykładowe koncepcje powstawania tego zaburzenia. W kolejnym rozdziale opisano charakterystykę osób ze spektrum autyzmu, natomiast ostatni podrozdział zawiera informacje na temat terapii osób autystycznych w Polsce. W drugiej części zostały podjęte tematy związane z mediami. W pierwszym podrozdziale opisano charakterystykę mediów, sposoby komunikacji, rodzaje mediów. Następnie został przedstawiony wizerunek osób niepełnosprawnych w literaturze filmowej na przestrzeni lat. Kolejna część zawiera zagadnienia związane z metodologią badań własnych. Występuje tam charakterystyka nauki oraz metodologii badań. W kolejnych podrozdziałach został opisany przedmiot oraz cel badań, a także problemy badawcze, strategie oraz schematy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, a także etyka badań naukowych. W ostatnim rozdziale pracy zostały opisane wyniki oraz interpretacja badań własnych. Na początku występuje przebieg badań, następnie opisano charakterystykę postaci występujących w serialu „Atypowy”. Kolejne podrozdziały poświęcono analizie obszarów, które zostały wyodrębnione w problemach badawczych, czyli relacje rodzinne, funkcjonowanie, nietypowe zachowania, empatia, sposoby komunikacji oraz możliwości terapeutyczne występujące w serialu „Atypowy”.

Problem główny niniejszej pracy brzmi Jaką wiedzą dysponują absolwenci terapii zajęciowej rocznika 2018 Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu na temat potrzeb osób starszych? Celem badań jest poznanie wiedzy terapeutów zajęciowych z rocznika 2018 na temat potrzeb osób starszych. Badania osadzone zostały w schemacie studium przypadku. Zebrany bogaty materiał empiryczny ukazuje szeroką, choć nie do końca uporządkowaną wiedzę terapeutów zajęciowych. Metodę badawczą stanowi wywiad, a technikę badawczą stanowią dyspozycje do wywiadu. W niniejszej pracy magisterskiej ukazano problematykę potrzeb osób starszych oraz oczekiwanej wiedzy specjalistów z nimi pracujących, tzn. terapeutów zajęciowych kształconych według zachodniego modelu. Rezultaty przeprowadzonych badań wskazują na rozbudowaną wiedzę dotyczącą wybranych potrzeb osób starszych posiadanej przez absolwentów terapii zajęciowej.

Niniejsza praca "Metody i formy pracy streetworkerów z dziećmi na terenie Wrocławia" zajmuje się tematyką związaną ze streetworkingiem. Praca ta miała na celu opisanie metod pracy streetworkerów, w związku z tym respondentami badań byli działający w minionych latach, a także aktualnie – streetworkerzy. Dzięki ich opinii wyróżniono poszczególne metody pracy oraz formy wsparcia, którymi zajmowali się bądź zajmują nadal w swojej pracy zawodowej. W pracy podjęto się próby scharakteryzowania zjawiska streetworkingu z dziećmi i młodzieżą, pochylono się nad pojęciem dziecka ulicy. Rozpatrzone zostały kwestie, które były głównymi oraz szczegółowymi problemami pracy. Głównym pytaniem postawionym w badaniu było pytanie o metody pracy badanych streetworkerów. Postawiono także trzy pytania szczegółowe, które były wyznacznikiem przeprowadzonych badań. Analizie zostały poddane - organizacje zajmujące się streetworkingiem z dziećmi we Wrocławiu, sylwetka streetworkera oraz cechy charakteru dzieci ulicy. Badania zostały przeprowadzone metodą indywidualnych przypadków, użyto techniki wywiadu, zaś narzędziem badań był kwestionariusz wywiadu. Badania zostały przeprowadzone indywidualnie, z 8 osobami, które pracowały bądź nadal pracują jako streetworkerzy na terenie Wrocławia. Respondenci to osoby, które posiadają duże doświadczenie w pracy z dziećmi, zarówno jako streetworkerzy, a także jako wychowawcy w różnych stowarzyszeniach czy fundacjach zajmujących się działalnością opiekuńczo-wychowawczą. Czterech badanych to streetworkerzy, którzy działali czynnie w minionych latach. Pomimo tego, że już nie zajmują się streetworkingiem, zgodzili się podzielić swoim doświadczeniem i zdobytą wiedzą na ten temat. Dzięki temu autorka uzyskała większy obraz tego, jakie zmiany zaszły w pracy streetworkerów w przeciągu ostatnich lat. Wśród metod pracy respondenci wymienili przede wszystkim jako najważniejsze – wejście w środowisko dziecka. Ponad to wymienione zostały metody takie jak – pomoc indywidualna, poradnictwo, praca zespołowa, organizacja czasu wolnego, animacje podwórkowe oraz realizacje własnych projektów i pomysłów. Dzięki odpowiedziom respondentów wyróżnione zostały poszczególne projekty realizowane przez streetworkerów. W pracy podjęto się również próby kategoryzacji dzieci ulicy. Według analizy badań, podopiecznymi badanych respondentów są dzieci borykające się z wieloma problemami. Wśród wymienionych cech charakteru wyróżnione zostały: agresja, nadpobudliwość, postawa bierna, zobojętnienie, ale też szczerość, potrzeba zrozumienia i akceptacji. Według odpowiedzi respondentów, zjawisko streetworkingu z dziećmi we Wrocławiu jest cały czas nowatorską metodą pracy. Wyróżnione zostały 4 organizacje pozarządowe, które działają w mieście na rzecz pracy z wykluczonymi dziećmi i młodzieżą. Są to Stowarzyszenie Aktywnych Społecznie Trampolina, Stowarzyszenie Edukacja Krytyczna, Fundacja Salida oraz Stowarzyszenie Tratwa. Opisana została historia powstania, a także głów

Praca dyplomowa jest analizą obrazu rodziny niepełnej kreowanego we współczesnym filmie. Głównym celem jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób przedstawiana jest rodzina niepełna w filmie oraz dogłębne zbadanie wszelkich aspektów z tym związanych - realizacja funkcji rodziny, rodzaj więzi kształtujących się między jej członkami, problemy, z jakimi zmagają się rodziny monoparentalne, czy też ukazanie, w jaki sposób postrzegane są przez osoby z zewnątrz. W pracy poruszam kwestie związane z rodziną i jej kształtowaniem się na przestrzeni wieków oraz rolą pedagogiki rodziny. Dogłębnej analizie zostało poddane zjawisko monoparentalności. Dodatkowo istotnym elementem pracy jest rozdział dotyczący popkultury oraz roli mediów w wychowaniu i edukacji. Część metodologiczna pracy określa, czym jest metodologia, jakie wyróżniamy strategie badań, czym są metody i techniki badań, schemat badawczy, etyka badacza, a także wskazuje na cele moich badań oraz problem badawczy. Ostatnią częścią pracy stanowi studium indywidualnego przypadku samotnej matki w serialu "Wielkie kłamstewka" - jest to interpretacja i analiza zebranego materiału badawczego oraz podsumowanie badań własnych.

Praca magisterska poświęcona jest zagadnieniu edukacji pozaformalnej młodzieży w wieku szkolnym w kontekście realizacji potrzeb kulturalnych na terenie Dzierżoniowa. Celem niniejszej pracy było uzyskanie wiedzy na temat sposobów uczestnictwa w kulturze młodzieży w wieku szkolnym w zakresie edukacji pozaformalnej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera definicje najważniejszych pojęć oraz zagadnień związanych z tematem edukacji pozaformalnej i jej roli w życiu młodzieży. Punktem wyjścia uczyniłam zagadnienie kultury, następnie opisałam pedagogikę kultury i jej cele. Skupiłam się również na ukazaniu szkoły i środowiska lokalnego jako miejsca realizacji edukacji kulturowej. W rozdziale drugim opisałam rolę edukacji pozaformalnej w życiu dzieci i młodzieży, wskazałam definicje oraz jej główne zadania. Poruszyłam także tematykę wykorzystania czasu wolnego w odniesieniu do edukacji pozaformalnej. Rozdział trzeci został poświęcony metodologicznym podstawom pracy. Zostały w nim określone: cel, problematyka badań i pytania badawcze a także metody i techniki badawcze oraz środowisko badań, czyli Dzierżoniów. W rozdziale czwartym zawarłam szczegółowe wyniki badań własnych zawierające m. in. informacje dotyczące charakterystyki badanej populacji oraz odpowiedzi na pytania badawcze. W tym miejscu czytelnik dowie się również jakie miejsca kulturowe są najczęściej wybierane przez młodzież i dlaczego, a które z miejsc są mniej popularne i co jest tego powodem. Praca zawiera również moje rekomendacje dotyczące poprawy oferty edukacji pozaformalnej Dzierżoniowa skierowanej do młodzieży.

Praca pt. "Obraz kobiety niedostosowanej społecznie w wybranych filmach familijnych. Perspektywa pedagogiczna." Obraz kobiety w filmie uległ zmianie, zarówno, jeśli mówimy o pozytywnych postaciach, jak i antybohaterach. W mojej pracy analizuję obraz kobiety niedostosowanej społecznie w wybranych filmach familijnych. Najbardziej interesuje mnie to, w jaki sposób została przedstawiona kobieta pod względem wizerunku, intelektu, relacji z innymi, posiadanych zdolności, a także stosunku do własnej osoby. Powyższe zagadnienia są niezwykle ważne ze względu na odbiorców filmów familijnych, którymi są również dzieci. Niniejszą pracę rozpoczynam objaśnieniem zagadnień związanych z filmem jako fenomenem kultury popularnej. Omawiam istotę kultury popularnej, mass mediów, jako pośredniego środowiska wychowawczego, antybohatera a także znaczenie filmu familijnego w kontekście edukacji kulturalnej. W kolejnym rozdziale przedstawiłam pojęcie płci kulturowej. Ukazuję związek wychowania z kształtowaniem się tożsamości płciowej oraz znaczenie socjalizacji płciowej w procesie uspołeczniania dziecka, a w szczególności wpływu rodziny na jej kształtowanie. Poruszyłam temat funkcjonujących stereotypów płci, które również stanowią ważny element socjalizacji płciowej jednostki. Na zakończenie podejmuję zagadnienie patologii społecznej z uwzględnieniem przyczyn jej powstawania, a także niedostosowania społecznego, rozpatrując jego stadia, przejawy i kryteria. Podczas realizacji badań szukałam odpowiedzi na pytanie, które zarazem jest głównym problemem badawczym – Jaki obraz kobiety niedostosowanej społecznie przedstawiany jest w wybranych filmach familijnych? Za pomocą wyznaczonego przeze mnie schematu dokonałam analizy postaci: Złej Królowej oraz Diaboliny pod kątem wyglądu zewnętrznego postaci, cech charakteru, usposobienia, wyznawanych wartości, relacje z innymi, posiadanych zdolności, czynników społecznych, jakie przyczyniają się do ich niedostosowania społecznego. Film familijny skierowany jest zarówno do dzieci, ich rodziców i starszego rodzeństwa. Rozpowszechniany przez mass media jest częścią dorobku kultury popularnej a także zaliczany jest do form edukacji nieformalnej. Film jest źródłem doświadczenia, które pomaga w zrozumieniu świata, budowaniu własnego obrazu poprzez identyfikację z bohaterem i przejmowaniem od niego wszelakich wzorców. Pobudza wyobraźnię i umożliwia utożsamianie z postaciami zarówno dobrymi, jak i złymi, których zachowania powodują ujemne następstwa dla rozwoju jednostki z uwagi na nieprzestrzeganie powszechnie obowiązujących norm moralnych, obyczajowych i kulturowych.

Przedmiotem pracy dyplomowej jest opinia uczniów klas szkół podstawowych na temat kobiecości i męskości. Opisuje czynniki wpływające na wizerunek przedstawicieli obu płci. Są to między innymi stereotypy płciowe, sytuacja zawodowa czy życie rodzinne. W części badawczej zawarte zostały informacje uzyskane od badanych w trakcie wywiadu. Dotyczą one istoty kobiecości i męskości, ról społecznych pełnionych przez kobiety i mężczyzn oraz ideału kobiecości i męskości.

Celem pracy jest przedstawienie różnic między pojmowaniem wzoru macierzyństwa w poglądach dwóch pokoleń kobiet. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwsze części to rozdziały teoretyczne, w którym prezentuję definicje i informacje potrzebne do zrozumienia tematu kobiety jako matki. Ta część pracy została oparta na dotychczasowym dorobku nauki w dziedzinie przemian współczesnej rodziny, ról w rodzinie oraz macierzyństwa. W trzeciej części metodologicznej opisuję przede wszystkim wybraną przeze mnie jakościową metodę prowadzenia badań i technikę wywiadu. W ostatnim rozdziale prezentuje wyniki badań przeprowadzonych w 2014 roku we Wrocławiu wśród młodszych i starszych matek. Przeprowadzone badania miały zweryfikować czy matki i ich dorosłe córki, które już mają własne dzieci, pojmują wartość macierzyństwa w podobny sposób oraz jaka jest różnica w świadomości roli matki u młodych i starszych matek. Pomiędzy starszymi i młodszymi matkami w kwestii realizacji roli matki dochodziło do: zderzenie postaw pomiędzy matką i córką, silnego przekazu pokoleniowego, wyraźnego wpływu matki na córkę oraz oporu córki wobec wpływu matki.

W pracy magisterskiej jej Autorka podjęła próbę przedstawienia relacji między uczniami a nauczycielami w edukacji alternatywnej w odniesieniu do działalności Autorskiej Szkoły Samorozwoju we Wrocławiu. Poruszona problematyka jest ściśle związana z dokonującymi się obecnie zmianami w szkolnictwie, co za tym idzie, próbami tworzenia w ramach edukacji alternatywnej szkół autorskich, które zmierzają do kreowania przestrzeni dla tworzenia relacji jakościowych, opartych na idei podmiotowego udziału w edukacji i bazujących na wzajemnym szacunku. Wyniki i ustalenia przeprowadzonych badań mają szansę na wniesienie wkładu do wiedzy pedagogicznej o postrzeganiu relacji w środowisku szkolnym w kontekście modyfikacji, które są wprowadzane we współczesnych systemach edukacyjnych.

W niniejszej pracy zostanie wyjaśnione pojęcie kultury popularnej, jej związku z pedagogiką oraz edukacją. Kultura popularna, media odgrywają w życiu współczesnego człowieka coraz większą rolę, mają ogromny wpływ na tworzenie się światopoglądu, oraz tożsamości młodych ludzi. Są wyznacznikiem panujących norm i zasad. Kultura popularna pełni obecnie rolę edukacji nieformalnej, która cieszy się znacznie większym zainteresowaniem wśród młodzieży niż edukacja formalna. Istotne jest zatem zwrócenie większej uwagi na to, jakie treści docierają do odbiorcy, jaki mają na niego wpływ oraz jakie konsekwencje za sobą niosą. Kultura popularna angażuje odbiorcę w sposób emocjonalny, a jednym z najbardziej angażujących sferę emocjonalną form przekazu jest film lub serial. Praca dotyczy obrazu mężczyzny z uzależnieniem w serialach zatem zostanie poruszony temat współczesnej męskości oraz tego, co dziś oznacza być mężczyzną oraz jakie role społeczne powinien on pełnić. Podjęte zostaną również rozważania na temat tego czego dotyczą stereotypy związane z płcią. Zostanie omówiony temat iluzji rzeczywistości kreowanej przez świat mediów oraz płynące z niego zagrożenia. Podjęty zostanie także temat patologii społecznych, czynników warunkujących uzależnienia oraz uzależnienia dominujące. W badaniach poddane zostaną eksploracji dwie serialowe postaci mężczyzn z uzależnieniem, wcielające się w role głównych bohaterów. W badaniach skupiono się na tym, jak tworzony jest obraz takiego mężczyzny i jak ten wykreowany obraz może oddziaływać na postrzeganie takiego bohatera przez widza.

Celem niniejszej pracy dyplomowej, zatytułowanej „Edukacja i terapia poprzez film na podstawie działalności Kina Nowe Horyzonty we Wrocławiu", było zdobycie wiedzy na temat postrzegania przez organizatora oraz animatora projektu Nowe Horyzonty dla Seniora zjawiska edukacji i terapii poprzez film oraz jego oddziaływania na uczestników. Praca składa się z pięciu rozdziałów, z których pierwsze trzy stanowią jej część teoretyczną. Skupiają się one w głównej mierze na pojęciach edukacji oraz terapii i na stosowaniu w nich narzędzia, jakim jest film, a także na działalności instytucji kulturalno-oświatowych w Polsce. Rozdział czwarty, dotyczący metodologii badań własnych, poświęcony został wyjaśnieniu poszczególnych pojęć, koniecznych do przeprowadzenia badania naukowego. Piąty rozdział przedstawia wyniki przeprowadzonego badania, z których wynika, że, zdaniem organizatora oraz animatora projektu Nowe Horyzonty dla Seniora, cykl ten działa na wielu różnych poziomach, łącząc terapię z edukacją filmową i edukacją poprzez film. Postrzega je jednak jako wartość dodaną, nie zaś fundament projektu. Co najważniejsze, cykl z powodzeniem realizuje swoje założenia, czyli aktywizowanie seniorów oraz ułatwianie im dostępu do kultury, a uczestnicy bardzo dobrze się w nim odnajdują i wynoszą z niego szereg korzyści.

Niniejsza praca skupia się na przekrojowej analizie losów polskich reemigrantów w czasie od XIX do XXI wieku, przesiedlonych z terenów galicyjskich na Półwysep Bałkański, a następnie na Dolny Śląsk. Na tle wydarzeń historycznych oraz charakterystyki aspektów polityczno-społecznych i gospodarczych zostały opowiedziane dzieje tytułowej rodziny Skrzypaczów. Zbadano jaki wpływ na współczesnych potomków miało życie ich przodków. W pracy można zauważyć, iż przeplatają się między sobą fakty historyczne i odnoszące się do nich relacje osobiste członków rodziny. Na początku pracy omówiono aspekty polityczne i społeczne Galicji oraz Bośni i Hercegowiny. Kolejny rozdział opisuje trudne początki życia polskiej ludności przesiedlonej na tereny bałkańskie. Następnie został zobrazowany wpływ wydarzeń historycznych I i II Wojny Światowej na życie Polaków zamieszkujących Półwysep Bałkański. W kolejnym etapie zostały przedstawione warunki powrotu reemigrantów do Ojczyzny oraz charakterystyka osiedlenia się na ziemiach Dolnego Śląska. W ostatnim rozdziale scharakteryzowano współczesne życie rodzin przeniesionych z terenów Jugosławii i ich potomków.

W pracy dyplomowej podejmuję problematykę rozwoju społecznego dziecka. Praca opiera się na analizie jednego przypadku, gdzie zastosowano spójne metody wychowawcze – zarówno w środowisku domowym jak i przedszkolnym. Badana dziewczynka uczęszcza do niepublicznego przedszkola, w którym realizowana jest metoda włoskiej lekarki i pedagog Marii Montessori. Podejście jakościowe, którego użyłam pozwoliło na ukazanie badanego przypadku w szerokim zakresie. Posłużyłam się metodologią opartą o obserwację opisaną w książce Paula Epsteina stosowaną w przedszkolach montessoriańskich oraz zastosowałam technikę sędziów kompetentnych. Rozdział teoretyczny zawiera najważniejsze założenia pedagogiczne Marii Montessori oraz koncepcje rozwoju przedstawioną przez różnych autorów. Moje ustalenia prowadzą do wniosków, że wychowywanie dzieci w zgodzie z ich naturalnymi możliwościami i etapami rozwojowymi przynosi zaskakujące efekty. Wykorzystanie potencjału dziecka oraz zaufanie mu w kwestiach predyspozycji rozwojowych pozwala na osiągniecie przez nie kompetencji społecznych oraz pomyślne przejście kryzysów rozwojowych według Eriksona.

Rodzina jest najważniejszym środowiskiem dziecka, oprócz rodziny bardzo ważną rolę w procesie wychowania pełni placówka. Dobra współpraca rodzica z przedszkolem ma wiele zalet i wpływa pozytywnie na rozwój dziecka oraz jego samoocenę. Rodzic powinien być partnerem, współtwórcą oraz współrealizatorem procesu wychowawczego dziecka. Aby osiągnąć sukces współpraca musi polegać na wzajemnym zaufaniu oraz partnerstwie.

Praca magisterska „Wpływ niepełnosprawności intelektualnej dziecka na funkcjonowanie rodziny w perspektywie rodziców” porusza ważny problem trudności i zmian jakie niesie za sobą informacja o pojawieniu się w rodzinie dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. W wyżej wymienionej pracy zostało przedstawione w jakich dziedzinach życia ten wpływ jest najbardziej widoczny i jak rodzice dziecka postrzegają te zmiany. W rozdziale pierwszym ukazany został teoretyczny zarys związany z pojęciem rodziny, jej podział i podstawowe funkcje jakie spełnia. Drugi rozdział przybliża pojęcie niepełnosprawności intelektualnej i krótko charakteryzuje specyfikę funkcjonowania osób z różnymi stopniami niepełnosprawności intelektualnej. Cześć teoretyczna zakończona jest rozdziałem który ukazuje specyfikę funkcjonowania rodzin z dzieckiem z niepełnosprawnością według literatury. Cześć badawcza poświęcona jest metodyce badań własnych w której został zaprezentowany przedmiot i cel badań oraz sformułowane hipotezy i problemy badawcze. Została także opisana metoda i technika badawcza użyta do przeprowadzenia badań. W badaniach została wykorzystana ankieta, przeprowadzona na grupie 50 rodziców posiadających co najmniej jedno dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Ostatnia cześć to przeprowadzona analiza badań własnych oraz weryfikacja hipotezy dotyczącej tego jak według rodziców niepełnosprawność intelektualna ich dziecka wpływa na funkcjonowanie całej rodziny.

Tematem niniejszej pracy dyplomowej są relacje koleżeńskie w przedszkolu integracyjnym. Celem pracy było przeanalizowanie, jakie relacje występują pomiędzy dziećmi pełno- i niepełnosprawnymi. Aby to sprawdzić, przeprowadzone zostały badania w dwunastoosobowej grupie dzieci, w wieku 5-6 lat, w tym czworo dzieci z orzeczeniami o niepełnosprawności. W części teoretycznej przedstawione zostały ogólne założenia, funkcje, cele i zadania wychowania przedszkolnego, formy organizacyjne pracy wychowawczej z dzieckiem przedszkolnym, uwarunkowania procesu adaptacji dziecka przedszkolnego oraz rola nauczyciela w edukacji przedszkolnej. Krótko opisane zostało również definicyjne ujęcie integracji, cele i założenia ideologiczne integracji, znaczenie relacji z rówieśnikami oraz relacje uczniów pełno- i niepełnosprawnych, powodzenie procesu integracji. Do rozwiązania określonych problemów badawczych posłużyła mi metoda monografii pedagogicznej. Aby uzyskać dokładniejsze dane zastosowałam technikę obserwacji uczestniczącej ukrytej, posługując się przygotowanym wcześniej narzędziem badawczym, jakim jest arkusz obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na przeanalizowanie, jakie relacje panują w grupie przedszkolnej, czy i jakie trudności mają dzieci niepełnosprawne w nawiązywaniu relacji z pełnosprawnymi rówieśnikami, jaki jest stosunek pełnosprawnych dzieci do ich niepełnosprawnych rówieśników oraz jaka atmosfera panuje w grupie rówieśniczej. Analiza i interpretacja zgromadzonych wyników pozwoliła na wyciągnięcie wniosków i odpowiedź na główny problem niniejszej pracy. Relacje pomiędzy dziećmi w przedszkolu integracyjnym są bardzo dobre, oparte na wzajemnej życzliwości, szacunku, pomocy i chęci do wspólnej zabawy, aczkolwiek zdarzają się pojedyncze sytuacje konfliktowe. Atmosfera w grupie jest swobodna, nie ma podziału na grupy dzieci pełno- i niepełnosprawnych. Kolejnym problem brzmiał: „Jakie trudności napotykają dzieci niepełnosprawne w nawiązywaniu relacji koleżeńskich?” Przeprowadzona obserwacja również pozwoliła na wyciągnięcie wniosków w tym obszarze. Dzieci niepełnosprawne zmagają się z nieśmiałością, która utrudnia im nawiązywanie relacji, inicjowanie rozmowy, czy zabawy. Dzieci niepełnosprawne nie unikają kontaktów z niepełnosprawnymi rówieśnikami- wręcz przeciwnie- jednak nie zawsze potrafią ten kontakt zainicjować, potrzebują pomocy nauczyciela lub zainicjowania interakcji przez pełnosprawnego rówieśnika. Kolejny problem dotyczył stosunku dzieci pełnosprawnych do ich pełnosprawnych rówieśników. Przeprowadzone badania wykazały, że dzieci niepełnosprawne akceptują i szanują swoich niepełnosprawnych rówieśników, nie unikają wspólnych zabaw czy pracy podczas zajęć dydaktycznych. Zachowują się życzliwie względem dzieci niepełnosprawnych, pomagają im, wykazują troskę, ostrzegają przed niebezpieczeństwem. Zdarzają się pewne sytuacje konfliktowe, nieporozumienia, niechęć do wykonywania wspólnie zadania, czy słowne zaczepki, jednak były to sytuacj

Praca ma na celu poznanie funkcjonowania osób starszych w środowisku wiejskim. Głównym zamysłem niniejszej pracy było przedstawienie ich sytuacji z wyodrębnieniem największych problemów i potrzeb. Poruszyłam najistotniejsze kwestie dotyczące życia badanych seniorów, są nimi: relacje z rodziną, kondycja fizyczna i psychiczna, funkcjonowanie w sferze społecznej, postrzeganie własnej starości, opinie na temat ich postrzegania przez społeczeństwo i społeczność lokalną oraz formy wsparcia i aktywizacji dostępne w środowisku lokalnym. Uzyskane informacje pozwalają stwierdzić , że na terenach wiejskich mimo wielu zmian społeczno - gospodarczych, polska starość jest osadzona w braku wsparcia ze strony rodziny, złej sytuacji materialnej, niezadowalającej sytuacji zdrowotnej, samotności, braku wsparcia społecznego i niewystarczającej inicjatywy podejmowanej na poziomie lokalnym i samorządowym. Przeprowadzając badania w celu napisania pracy magisterskiej, chciałam przede wszystkim poznać bliżej tę grupę społeczną, a zdobyte informacje wykorzystać, aby w codziennych działaniach mieć możliwość zapewnienia im godniejszych warunków życia i stworzenia nowych form pomocowych, ze względu na charakter wykonywanej pracy zawodowej jako pracownik socjalny.

Części teoretycznej w niniejszej pracy opisuje w jaki sposób kształtowała się edukacja dzieci w wieku przedszkolnym oraz przedstawia koncepcje i zasady wychowania na przestrzeni XIX i XX wieku w Europie. Następnie analizuje proces rozwoju psychospołecznego dziecka we wczesnym dzieciństwie. Ich potrzeby i sposób funkcjonowania. Szczególnie zainteresowanie skupiłam na metodzie wychowania, którą opracowała doktor Maria Montessori. W pedagogice tej stawiała na wszechstronny rozwój dziecka, wspierając spontaniczność i twórczość. Celem sławnej Pani pedagog było wspieranie rozwoju indywidualnych cech osobowości, w formowaniu prawidłowego charakteru. Przedstawiałam role i zadania nauczyciela pracującego w placówce opartej na wyżej wymienionej metodzie. Części badawczej zajęłam się placówką "Źródło Montessori" w Ślęzie, poprzez obranie odpowiedniej strategii, metod, celu sformułowałam problem główny i problemy szczegółowe w formie pytań, które brzmią : problem główny: 1. Jakie jest wychowanie i formy pracy dydaktycznej w Przedszkolu Niepublicznym „Źródło Montessori” w Ślęzie. problemy szczegółowe: 1. W jaki sposób funkcjonuje placówka ? 2. Jak rozmieszczone są sale w placówce Źródło Montessori? 3. W jaki sposób wyposażone są sale? 4. Jakie jest przygotowanie kadry do pracy w metodzie Montessori? 5. Z jakimi problemami borykają się nauczyciele pracujący w placówce Montessori? 6. Jakie są opinie nauczycieli przedszkola na temat wykonywanej pracy? 7. Jaka jest wiedza i oczekiwania rodziców na temat stosowanych metod w „Źródle Montessori”? 9. Co skłoniło rodziców do wyboru placówki Montessori? Dobrałam odpowiednie narzędzia tj. ankieta, wywiad, analiza dokumentów, które pozwoliły mi zdobyć informacje na temat badanej placówki i odpowiedzieć na pytania badawcze.

Szkoła powszechna w dwudziestoleciu międzywojennym jest dla mnie interesującym tematem, dlatego wybrałam go do swojej pracy dyplomowej. Mam nadzieje, że moja praca, chociaż w małym stopniu, przyczyni się do przybliżenia interesujących i niełatwych czasów dotyczących międzywojennego szkolnictwa powszechnego. Rozdział I zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć i krytyczną analizę literatury przedmiotu, którą użyłam w celu napisania części teoretycznej pracy. Rozdział II jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Przedstawia kształtowanie się szkolnictwa polskiego po odzyskaniu niepodległości i funkcjonowanie szkoły powszechnej w II Rzeczypospolitej, prezentuje ówczesne ideały wychowawcze oraz omawia literaturę pamiętnikarsko-wspomnieniową jako jedno ze źródeł historycznych. W rozdziale III koncentruję się na metodologii badań własnych. Określony został cel i przedmiot badań, strategia badawcza, sformułowano problemy badawcze oraz metodę i technikę badań. Ostatni rozdział pracy składa się z czterech podrozdziałów. Zawiera on analizę badań własnych oraz opisuje początki szkoły powszechnej w II RP, obraz ówczesnego nauczyciela oraz realizację wychowania narodowego i państwowego w literaturze pamiętnikarsko-wspomnieniowej. Pracę kończą wnioski oraz bibliografia.

Temat mojej pracy magisterskiej brzmi „Funkcjonowanie dzieci z niepełnosprawnościami w szkole podstawowej w opiniach rodziców i nauczycieli”. W moich badaniach dążyłam do poznania przekonań osób z dwóch grup osób dorosłych mających bezpośredni kontakt z dziećmi z różnymi deficytami i wiedzącymi jak radzą one sobie w szkole - rodziców i nauczycieli. W pracy interesowała mnie sytuacja szkolna dzieci zarówno ze schorzeniami metabolicznymi (np. cukrzyca), z niepełnosprawnościami narządów zmysłów (słuchu, wzroku), mowy (np. mutyzm), chorobą neurologiczną (dziecięce porażenie mózgowe) i niepełnosprawnością intelektualną (zespół Downa). Temat ten wybrałam, ponieważ pracuję z dziećmi z różnymi niepełnosprawnościami m.in. z dziećmi z zespołem Downa i z porażeniem mózgowym.

Praca dyplomowa dotyczy doświadczeń nauczycieli wspomagających w pracy z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Istotnym elementem pracy jest szczegółowy opis edukacji włączającej, a także specjalnych potrzeb edukacyjnych, które to odnoszą się do dzieci i młodzieży, która ze względu na różne trudności dydaktyczne, społeczne, bądź emocjonalne nie są w stanie bez osoby wspomagającej funkcjonować w szkole. Kolejnym ważnym rozdziałem pracy jest opisanie funkcji i roli nauczyciela wspomagającego w procesie dydaktycznym ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Ten rozdział pokazuje jak istotne jest wsparcie ucznia posiadającego opinię czy też orzeczenie w procesie jakim jest uczenie się. Opisane są również czynniki zakłócające współprace nauczyciela wspomagającego z nauczycielem prowadzącym. Celem przeprowadzonych badań było zbadanie doświadczeń nauczycieli wspomagających w pracy z uczniami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, na co poświęcony jest rozdział metodologiczny. Zostały przeprowadzone wywiady, w których poruszane są 3 wybrane przez nauczycieli historie wspomaganych uczniów.

W niniejszej pracy została zbadana problematyka nagród i kar stosowanych w dwóch szkołach podstawowych. Zastosowano analizę zapisów statutowych tych placówek a dopełnieniem całości była ankieta skierowaną do uczniów powyższych szkół. Można zauważyć, że takie połączenie jest niezwykle ważne, a przy tym bardzo ciekawe. Statut szkolny powinien odzwierciedlać to, jak dana szkoła funkcjonuje, a więc czy zapisane w nim kary i nagrody są stosowane. Warto również wiedzieć jakie wzmocnienia dana szkoła stosuje najczęściej oraz to, jak uczniowie – jako odbiorcy statutu te regulacje odbierają. Praca składa się ze wstępu i zakończenia oraz czterech rozdziałów merytorycznych – dwóch teoretycznych, metodologicznego oraz empirycznego. Dorobek literatury fachowej, źródeł internetowych oraz aktów prawnych pozwala na szeroką analizę problemu. Pierwszy rozdział zawiera przedstawienie polskiego systemu edukacyjnego, a w tym wyjaśnienia podstawowych pojęć, takich jak wychowanie, edukacja i uczenie się. Przedstawiona tam również została charakterystyka poszczególnych szkół, ich zadania oraz cele. Ujęty w rozdziale pierwszym opis dokumentu, jakim jest statut szkolny pozwala na zapoznanie się z tym aktem regulacyjnym oraz tym, jak go postrzegają uczniowie. Rozdział drugi składa się z charakterystyki nagród i kar – wyjaśnienia czym są, jakie mają cele oraz jakimi zasadami warto się kierować stosując metodę nagradzania i karania wychowawczego. Przywołane również zostały tam wzmocnienia pozytywne i negatywne, które towarzyszą wspomnianej metodzie. Metodologiczne podstawy badań własnych zostały przedstawione w rozdziale trzecim. Wyjaśnione zostały w nim definicje przedmiotu i celu badań, problemów badawczych, metod, technik oraz narzędzi. Przy tym wymienione zostały problemy badawcze, które ukierunkowane są na temat niniejszej pracy i pozwalają na przeprowadzenie badań. Rozdział empiryczny jest niezwykle istotnym i ciekawym elementem całości, ponieważ ujęte tam zostały wyniki badań. W części pierwszej zbadana została problematyka nagród i kar dwóch bolesławieckich szkół podstawowych – jednej publicznej a drugiej prywatnej. Drugim elementem badań było skierowanie ankiety do uczniów szkół, których statuty zostały poddane wcześniejszej analizie. Było to pewnego rodzaju połączenie w jedną całość, ponieważ dzięki odpowiedziom wychowanków placówek można było zobaczyć, czy statut jest jedynie prawem pisanym i istnieje tylko formalnie, na papierze, czy jednak jego postanowienia są również stosowane w praktyce. Stosowane nagród i kar w środowisku szkolnym stanowi ważny element w kształtowaniu się osobowości dziecka, ponieważ kiedy nie stosuje się ich w sposób prawidłowy, można negatywnie wpłynąć na rozwój swoich podopiecznych. Odnosząc się do przeprowadzonych w pracy badań – zarówno Prywatna Szkoła Podstawowa Oxpress w Bolesławcu jak i Publiczna Szkoła Podstawowa nr 4 im. Jana Matejki w Bolesławcu stosują w wychowaniu swoich uczniów oddziaływanie wychowawcze j