Zabawy w tym zabawy tematyczne stanowią podstawową aktywność dzieci w wieku przedszkolnym. Jest to główna aktywność podejmowana przez dzieci w tym wieku. Istotnie wpływa ona na wszechstronny rozwój każdego dziecka. Uczy ona norm i prawideł oraz zasad prawidłowego funkcjonowania w społeczności. Każdy krąg środowiskowy równie niezmiernie istotnie oddziałuje na rozwój każdego dziecka. Pierwszym kręgiem, z którym styka się dziecko w swoim życiu jest środowisko rodzinne. Dzieci bacznie obserwują swoich rodziców i codzienność życia rodzinnego, co w ich zabawach znajduje swoje odzwierciedlenie. Chętnie przedstawiają w nich relacje zachodzące między rodzicami oraz rodzicami a dziećmi. Ukazują także bezbłędnie obowiązki osób dorosłych, które równie chętnie podejmują w swych zabawach. Dzieci w swych zabawach przedstawiają także emocje, które w zależności od tematu zabawy i toczących się w niej wydarzeń, są różnorodne. Pokazują w nich gniew, troskę, miłość, smutek, strach, radość oraz pracowitość czy zaangażowanie. Dziecięca wyobraźnia i fantazja pozwala tworzyć własną rzeczywistość jednocześnie zachowując przy tym świadomość miejsca i czasu oraz swojej tożsamości. Środowisko lokalne również silnie oddziałuje na dzieci w wieku przedszkolnym i podejmowane przez nich zabawy tematyczne. Owe środowisko wpływa istotnie na proces ich socjalizacji. Zdobywane w nim doświadczenia i przeżycia przekładają się na podejmowane zabawy. Obecnie dostępne w dużym stopniu media także odgrywają znaczącą rolę w podejmowanych przez dzieci zabawach tematycznych. Różnorodne bajki, filmy, programy telewizyjne wzbudzają wśród dzieci duże emocje co pokazują podejmowane zabawy. Celem pracy jest poznanie współczesnych zabaw tematycznych dzieci w wieku przedszkolnym w świetle teorii i własnych badań empirycznych. Metodą, którą posłużono się w tej pracy była metoda indywidualnych przypadków. Natomiast wykorzystaną w niej techniką była technika obserwacji, która została zastosowana przy pomocy skonstruowanego na potrzeby pracy narzędzia badawczego, którym był arkusz obserwacji. Zaobserwowane zabawy tematyczne dzieci w wieku przedszkolnym prezentują obszary życia społecznego, które odnoszą się do współczesnych realiów i problemów życia społecznego, wymagań stawianym dorosłym osobom przez życie i obejmowanym przez nich role, a także podejmowanych zawodów oraz trendów panujących wśród małych dzieci.

Zadaniem każdego rodzica, troszczącego się o dobro własnego dziecka, jest stale poznawać je od nowa, podążać za nim, być na bieżąco z tym, co dzieje się u niego na każdej płaszczyźnie, a szczególnie tej rozwojowej. Rosnący poziom wykształcenia rodziców, postęp najnowszych technologii, a także szerszy do nich dostęp, w dużym stopniu wpływają na rosnącą świadomość wychowawczą współczesnych rodziców. To wszystko, było dla mnie największą inspiracją do napisania pracy, której tytuł brzmi: „Znaczenie zabawy dziecka w okresie żłobkowym w przekonaniu rodziców”. Jest to praca badawcza, która skonstruowana jest z trzech rozdziałów, wstępu i zakończenia, bibliografii, a także aneksu w postaci kwestionariusza ankiety. Pierwszy z nich, zawiera teoretyczne rozważania, dotyczące rozwoju małego dziecka, pojęcia, jakim jest zabawa, rozważania na temat współczesnej rodziny w nawiązaniu do jej cech, zadań i funkcji, jakie pełni oraz powinna spełniać, a także krótkie przedstawienie instytucji opiekuńczo – wychowawczej, jaką jest żłobek. Tutaj odniosłam się do obecnie panujących standardów dotyczących wcześniej wspomnianej placówki, ponieważ aspekt historyczny nie był znaczący dla tematu mojej pracy. Skupiłam się w nim na opisaniu wszystkich elementów z perspektywy dziecka w wieku żłobkowym. Drugi rozdział, ma również charakter teoretyczny i dotyczy metodologicznych podstaw badań, które przeprowadzałam na potrzeby napisania niniejszej pracy. Omówiony jest w nim główny problem badawczy: „Jak zabawa oddziałuje na rozwój małego dziecka w przekonaniu jego rodziców?”. Jak również problemy szczegółowe. Zawarłam w nim także hipotezę badawczą oraz krótko opisałam metody i narzędzia badawcze. Przedstawiłam w nim także charakterystykę terenu, na którym przeprowadzałam badania oraz opisałam, w jaki sposób zorganizowałam wszystkie elementy, warunkujące przeprowadzenie rzetelnych badań. Na koniec dodałam niezmiernie ważny element, a mianowicie krótko scharakteryzowałam pojęcie etyki badacza w prowadzonych badaniach naukowych. Na rozdział trzeci, składają się wyniki przeprowadzonego przeze mnie badania, ujęte w trzech kontekstach, a mianowicie: rodzaje zajęć zabawowych z dzieckiem, towarzysze zabaw dziecka, dostrzegania sfery aktywności zabawowej dziecka w zabawie. Rozdział ten zakończyłam wnioskami, jakie pojawiły się po przeprowadzonych badaniach.

Praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jakie jest znaczenie wychowawcze i kulturowe imprez dziecięcych w przedszkolu. Autorka na bazując na literaturze przedmiotu dotyczącej rozwoju dzieci, a także na badaniach własnych odpowiada na to pytanie. Przechodzimy zatem przez fazy rozwoju dziecka, następnie zapoznajemy się z dokumentami przedszkola i jego zadaniami - jako placówki oświatowo wychowawczej. Następnie przechodzimy do badań własnych autorki, by na koniec wyciągnąć wnioski dotyczące imprez dziecięcych w przedszkolu.

Streszczenie: Miejsce świetlicy środowiskowej w życiu gimnazjalistów. Praca, którą prezentuję dotyczy dzieci w wieku gimnazjalnym uczęszczających do placówek pozaszkolnych. W pracy chciałam ukazać szeroki wachlarz zadań, spoczywających w rękach pracowników tego typu placówek. Dowiadujemy się z niej, że ukształtowanie młodej osoby zależy głównie od środowiska rodzinnego, a kolejną ważną grupą jest grupa rówieśnicza dzieci, która w dużym stopniu przyczynia się do rozwoju społecznego uczniów. Z wniosków jakie osiągnęłam w pracy stwierdzam, że ogromny wpływ na rozwój osobowości dzieci, a zwłaszcza w wieku gimnazjalnym oprócz rodziny i grupy rówieśniczej ma środowisko lokalne, w którym dziecko wzrasta. W pracy badałam miejsce placówki opiekuńczej w życiu gimnazjalistów. Przeanalizowałam jaki wpływ na rozwój dzieci ma świetlica, jak kształtują się relacje między wychowankami, jak organizowane są zajęcia, jakimi metodami, kto korzysta z oferty zajęć i dlaczego. Wszystkie dzieci, które uczęszczały do świetlicy środowiskowej były uczestnikami dobrowolnymi. Są to dzieci wyłącznie z rodzin dysfunkcyjnych. Świetlica środowiskowa ma za zadanie przede wszystkim organizować ich czas wolny, jednakże każde z dzieci ma swój własny indywidualny powód korzystania z oferty tej placówki. W pracy szeroko przeanalizowałam motywacje i oczekiwania młodzieży uczęszczającej do placówki. . Z wielogodzinnych obserwacji jakie prowadziłam w świetlicy środowiskowej mogłam zebrać wystarczająco dużo danych, które pomogły mi sformułować wnioski. Z pracy dowiemy się jak funkcjonuje świetlica środowiskowa, jakie realizuje cele. Na chwilę obecna wiem, że osobie z zewnątrz i mało zaangażowanej emocjonalnie w życie dzieci trudniej byłoby prowadzić tam badania. Pewne cechy dzieci i zdarzenia nie zawsze mogłyby być łatwo dostrzeżone dla obserwatora z zewnątrz.

Celem niniejszej pracy jest analiza sposobu prezentowania kobiet oraz ich ról społecznych na podstawie współczesnych seriali telewizyjnych takich jak „Przyjaciółki” i „Skandal”. Głównym celem było ukazanie czy wizerunek kobiet jest tworzony na podstawie stereotypowych ról społecznych. Role społeczne zostały porównane także na tle kulturowym, do czego został wykorzystany serial amerykański oraz polski. W pracy bardzo istotne było ukazanie stereotypów, które zostały wykorzystane przez twórców seriali. Celem pracy jest również analiza obrazu filmowego w kontekście tworzenia czy też utrzymywania społecznych nierówności. Wybrane seriale ukazują, że pomimo bardzo widocznych różnic kulturowych pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Polską, istnieje możliwość dostrzeżenia pewnego rodzaju podobieństw w ukazywaniu kobiet, co więcej obraz kobiet w polskich serialach coraz częściej jest kreowany na podstawie tych amerykańskich. We współczesnych czasach tożsamość kobiet jest budowana na podstawie oczekiwań, jakie ma społeczeństwo wobec nich. Do takich przeświadczeń mogą należeć czynności, zachowania, cechy fizyczne czy też psychiczne, które są przypisane do ról społecznych kobiet. Mogą być one poznawane czy też nabywane w czasie procesu socjalizacji. Jest wiele typów kobiet, jednak do tych najczęściej spotykanych w literaturze należą: matka Polka, kobieta – kochanka, kobieta – żona, kobieta – matka. Ten ostatni typ jest bardzo mocno związany z pojęciem kobiety. Niegdyś główną osią polskich seriali była rodzina, w której dominującą rolę zawsze przejmował mężczyzna. To właśnie wątek rodziny jest omawiany najszerzej. Kobiety przedstawiane w serialach zazwyczaj są bardzo uległe wobec innych ludzi, a zwłaszcza członków rodziny, co więcej są bardzo wyrozumiałe i zatroskane o losy najbliższych osób. Pomimo tego, że kobiety we współczesnych serialach są wykształcone, inteligentne, to nie mają żadnych oporów, aby zaspokajać wszelkie potrzeby swojej rodziny. Są one także, dość często przedstawiane, jako bezradne istoty, którym trzeba pomagać w wielu codziennych czynnościach. W amerykańskich serialach coraz rzadziej spotyka się kobiety pełniące role gospodyń domowych, kochających matek i żon, a częściej są przedstawiane, jako kochanki, kobiety odnoszące sukces. Serialowy wzorzec kobiet zaczyna się zmieniać, stają się one bardziej samodzielne, zaradne i rozwijają się zawodowo. Podsumowując praca ukazuje, iż w serialach telewizyjnych zarówno polskich, jak i amerykańskich kobiety są ukazywane za pomocą stereotypów oraz zostają im przypisywane tradycyjne role społeczne.

Muzyka towarzyszy nam na każdym kroku , nieliczni wiedzą ,że wpływa silnie na psychikę człowieka. Najbardziej jednak muzyka wpływa na dzieci. Zwłaszcza w okresie przedszkolnym podczas, którego następuje wiele intensywnych zmian. Zajęcia umuzykalniające w przedszkolu dają ogromną możliwość do kształtowania wrażliwości estetycznej. Owa praca magisterska nosi tytuł : Formy edukacji muzycznej w przedszkolu w grupie dzieci czteroletnich. Głównym problemem badawczym jest pytanie :Jakie są formy edukacji muzycznej w grupie dzieci czteroletnich? Natomiast celem pracy jest zaprezentowanie różnych form zajęć umuzykalniających w Niepublicznym przedszkolu Tuptuś. Badając elementy procesu wychowania i edukacji w obszarze edukacji kulturalnej wykorzystane zostały techniki takie jak : obserwacja i wywiad. W niniejszej pracy znajdują się protokoły obserwacji zajęć logorytmicznych , rytmicznych , tanecznych oraz koncertu umuzykalniającego Filharmonii Dolnośląskiej . W celu poszerzenia zgromadzonych informacji zostały również przeprowadzone wywiady z nauczycielami , instruktorami , muzykami prowadzącymi zajęcia. Wszystkie zajęcia umuzykalniające opierają się na tych samych rodzajach zabaw , jednakże instruktorzy bądź nauczyciele mogą osiągać zupełnie inne cele. Mają możliwość niwelować stres, usprawniać mowę, zwiększać sprawność fizyczną, kształtować orientację w przestrzeni. Owe efekty są równoznaczne z zaangażowaniem nauczyciela i atmosferą w grupie.

W pracy magisterskiej pt.: „Charakter zabawek i ich wartości rozwojowe w przekonaniach nauczycielek” głównym poruszanym zagadnieniem jest rola zabawki we wspieraniu rozwoju dzieci. To wokół tego tematu były skupione badania oraz na podstawie sondażu diagnostycznego zostały wysunięte wnioski. W poniższym streszczeniu przedstawiony zostanie zarys owej pracy. Praca ta miała na celu rozeznanie się we współczesnych zabawkach, oraz dokonanie diagnozy oddziaływania na rozwój i wyobraźnię podopiecznego. Ponadto, został zbadany wpływ zabawek na pracę nauczyciela oraz zakres influencji. To właśnie nauczyciele wychowania przedszkolnego posiadają największą wiedzę na omawiany temat. Przebywają bowiem z dziećmi kilka godzin każdego dnia. Kształcą się, by wspierać działania dziecka oraz posiadają odpowiednie kompetencje, aby zapewnić podopiecznemu właściwy rozwój. Badania zostały oparte na grupie dzieci w wieku 4-6 lat, ponieważ w tym okresie podopieczni są bardzo otwarci na czynności i wiedzę, jaką chcemy im przekazać. Rozwój wychowanka w wieku 4-6 lat jest bardzo istotny. Maluch buduje swoje poglądy i poznaje otaczający go świat. Zabawa to okres wnikliwego zdobywania wiedzy, odkrywania świata oraz twórczej działalności. Ponadto, jest to czas odpoczynku, relaksu dla umysłu po trudach mozolnej edukacji. Zabawa spełnia zatem różne funkcje. W niniejszej pracy główny problem badawczy brzmi: Jak charakter zabawek tworzy możliwości rozwojowe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczna jest analiza wyników uzyskanych z kwestionariuszy ankiet wypełnionych przez nauczycieli. W części metodologicznej zostały usystematyzowane problemy szczegółowe, które pomogły dogłębnie zanalizować postawiony problem. Metoda, która pozwoliła na uzyskanie wyników z kwestionariusza ankiety, to sondaż diagnostyczny, opisany w sposób szczegółowy w trzecim rozdziale pracy. Badana grupa została podzielona ze względu na staż pracy. Część respondentek była studentkami instytutu pedagogiki we Wrocławiu, a pozostałe, nauczycielkami w przedszkolu, z dłuższym niż rok stażem. Przeprowadzone badania pozwoliły wysunąć wnioski, opisane poniżej. Nauczyciele świadomie dobierają zabawki w przedszkolu, aby umożliwić podopiecznemu rozwój wszystkich sfer. Maskotki pobudzają do działania, pomagają wyciszać w odpowiednich momentach, rozśmieszać, a także zmuszać dziecko do myślenia. Poprzez niektóre zabawki podopieczni uczą się podstawowych czynności, na przykład wiązania buta, posługiwania się narzędziami plastikowymi, a nawet w przypadku dziewczynek, umiejętności oraz zadbania o koleżanki i ugoszczenia ich w swoim domku na herbacie. Ponadto, następne obserwacje prowadzą do wniosku, że wraz z wiekiem zabawy dziecka zmieniają swój charakter. Ruchy manipulacyjne przekształcają się w bardziej skomplikowane czynności ruchowe i zabawy konstrukcyjne. Rola nauczyciela podczas zabaw ma być dyskretna i ostrożna, ma polegać na współdziałaniu z dzieckiem, ale musi być on

Zabawka jest specyficznym elementem dziecięcej codzienności. Jej funkcje świadczą o pełnieniu przez nią roli przygotowania korzystającego z niej dziecka do przyszłego funkcjonowania jako osoby dorosłej, bowiem towarzyszy mu ona w doskonaleniu każdego z elementów ulegających rozwojowi. Chęć dowiedzenia się ze strony rodzica, czym dziecko się bawi, jak daną rzeczy wykorzystuje i jakie pozostawia to w nim ślady, dowodzi, iż troszczy się on o jego rozwój i tym samym o jakość przyszłego funkcjonowania. Obserwacje społecznej rzeczywistości wskazują na istnienie rodziców, którzy nie tylko wykazują zainteresowanie zabawkami, z których korzysta dziecko podczas swej aktywności zabawowej, ale także własnoręcznie tworzą je dla swoich dzieci, poświęcając temu zajęciu czas i uwagę. Celem badań jest przyjrzenie się motywom kierujących ich ku temu przedsięwzięciu, gdyż istniejąca literatura nie porusza tego zagadnienia. Aby móc przyjrzeć się powodom, dla których rodzice tworzą zabawki dla swoich dzieci, należy rozpatrzeć ich związek z poziomem właściwej im kultury pedagogicznej. Przedmiot badań stanowi wizerunek rodzica tworzącego zabawki dla swoich dzieci, zaś ich celem jest zrozumienie osób badanych i stworzenie ich jednostkowych portretów wraz z uwzględnieniem kontekstu ich funkcjonowania. Metodą, którą posłużono się, aby zrealizować założenia badań jest studium przypadku, zaś wybraną technikę stanowi wywiad. Skonstruowane w celu zebrania materiału do analizy narzędzie to przewodnik wywiadu, który koncentruje się wokół trzech komponentów kultury pedagogicznej, sprawdzając wiedzę rodziców na temat rozwoju dziecka, ich przekonania determinujące wybór celu i metod wychowania oraz świadomość pełnionej przez nich roli wobec dziecka, a także emocje istniejące w relacji z dzieckiem i motywy determinujące działania podejmowane wobec niego, a także sposoby korzystania z rodzicielskich kompetencji. Rezultatem badania są jednostkowe portrety przebadanych rodziców, jednak wynik przeprowadzonych wywiadów wykazał pewne tendencje w funkcjonowaniu tychże osób. Wszystkich przebadanych rodziców łączy wysoki poziom kultury pedagogicznej, przejawiający się w posiadanej przez nich wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych dziecka, uczuciach obecnych w relacji z nim oraz wykorzystywaniu swych kompetencji w procesie tworzenia dla niego zabawek indywidualnie dostosowanych do potrzeb, możliwości i zainteresowań.

Niniejsza praca dotyczy odbioru literatury przez dzieci 7-8 letnie. Głównym celem było zbadanie oraz ukazanie, w jaki sposób dzieci w młodszym wieku szkolnym dekodują treści zawarte w tekstach literackich, czy dostrzegają wartości, antywartości oraz sytuacje wychowawcze w nich zawarte. W części teoretycznej opisuję sylwetkę rozwoju dzieci 7 – 8 letnich, prawidłowości rozwojowe mające wpływ na recepcję treści kultury oraz możliwości indywidualne każdego dziecka. Dodatkowo wyjaśniam, czym jest literatura dziecięca, jakie są jej rodzaje oraz przedstawiam rolę przewodnika w odbiorze treści kultury. Wspominam również o sposobach wprowadzania dzieci w świat kultury, jak również roli jaką spełnia ten proces w rozwoju młodszego dziecka. Dalsza część pracy dotyczy kontekstu przeprowadzonych badań. Odwołuję się do teorii, jak również opisuję szkołę jako środowisko wychowawczo – edukacyjne uczniów. Jest to istotna część, ponieważ to właśnie w szkole podstawowej przeprowadziłam badania do pracy magisterskiej. W kolejnym rozdziale, dotyczącym zagadnień metodologicznych, skupiam się na wyjaśnieniu celu podjętych działań, dokonuję wyboru problemu badawczego, jak również pytań głównych i szczegółowych, które były podstawą do rozpoczęcia badań pedagogicznych. W tej części omawiam również metody i techniki, które wykorzystałam w czasie realizowania własnych badań. W ostatniej części odwołuję się do wartości, antywartości, wzorów oraz sytuacji wychowawczych zawartych w tekstach literackich. Wyjaśniam ich rolę w dziecięcym życiu oraz udzielam odpowiedzi na pytania badawcze. W formie podsumowania analizuję zebrane dane oraz dokonuję ich interpretacji. Jako potwierdzenie analizowanych danych umieszczam tabele, wykresy oraz rysunki dzieci z ich słownymi opisami. W zakończeniu, w formie podsumowania, zwracam uwagę na fakt, że uczniowie w młodszym wieku szkolnym bez problemu dostrzegają wartości i antywartości zawarte w tekstach literackich. Wyróżniają postaci pozytywne i negatywne, które są nośnikiem wartości. Nie mają kłopotów z dostrzeżeniem wzorów osobowościowych oraz sytuacji wychowawczych zawartych w omawianych utworach.

Celem pracy którą prezentuję jest ukazanie roli jaką pełni piosenka i rymowanka w trakcie lekcji języka obcego dla dzieci w wieku przedszkolnym. Temat został zaprezentowany zarówno w świetle literatury jak i badań własnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale został przedstawiony rozwój dziecka, zarówno w sferze fizyczno- motorycznej, emocjonalnej jak i społecznej. Drugi rozdział stanowi metodyka języków obcych. Na wstępie zostały zaprezentowane teoretyczne założenia, w tym dokumenty prawne regulujące edukację językową w Polsce. Następnie zostały przedstawione teorie nabywania języka obcego we wczesnych latach. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii badań własnych. Zawiera on cele oraz przedmiot badań, oraz postawione problemy badawcze. W ostatnim rozdziale prezentuję badania własne oraz ich analizę. Informacje zebrane przy użyciu narzędzia obserwacji, jakie zostało zastosowane w pracy badawczej stanowiło podstawę do sformułowania odpowiedzi na postawione pytania. Z wyników przeprowadzonych badań wynika, iż funkcja jaką pełnią piosenki i rymowanki na zajęciach jest wieloraka. Na podstawie badań można stwierdzić, iż jest to atrakcyjna forma pracy z dziećmi, która spełnia funkcję zabawową, integrującą grupę, zaspokaja potrzebę ruchu i pozytywnie wpływa na samoocenę. Analizując umiejętności językowe jakie mogą zostać zintensyfikowane podczas zajęć z użyciem piosenek i rymowanek, badania potwierdzają teorie uwzględnione w rozdziale dotyczącym metodyki nauczania języka obcego. Ponadto z pracy dowiemy się, iż zarówno piosenka jak i rymowanka wpływa pozytywnie na wymowę oraz przyswojenie systemu językowego. Wartość kulturowa jaką można przypisać powyższym formom pracy jest również istotna i jest związana z wdrażaniem w świat wartości estetycznych poprzez muzykę, recytację, małe formy teatralne oraz kontaktu z kulturą krajów obcojęzycznych.

W pracy zanalizowany został problem wprowadzania dzieci w świat sztuki w małej miejscowości. Zagadnienie dotyczy przedszkolaków. Badania przeprowadzone zostały w przedszkolu oraz w lokalnej instytucji kulturalnej. Praca ma formę badawczą. W jej skład wchodzi wstęp, 5 rozdziałów oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale opisana została sylwetka dziecka w wieku przedszkolnym, jego możliwości. W kolejnym opracowano wieloznaczność pojęcia sztuki, a także niektórych jej dziedzin. Rozdział trzeci dotyczy przedszkola – organizacji, najważniejszych dokumentów. Przedostatnia część dotyczy metodologii – wybranych metod, technik, a także pytań badawczych, na które znajdziemy odpowiedź w ostatnim rozdziale. Wszystko zostało podsumowane we wnioskach. Celem pracy jest zobrazowanie rzeczywistej sytuacji wprowadzania dzieci w świat sztuki w warunkach wiejskich. W pracy przedstawione zostały formy, z których korzysta się w jednej z małych miejscowości. Dzięki wywiadom z dyrekcją przedszkola, Gminnego Ośrodka Kultury oraz nauczycielkami jak również obserwacjom i rysunkom dzieci, powstał obraz szans i zagrożeń dla upowszechniania sztuki wśród najmłodszych dzieci. Mieszkańcy małych miejscowości mają ograniczony dostęp do dóbr kultury, ponieważ wszelkie kina, teatry, muzea, galerie są umiejscowione w większych aglomeracjach. Jedyną możliwością jest dojazd do miast, jednak wiążę się on z wydatkiem na przejazd oraz wymaga poświęcenia większej ilości czasu. Bardzo często zdarza się, że edukacja kulturalna dzieci kończy się na okresie przedszkolnym lub szkolnym. Widoczny jest powrót i zachowanie niektórych tradycji związanych z okresem bożonarodzeniowym i wielkanocnym. Najmłodsi z chęcią angażują się w działania na rzecz lokalnej społeczności.

Problematyka pracy związana jest z kwestią: jak podczas zajęć w przedszkolu wprowadzamy dzieci w świat sztuki? Zagadnienie, którego się podjęto ma charakter procesu, za właściwą więc uznano strategię jakościową, co umożliwiło przeprowadzenie jakościowego opisu oraz analizę badanych faktów. Wykorzystano dwie techniki prowadzenia badań: technikę obserwacji i wywiad, który miał na celu dopełnienie informacji oraz wyjaśnienie niektórych zachowań dzieci. Badania przeprowadzono w Polsce południowo- zachodniej we Wrocławiu, a więc w typowej aglomeracji miejskiej. Z analizy badań wynika, że dzieci podczas zajęć w przedszkolu poznają nowe słownictwo, co wpływa na zdolności komunikacyjne, kształtują świadomość własnego ciała, rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową, zdobywają umiejętności słuchania ze zrozumieniem, a także kształtują kompetencje poznawcze tj.: spostrzeganie klasyfikowanie, współdziałanie w grupie czy też kształtują one emocjonalność i wrażliwość muzyczną. Dzieci poprzez śpiew, tańce, zabawy: ćwiczą zapamiętywanie, słuchanie ze zrozumieniem, współprace w grupie, a także umiejętność wyrażania myśli, szybkość reakcji czy też umiejętność wyboru i podejmowania decyzji. Z analizy przeprowadzonych badań wynika, że podczas różnych form aktywności przekazywane są im wartości społeczne, estetyczne, emocjonalne, a także poznawcze, które szczegółowo opisano w pracy. Natomiast szczególnie mocno dzieci odczuwają wydarzenia należące do typu imprez budujących przeżycia. W pracy zamieszczono również w jaki sposób formy pracy w przedszkolu uwzględniają zróżnicowany rozwój dzieci. Przedszkole w którym przeprowadzono badania uwzględnia różnorodny rozwój dzieci poprzez to, że nauczyciele: wykorzystują zróżnicowane metody, a także formy pracy z dziećmi, uwzględniają potrzeby dzieci oraz możliwości fizyczne, intelektualne czy też manualne, liczą się z zainteresowaniami przedszkolaków jak również biorą pod uwagę indywidualne podejście do każdego wychowanka. Wynika z tego słuszność że, wszelkie formy pracy w przedszkolu w dużym mieście w znacznym zakresie uwzględniają zróżnicowany rozwój dzieci. Potwierdza to fakt, że twórczość muzyczna, manualna czy taneczna to dziedziny wielopłaszczyznowe, wieloaspektowe, stąd też umożliwiają aktywność wszystkim dzieciom.

Praca ta najpierw opisuje, czym jest i jakie są założenia Kinezjologii Edukacyjnej, opisując również jej program, cele i wpływ na ludzki mózg. Znajdują się tu też nawiązania do innych uznanych na całym świecie metod terapeutycznych i elementów wspólnych, jakie mają z Kinezjologią. Na koniec przedstawiona jest analiza badań dokonanych na podstawie ankiet z rodzicami.

W mojej pracy został poruszony problem współczesnych relacji zachodzących pomiędzy ojcem, a synem, które są bardzo ważne w życiu dziecka, a także odgrywają kluczową rolę. To w jaki sposób odbywa się wspólne spędzanie czasu, wpływa na kształtowanie się osobowości dziecka, oraz efekt wychowania. Relacja ojciec- syn jest ważna dla każdego dziecka, a szczególnie na płaszczyźnie jego rozwoju. Synowie usiłują odwzorcowywać zachowania ojca, przez co nabierają właściwych postaw. Wizerunek ojca jest bardzo ważny, a rola jaką pełni w życiu rodziny i dziecka jest doceniania i szanowana przez chłopców. Ważne są również więzi pomiędzy synem, a ojcem, które stają się podstawą do prawidłowego rozwoju dziecka. Praca jest próbą odpowiedzi na wszelkie pytania problemowe, a całość pracy zawiera spoistą strukturę. Narzędziem, który zastosowałam w swoich badaniach jest wywiad, ponieważ daje cenny materiał poznawczy, jak i również mogłam rozpoznać towarzyszące emocje czy panującą atmosferę. Dodatkowo podczas wywiadów z chłopcami zostały przeprowadzone badania pilotażowe. Moim terenem badawczym była Szkoła Podstawowa nr 3 im. Mikołaja Kopernika w Ząbkowicach Śląskich. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym znajdują się informacje dotyczące cech późnego dzieciństwa, czym się charakteryzuje, a także na jakie aspekty należy zwrócić uwagę w rozwoju dziecka w okresie wieku szkolnego. W dalszej części została przedstawiona rola ojców w dojrzewaniu społecznym, a także rodzaj zainteresowań. Ostania część tego rozdziału pokazuje jakie są najważniejsze czynniki wpływające na rozwój dziecka, a także zostało ukazane pojęcie kibic i pojęcie z nim związane czyli kibicowanie. Informacje zawarte w literaturze takich autorów jak J.Fronczak, J.Tokarski, J. Dudała, pomogły mi w dokładniejszym opisaniu jak i zrozumieniu definicji. Rozdział drugi to ukazane przede mnie metody, problemy badawcze na które będę starała się odpowiedzieć, oraz teren badań, który wybrałam do swojej pracy. Rozdział trzeci zawiera podsumowanie z badań w oparciu o pytania i wywiady przeprowadzone pośród chłopców w rożnym wieku. Na końcu pracy została również przedstawiona bibliografia.