Praca licencjacka porusza temat edukacji ekologicznej w szkole podstawowej. Projekt został przeze mnie przygotowany dla uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej- są to dzieci w wieku 10-13 lat. Podczas zajęć dostarczane są im zarówno nowe informacje, jak również zajęcia te pomagają utrwalić zdobytą wcześniej wiedzę. Projekt zakłada, że po jego zakończeniu uczniowie będą znali podstawowe zasady ekologicznego stylu życia oraz będą potrafili się do nich zastosować. W rozdziale pierwszym omówiony został rozwój człowieka w interesującym mnie okresie rozwojowym- wieku dorastania (10-15 rok życia). Ponieważ wszystkie zmiany zachodzące w początkowych okresach rozwoju człowieka mają konsekwencje w późniejszych latach i są bardzo znaczące w funkcjonowaniu danej osoby w dorosłym życiu, w pracy opisane zostały zmiany rozwojowe różnych funkcji: poznawczych, emocjonalnych, społecznych oraz rozwój światopoglądu i moralny. W rozdziale drugim omówione zostało pochodzenie terminów związanych z edukacją ekologiczną, jej cele i sposoby ich realizacji. Opisana została także edukacja ekologiczna w szkołach podstawowych w Polsce, ponieważ to właśnie szkoła podstawowa jest instytucją, która jako pierwsza podaje dzieciom uporządkowaną wiedzę na temat środowiska przyrodniczego i jego ochrony. Opisana też została Narodowa Strategia Edukacji Ekologicznej, ponieważ jest to jeden z głównych dokumentów dotyczących edukacji ekologicznej w Polsce. Rozdział trzeci traktuje o metodach i technikach zastosowanych w trakcie realizacji warsztatów z uczniami. Wybrane metody miały na celu zachęcenie dzieci do aktywnego udziału w zajęciach. W pracy zostały opisane takie metody: metody asymilacji wiedzy- w skład których wchodzą: pogadanka, metoda objaśnienia, metoda samodzielnego dochodzenia do wiedzy, "burza mózgów", pokaz i metoda zadaniowa. Następnie opisane zostały metody oddziaływań grupowych oraz techniki zastosowane w pracy z dziećmi. W pracy zostały także zawarte konspekty zajęć wychowawczych, na których podstawie przeprowadzone zostały warsztaty z dziećmi. Kolejnym rozdziałem- czwartym- jest podsumowanie przebiegu zajęć. Grupa, w której zostały one przeprowadzone , to klasa V. Liczy 23 osoby, chodzą one do jednej klasy od pierwszej klasy szkoły podstawowej. W analizie przebiegu zajęć zostały opisane poszczególne zajęcia z zaznaczeniem, które z ćwiczeń szczególnie przypadły dzieciom do gustu, a w które nie chciały się zaangażować. Zawarte zostały w nim także wnioski wyciągnięte po przeprowadzonych zajęciach. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie podsumowujące treści zawarte w pracy.

Radzenie sobie z syndromem współuzależnienia należy do zagadnień istotnych i społecznie ważnych.„Kochanie za bardzo” to termin szeroko opisywany w literaturze poradnikowej, która jest znacznie obszerniejsza niż naukowe spojrzenie na opisywane przeze mnie zagadnienie. Autorzy poradników poruszają wiele aspektów toksycznych relacji, m.in. piszą o cechach współuzależnionych kobiet czy ich specyficznym zachowaniu. Obserwujemy, jak w zaskakującym tempie powstaje coraz więcej pozycji poradników adresowanych do kobiet, które są uwikłane w toksyczne relacje.Obserwacja społeczeństwa oraz kontakt z kobietami, które nie są w stanie „uwolnić” się od toksycznego wpływu mężczyzn zmotywowały mnie do napisania tej pracy. W pierwszym rozdziale skupię się na charakterystyce zjawiska, jakim jest współuzależnienie. Postaram się opisać współuzależnienie jako chorobę, zaburzenie osobowości oraz reakcję na stres. Opiszę również przyczyny występowania tendencji do współuzależnienia u kobiet, do których należą wzrastanie w dysfunkcyjnej rodzinie oraz występowanie w społeczeństwie mitu romantycznej miłości i stereotypów związanych z płcią. Drugi rozdział mojej pracy poświęcę na opisanie możliwych sposobów radzenia sobie z syndromem „kochania za bardzo”, ukażę związek między zaniżoną samooceną a występowaniem tendencji do współuzależnienia. Dokonam definicji terminów takich jak: samoocena, samowiedza, poczucie własnej wartości, samoakceptacja. Skupię się również na etapach kształtowania się samooceny, jej znaczeniu i funkcjach. Pisząc o możliwych sposobach radzenia sobie ze współuzależnieniem, omówię profilaktyczne formy pomocy, do których należy przede wszystkim wzmacnianie poczucia własnej wartości. Natomiast analizując nieprofilaktyczne formy pomocy współuzależnionych, skupię się przede wszystkim na znaczeniu grup wsparcia i literatury poradnikowej. Trzeci rozdział chciałabym poświęcić prezentacji autorskiego warsztatu wzmacniającego poczucie własnej wartości dla kobiet. Postaram się również zdefiniować pojęcia takie jak szkolenie oraz metody kształcenia. W dalszej części rozdziału scharakteryzuję zastosowane przeze mnie w warsztacie metody kształcenia oraz odniosę się do motywacji edukacyjnych osób dorosłych. Zaprezentuję również koncepcję uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

Celem niniejszej pracy jest charakterystyka i analiza procesu coachingowego ze szczególnym uwzględnieniem identyfikacji kompetencji coacha wymaganych na poszczególnych etapach jego pracy z klientem. Pierwszy rozdział jest poświęcony ogólnym informacjom na temat coachingu, jego definicji, typów oraz stosowanych w nim narzędzi. Drugi rozdział to opis kompetencji coacha. Charakterystyce zostało poddane słuchanie, zadawanie pytań, budowanie relacji oraz podążanie za klientem. Zgromadzone informacje zawarte w trzecim rozdziale dają obraz tego, jak powinien wyglądać każdy etap procesu coachingowego. Ostatni rozdział to przyporządkowanie kompetencji coacha, na które powinien zwrócić uwagę na poszczególnych etapach procesu.

Praca dotyczy pobudzania wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym poprzez zapoznawanie ich z zasadami opieki nad zwierzętami. Zasadniczą jej część stanowią konspekty do zajęć z wychowankami Zespołu Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych typu socjalizacyjnego prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek N.M.P. w Kłodzku w wieku od czwartego do szóstego roku życia. W warsztatach poruszane są tematy związane ze zwierzętami oraz prawidłowymi warunkami i opieką, jakie powinno się im zapewniać. Efektem zajęć ma być uwrażliwienie dzieci na świat przyrody, ale także kształtowanie empatycznego spojrzenia na drugiego człowieka. Praca zawiera również część teoretyczną, gdzie poruszane są zagadnienia dotyczące empatii jako istotnego składnika inteligencji emocjonalnej, a także wpływu posiadania zwierzątka na rozwój dziecka. Ponadto w pracy pojawia się dość szczegółowy opis metod i technik użytych w zajęciach oraz charakterystyka wieku rozwojowego jakim jest okres przedszkolny, ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji Jeana Piegeta.

Tematem tej pracy jest "Kształtowanie integracji poprzez zajęcia wykorzystujące elementy teatru i muzyki w pracy pedagogicznej z dziećmi od 6-12 lat". Praca dzieli się na dwie części, część merytoryczną oraz część projektową W pracy zostały wyróżnione aspekty rozwojowe takie jak: fizyczny, poznawczy,moralny, społeczny.Następnie jest opisana integracja w procesie socjalizacji, oraz znaczenie sztuki w wychowaniu. Dzięki formom sztuki jakimi jest muzyka i teatr, można osiągnąć pozytywne zmiany w zachowaniu. Te dwie formy sztuki,należą do najciekawszych w prowadzeniu warsztatów uspołeczniania. Ciekawe prowadzenie zajęć oraz dobór ćwiczeń,można zachęcić dzieci do współpracy. Integracja jest bardzo ważnym elementem życia w społeczeństwie, im szybciej uczymy dzieci pracy w zespole tym szybciej osiągniemy pożądanie wyniki. Dzięki różnym formom teatru, np dramie możemy dzieciom uzmysłowić jak ważne jest zaufanie do drugiego człowieka, jak różne sytuacje w życiu budują zaufanie wśród ludzi. Możemy pokazywać jak muzyka wpływa na nastrój panujący w grupie. Zabawy muzyczno-teatralne potrafią zmienić nastawienie do drugiej osoby, zbliżyć je do siebie.

W swojej pracy poruszam problematykę tolerancji, która jest nieodłączną częścią naszego życia. Podczas zajęć zostały poruszane problemy, które mogą wystąpić nie tylko w szkole, a także w środowisku domowym i podczas spędzania czasu wolnego. Głównym założeniem moich zajęć, jest ukazanie, że wszyscy jesteśmy równi bez względu na pochodzenie, wyznanie czy wykształcenie. Moim kolejnym celem było zmniejszenie niepożądanych zachowań wśród uczniów, aby każdy czuł się akceptowany i bezpieczny. Swój projekt skierowałam do uczniów klasy integracyjnej.

Praca dotyczy zagadnień z zakresu współdziałania, a konkretnie rozwinięcia kompetencji w tej sferze, ale nie tylko w tej. Poza rozwijaniem kompetencji realizowania wspólnie zadań, skupiłam się także na pracy nad komunikacją oraz budowaniem, czy też wzmacnianiem wzajemnego zaufania członków grupy do siebie. Grupą docelową projektu pedagogicznego i pracy w całości są dzieci w wieku 7-10 lat, zatem dzieci uczęszczające do klas I-III szkoły podstawowej. Poruszyłam w niej główne problemy wchodzące w skład wspólnej realizacji zadań przez członków grupy. Najważniejsze z nich to: pojęcie grupy, współdziałania, wychowania zespołowego, a także roli pedagoga w integracji grupy. Praca zawiera także charakterystykę najważniejszych sfer rozwoju człowieka w wieku szkolnym, z których kluczową jest sfera rozwoju społecznego, a także moralnego. Bardzo ważną jej częścią jest rozdział dotyczący problematyki realizacji zadań zespołowych- to w nim wyjaśniona jest istota współdziałania w wychowaniu. Znajduje się w niej także opis placówki, której dotyczy projekt, czyli ogniska wychowawczego, jak również charakterystyka konkretnej placówki, w której zostały zrealizowane zajęcia w ramach konspektów. Placówką tą było Ognisko Wychowawcze nr 3 we Wrocławiu- z nową nazwą Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży, filia nr 3. Dalszą część pracy stanowi projekt pedagogiczny, który zawiera metody pracy z dziećmi w ramach przeprowadzonych zajęć, jak również jej formy. W części pracy, którą jest projekt znajduje się podrozdział dotyczący praktycznych działań, czyli konspektów, w oparciu, o które zostały przeprowadzone zajęcia z dziećmi. Opracowałam cztery konspekty, których ogólnym celem było rozwijanie kompetencji realizacji zadań zespołowych dzieci. W tej części pracy można odnaleźć także charakterystykę tej konkretnej grupy dzieci. Na końcu pracy utworzyłam refleksję pedagogiczną po przeprowadzonych zajęciach. Opisałam w niej przebieg wszystkich zajęć, a także swoje subiektywne wrażenia dotyczące spotkań z dziećmi w ramach projektu.

Tytuł mojej pracy, to: "Uczenie dobrych manier dzieci w wieku 10-12". We wstępie zaznaczam dlaczego uczenie dobrych manier jest ważne w naszym życiu codziennym, jak wprowadzenie tego tematu do zajęć może efektywnie wpłynąć na funkcjonowanie dzieci w społeczeństwie. Znajdują się tam również informacje gdzie oraz jak można wykorzystać opracowany przeze mnie projekt w praktyce. W pierwszym rozdziale wyjaśniam pewne pojęcia związane z tematem dobrych manier, takie jak np.: takt, kultura, kultura osobista, komunikacja interpersonalna, współżycie społeczne, moralność... Kolejny rozdział porusza tematykę rozwoju uczniów, który jest bardzo ważnym aspektem w działaniach wychowawczych. W tym rozdziale skupiam się na tym, jakie charakterystyczne zmiany zachodzą w zachowaniu, myśleniu oraz funkcjonowaniu dzieci w wieku 10-12 lat. Dzieci w tym wieku znajdują się wedle psychologii rozwojowej na etapie młodszego wieku szkolnego. Charakterystycznymi zmianami w tym okresie są między innymi: przejście od niewymuszonej aktywności do wykonywania nowych zadań, obowiązków; dostosowanie się do norm panujących w społeczeństwie oraz oczywiście rozpoczęcie nauki w szkole, które wiąże się z wieloma trudnościami i wyzwaniami. Na rozwój całościowy uczniów mają wpływ następujące komponenty, które opisuję szczegółowo w pracy: rozwój procesów poznawczych, rozwój rozumowania wartości moralnych, rozwój społeczny, rozwój osobowości. Kolejny rozdział ukazuje aspekt pedagogiczny uczenia dobrych manier. W nim opisane jest, jak poznanie zasad savoir vivre ułatwi dzieciom funkcjonowanie w społeczeństwie, jak ważne jest nauka o wartości w procesie socjalizacji. W rozdziale tym poruszany jest również temat komunikacji interpersonalnej, która ma szansę zostać rozwinięta i ułatwić komunikowanie się z rówieśnikami i nie tylko, dzięki umiejętności wykorzystywania zasad savoir vivre w życiu codziennym. Od komunikacji interpersonalnej bardzo blisko jest do współżycia społecznego, które również dzięki wiedzy i wykorzystywaniu dobrych manier przynosi efektywną współpracę. W rozdziale nr IV opisane są metody pracy z dziećmi, są one opisane szczegółowo, niektóre metody wybrane przeze mnie, to: metody asymilacji wiedzy, metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy, metody praktyczne, metody oddziaływań grupowych. Wybrałam również techniki oddziaływań grupowych, takie jak: techniki wymiany opinii, techniki oparte na dramatyzacji. Wszystkie metody i techniki dobierane były przeze mnie w taki sposób, aby ich zadaniem była aktywizacja, odprężenie ale też nauka poprzez zabawę. W dalszej części rozdziału charakteryzuję szkołę oraz klasę, w której przeprowadziłam zajęcia. Była to klasa V i liczyła ok 25 dzieci (które brały udział w zajęciach). W kolejnym podrozdziale znajdują się szczegółowe konspekty zajęć. Kolejnym rozdziałem jest moja refleksja pedagogiczna nad przeprowadzonymi zajęciami - opisuję tam, co udało mi się zrealizować, co mogłabym poprawić w swoim projekcie, aby przyniósł on jeszcze lepsze ef

Streszczenie Stres to zjawisko bardzo dobrze znane w XXI wieku. W nielicznych przypadkach stres oddziałuje budująco na jednostkę, w większości jednak osoby na niego narażone ponoszą negatywne tego konsekwencje. Jedną z negatywnych konsekwencji występowania chronicznego stresu zawodowego jest wypalenie zawodowe, będące tematem niniejszej pracy licencjackiej. Część teoretyczna, składająca się z dwóch rozdziałów, pozwoli czytelnikowi zgłębić wiedzę dotyczącą historii badań nad pojęciem wypalenia zawodowego, zapoznać się z definicją podstawowych pojęć w ujęciu różnych autorów, poznać fazy przebiegu wypalenia zawodowego oraz czynniki chroniące i obciążające w zawodzie pedagoga, dowiedzieć się nieco więcej o wybrane koncepcjach stresu i jego źródłach. Kolejne rozdziały dotyczą metodologii badań oraz wyników badań, jakie otrzymałam po przeprowadzeniu ankiety na wychowawcach Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii nr 2 we Wrocławiu oraz Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Kaletach. Celem moich badań było ustalenie jakie czynniki wpływają na obniżenie stresu zawodowego oraz obciążeń pracownika, jednocześnie podnosząc jego satysfakcję z wykonywanej pracy. Udało mi się ustalić, że wsparcie ze strony kierownika placówki i staż pracy w tej samej placówce jest dla personelu bardzo użyteczne i redukuje nie tylko stres zawodowy, ale i obciążenie pracownika, co wpływa na polepszenie samopoczucia w miejscu pracy. Nie znalazły wystarczającego potwierdzenia natomiast moje hipotezy dotyczące korelacji wsparcia płynącego ze strony współpracowników oraz osób najbliższych (rodzina, przyjaciele), korelacji ogólnego stażu pracy i pracy na danym stanowisku z żadną ze zmiennych niezależnych (stres zawodowy, obciążenie zawodowe, satysfakcja zawodowa).

Stereotypowy wizerunek osób starszych jest uzależniony od oczekiwań społecznych. Oczekiwania te odnoszą się najczęściej do stylu życia, pełnionych ról społecznych, które są często narzucane seniorom, a także roszczeń w stosunku do sposobu zachowywania się i podejmowanych aktywności. Aktualnie na stosunek do osób starszych mają wpływ media, które w sposób niekorzystny przedstawiają ludzi w tej kategorii wiekowej. Osoby starsze w mediach przedstawiane są jako grupa ludzi znajdująca się u schyłku życia. Należy próbować zmienić ten tok myślenia młodych ludzi o seniorach jako osobach ograniczonych. Celem poniższej pracy jest ukazanie starości jako etapu życia równie aktywnego i satysfakcjonującego co poprzednie. Niestereotypowe wizerunki starości, które wybrałam spośród wielu i które przedstawiam w swojej pracy są dowodem na to, że seniorzy mimo ograniczonych możliwości mogą realizować swoje cele i marzenia, a ich życie na emeryturze może być przepełnione pasjami, które napędzają ich do życia każdego dnia. Dlatego w pierwszym rozdziale mojej pracy pragnę przedstawić oblicza starości prezentując definicję starości oraz etapy charakterystyczne dla tego okresu życia. Przybliżam w nim różnorodne ujęcia starości jak również jej wyznaczniki. Rozdział ten zaznajamia z fizycznymi i umysłowymi zmianami jakie zachodzą na tym etapie życia, a także wpływ tych zmian na zachowanie, relacje i styl życia seniorów. Drugi rozdział dotyczy kultury popularnej, a także środków masowego przekazu. Media masowe, podręczniki szkolne oraz inne źródła mające z założenia charakter edukacyjny, kreują w ludziach przekonania i opinie, nie zawsze zgodne z rzeczywistością. Trzeci rozdział ukazuje wybrane niestereotypowe wizerunki starości. Przedstawiam w nim starość jako okres życia równie przyjemny, aktywny i pełen pasji co wcześniejsze. Wirginia Szmyt, Helena Norowicz i Stanisław Kowalski to seniorzy, którzy łamią stereotypy na temat ludzi na emeryturze. Aby przybliżyć wizerunki wybranych seniorów, wywiady, blogi i czasopisma ich opisujące zamieszczone w Internecie poddałam analizie treści. Starość to czas, który można przeznaczyć na spełnienie swoich marzeń, na które wcześniej brakowało czasu, jak również na edukację czy realizowanie swoich pasji. Dowodem na to, są zaprezentowane przeze mnie wizerunki seniorów. Nie zwalniają tempa mimo wieku. Nie wpisują się w stereotypowy wizerunek seniora, próbują przekonać ludzi młodych jak i resztę seniorów, że warto dać starości szansę, bo może nas pozytywnie zaskoczyć.

Tematem pracy licencjackiej są blogi jako przestrzeń nieformalnego uczenia się osób dorosłych. Celem niniejszej pracy jest wykazanie słuszności postawionej tezy, iż blogi to element nieformalnej edukacji osób dorosłych. Pytanie badawcze brzmi: jaką wiedzę możemy czerpać z blogów? Aby móc odpowiedzieć na postawione pytanie w pracy została użyta technika badawcza, jaką jest analiza treści. Wszystkie informacje przedstawione w pracy zostały oparte o literaturę przedmiotu, materiały źródłowe oraz analizę własną. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich to rozdział teoretyczny. Została w nim przedstawiona wiedza na temat dorosłości: pojęcia definicyjne, podział na etapy, a także ich charakterystyka i zadania rozwojowe, z jakimi zmagają się na danym etapie osoby dorosłe. W drugim rozdziale, także teoretycznym, została opisana edukacja dorosłych, jej definiowanie, z uwzględnieniem podziału uczenia się na obszary, takie jak: formalna, pozaformalna oraz nieformalna. Trzeci rozdział zawiera informacje teoretyczne na temat bloga, ale także analizę treści wybranych blogów, która dostarcza odpowiedzi na pytanie badawcze.

Temat moje pracy dyplomowej to „Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu – pomoc psychopedagogiczna uczniowi z dysleksją na przykładzie autorskiego projektu szkolenia: Jak zachęcić uczniów z dysleksją do nauki?”. Postanowiłam zająć się właśnie tym zagadnieniem, ponieważ uważam, że jest ono ciekawe i warte poświęcenia uwagi, zwłaszcza z racji bycia niestety nadal ignorowanym przez wiele osób. Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu to bardzo szeroki temat, dlatego w mojej pracy zdecydowałam zająć się nim w jego ogólnym ujęciu, tak aby przybliżyć najważniejsze kwestie z nim związane. Pojęciami zawierającymi się w specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu są: dysleksja, dysgrafia, dysortografia oraz dyskalkulia. Moim zdaniem są to terminy, które w dzisiejszych czasach są często nadużywane, przez co dzieci, które naprawdę borykają się ze specyficznymi trudnościami w nauce nie otrzymują potrzebnej im pomocy i wystarczającej uwagi. To z kolei prowadzi do obniżania się motywacji szkolnej takich dzieci oraz kolejnych trudności z nauką. W części teoretycznej pracy wyjaśniam czym są specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, jak są klasyfikowane według międzynarodowych podręczników DSM-IV oraz ICD-10, opisuję przyczyny, koncepcje oraz patomechanizm ich powstawania, a także ich objawy i diagnozowanie. Charakteryzuję także jak wygląda motywacja u uczniów z dysleksją. Ważnym elementem tej pracy jest autorski projekt szkolenia pt. „Jak zachęcić uczniów z dysleksją do nauki?”, który powstał w oparciu o jej część teoretyczną. Moim zdaniem jest to bardzo ważny temat i cieszę się, że mogłam go zagłębić.

Celem mojej pracy jest wspomaganie umiejętności współdziałania i pracy w grupie u dzieci w wieku 9-12 lat w świetlicy środowiskowej. Powyższym zagadnieniem zainteresowałam się, ponieważ będąc na praktykach w świetlicy środowiskowej, zauważyłam, że pojawia się problem, gdy wychowankowie mają zrobić coś razem, wspólnie wykonać zadanie. Współdziałanie i praca w grupie to umiejętności bardzo cenne i ważne, ponieważ potrzebne jednostce przez całe życie. Są to umiejętności, na które składają się kolejne, takie, jak chociażby komunikowanie (werbalne i niewerbalne), rozwiązywanie problemów, grupowe podejmowanie decyzji. W swojej pracy przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 9-12 lat oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu współdziałania i pracy w grupie. Opisałam placówkę, jaką jest świetlica środowiskowa, szczególnie skupiłam się na świetlicy środowiskowej "Tęcza". W oparciu o nieumiejętności, jakie wykazywali wychowankowie zaplanowałam i przeprowadziłam projekt oddziaływań wychowawczych.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie zjawiska sextingu, który jest jednym z rodzai cyberprzemocy. Praca głównie dotyczy ludzi młodych, którzy są aktywni w sieci i najbardziej narażeni na zagrożenia związane z Internetem. Swoje opracowanie podzieliłam na trzy rozdziały. W pierwszym zajęłam się cyberprzemocą, ponieważ to ona jest podstawą dla zjawiska sextingu. W tej części przedstawiłam definicję, rys historyczny przemocy w sieci, a następnie przeszłam do jej rodzajów. Po krótkim opisaniu każdej składowej cyberprzemocy zajęłam się skutkami jakie ona za sobą niesie. Następnie przedstawiłam kilka sposobów przeciwdziałania tej agresji. W drugim rozdziale zajęłam się głównym celem mojej pracy licencjackiej, mianowicie sextingiem. Wyjaśniłam czym jest sexting i jego historia.Kolejnym elementem jest seksualność nastolatków i jej wpływ na angażowanie się w zjawisko wykorzystania seksualnego w sieci. Elementy kończące ten rozdział dotyczą prawa i jego kar dla sprawców oraz sposobów przeciwdziałania sextingowi. W trzecim rozdziale zajęłam się opisem warsztatu i jego elementów. Pod koniec rozdziału przedstawiłam swój autorski warsztat, który przeprowadziłam w szkole ponadgimnazjalnej.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci, uczęszczających do świetlicy szkolnej, w kwestii problemów, dotyczących głównie sfery emocjonalnej. Zainteresowałam się tym zagadnieniem, ze względu na wcześniejszą moją współpracę z Zespołem Szkół w Rudnej oraz refleksje wychowawców, pracujących w tej placówce. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dzieci w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu sfery emocjonalnej. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Zespole Szkół w Rudnej. W świetlicy szkolnej w Zespole Szkół w Rudnej u wychowanków w wieku 8-9 lat pojawił się problem związany ze sferą emocjonalną. Przyczyną problemów emocjonalnych mogło być zaniedbanie w środowisku rodzinnym, w którym stosowane metody wychowawcze są nieadekwatnie dobrane oraz jest niski status materialny rodziny. Duży wpływ na rodzące się problemy emocjonalne mają grupy rówieśnicze. U wychowanków pojawił się również problem związany z zarówno agresją słowną jak i fizyczną. Kilku uczniów posiada niską samoocenę. W związku z powyższym celami moich zajęć było: kształcenie umiejętności panowania nad negatywnymi emocjami, kształcenie umiejętności panowania nad sobą w sytuacjach trudnych, zdobycie wiedzy o agresji oraz kształcenie umiejętności rozwiązywania konfliktów, dostrzeganie własnych indywidualnych cech, akceptowanie różnic między sobą oraz wzmacnianie poczucia wartości. Założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Dzieci chętnie pracowały i były zaangażowane. Myślę, że zajęciami, które najbardziej spodobały się wychowankom były te, podczas których wykonali tzw „ gniotka”. Dobrze wypadło również ćwiczenie, podczas którego wychowankowie poznali sześć kroków do odpowiedzialności oraz ćwiczenie z pierwszych zajęć, które polegało na zilustrowaniu tego co nas złości, a następnie zniszczenie obrazka. Wychowankowie chętnie też słuchali bajki terapeutycznej, a następnie bez błędnie odpowiedzieli na zadane przeze mnie pytania. Najgorzej wypadła relaksacja, ponieważ nie wszystkie dzieci chciały uczestniczyć, nienajlepiej wypadło również ćwiczenie, które polegało na wysłuchaniu przez dzieci wiersza z płyty CD. Wychowankowie nie byli tym zainteresowani, nie słuchali, rozmawiali ze sobą, w rezultacie to ćwiczenie nie zostało zrealizowane. Zajęcia zrealizowałam w maju roku 2017, podczas zajęć świetlicowych. Po przeprowadzaniu zajęć, mogę stwierdzić, że wychowankowie potrafią panować nad negatywnymi emocjami, rozwiązać konflikty, dostrzec swoje indywidualne cechy, zaakceptować różnice miedzy innymi ludźmi oraz eksponować swoje pozytywne cechy. Dzięki realizacji zajęć u wychowanków wzrósł również poziom poczucia własnej wartości oraz poprawiła się współpraca w grupie. Tego typu zajęcia można realizować w świetlicy szkolnej oraz w świetlicy środowiskowej. W tych placówkach często można spotkać się z problemami na tle emocjonalnym.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej są gry małżeńskie, które skutecznie zaburzają prawidłową komunikację w związku małżeńskim. Głównym celem jaki sobie postawiłam było zwrócenie uwagi na występowanie gier w codziennym życiu małżonków. W pierwszym rozdziale pracy zostały zawarte ogólne informacje dotyczące małżeństwa. Rozpoczynając od definicji poprzez ukazanie zmian, które dotyczyły instytucji małżeństwa doszłam do czynników, które utrwalają małżeństwo, a następnie do czynników, które wpływają na rozpad związku małżeńskiego. Za najważniejsze w tej ostatniej grupie uznaje się przemoc, uzależnienia, niewierność, ale także problemy w komunikowaniu się. Drugi rozdział dotyczy procesu komunikacji, komunikacji w bliższych relacjach oraz gier małżeńskich. Do najczęstszych gier małżeńskich zalicza się: kozi róg, gdyby nie ty, dręczona, kochanie, oziębła kobieta, sąd. W trzecim rozdziale podjęłam tematykę szkolenia. Rozdział ten zawiera informacje o typach i etapach szkoleń, o metodach i technikach wykorzystywanych podczas prowadzenia szkoleń, a także treści dotyczące osoby uczestniczącej w szkoleniu i osoby prowadzącej szkolenie. Aby lepiej zrealizować temat swojej pracy licencjackiej stworzyłam propozycję szkolenia adresowaną do par znajdujących się na etapie przed małżeńskim. Po odbyciu warsztatu ,,EFEKTYWNE KOMUNIKOWANIE W ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIM – poprzez rozumienie niekonstruktywnych gier małżeńskich i konfliktów.” uczestnicy będą posiadali znaczą wiedzę w zakresie komunikacji małżeńskiej. Głównym celem tego warsztatu jest efektywniejsza i bardziej świadoma komunikacja w związku. Lepsza komunikacja wpłynie na jakość przyszłego związku małżeńskiego i pozwoli uniknąć wielu konfliktów.

Celem pracy „Anoreksja jako przykład zaburzeń odżywiania u dziewcząt w okresie adolescencji. Profilaktyka zaburzeń odżywiania i pomoc psychopedagogiczna na przykładzie autorskiego projektu warsztatu: Anoreksja- jak uniknąć tej pułapki?”jest przybliżenie zagadnienia anoreksji wśród nastolatek. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział pierwszy zawiera definicje podstawowych dla tego tematu pojęć. Ich doprecyzowanie niezbędne jest do prawidłowego odczytania i rozumienia pozostałych treści. Następnie opisałam objawy i przebieg choroby. W rozdziale drugim umieściłam tabelę, która pozwala porównać kryteria diagnostyczne anoreksji wg ICD-10 oraz DSM IV. Kolejnym zagadnieniem poruszonym przeze mnie w osobnym rozdziale jest geneza anoreksji. Źródła zaburzeń zostały podzielone na te pochodzenia kulturowego, genetycznego, biologicznego, psychologicznego oraz rodzinnego. Ostatnim ważnym punktem pracy jest kwestia leczenia i psychoterapii. Zaprezentowałam dwa najpopularniejsze nurty, ich podstawowe założenia teoretyczne oraz zastosowanie w leczeniu zaburzeń odżywiania. Zasygnalizowałam również dwa dość kontrowersyjne tematy jakimi są farmakoterapia oraz konieczne czasami pozostawienie pełnoletniego pacjenta w szpitalu mimo jego woli z powodu zagrożenia życia. Oprócz części teoretycznej praca zawiera też autorski warsztat, którego celem głównym jest przekazywanie wiedzy i profilaktyka anoreksji. Beneficjentem szkolenia są uczniowie gimnazjum.

Praca dyplomowa nosi tytuł „Zjawisko nieśmiałości dziecięcej w młodszym wieku szkolnym. Aspekty pedagogiczne i diagnostyczne. Projekt szkolenia na podstawie autorskiego warsztatu”. Praca ta, została napisana w celu uświadomienia czytelnikowi jak powszechne, a jednocześnie jak istotnie trudne zjawisko stanowi nieśmiałość. Statystyka pozwala na stwierdzenie, że zaledwie od 5 do 10% populacji nie jest objęta tym problemem, bądź nie miała z nim do czynienia.Autor uznał, że zachodzi szczególna potrzeba zgłębienia wiedzy na temat nieśmiałości dziecięcej przez pedagogów szkolnych, gdyż powiązana być ona może w naturalny sposób z ich środowiskiem pracy. Publikacja ta może również okazać się przydatna dla jakichkolwiek osób pragnących poznać etiologię, charakterystykę i sposoby radzenia sobie z nieśmiałością dziecięcą.W tej publikacji czytelnik znajdzie dużą dawkę rzetelnych informacji dotyczących wyżej wymienionego zagadnienia. Pierwszy rozdział poświęcony został aspektom diagnostycznym nieśmiałości. Rozpoczyna się on od wyjaśnienia tego pojęcia.Umieszczone zostały w nim definicje nieśmiałości proponowane przez różnych autorów. W drugim podrozdziale czytelnik znajdzie charakterystykę dziecka nieśmiałego.Głównym jego celem jest uporządkowane wiedzy dotyczącej reprezentatywnych objawów nieśmiałości, zarówno w sferze behawioralnej, jak również poznawczej i samoorientacyjnej.Na końcu pierwszej części znajduje się opis młodszego wieku szkolnego zwanego także późnym dzieciństwem.Zawarte w tym podrozdziale informacje dotyczą charakterystycznych dla tego okresu zmian oraz etapów rozwojowych. Celem kolejnego rozdziału jest wyjaśnienie czytelnikowi, co może przyczyniać się do powstania nieśmiałości. Rozdział ten zawiera etiologię tejże przypadłości. Wyjaśnione zostają w nim jej społeczne uwarunkowania, biologiczne podłoże wraz z podziałem na ujęcie genetyczne i organiczne, a także informacje o tym, jaki wypływ na to zjawisko może mieć osobowość. Nie zabrakło również wyjaśnienia jaki wpływ na powstawanie nieśmiałości ma wychowanie. Podjęta także została próba wyjaśnienia jak zrozumieć dziecko nieśmiałe. W tym rozdziale czytelnik znajdzie informacje jak czuje się dziecko nieśmiałe przez większość czasu. Trzeci rozdział powstał, aby przedstawić jak kształtuje się w dziecku poczucie kompetencji.Ponadto czytelnik może znaleźć opis ilościowych zmian jakie zachodzą w percepcji samego siebie i zajmowanej pozycji wśród rówieśników.Założeniem czwartego rozdziału jest wspieranie dziecka z ową dysfunkcjonalnością.Pierwszy fragment zawiera propozycje jak można wspierać dziecko nieśmiałe, wyjaśnia jak ważna jest prawidłowa identyfikacja problemu.W kolejnym etapie przybliżone czytelnikowi zostaje zagadnienie, jak istotnym czynnikiem przy leczeniu nieśmiałości jest wsparcie społeczne oraz stwarzanie odpowiednich warunków do nauki.Kolejny rozdział zawiera krótką metodykę dotyczącą szkoleń. Czytelnik dowie się czym jest szkolenie, jak je prowadzić aby było skuteczne oraz jakie są j

Celem mojej pracy licencjackiej jest przybliżenie zjawiska wypalenia zawodowego wśród doradców oraz sposobów przeciwdziałania temu zjawisku. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym, pt. „Wypalenie zawodowe w literaturze przedmiotu”, przedstawiam pojęcie wypalenia zawodowego w ujęciu różnych autorów. Niektórzy z nich tłumaczą to zjawisko jako stan, proces lub zespół. Następnie zwracam uwagę na wypalenie a pojęcia mu pokrewne, takie jak: stres, alienacja, depresja i zmęczenie. Następnie prezentuję przyczyny wypalenia, tkwiące w osobie i poza nią. W dalszej części pracy przedstawiam objawy tego zjawiska: fizyczne, emocjonalne i behawioralne, dotyczące wykonywanej pracy oraz rodzinne i społeczne. Następnie prezentuję etapy wypalenia zawodowego oraz skutki jakie za sobą niesie. Ostatnią kwestią poruszaną w tym rozdziale jest profilaktyka i terapia w sytuacji wypalenia zawodowego. W drugim rozdziale pt. „Wypalenie zawodowe wśród doradców i sposoby przeciwdziałania temu zjawisku” przedstawiam pojęcie poradnictwa w ujęciu różnych autorów. Następnie prezentuję koncepcje poradnictwa – dyrektywnego, liberalnego oraz dialogowego. W dalszej części pracy prezentuję modele działalności doradców. Przestawiam tu: eksperta, konsultanta, spolegliwego opiekuna, leseferystę oraz podział przyjęty przez Alicję Kargulową, tj.: mistyka, optymistycznego praktyka, pragmatyka, negocjatora, edukatora, łącznika oraz cynika. Następnie prezentuję specyfikę pracy doradcy oraz uwarunkowania wypalenia zawodowego wśród doradców. W ostatnim rozdziale pt. „Projekt warsztatu „Wypalenie zawodowe - czym jest, jakie są jego przyczyny oraz jak sobie mu przeciwdziałać” przedstawiam sposoby definiowania szkolenia, treningu oraz warsztatu. Następnie omawiam cechy dobrego trenera oraz przedstawiam cykl Kolba, charakteryzując poszczególne jego etapy. W kolejnej części pracy prezentuję metody, które zastosowałam podczas mojego szkolenia oraz szczegółowo opisuję swój projekt doradczy.

Niniejsza praca porusza problem kształtowania sprawności manualnych dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Jej pierwsza część obejmuje charakterystykę rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym, w jego różnych aspektach, m.in.: fizycznym, emocjonalnym, moralno-społecznym, motoryki małej i dużej oraz procesów poznawczych. W dalszej części pracy została podjęta próba zdefiniowania pojęcia sprawności manualnej oraz dokonano opisu wybranych zaburzeń rozwojowych, które mają wpływ na kształtowanie sprawności manualnych u dzieci. Druga część projektu ma charakter praktyczny. Zostały w niej przedstawione opracowane scenariusze zajęć, w oparciu o które realizowane były zajęcia w świetlicy szkolnej Szermierczej Sportowej Szkoły Podstawowej nr 85 we Wrocławiu. Podsumowanie pracy stanowi refleksja pedagogiczna.

Celem niniejszej pracy jest sprawdzenie związku zachodzącego między narcyzmem, jako cechą osobowości a akceptacją ideologii edukacyjnych w populacji studentów. Praca składa się ze 3 rozdziałów. Pierwszy z nich stanowi omówienie problemu badawczego w świetle literatury. W części tej podjęłam próbę przedstawiania istoty dwóch kluczowych zagadnień pracy: narcyzmu oraz wychowania. W rozdziale poruszony jest także temat ideologii edukacyjnych, występujących w trzech wymiarach: emancypacyjnym, adaptacyjnym oraz demokratyczno – wspólnotowym. Część druga dotyczy objaśnienia zagadnień metodologicznych, a także uzasadnia paradygmat, w jakim praca jest utrzymana. Rozdział trzeci natomiast, zawiera analizę uzyskanych wyników. Zestawienie bibliograficzne posłużyło mi do postawiania hipotez. Założyłam w nich istnienie związku między narcyzmem a wspomnianymi wcześniej ideologiami. Założenia okazały się być jednak błędne, gdyż oczekiwane korelacje nie zaszły.

Niniejsza praca ma na celu przedstawienie niezbędnych informacji na temat zarówno autoprezentacji jak i selekcji. Dodatkowo jej celem jest również nauczenie młodych dorosłych, jak poprawnie sporządzić dokumenty aplikacyjne oraz jak powinni postępować podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pod tytułem „Znaczenie autoprezentacji osób poszukujących pracy w procesie selekcji kandydatów do pracy” przedstawione zostają definicje, funkcje, techniki oraz metody autoprezentacji, różnice pomiędzy rekrutacją a selekcją oraz metody selekcji. W rozdziale drugim pod tytułem „Poradnictwo kariery, jako pomoc w budowaniu kapitału personalnego” zostały omówione definicje poradnictwa, poradnictwa zawodowego, poradnictwa kariery i kapitału personalnego, zmiany, jakie zaszły w pojmowaniu poradnictwa zawodowego oraz jak poradnictwo kariery może być pomocne w budowaniu pozytywnej autoprezentacji. Rozdział trzeci pod tytułem „Projekt warsztatów dla studentów podejmujących pierwszą pracę” został podzielony na dwie części. W pierwszej części omówiona została terminologia związana ze szkoleniami, czyli sposoby definiowania szkolenia, różnice pomiędzy szkoleniem a warsztatem i treningiem, rodzaje szkoleń, cykl Davida Kolba oraz metody pracy wykorzystywane w projektowaniu warsztatów. Natomiast część druga zawiera opis zaprojektowanych warsztatów, których celem jest nauczenie młodych dorosłych, jak przedstawić siebie pracodawcy podczas rozmowy kwalifikacyjnej, która jest jednym z najważniejszych elementów procesu selekcji oraz jak poprawnie sporządzić dokumenty aplikacyjne.

Niniejsza praca porusza temat wzmacniania uczenia się dzieci wczesnoszkolnych poprzez piosenki edukacyjne w świetlicy szkolnej. Praca składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów i podsumowania. Można podzielić ją na część teoretyczną i praktyczną. Część teoretyczną rozpoczyna wstęp, w którym przedstawiony jest ogólny zarys pracy i jej założenia, a także zostaje wyjaśnione pojęcie „uczenia się”. W następnych rozdziałach można dowiedzieć się w jaki sposób powinien przebiegać prawidłowy rozwój (psychiczny i fizyczny) dziecka wczesnoszkolnego, jaki muzyka ma wpływ na uczenie się oraz poznać podstawowe Teorie uczenia się. Zaraz po teoriach uczenia się przedstawione zostaje pojęcie „piosenki edukacyjnej, której częstotliwość wykorzystywania podczas zajęć z dziećmi jest bardzo wysoka. Dzieje się tak, ponieważ użycie jej zdecydowanie uatrakcyjnia zajęcia oraz pobudza do pracy dużo ośrodków percepcji, co sprzyja lepszemu zapamiętywaniu. Kolejny rozdział opisuje świetlice szkolną pod kontem organizacji jej pracy, uformowań prawnych, celów, zadań i funkcji jakie powinna spełniać. Opisana jest rola wychowawcy oraz obowiązki i prawa wychowanków. Ostatni rozdział, który przynależy do części teoretycznej można potraktować jako wstęp do części praktycznej. Bowiem w tym rozdziale została opisana świetlica szkolna, w której zostanie przeprowadzona część praktyczna. Informacje zawarte w tym rozdziale dotyczą historii danej placówki, jej norm prawnych, celów, form i metod pracy oraz informację o wychowawcach i wychowankach. Część praktyczna to projekt składający się z pięciu zajęć o tematyce zdrowego trybu życia. Zajęcia mają na celu zaktywizowanie dzieci, naukę zasad zdrowego żywienia, poznanie podstawowych witamin występujących w organizmie człowieka oraz ich funkcji, pokazanie alternatywnych sposobów na spędzanie wolnego czasu, a także przestrzeganie przed uzależnieniem się od komputera. Podczas każdych zajęć dzieci wykonują różnego rodzaju ćwiczenia oraz uczą się jeden piosenki, która ma na celu ułatwienie im kojarzenia i lepszego zapamiętywania zajęć. Po przeprowadzeniu wszystkich zajęć dzieci miały okazję jeszcze raz wysłuchać krótkiego wykładu, który był skrótem wszystkich zajęć. Celem projektu było przede wszystkim zapoznanie dzieci z zasadami zdrowego trybu życia oraz wzmocnienie procesu uczenia się poprzez naukę piosenki edukacyjnej.

Temat mojej pracy brzmiał następująco: „Dorosłe Dziecko Alkoholika a alkoholizm ojca w rodzinie- jego oblicza, zagrożenia i konsekwencje na przykładzie autorskiego projektu warsztatu: „Jak radzić sobie w dorosłym życiu?”. W pierwszym rozdziale swej pracy skupiłam się głównej mierze na wyjaśnieniu zjawiska alkoholizmu oraz jego pochodnych. Przedstawione treści wyjaśniają również przyczyny i fazy uzależniania się od tej substancji, a także jej skutki. Druga część mojej pracy ukazuje role, które przybierane są przez dzieci alkoholików oraz ich deficyty rozwoje na poszczególnych etapach rozwoju. Trzeci rozdział stanowi wyjaśnienie samego syndromu DDA.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie makiawelizmu jako cechy osobowości człowieka i jego wpływu na przekonania na temat wychowania dzieci. W rozdziale pierwszym ukazałem problem badawczy w świetle literatury przedmiotu. Omówiłem istotę makiawelizmu. Przedstawiłem współczesne ideologie edukacyjne. W rozdziale drugim – metodologicznym – przedstawiłem przedmiot i cel badań, wyszczególniłem problemy i hipotezy badawcze, omówiłem metodę badawczą. Badania miały charakter sondażowy. Próbę stanowiła 134 osobowa grupa studentów. Grupę tę podzieliłem ze względu na płeć, bycie w stałym związku oraz kierunek studiów. W trzecim rozdziale zwarłem analizę wyników badań. Najsilniejsze powiązania z makiawelizmem ujawniła ideologia demokratyczno-wspólnotowa (korelacja obu zmiennych była ujemna). Ujemny związek ideologii emancypacyjnej z poziomem makiawelizmu potwierdził się tylko częściowo a ideologia adaptacyjna zupełnie korelowała z makiawelizmem.

W pracy dyplomowej poświęconej "Zagrożeniu kobiecości u kobiet dotkniętych rakiem piersi" ukazano negatywne oddziaływanie mass mediów na życie takich kobiet. W pierwszym rozdziale scharakteryzowano pokrótce kulturę popularną i jej specyfikę, przedstawiono ideał kobiecości, który promowany jest w środkach masowego przekazu oraz wszelkie zagrożenia z niego wynikające. Z kolei drugi rozdział poświęcony jest problematyce społecznego i medialnego wizerunku raka piersi, charakterystyce procesu radzenia sobie z tym nowotworem, wszelkimi trudnościami z nim związanymi, roli wsparcia społecznego wobec tej choroby oraz przede wszystkim procesowi akceptacji kobiecości Amazonek w obliczu społecznej stygmatyzacji. Natomiast ostatni rozdział dotyczy opisu warsztatu dla przyszłych doradców, który został zaprojektowany w celu uświadomienia studentkom Poradnictwa i pomocy psychopedagogicznej negatywnego oddziaływania stereotypów rozpowszechnianych przez środki masowego przekazu na współczesne postrzeganie kobiecości.

Na temat mojej pracy dyplomowej wybrałam konflikty pojawiające się w małżeństwie i sposoby ich rozwiązywania. Jest to temat wciąż aktualny, bowiem konflikty w relacjach z najbliższymi są nieuniknione. Warto zatem przyjąć je jako coś naturalnego i umieć rozwiązać w taki sposób by satysfakcjonowało obie strony. Moja praca zawiera trzy rozdziały. Pierwszy rozdział – poświęcony małżeństwu, zatytułowany jest „Definicja małżeństwa i wybranych jego aspektów”. Opisuję w nim definicje i typologie związków małżeńskich, a także funkcje i role małżeństwa. Wyjaśniam jak rozumiana jest miłość i przez jakie fazy przechodzi. W rozdziale pierwszym przedstawiam również stadia rozwoju małżeństwa, komponenty udanego związku małżeńskiego oraz opisuję komunikację w diadzie małżeńskiej. Drugi rozdział nosi tytuł „Konflikt w małżeństwie”. W tym rozdziale skupiam się na wyjaśnieniu definicji i istocie konfliktów w relacji małżeńskiej. Opisuję również typologię oraz fazy i przebieg konfliktów. W tym rozdziale wyjaśniam także jakie są sposoby i zasady rozwiązywania sporów oraz jakie mogą być skutki prawidłowo rozwiązanych konfliktów i/lub nierozwiązanych. Na końcu ukazuję również możliwości profesjonalnej pomocy dla małżonków, którzy chcą rozwiązać swoje konflikty. Ostatni trzeci rozdział, zatytułowany „Podstawowa wiedza z zakresu metodologii projektowania i prowadzenia warsztatu”, poświęcony jest definicji warsztatu i szkolenia, a także celom i rodzajom szkoleń. Opisuję tu również cechy i kompetencje trenera, a także przedstawiam cykl uczenia się autorstwa Davida Kolba. W tym rozdziale wymieniam i charakteryzuje również metody stosowane w prowadzeniu szkoleń i warsztatów. W drugiej części opisuję swój autorski warsztat skierowany do narzeczonych, pt. „ Jak sprawić, by kłótnia małżeńska była uczciwa i zakończona konstruktywnie?” oraz analizuję przeprowadzoną sesję, natomiast w aneksie załączam jego pełny scenariusz.

Starzenie się społeczeństw jest zjawiskiem szerzącym się na skalę światową. Z tego powodu należy zwrócić szczególną uwagę na rosnącą liczbę seniorów - ich potrzeby i możliwości oraz skonstruować nowe rozwiązania dla starzejącego się społeczeństwa w zmieniających się warunkach. Starość można przeżywać się w sposób pomyślny i niepomyślny. Zależne jest to od działań, jakich podejmie się jednostka. Nie należy ulegać stereotypom związanym ze starością, postrzeganą jako bierny i bezproduktywny okres. Może być on nową drogą, wypełnioną sukcesami, poznawaniem nowych rzeczy, uczeniem się spędzania czasu z sobą samym i nowym środowiskiem. Warto jest edukować do starości, przez starość i w starości. Uczenie się nie jest przydzielone do określonego wieku, warto zwrócić uwagę na ideę całożyciowego uczenia się. Umożliwia to własna praca, zwana samoedukacją,która odbywać się może za pośrednictwem zasobów internetowych, dzięki czytelnictwu, a także uczestnictwu w różnego rodzaju formach zinstytucjonalizowanych, takich jak Uniwersytety Trzeciego Wieku lub Kluby Seniora.

Dysleksja jest coraz częstszym tematem poruszanym w dzisiejszych mediach. Przyjmuje się, że dysleksja, choć nie miała jeszcze obecnej nazwy, istnieje odkąd powstało pismo – od kiedy ludzie zaczęli porozumiewać się między sobą w sposób zapośredniczony. Valerius Maximus i Pliniusz, jako pierwsi na piśmie wspomnieli o dysleksji jako nieprawidłowości w rozwoju już w I wieku n.e. W światowej literaturze podaje się, że dysleksja jako problem dotyczy aż 10 - 15 procent osób. Obecnie za główną przyczynę dysleksji uważa się zaburzenia w pracy mózgu, które wywołane są najprawdopodobniej dorastaniem. Celem pracy jest przybliżenie rodzicom tematu dysleksji i wykazanie jak istotnym elementem jest całożyciowa pedagogizacja rodziców oraz stworzenie dla nich autorskiego programu warsztatów uświadamiających im to, że dysleksja może być przyczyną problemów edukacyjnych ich dziecka.