Praca dotyczy jakości życia osób z zespołem Downa. W pierwszym rozdziale opisuję charakterystykę tej wady chromosomowej. Na początku przedstawiona jest historia zespołu Downa, cechy charakterystyczne oraz zagadnienia związane z diagnostyką. W dalszej części opisany jest rozwój fizyczny i motoryczny oraz psychiczny. Drugi rozdział dotyczy jakości życia. Wytłumaczone jest w nim pojęcie autonomii oraz jakości życia. Opisane są również trudności, z jakimi zmagają się osoby z zespołem Downa. Poruszona jest też kwestia jakości życia rodziny osoby niepełnosprawnej, która ma duży wpływ na jej funkcjonowanie. Rozdział trzeci ma charakter praktyczny. Opisana jest moja obserwacja podopiecznych ośrodka Bargfelder Hof w Niemczech pod kątem jakości ich życia.

Tematem pracy jest edukacyjny potencjał podróżowania z perspektywy procesu uczenia się dorosłego. Podróże to nieodłączny oraz jeden z najprzyjemniejszych elementów życia każdego człowieka, dlatego celem jest ukazanie edukacyjnych wartości wynikających z bycia w podróży. Praca składa się z dwóch rozdziałów teoretycznych oraz jednego rozdziału empirycznego. Rozdział pierwszy dotyczy zagadnień związanych z uczeniem się w dorosłości. Zostały omówione pojęcia takie jak dorosłość - uczenie się i edukacja. Dokonano charakterystyki trzech rodzajów uczenia się, przybliżono formę dorosłego, jako podmiotu uczącego się. Drugi rozdział dotyczy zakresu podróżowania. Rozróżniono pojęcia podróży od turystyki. W kolejnych częściach przedstawiono rodzaje podróży. W ostatniej części drugiego podrozdziału zostały omówione edukacyjne wymiary podróży w świetle literatury. Rozdział trzeci niniejszej pracy dotyczy analizy wybranych blogów podróżniczych. Interesującymi tutaj zagadnieniami będą relacje 1)podróżowanie - rozwój osobisty, samorealizacja; 2) podróżowanie - autokreacja i rozpoznawanie świata; 3) podróżowanie - dzielenie się własnymi doświadczeniami podróżniczymi, motyw stworzenia bloga, jako przestrzeni użytecznej dla innych. Szukając odpowiedzi na pytania oraz problemy badawcze została użyta metoda jakościowej analizy treści. Do analizy wykorzystano łącznie pięć blogów podróżniczych, które były kompatybilne do przedmiotu badania, ale jednocześnie subiektywnym doborem.

Edukacja seniorów odbywająca się poprzez aktywność kulturalną pozytywnie oddziałuje na proces starzenia się jednostek. Starość rozumiana z perspektywy koncepcji teoretycznych ukazuje dodatkowe walory aktywizacji seniorów oraz zwraca uwagę na istotną rolę, jaką odgrywa edukacja poprzez kulturę. Mnogość definicji kultury ma wpływ na jej indywidualny odbiór przez jednostkę oraz na rozumienie kwestii aktywności kulturalnej. Zdobywanie kompetencji na drodze praktyk kulturalnych przyczynia się do znacznej poprawy jakości życia osób starszych. Senior jako podmiot działań edukacyjnych ma możliwość zdobycia kompetencji umożliwiających mu partycypację w życiu społecznym i kulturalnym. Opisane aktywności praktykowane są przez jednostki zarówno indywidualnie, jak i w formie zinstytucjonalizowanej. Daje to seniorom możliwość wyboru preferowanej formy aktywności, co oddziałuje na późniejsze funkcjonowanie jednostki. W oparciu o badania poruszone zostały zagadnienia opisujące preferencje seniorów w odniesieniu do wybieranych aktywności. Wskazane zostały również praktyki wybierane znacznie rzadziej wraz z czynnikami determinującymi owe ograniczenia.

Praca składa się z trzech rozdziałów, wstępu, zakończenia, bibliografii oraz netografi. Całość ma charakter teoretyczno- analityczny. W pracy podejmuję problematykę dotyczącą obrazu wczesnej dorosłości jaki jest kreowany w serialu telewizyjnym. Perspektywą poznania jest amerykański serial Friends. Pierwszy rozdział poświęcony został rozumieniu dorosłości oraz zagadnieniu jakim jest wczesna dorosłość. Drugi rozdział skupia się na kulturze, popkulturze oraz charakterystyce serialu telewizyjnego, który rozumiany jest jako medium edukacyjne. Rozdział trzeci został przygotowany w oparciu o analizę amerykańskiego serialu komediowego pt. „Friends”. Całość pracy stanowi przykład tego, iż serial telewizyjny może być wartościowym źródłem edukacyjnym. Praca stanowi głos w dyskusji dotyczącej edukacyjnego potencjału dzieł/tekstów kultury popularnej. Wszystkie omówione treści prezentowane są w perspektywie refleksji andragogicznej.

Praca licencjacka pt. "Chór jako przestrzeń nieformalnego uczenia się dorosłych" opisuję specyfikę dorosłości jako jednego z etapów naszego życia, wyjaśnia pojęcia związane z edukacją oraz uczeniem się, przybliża specyfikę powstawania i działania chórów oraz ukazuje wpływ przestrzeni chóralnej na rozwój młodych dorosłych. Praca ma na celu ukazanie potrzeby edukacji dorosłych w społeczeństwie oraz jej pozytywnego wpływu na rozwój jednostek. Jednocześnie obrazuje jak aktywność chóralna wpływa na osoby z nią związane oraz jakie korzyści za sobą niesie. Celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu przestrzeni chóralnej na rozwój oraz edukację młodych dorosłych. W pracy została również ukazana analiza wywiadów, która miał na celu ukazanie indywidualnych doświadczeń chórzystów, ich motywacji oraz korzyści jakie wynikały z ich aktywnego uczestnictwa w chórach.

Praca składa się z 3 rozdziałów, wstępu, zakończenia oraz bibliografii. Całość ma charakter teoretyczno-analityczny. Praca przedstawia obraz kobiecości w teledyskach muzycznych. Teledysk muzyczny traktuję jako źródło wiedzy o dorosłości- z perspektywy procesu wkraczania w dorosłość młodych kobiet. Pierwszy rozdział został poświęcony podstawowej kategorii andragogicznej, jaką jest dorosłość. W sposób szczególny koncentruję się na omówieniu etapu wczesnej dorosłości/okresu wkraczania w dorosłość. Drugi rozdział ukazuje definicję kobiecości, podejmuje rozważania na temat relacji: edukacja – kultura popularna, a także opisuje rolę mediów w kształtowaniu się tożsamości płciowej młodych kobiet. Rozdział trzeci, przygotowany w oparciu o analizę wybranych współczesnych teledysków oraz literaturę przedmiotu ukazuje sposób w jaki przedstawiana jest kobiecość w teledyskach muzycznych oraz jaką rolę może on odgrywać w procesie wkraczania w dorosłość młodych kobiet. Całość pracy stanowi głos w dyskusji dotyczącej relacji: kultura popularna - edukacja - stawanie się dorosłym. Wszystkie omówione treści prezentowane są w perspektywie refleksji andragogicznej.

Moja praca licencjacka składa się z 3 rozdziałów. W pierwszym rozdziale omawiam następujące kwestie: rozumienie uczenia się dorosłego i edukacji dorosłych; modele pracy edukacyjnej z ludźmi dorosłymi; postrzeganie edukacji dorosłych w systemie kształcenia ustawicznego. W drugim i trzecim rozdziale charakteryzuję wybrane aspekty systemów edukacyjnych – w Polsce (rozdział 2) oraz na Ukrainie (rozdział 3). W tej części pracy koncentruję się na następujących kwestiach: priorytetach edukacji dorosłych, rozwoju edukacji dorosłych, strukturze i organizacji uczenia się dorosłych. Wskazuję także wybrane praktyki andragogiczne, związane głównie z edukacją seniorów.

Jako student pedagogiki, a jednocześnie fan gier komputerowych i szeroko rozumianego gamingu, postanowiłem przygotować pracę dotyczącą edukacyjnych aspektów gier komputerowych. Z perspektywy własnych doświadczeń uważam, że temat ten jest bardzo ciekawy i jednocześnie nie do końca zbadany. Głównym celem mojej pracy jest rozpoznanie edukacyjnego potencjału gier komputerowych z perspektywy stawania się dorosłym. Praca składa się z trzech rozdziałów - pierwszy dotyczy andragogicznego ujęcia dorosłości, samego w nią wkraczania, a także obejmie przedstawienie ówczesnego świata młodych dorosłych. W drugim rozdziale przybliżam czym jest gra komputerowa oraz gaming, omawiam rodzaje gier komputerowych, a także, w perspektywie wcześniejszych zagadnień, dokonuję charakterystyki procesu uczenia się i edukacji nieformalnej. W ostatnim, trzecim rozdziale podejmuję refleksję dotyczącą edukacyjnego potencjału gier komputerowych. W świetle literatury przedmiotu, a także osobistych doświadczeń dokonuję analizy trzech gier komputerowych, jednocześnie odpowiadając na pytanie: jakiego rodzaju wiedzę, umiejętności, kompetencje związane z dorosłością i byciem dorosłym mogą kształtować i rozwijać gry komputerowe?

Tematem niniejszej pracy jest edukacyjny potencjał muzyki Metallici. W przyjętym rozumieniu twórczość zespołu postrzegana jest jako obszar nieformalnego uczenia się dorosłych. Praca składa się z 3 rozdziałów, wstępu, zakończenia oraz bibliografii. Całość ma charakter teoretyczno-analityczny. Pierwszy rozdział został poświęcony wytłumaczeniu takich pojęć jak edukacja, uczenie się, a także zestawieniu trzech rodzajów edukacji (formalnej, pozaformalnej, nieformalnej). Drugi rozdział ukazuje czym jest kultura, zwłaszcza kultura popularna. W tej części pracy został dowartościowany aspekt związany z wartością kultury popularnej w życiu człowieka. Mając na uwadze tematykę niniejszej pracy rozdział ten obejmuje także zagadnienia związane z muzyką popularną (jej rozumieniem, edukacyjnym potencjałem). Rozdział trzeci, przygotowany w oparciu o analizę wybranych utworów muzycznych, wypowiedzi fanów na forach internetowych oraz literaturę przedmiotu odnosi się do rozumienia twórczości zespołu Metallica jako źródła wiedzy oraz dookreśla znaczenie muzyki zespołu w procesie nieformalnego uczenia się fanów zespołu. Całość pracy stanowi głos w dyskusji dotyczącej tego, jakie jest/może być miejsce i rola muzyki popularnej w procesie uczenia się i edukacji człowieka dorosłego. Wszystkie omówione treści prezentowane są w perspektywie refleksji andragogicznej.

W obecnych czasach wiele ludzi decyduje się na różnego rodzaju terapie, jedną z nich jest opisywana w mojej pracy dyplomowej bajkoterapia. Różni się ona od innych terapii tym, że do wykorzystywania terapii bajkami nie jest potrzebne wykształcenie pedagogiczne, czy psychologiczne. Po bajki terapeutyczne mogą więc sięgać wszyscy. Praca dyplomowa ,,Bajkoterapia a niwelowanie lęków u dzieci w wieku przedszkolnym” ukazuje terapię poprzez bajki, których celem jest niwelowanie dziecięcych lęków. Praca ma charakter teoretyczno-projektowy, składa się z pięciu głównych rozdziałów, poprzedzonych wstępem, natomiast zakończonych częścią drugą - przygotowanym przeze mnie cyklem zajęć dla dzieci w wieku trzech i czterech lat. W pierwszym rozdziale przedstawiono charakterystykę etapów rozwojowych dzieci w wieku przedszkolnym. Drugi rozdział poświęcony jest problemowi zaburzeń lękowych u dzieci w wieku trzech i czterech lat oraz metodzie bajkoterapii, jako metodzie pracy w tym kontekście. Trzeci rozdział poświęcony został placówce, jaką jest przedszkole. Przedstawia on rys historyczny i instytucjonalny oraz istotne dla jego funkcjonowania kwestie formalne. Czwarty rozdział zawiera informacje o przedszkolu, w którym zrealizowałam przygotowany przeze mnie cykl zajęć z bajkoterapii, którego celem jest niwelowanie lęków. W rozdziale tym zawarty jest także obraz Niepublicznego Przedszkola ,,Paprotka" w kontekście pandemii Covid. Piąty rozdział przedstawia metodykę projektu dyplomowego, bazując przy tym na gruncie metod pracy dydaktyczno-wychowawczej w edukacji przedszkolnej. Część druga pracy dyplomowej poświęcona jest projektowi, na który składa się pięć zintegrowanych konspektów zajęć, odnoszących się do różnego rodzaju lęków. Przeprowadzone zajęcia wskazują, że bajki terapeutyczne pozwalają oswoić się dzieciom z ich lękami, pokazując im poprzez bajkę, że inni także zmagają się z tego samego typu problemami. W obecnych czasach, kiedy to żyjemy w dobie telewizji i internetu warto kształtować w dzieciach już od najmłodszych lat wartość literatury.

Przyjaźń jest niezwykle ważna w życiu każdego człowieka. Określa relacje, które tworzą się pomiędzy osobami wzajemnie wspierającymi się, darzącymi się uczuciem oraz współpracującymi ze sobą. Relacje rówieśnicze w tym szczególnie przyjaźń mogą być dla młodego człowieka czymś, co przyniesie korzyści i wspomoże wszechstronny rozwój a także będzie motywacją. Człowiek w tym okresie dojrzewa i zmienia się od strony biologicznej-dziewczynki stają się młodymi kobietami a chłopcy młodymi mężczyznami. Od strony psychicznej również dochodzi do wielu zmian. Rozwija się mózg, procesy myślowe i poznawcze. Pandemia wirusa COVID-19 zaburza tradycyjne relacje i doprowadza do zmiany sposobu funkcjonowania w codziennym życiu. Zamknięcie w domu prowadzi do ograniczenia kontaktów społecznych z rówieśnikami. Jednak nie prowadzi do ich całkowitego zatrzymania. W pierwszym rozdziale mojej pracy skupiłam się na opisie rozwoju w okresie adolescencji, kolejny rozdziało opisuje wpływ, jaki ma relacja przyjacielska na młodego człowieka. W trzecim rozdziale opisałam funkcjonowanie szkoły, natomiast w czwartym rozdziale opisałam konkretną placówkę. Piąty rozdział zawiera opis metod i form aktywizujących, które wykorzystywane są na zajęciach zarówno stacjonarnych, jak i zdalnych. Część projektowa zawiera cykl pięciu konspektów dotyczących tematu pracy.

Głównym założeniem mojego projektu jest ukazanie pozytywnego oddziaływania muzyki na radzenie sobie z negatywnymi emocjami u dzieci w wieku przedszkolnym 3-6 lat. Do jego realizacji przeprowadziłam zajęcia z jedną z grup Przedszkola nr 3 w Oleśnicy i stworzyłam scenariusze zajęć, które dołączyłam do swojej pracy. Przygotowane przeze mnie scenariusze nawiązują do tematyki negatywnych emocji, stresu, niskiej samooceny i tremy. W oparciu o wybraną literaturę przedmiotu, projekt zawiera pięć rozdziałów, a każdy z nich koncentruje się wokół negatywnych emocji. Pierwszy rozdział dotyczy rozwoju psychofizycznego, emocjonalno-społecznego i muzycznego dziecka. Drugi rozdział skupia się na muzyce, jej zastosowaniu w przypadku osób, którym towarzyszą negatywne emocje i elementach muzykoterapii. W trzecim rozdziale scharakteryzowałam miejsce, w którym zrealizowałam swój projekt licencjacki. Dodatkowo zawarłam w nim informacje na temat funkcjonowania przedszkola podczas pandemii Covid-19. Kolejny rozdział dotyczy specyfiki wychowanków Przedszkola nr 3 w Oleśnicy, rekrutacji i profilu absolwenta, charakterystyce grup występujących w placówce i pracy zdalnej grupy z, którą przeprowadziłam zajęcia. Ostatni rozdział skupia się na metodyce projektu i zawiera jego szczegółowy opis w kontekście zajęć z wybraną przeze mnie grupą. W oparciu o wybraną literaturę przedmiotu i przeprowadzone scenariusze, muzyka odgrywa znaczącą rolę w kontekście radzenia sobie z negatywnymi emocjami u dzieci w wieku przedszkolnym.

Przedmiotem mojej pracy licencjackiej jest problematyka uczestnictwa ludzi w okresie późnej dorosłości w amatorskim ruchu artystycznym, w szczególności teatralnym. Jest to zagadnienie bardzo złożone, praktycznie w literaturze przedmiotu nie spotyka się opisu, analizy tego typu działań. Najczęściej podejmowane są próby oceny tego zjawiska w środowisku dzieci i ludzi młodych. W związku z moimi wcześniejszymi zainteresowaniami w tym zakresie: realizacja spektaklu dyplomowego, którego uczestnikami byli mieszkańcy Domu Pomocy Społecznej z ulicy Mącznej we Wrocławiu; stwierdziłam, że byłaby ciekawa próba realizacji podobnego projektu w placówce kulturalnej z grupą aktywnych seniorów, z pewnym doświadczeniem teatralnym. Teatr odgrywa ważną rolę w moim życiu. Do tego projektu skłoniła mnie ogólna radość tworzenia, chęć zmierzenia się ze sceną, reżyserią. Według mnie, problematyka amatorskiej aktywności artystycznej wśród osób w okresie późnej dorosłości zasługuje na większą uwagę niż dotychczas, a zajęcia artystyczne zajmują coraz ważniejszą pozycję w już szerokiej ofercie edukacyjnej. Ich powodzenie zależy od jakości, umiejętnego dopasowania oferty do potrzeb, zainteresowań i możliwości uczestników. Celem mojej pracy jest pokazanie, że zajęcia dające możliwość kontaktu ze sztuką, przyczyniają się do pogłębienia intensywności życia i dotyczyć to może zarówno młodego pokolenia, jak i samokształcenia ludzi dorosłych. Sztuka to świat wartości, więc wymaga zajęcia postawy estetycznej. Według mnie to teatr właśnie jest tą ze sztuk, która w najpełniejszy sposób pozwala ludziom w okresie późnej dorosłości interesująco przeżyć życie. Moja praca jest pracą projektową i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich poświęcę rozważaniom teoretycznym, które stanowią wprowadzenie do moich działań artystyczno-edukacyjnych. W pierwszej części rozdziału przedstawię definicyjne ujęcia sztuki, między innymi autorstwa Władysława Tatarkiewicza i Katarzyny Olbrycht. W kolejnych podrozdziałach omówię sztukę jako specyficzny wytwór artystyczny, który oddziaływuje na odbiorcę, a także formę twórczego działania. Następnie zajmę się zagadnieniem doświadczania sztuki w aktywności artystycznej. Zwrócę w tym miejscu uwagę na znaczenie jednoczesnego bycia twórcą i odbiorcą dzieła. Kolejnym zagadnieniem będzie uczestnictwo ludzi w okresie późnej dorosłości w teatrze amatorskim oraz wartości edukacyjne tej dziedziny sztuki, jaką jest teatr. W drugim rozdziale przedstawię założenia mojego projektu i zaprezentuję scenariusze zajęć oraz miejsce, w którym realizowałam projekt. W trzecim dokonam ewaluacji własnych działań pedagogicznych. Pracę zakończy bibliografia i aneks.

Celem pracy jest zgłębienie tematyki związanej z funkcjonowaniem osób starszych w społeczeństwie informacyjnym. Zjawisko wykluczenia społecznego seniorów jest aktualnym problemem, który hamuje prawidłowy rozwój społeczeństwa. Zagadnienie to jest istotne dla subdyscypliny pedagogiki, jaką jest andragogika, ponieważ w gestii edukatorów trudniących się kształceniem dorosłych leży także wprowadzanie w system szkolnictwa tych najstarszych obywateli. W dobie nowoczesnych technologii, które urozmaicają rynek, każdy człowiek może poczuć się zagubiony. Kolejne unowocześnienia takie jak automatyzacja sprzedaży, czy bankomaty, które należy obsługiwać dotykiem - cieszą się zainteresowaniem i aprobatą młodego pokolenia, ale są prawdziwą przeszkodą dla osób starszych. Dlatego też nie należy zapominać o pokoleniu 50+, które stanowi znaczną część starzejącego się, polskiego społeczeństwa, a które nie odnajduje się w świecie wszechotaczającej informatyki. W pracy tej zostaje omówiona podstawowa terminologia związana z nowym modelem społeczeństwa jakim jest społeczeństwo informacyjne, m.in. poprzez porównanie społeczeństwa informacyjnego ze społeczeństwem wiedzy, wskazując przy tym na podobieństwa i różnice w znaczeniu tych pojęć. Przeanalizowane nazewnictwo i wyklarowana istota tego rodzaju społeczeństwa jest podstawą do określenia piorytetów jakimi powinni się kierować edukatorzy dorosłych, by wprowadzić swoich uczniów – osoby dorosłe w świat nowoczesny, w którym podstawowym towarem jest informacja i związana z nią umiejętność selekcjonowania i aktualizowania posiadanej wiedzy. W tej części pracy zostaje dokonana także charakterystyka obywatela społeczeństwa informacyjnego. Na podstawie dostępnej literatury przedmiotu wyłania się między innymi pożądany zestaw cech, jakie winien posiadać współczesny obywatel, by odnaleźć się w otaczającej go rzeczywistości. Zaprezentowane zostaje także zjawisko jakim jest wykluczenie cyfrowe obywateli w społeczeństwie informacynym. Definicji poddaje się wykluczenie społeczne, marginalizację oraz wykluczenie cyfrowe. W drugim rozdziale pracy przywołuje się podstawowe pojęcia związane z gerontologią. Omawia się proces starzenia się, a także okres późnej dorosłości w oparciu o wiedzę z zakresu biologii, psychologii i pedagogiki. Ukazuje się również jakie postawy wobec starości posiadają sami seniorzy oraz style życia jakie reprezentują po przejściu na emeryturę. Zwieńczeniem drugiego rozdziału jest zaprezentowanie stanowisk dotyczących statusu starszego pokolenia we współczesnym świecie. Mowa tutaj o między innymi o stereotypach, jakimi posługuje się społeczeństwo, a także o obrazie starości, jaki kreują osoby młode. Nawiązuje się także do integracji międzypokoleniowej, która jest szansą i miejscem wymiany doświadczeń młodego pokolenia z generacją osób starszych. Ostatni rozdział pracy jest niejako połączeniem pierwszego, który traktuje o społeczeństwie informacyjnym z drugim rozdziałem, który poświęcony jest starzeniu się i

W pracy poruszony został problem aktywności osób starych. Szczególną uwagę zwrócono na aktywność seniorów w społeczności wiejskiej. Tematyka ta jest istotna w obliczu zagadnienia starzenia się społeczeństwa. W rozdziale pierwszym zaprezentowano charakterystykę ostatniego etapu w życiu człowieka oraz przedstawiono kryzysy, które mogą dotykać osoby stare w tym okresie. Istotną kwestią w starzeniu się jest indywidualność. W pracy zwrócono uwagę na różne klasyfikacje starzenia się seniorów. Wymienione w nich rodzaje są skorelowane między innymi z typem osobowości. Następnie skoncentrowano się na pojęciu aktywności. Przedstawione zostało ujęcie definicyjne oraz charakterystyka różnych rodzajów aktywności podejmowanych przez osoby stare, wymieniona w oparciu o kilka typologii. Kolejna istotna kwestia to motywy podejmowania aktywności przez seniorów. Istnieje mnogość dziedzin,w których mają oni możliwość realizowania siebie, swoich zainteresowań i pasji. Następnie przeanalizowane zostały wybrane organizacje, w których seniorzy mogą aktywnie spędzać czas. Miejsca te są bardzo pomocne w procesie aktywizowania osób starych. W tej pracy szczególną uwagę zwrócono na Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów, jako organizację działającą na terenie całej Polski. Kolejna część pracy to rozdział metodologiczny, w którym zaprezentowane zostały cele działań o charakterze diagnostycznym. Sporą część rozdziału zajmuje opis terminu diagnozy. Omówiono etapy postępowania diagnostycznego oraz zwrócono uwagę na błędy jakich powinien wystrzegać się badacz. Przedstawiono też zasady poprawności metodologicznej diagnozy. Kolejna część tego rozdziału to charakterystyka metody dialogowej, zwanej też przez jej autora- rozmową. Przedstawiony został zarys metody prowadzenia działań diagnostycznych oraz techniki w ramach tej metody. Szczególną uwagę zwrócono na zasady poprawności wykorzystywania tej metody oraz błędy, jakich musi ustrzec się osoba korzystająca z niej. Ostatnia część tego rozdziału to charakterystyka wsi Rychtal i Koła Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów działającego w tej miejscowości. Trzeci i zarazem ostatni rozdział to prezentacja analizy i interpretacji rozmów z członkiniami Koła Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Rychtalu oraz porównanie wyników z wiedzą teoretyczną. Materiały ze wszystkich przeprowadzonych rozmów skonfrontowane zostały z wiedzą teoretyczną na temat aktywności osób starych. Rozdział ten ma też na celu zapoznanie czytelnika z zajęciami oferowanymi w Kole oraz ukazanie jak zaangażowane w te działania są osoby stare z terenu gminy Rychtal. Ostatni podrozdział tej pracy to refleksje końcowe podsumowujące działania o charakterze diagnostycznym. W podrozdziale tym znajdują się również odpowiedzi na pytania diagnostyczne postawione w rozdziale drugim. Pracę kończą refleksje dotyczące możliwości rozbudowania oferty Koła.

Praca pod tytułem „Komunikowanie się młodych dorosłych z rodzicami” porusza problematykę relacji dorosłych dzieci i ich rodziców. Proces komunikowania się interpersonalnego, jakiego uczestnikiem jestkażdy człowiek żyjący w społeczeństwie jest procesem złożonym i wieloetapowym. System, jakim jest rodzina w której żyje człowiek jest jednym z głównych środowisk, w którym zachodzi komunikowanie się pomiędzy dziećmi i rodzicami. Na przebieg tego procesu ma wpływ wiele czynników. Celem niniejszej pracy jest analiza teoretyczna przebiegu procesu komunikowania się młodych dorosłych z rodzicami. Powszechne twierdzenia na temat tego, że relacje młodych dorosłych z rodzicami są trudne i prowadzą do wielu nieporozumień oraz fakt, że sama znajduje się w okresie wczesnej dorosłości, skłoniły mnie do refleksji na ten temat. Jednym z motywów mojej pracy było poszukiwanie odpowiedzi na pytania: jak przebiega proces komunikowania się młodych dorosłych z ich rodzicami? Jakie są jego uwarunkowania? Co może być przyczyną zaburzeń w komunikowaniu się dzieci z rodzicami? W pracy poruszone zostały zagadnienia związane z procesem komunikowania się interpersonalnego i jego podstawowymi elementami. Omówione zostały także formy i cele tego procesu. Praca odnosi się do systemowego ujęcia rodziny, w którym szczegółowo przeanalizowany został podsystem rodzice-dzieci. Komunikowanie się w obrębie tego systemu omówione zostało w odniesieniu do modeli i stylów komunikacji w rodzinie oraz kodów językowych, jakie są realizowane w poszczególnych rodzinach. Przedstawione zostały także uwarunkowania komunikowania się młodych dorosłych z rodzicami oraz style komunikowania się pomiędzy nimi. Poruszone zostało także zagadnienie wpływu, jaki ma występowanie kryzysów rozwojowych u młodych dorosłych i ich rodziców na komunikowanie się pomiędzy nimi. Jako jedno z uwarunkowań komunikacji dzieci z rodzicami przestawione zostało zagadnienie różnic kulturowych, jakie występują pomiędzy pokoleniem młodych dorosłych i ich rodziców. W swojej pracy zwróciłam także uwagę na obecność barier w komunikowaniu się młodych dorosłych z rodzicami oraz strategii rozwiązywania konfliktów pomiędzy nimi. Jako istotne dla rozwiązywania tych konfliktów zostały omówione zdolność do relatywnego myślenia u młodych dorosłych oraz umiejętność skutecznego słuchania. Analiza zgromadzonej literatury, pozwoliła zauważyć, że część konfliktów można z powodzeniem rozwiązać dzięki zastosowaniu odpowiednich strategii, wśród których duże znaczenie ma aktywne słuchanie. Zarówno młodzi dorośli, jak i ich rodzice powinni znać podstawowe zasady aktywnego słuchania, aby efektywnie radzić sobie z rozwiązywaniem konfliktów. Wnioski wysunięte na postawie analiz zgromadzonej literatury pozwoliły na stwierdzenie, iż fundamentem dobrych relacji młodych dorosłych z rodzicami jest sprawne i skuteczne komunikowanie się. Dwustronny model komunikowania się i partnerski styl komunikacji są najkorzystniejsze dla budowania partnerskich