Moja praca ma na celu wspieranie rozwoju kompetencji matematycznych u dzieci uczęszczających do świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się tym problemem ze względu na moje własne doświadczenia edukacyjne oraz refleksje osób z mojego otoczenia, dotyczące problemów w tym obszarze edukacji. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu wspierania rozwoju kompetencji matematycznych, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Szermierczej Sportowej Szkole Podstawowej nr 85 im. prof. Mariana Suskiego we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie edukacji matematycznej, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Opierając się głównie na metodach wzmacniających i aktywizujących, opierających się na nauce przez działanie, zajęcia zrealizowałam w maju roku 2017, podczas zajęć świetlicowych w klasie pierwszej. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła umiejętność poprawnej orientacji w przestrzeni, znajomość rozpoznawania rytmów i figur geometrycznych oraz możliwości ich zastosowań, a także umiejętność prawidłowego liczenia. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące rozwijania umiejętności klasyfikowania, jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, jak również w świetlicach środowiskowych, w grupach w wieku wczesnoszkolnym.

„Kto ma język, ten ma świat” H.G. Gadamer (Prawda i metoda) Temat mojej pracy brzmi: Wspieranie rozwoju językowego dzieci bilingwistycznych na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w najstarszej grupie przedszkolnej. Kompetencje językowe mają ogromne znaczenie dla rozwoju mowy dziecka w przyszłości, są również ściśle powiązane z kompetencją komunikacyjną, która reguluje zachowania, wpływa na przebieg interakcji, podnosi jakość kontaktów interpersonalnych, podejmowane współdziałania, zdobywanie informacji czy ujawnianie emocji. Natomiast bilingwizm, to umiejętność posługiwania się dwoma językami we wszystkich sytuacjach życiowych. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizy aktualnej literatury przedmiotu. Autorski projekt działań edukacyjnych pt.: Chociaż inny język mamy to i tak się dogadamy składający się z trzech scenariuszy planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pełną całość, zrealizowany został w całości w trybie stacjonarnym w Niepublicznym Przedszkolu Matematycznym ,,Ulik” w Warszawie przy ul. Panieńskiej w terminie od 11.03.2021r. do 19.03.2021r. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Niniejsza praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, zestawu aktów prawnych, netografii i aneksu. Rozdział pierwszy ,,Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” – przedstawia szczegółowy opis sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym ze szczególnym akcentem na kompetencje językowe, które są istotne dla niniejszej pracy. Opisane zostało także zjawisko bilingwizmu wśród dzieci. Drugi rozdział to autorski projekt pt.: Chociaż inny język mamy to i tak się dogadamy. W tym rozdziale przedstawione zostały teoretyczne założenia projektu edukacyjnego oraz warunki realizacji projektu własnych działań edukacyjnych. Przedstawiono także scenariusze zajęć edukacyjnych. Rozdział trzeci „Ewaluacja projektu działań edukacyjnych” zawiera informacje dotyczące teoretycznego ujęcia procesu ewaluacji, opisu sposobu ewaluacji zaplanowanych zajęć edukacyjnych, a także autorefleksji na temat prac nad ustalaniem tematu, zbierania literatury, pisania i tworzenia projektu.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy wspierania rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez zabawę. W pracy zaprezentowano charakterystykę rozwoju i funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym oraz znaczenie zabawy we wspieraniu jego rozwoju emocjonalno-społecznego. Do powyższych zagadnień opracowano metodologię badań, która miała na celu określenie w jaki sposób zabawa wspiera rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym. W związku z tym skorzystano z jakościowego paradygmatu badawczego. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a główną techniką badawczą był wywiad, a jej uzupełnieniem analiza dokumentów osobistych oraz obserwacja z wykorzystaniem arkusza obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na głębsze poznanie czynników, które warunkują wybór zabawy i jej znaczenie dla rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym. Wśród nich znajdują się takie obszary jak: wyrażanie potrzeb, rozumienie emocji, regulowanie emocji, nawiązywanie relacji, komunikacja, rola, wyobraźnia i fantazja, rozwiązywanie konfliktów. Wszystkie badane kompetencje są niezmiernie ważne w całościowym funkcjonowaniu dziecka, zarówno w środowisku przedszkolnym jak i poza nim. Badania potwierdziły, że zabawa stanowi niezbędną ścieżkę regulującą rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym.

Tematem mojej pracy jest wspieranie rozwoju emocjonalnego uczniów klasy III poprzez wykorzystanie na zajęciach bajki terapeutycznej. Problematyka ta odnosi się do rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym w obszarze emocjonalnym. W niniejszej pracy skupiłam się na rozwoju emocjonalnym ucznia, gdyż jego znaczenie jest często pomijane w praktyce szkolnej. Pomimo tego, iż jest on uwzględniony w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej i uznany tam za jeden z głównych celów kształcenia, nauczyciele ,,w głównej mierze skupiają się na celach edukacyjnych” . Uważam natomiast, że dziecko wymaga szczególnej ochrony i wsparcia ze strony środowiska, zarówno w sferze fizycznej, jak i emocjonalnej. Obecnie ,,prawa dziecka, które odpowiadają na jego potrzeby, regulują warunki życia i wychowania, choć objęte ochroną, stale nie są respektowane” . Metodą, która pozwala skutecznie chronić dziecko przed zagrożeniami lub pomagać w radzeniu sobie z doznaną krzywdą jest bajkoterapia. Kształtuje ona osobowość dziecka, budując poczucie jego wartości i przystosowując je do życia w zmieniającym się świecie. Wybierając bajki terapeutyczne, jako sposób wspierania rozwoju emocjonalnego uczniów klasy III kierowałam się możliwością ich szerokiego zastosowania oraz różnorodnością funkcji, które spełniają. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżyłam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwracam uwagę na rozumienie pojęcia rozwój, określam czym są emocje oraz bajki terapeutyczne, wskazując ich rodzaje i cele. Wykazuję, również skuteczność stosowania bajkoterapii we wspieraniu rozwoju emocjonalnego dziecka. W drugim rozdziale prezentuję projekt działań edukacyjnych ,,Do odważnych świat należy. - …trzecioklasiści przodem!”, którego celem jest wspieranie rozwoju emocjonalnego uczniów poprzez bajki terapeutyczne. Jego głównym zadaniem jest wzmacnianie poczucia własnej wartości uczniów. Ukazuję, jakie zastosuję procedury osiągania celów oraz jakie założenia spełnia mój projekt. Odwołuję się tutaj do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z uczniami. Zakłada naukę przez przeżywanie i doświadczenie. Przytaczam za Dorotą Soidą dekalog, który powinien stosować każdy nauczyciel oraz wyjaśniam dlaczego przyjęłam strategię dydaktyczną pracy w małych grupach. Następnie przedstawiam cztery scenariusze, oparte na modelu komunikacyjnym zajęć, które tworzą projekt moich działań edukacyjnych. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Opisuję kontekst sytuacyjny realizacji zajęć, następnie określam znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela. Przyjmuję, że ewaluacja jest oceną wykonanej pracy, która służy poprawie jakości nauczania, doskonalenia siebie oraz wykonywanych działań. Wyróżniam rodzaje ewaluacji oraz wskazuję zasady jej poprawnego przeprowadzania. Na podsta

Tematem mojej pracy jest „Wspieranie rozwoju emocjonalnego uczniów klasy i poprzez wykorzystanie podczas zajęć bajki terapeutycznej”. Problematyka lokuje się w obszarze edukacji zdrowia psychicznego dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Praca ma charakter badawczy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. W kolejnym podrozdziale opisuje rolę rodziców w wychowaniu. Zwracam na rodzinę szczególną uwagę, ponieważ są to pierwsze osoby znaczące dla dziecka. W konsekwencji oddziałują na przyszłe jego życie społeczne. W następnym podrozdziale charakteryzuję rolę refleksyjnego praktyka. Zwróciłam uwagę, że istotne jest indywidualne podejście do wychowanka, co ma znaczenie podczas przeprowadzanych wywiadów. W ostatnim podrozdziale charakteryzuję emocje w aspekcie teoretycznym i praktycznym. W rozdziale drugim mojej pracy magisterskiej opisuję metodologiczne podstawy badań. Problem mojej pracy badawczej brzmi następująco: w jaki sposób wykorzystanie bajek terapeutycznych wspiera rozwój emocjonalny dziecka? Skonstruowałam pytania szczegółowe, mające na celu pomoc w odpowiedzeniu na pytanie główne. Wywiad z dziećmi przyjął formę standaryzowaną, ustrukturyzowaną, ale też i nieustrukturyzowaną – jedno pytanie zawierało charakter zamknięty, Z kolei pozostałe– otwarty. W ostatnim rozdziale mojej pracy uwzględniłam charakterystykę badanej grupy, opisałam przebieg przeprowadzanego przeze mnie badania jakościowego oraz dokonałam jego analizy. Na końcu opisywałam wnioski, na podstawie odpowiedzi respondentów. W zakończeniu dokonuję podsumowania wszystkich etapów przygotowania pracy magisterskiej.

Pierwsze lata życia dziecka cechują się dynamicznym rozwojem, nie tylko fizycznym, ale przede wszystkim intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Dziecko w tym okresie nabywa podstawowe umiejętności komunikowania się z innymi, poznawania i wyrażania siebie oraz otaczającej je rzeczywistości. Prawidłowe wspomaganie dziecka umożliwia stymulowanie jego rozwoju, a także zapobieganie nieprawidłowościom i zaburzeniom. Ta ogólna charakterystyka pokazuje, jak ważne jest odpowiednie wspieranie rozwoju emocjonalnego dziecka. Inteligencja emocjonalna oraz empatia umożliwiają w edukacji wdrożenie takiego przebiegu zajęć, by uwzględniając treści programowe, wyróżnić rolę uczuć, wartości oraz systemu komunikacji potrzeb. Z ich pomocą budowane są właściwe relacje między nauczycielem i wychowankiem, które umożliwiają wzajemne zrozumienie, akceptację oraz utrzymywanie właściwych stosunków. Tematem mojej pracy jest „Wspieranie rozwoju emocjonalnego dzieci sześcioletnich w sytuacjach trudnych”, który jest bardzo ważny i aktualny, szczególnie w związku z obniżeniem wieku obowiązku szkolnego dzieci. Kontakt z osobami empatycznymi oraz inteligentnymi emocjonalnie uczy okazywania emocji, ich kontroli oraz sposobu wyrazu, tak aby przekazać innym nasze najbardziej szczere i ważne odczucia. Znaczenie inteligencji emocjonalnej wynika z roli, jaką pełnią emocje w życiu. To właśnie dzięki niej wzmacniane są kompetencje komunikacyjne i interpersonalne. Pobudza ona do podejmowania przemyślanych i społecznie pożądanych decyzji. Niniejsza praca licencjacka składa się ze wstępu, trzech rozdziałów merytorycznych oraz zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym dokonałam analizy zagadnienia dotyczącego tematu pracy, posługując się przeglądem literatury. Dokonałam selekcji materiału i wybrałam te wątki, które umożliwiły mi zrozumienie procesów poznawczych i emocjonalnych wśród dzieci. Rozważania te pozwoliły mi na opisanie procesów percepcyjnych, które występują u dzieci w wieku przedszkolnym. Kolejna część dotyczyła podziału i roli emocji oraz ich wpływu na stopień przystosowania społecznego i psychicznego. Analiza tych aspektów pozwoliła mi na wyszczególnienie kluczowych zaburzeń charakterystycznych dla dzieci w tym wieku. W końcowej części rozdziału pierwszego skupiłam się na wyjaśnieniu pojęcia sytuacji trudnych oraz wpływu środowiska wychowawczego na inteligencję emocjonalną i kształtowanie dojrzałości emocjonalnej dzieci. Poczyniona analiza pozwoliła mi opisać sposoby radzenia sobie dzieci w konfliktach interpersonalnych. W rozdziale drugim przedstawiłam autorski projekt działań edukacyjnych, które miały na celu zdobycie doświadczeń empatycznych oraz kontroli nad emocjami wśród dzieci. Projekt pt: „Dam radę”, zawiera scenariusze z propozycjami zabaw i ćwiczeń, które przygotowują dzieci do życia w grupie i społeczności. Projekt ten kładzie nacisk na ukierunkowanie rozwoju emocjonalnego, rozwijanie inteligencji emocjonalnej oraz kształtowanie osobowości dzieci.

Tematem mojej pracy jest Wspieranie młodzieży z autyzmem w codziennym funkcjonowaniu za pomocą zajęć rewalidacyjnych. W pracy skupiam się na młodzieży w wieku dorastania. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój nastolatka, skupiam się na najważniejszych i najbardziej istotnych etapach. Następnie przechodzę do problemu, jakim jest autyzm. Przybliżam pojęcie,oraz co charakteryzuje zaburzenie. W rozdziale poruszam problem, najistotniejszy czyli komunikacje. Opisuje, co sprawia największy problem w nawiązywaniu relacji międzyludzkich. Prezentuje również mocne strony takie jak : uzdolnienia i predyspozycje osób z autyzmem. W kolejnym rozdziale opisuje placówkę(stowarzyszanie)przedstawiam w jaki sposób prosperuje stowarzyszenie. Następnie wypisuje metody i techniki, jakie zastosuje w części projektowej.Prace kończę podsumowaniem na temat odczuć i refleksji ze zrealizowanych zajęć.

Rozważania na temat wsparcia młodzieży, ludzi młodych, wkraczających w dorosłość co do ich decyzji związanych z wyborem ścieżki edukacyjnej i zawodowej. Praca przybliża profil młodego człowieka. Jakie są jego aspiracje i czym się charakteryzują, do czego dążą, jakie stawiają sobie cele w życiu, jak młodzi ludzie sami siebie postrzegają i jak postrzegają ich inni. W pracy przyjrzeć się można również jak wygląda edukacja, szczególnie na uczelnich wyższych, dlaczego młodzież wybiera kontynuowanie nauki czy też rezygnuje z niej i decyduje się na pracę zawodową. Będziemy mogli również przybliżyć sobie obszar doradztwa zawodowego. Ostatni rozdział to propozycja projektu wsparcia młodzieży , kiedy kończą szkołę średnią i często nie wiedzą jaką ścieżką powinni podążyć.

Temat mojej pracy odnosi się do kreatywności dzieci w wieku przedszkolnym. Koncentruje się na możliwościach wspierania jej przez nauczyciela w przedszkolu z wykorzystaniem zabaw tematycznych oraz konstrukcyjnych, które pełnią wiele funkcji na tym etapie życia dziecka. Problematyka pracy mieści się w obszarze pedagogiki przedszkolnej. Do podjęcia tej tematyki zainspirował mnie przegląd opracowań, w których wskazywano na nieustanne pomijanie tego obszaru rozwoju w praktyce przedszkolnej. Kreatywność dziecka ma duże znaczenie, wpływa między innymi na rozwój: operacyjnego myślenia, pomysłowości, elastyczności, czy odnajdywania nieszablonowych rozwiązań wykraczających poza przyjęte schematy. Poprzez pobudzanie kreatywności już od najmłodszych lat, dzieci zdobywają umiejętność: formułowania wniosków, myślenia analitycznego oraz krytycznego, łączenia zdarzeń i faktów w związki przyczynowo-skutkowe, a także umiejętność adaptowania się do nowych sytuacji. Moja praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie przeglądu literatury przedmiotu, którego dokonałam, przedstawiam problematykę mojej pracy. Koncentruję się na przebiegu rozwoju dziecka w wieku od 3-4 do 6 lat w aspekcie poznawczym, fizycznym, emocjonalnym oraz społecznym. Opisuję zjawisko „złotego okresu” w rozwoju dziecka oraz dokonuję przeglądu teorii w obszarze kreatywności. Podkreślam także wagę rozwijania tej umiejętności, w kontekście osiągania kompetencji kluczowych w procesie uczenia się człowieka przez całe życie. W rozdziale drugim mojej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Moja wizja - mój świat”, którego celem jest pobudzanie wyobraźni i kreatywności dzieci poprzez zabawy konstrukcyjne oraz tematyczne. Opracowując mój projekt przyjęłam rolę nauczyciela-konstruktywisty. Aby tego dokonać, dogłębnie zapoznałam się z założeniami teorii konstruktywistycznej. Zaplanowane przeze mnie zajęcia zapisałam w czterech scenariuszach, w tym dwa w oparciu o model dnia aktywności oraz dwa na podstawie modelu kreatorskiego. W trzecim rozdziale dokonuję autoewaluacji zrealizowanych przeze mnie działań edukacyjnych. Dokładnie opisuję czemu służy przeprowadzanie ewaluacji oraz dokonuję refleksji pedagogicznej moich konkretnych działań, jako projektanta i realizatora zajęć. W tym rozdziale oceniłam także moje kompetencje jako nauczyciela i refleksyjnego praktyka, według przyjętego przeze mnie podziału. W zakończeniu pracy dokonuję podsumowania, wskazuję także na okoliczności, które przyczyniły się do odstępstw w przeprowadzonych przeze mnie zajęciach oraz przedstawiam wskazówki, które mogą wykorzystać inni nauczyciele, podczas realizowania zajęć według opracowanego przeze mnie projektu.

Praca licencjacka dotyczy kobiet powracających na rynek pracy po urodzeniu dzieci. Moim celem było stworzenie warsztatu według cyklu Davida Kolba, który kompleksowo pomógłby kobietom sferze zawodowej i prywatnej. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt. "Macierzyństwo" zawiera jej definicje, funkcje oraz typy. Opisane zostały przeze mnie zyski i straty przebywania na urlopie macierzyńskim oraz kompetencje społeczne nabyte przez kobiety w tym czasie. W rozdziale drugim pt. "Matki na rynku pracy" scharakteryzowany został współczesny rynek pracy. Zaprezentowałam również sytuację kobiet wracających do pracy oraz formy pomocy i instytucje pomocowe. Przybliżyłam możliwości wykorzystania poradnictwa w wspieraniu matek. W rozdziale trzecim pt. "Wspieranie kobiet w powrocie na rynek pracy - projekt autorskiego warsztatu" zdefiniowałam formy doskonalenia kompetencji, rodzaje szkoleń, model uczenia się przez doświadczenie oraz metody wykorzystane w projektowanym warsztacie. Na końcu umieściłam bibliografię, netografię oraz załączniki w postaci prezentacji.

Temat jaki poruszam w pracy to funkcjonowanie dziecka z zespołem Downa w grupie przedszkolnej. Korzystając z badań dotyczących zespołu Downa przedstawiam cechy charakterystyczne (fizyczne oraz rozwojowe) jakie przejawiają osoby z tym zaburzeniem. Przedstawiam także przyczyny oraz sposoby leczenia tej dysfunkcji. Ukazanie rozwoju w poszczególnych sferach i zestawienie go z rozwojem dziecka bez trisomii pozwala na stwierdzenie, iż nie istnieje między nimi przepaść nie do przeskoczenia, działając tym samym na korzyść dzieci z zespołem Downa. Wręcz kontakt z rówieśnikiem bez zespołu wpływa pozytywnie na efektywniejszy rozwój dziecka z trisomią. Tak zmotywowane dziecko chętniej podejmuje aktywności w grupie przedszkolnej, a to prowadzi do coraz lepszego funkcjonowania nie tylko w sferze społecznej. W kolejnych podrozdziałach konkretniej już zostało opisane funkcjonowanie dziecka z zespołem Downa w grupie przedszkolnej, a także formy pomocy oferowane przez przedszkole. Przedstawione zostało także zjawisko integracji, które jest głównym działaniem mającym na celu wdrażaniem dzieci z niepełnosprawnościami do życia społecznego w każdej sferze - w tym przypadku dzieci z zespołem Downa do grupy przedszkolnej. Ważna jest również rola nauczyciela, który powinien wziąć pod uwagę możliwości i potrzeby każdego dziecka pomagając mu zrozumieć otaczający go świat. Przedstawiony został autorski projekt działań, który z jednej strony miał przybliżyć dzieciom sposoby komunikacji, ale przede wszystkim miał ukazać motywację do pracy dzieci z zespołem Downa. Efekt obserwacji został przedstawiony w ostatnim rozdziale pracy. Przedstawia on, że w życiu dzieci z zespołem Downa bardzo ważne jest funkcjonowanie w życiu społecznym pośród rówieśników. Wtedy w większości przypadków w pełni wykazują motywację oraz chęć współdziałania przyswajając przy tym nowe umiejętności.

Przedmiotem mojej pracy jest pomoc we wspieraniu dzieci w procesach adaptacyjnych wśród uczniów przechodzących z edukacji wczesnoszkolnej na wyższy etap edukacji. W pracy przybliżyłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku 9-10 lat. Najważniejszy w tym okresie jest rozwój poznawczy i społeczny. Dzieci uczą się nowych treści, zgodnych z podstawą programową, w sposób odmienny niż dotychczas. Zmienia się organizacja nauczania- z zintegrowanego na przedmiotowy. Każda lekcja, zazwyczaj, odbywa się w innej klasie, z innym nauczycielem. Od wychowanków wymaga się, coraz więcej, dojrzałych zachowań, systematyczności i dyscypliny w nauce. Nowa rzeczywistość szkolna może generować stres, lęk, fobie, przyczynić się do pogorszenia efektów nauczania i problemów w zachowaniu. Dlatego wspieranie dzieci w procesach adaptacyjnych jest bardzo ważne. Niestety na adaptację zwraca się uwagę, gdy dzieci rozpoczynają naukę w szkole. W późniejszym okresie wymaga się od uczniów automatycznego przystosowania do nowych warunków. Przygotowałam projekty zajęć, których celem jest zapoznanie uczniów ze specyfiką nauczania w czwartej klasie, wskazanie różnic między nauczaniem wczesnoszkolnym a nauką na dalszym etapie, zapoznanie z terminem stres i sposobami radzenia sobie z nim. Bardzo ważnym aspektem jest także nauczenie dzieci organizacji dnia i efektywnych metod nauki własnej. Przygotowane przeze mnie projekty najlepiej jest realizować w świetlicy szkolnej. W toku zajęć lekcyjnych może nie być czasu na przeprowadzenie owych treści, ze względu na realizację podstawy programowej. Najlepszym czasem do wykonania projektu jest początek letniego semestru, w klasie trzeciej, gdy wychowankowie większość czasu spędzają w pomieszczeniu i ich uwaga nie jest rozproszona dobrymi warunkami atmosferycznymi, chęcią zabawy na świeżym powietrzu. Kolejnym argumentem jest czas na usystematyzowanie wiedzy i ewentualne powtórzenie informacji. Dzieci po feriach zimowych, chętniej będą brały czynny udział w zajęciach, ponieważ będą wypoczętę. Podczas realizowania projektu należy zwrócić uwagę na charakterystykę grupy i być przygotowanym na modyfikację ćwiczeń, w obrębie tematu, podczas ich realizowania. Zrealizowałam wszystkie swoje założenia. Uczniowie nie wiedzieli, o niektórych faktach związanych z nauką w czwartej klasie, stresem i jego objawami. Najbardzie podobała im się wycieczka po szkole i zapoznanie z miejscami, gdzie będą mieli zajęcia w kolejnych latach. Zajęcia z zakresu szerokiej wiedzy na temat specyfiki nauki w kolejnych latach z pewnością pomogą uczniom odnależć się w nowej rzeczywistości, pomyślnie przejść przez procesy adaptacyjne. Dzięki zminimalizowaniu stresu procesy poznawcze i społeczne nie będą zakłócone. Nastąpi progres w rozwoju uczniów, ich kontakty z rówieśnikami i dorosłymi będzie naturalny, co zaskutkuje pozytywnymi efektami kształcenia. Przeprowadzenie zajęć wspomagających procesy adaptacyjne zapewni uczniom poczucie bezpieczeństwa, które jest niezbędne do praw

W niniejszej pracy licencjackiej podejmowany jest problem nieśmiałości u uczniów w I klasie szkolnej. W pierwszym rozdziale opisywane są: zmiany zachodzące w sferze psychicznej i fizycznej u dzieci sześcioletnich, "obraz" dziecka nieśmiałego, który generuje konieczność podjęcia wszelkich starań, by przezwyciężyć nieśmiałość lub ją zminimalizować oraz metody, techniki i wskazówki dla nauczycieli i rodziców, zalecane w terapii dzieci nieśmiałych. Przedstawiona została również rola nauczyciela podczas wspierania dzieci nieśmiałych oraz cechy wychowawcy stymulującego rozwój. W rozdziale drugim zaprezentowany został autorki projekt działań edukacyjnych, dotyczący wspierania dzieci nieśmiałych w klasie I. Zawarte są w nim cele, scenariusze zajęć i metody pracy. Rozdział trzeci zawiera przegląd teoretycznych stanowisk, dotyczących terminu "ewaluacja", opis kontekstu sytuacyjnego, dotyczącego realizacji autorskiego projektu, realizację zajęć oraz autoewaluację. W ostatnim rozdziale znajdują się również wskazówki przydatne dla realizatorów projektu oraz załączniki do scenariuszy.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest zagadnienie niepełnosprawności oraz sposoby wspierania dzieci niepełnosprawnych przez dzieci pełnosprawne w środowisku szkolnym.W rozdziale pierwszym dokonuję charakterystyki rozwoju psychofizycznego w rozwoju wczesnoszkolnym, poruszam kwestię niepełnosprawności ruchowej w klasie szkolnej jak również w społeczeństwie. Omawiam także zagadnienia pojawiające się w International Classification of Functioning oraz porównuję Podstawy Programowe pod względem zapisów o uczniach z niepełnosprawnością. W rozdziale drugim w oparciu o literaturę wyjaśniam termin „projekt edukacyjny” a także opisuję założenia i cele autorskiego projektu edukacyjnego „Niepełnosprawni wśród nas”. W rozdziale trzecim dokonuję ewaluacji własnego projektu. Praca zakończona jest bibliografią i netgrafią.

Celem mojej pracy jest pokazanie ważności aktywności twórczej u dzieci w początkowych klasach szkoły podstawowej. Wybrałam ten temat, ponieważ wymaga się teraz od młodych ludzi, by byli kreatywni, twórczy, by ich pomysły, czy wytwory były innowacyjne i nowatorskie. Niestety w szkołach nie poświęca się czasu na rozwijanie twórczości, jedynie realizuje się treści programu nauczania. Stąd pojawił się mój wybór placówki. Świetlica jest miejscem w szkole, gdzie nie obowiązuje sztywny program, a wychowawca ma możliwości, by poświęcić czas na rozwój kreatywności u swoich wychowanków. W pracy opisałam wszystkie sfery rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym, opisałam problematykę twórczości, porównując opisy twórczości według różnych autorów oraz wymieniłam i opisałam występujące stymulatory i inhibitory rozwoju tej aktywności, wymieniłam metody oraz programy pomagające rozwijać aktywność twórczą. Następnie opisałam świetlicę szkolną, jej rys historyczny, podstawy prawne jej funkcjonowania oraz wszelkie metody, formy, zadania i funkcje, według których funkcjonuje świetlica. Opisałam jej organizacje i rozpisałam plany pracy świetlicy szkolnej. Efektem zdobytej przeze mnie wiedzy było napisanie projektu, który zakładał przeprowadzenie cyklu zajęć rozwijających aktywność twórczą u dzieci w świetlicy szkolnej. Sądzę, iż założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Wzrosła motywacja wychowanków do twórczego myślenia, stali się oni bardziej kreatywni w różnych sferach aktywności, zaczynając od plastycznej, przez werbalną, na myśleniu i rozwiązywaniu zadań problemowych kończąc. Dzieci przestały zwracać uwagę na same schematy, zaczęły myśleć i tworzyć samodzielnie. Polecam ten cykl zajęć wszystkim, nie tylko dzieciom w młodszym wieku szkolnym, ponieważ zawarte w nim ćwiczenia mogą okazać się bardzo dobrym i nieraz niełatwym treningiem myślenia nawet dla osób dorosłych.