Niedostosowanie społeczne jest głównym czynnikiem, który ma wpływ na wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Niedostosowanie społeczne u dzieci i młodzieży przejawia się przez różnego rodzaju dewiacje. Literatura przedmiotu, dotycząca niedostosowania społecznego jak również dewiacji jest bardzo obszerna. W niniejszej pracy wykorzystano dużo książek, dzięki którym niedostosowanie społeczne oraz dewiacje, przejawiane przez dzieci i młodzież przedstawiono w sposób jasny i przejrzysty. Etiologia dewiacji podzielona jest na dwie grupy. Pierwszą z nich, to dewiacje egzogenne – modyfikatory rozwoju, czyli wszystkie te czynniki związane z dorastaniem jednostki, jej środowiskiem naturalnym i środowiskiem kulturowym oraz ich bezpośredniego wpływu na jednostkę, Drugą grupą są dewiacje endogenne, czyli genetyczne, przekazywane przez rodziców naturalnych i mogących mieć swój początek już w chwili zapłodnienia. Celem niniejszej pracy było przedstawienie etiologii dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Za analizy akt wychowanków starano się odpowiedzieć na pytanie jakie czynniki endogenne i egzogenne mają wpływ na młodzież kierowaną do wyżej wymienionego ośrodka. Problematykę badawczą, która została postawiona w tej pracy, starano się ukazać w sposób wyczerpujący. Etiologia dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii została przedstawiona w sposób dokładny i sumienny i w sposób czytelny przedstawia czynniki endogenne i egzogenne, mające wpływ na dzieci i młodzież kierowanych do MOS. Badania wykazały, że dewiacje przejawiane przez wychowanków MOS w Oławie nie są pojedyncze. Zazwyczaj towarzyszą im inne dewiacje, które poniekąd mogą mieć wpływ na te poprzednie. Jak wynika z badań, najwięcej dewiacji u wychowanków pojawia się w sferze egzogennej. Uwarunkowane mogą one być złymi wzorcami w środowisku rodzinnym, lokalnym, ale również mogą one mieć swój grunt w genach. Czynniki endogenne nie występują tak często u badanych wychowanków jak czynniki egzogenne, natomiast poniekąd mają one wpływ na dewiacje egzogenne, które przejawia badana młodzież. Etiologia dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii ugruntowana jest w szerokim spectrum czynników, które mają wpływ na negatywne zachowanie wychowanków oraz na ich niedostosowanie społeczne. Pomoc środowiska rodzinnego, społecznego, szkolnego jest więc niezbędne, aby wychowankowie czuli, że są w stanie przezwyciężyć i wypracować w sobie takie cechy człowieka, który jest wart jest tej pomocy i wie, że nie pozostanie sam ze sobą, ale również wie, że nie zostanie odrzucony od społeczeństwa i w przyszłości będzie mógł funkcjonować i żyć w społeczeństwie z pełnymi prawami i prawidłowymi wartościami moralnymi.

Współcześnie zachodząca rewolucja technologiczna wyrażająca się poprzez upowszechnienie komputerów, telewizji satelitarnej, telefonów komórkowych oraz Internetu przeobraża otaczający nas świat. Rzeczywistość przesycona nowoczesnymi urządzeniami przyczynia się do powstania społeczeństwa, w którym to kontakt zapośredniczony i przestrzeń wirtualna, nie zaś kontakt twarzą twarz i przestrzeń realna stają się podstawową formą komunikacji międzyludzkiej. Przepowiednia Marshalla McLuhana odnośnie globalnej wioski urzeczywistnia się w XXI wieku, kiedy to elektroniczne środki przekazu umożliwiają jednostce żyjącej w Pekinie, w przeciągu chwili skontaktowanie się z osobą żyjącą w Ameryce, zaś jednostce zamieszkującej Warszawę nawiązanie relacji z osobą przebywającą w Australii. Internet – tak samo jak wcześniej inne media – współcześnie zrewolucjonizował oblicze świata, zredefiniował sposób myślenia na temat przestrzeni, skompresował czas i odległość, a w końcu stał się specyficznym miejscem, w którym to jednostki „żyją” i mogą realizować większość swoich potrzeb. Pojawienie się Internetu wywołało zawrotne perturbacje społeczne i zmiany w organizowaniu się ludzi. Zaczęły pojawiać się wirtualne serwisy społecznościowe i w szybkim czasie stały się one najpopularniejszymi narzędziami komunikacyjnymi Internetu. Współcześnie nie ma osoby, która nie znałaby nazw takich nazw jak: Facebook, Instagram, YouTube lub Twitter. Serwis Facebook jest prawdziwym fenomenem w grupie portali społecznościowych. Został nazwany trzecim pod względem wielkości państwem świata. Tuż po Chinach i Indiach, gdyż liczy ponad 450 mln użytkowników . Każdy może założyć profil na serwisie, nie ma znaczenia jego wiek, kraj pochodzenia, płeć, język czy pozycja społeczna. To miejsce, w którym codziennie zachodzi komunikacja pomiędzy milionami ludzi, ale i również przestrzeń konstruowania własnego wirtualnego „ja”, własnego profilu Facebook. W niniejszej pracy badacz skupia się na znalezieniu odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób ludzie, a konkretnie młodzież, która to jak wiadomo jest „nośnikiem” zmian ogarniających świat, konstruuje własną tożsamość na portalu społecznościowym Facebook. Badaczowi zależało na poznaniu istoty budowania swojego obrazu w świecie wirtualnym przez szczególną grupą jaką jest młodzież – grupę tak podatną na wszelkie przeobrażenia zachodzące na świecie, a równocześnie borykającą się z ogromnymi trudnościami wynikającymi ze znajdowania się w wymagający okresu swojego życia. Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział został poświęcony rozważaniom teoretycznym i zgłębia takie zagadnienia jak definicja tożsamości, jej typy, rodzaje, uwarunkowania konturowania tożsamości w ponowoczesnym świecie, prezentuje definicje młodzieży, wybrane koncepcje oraz teorie młodzieży, współczesną kulturę młodzieżową oraz omawia zmiany społeczne zachodzące w XXI wieku. Drugi rozdział przybliża cel i problematykę pracy, paradygmaty i strategie wykorzystywane w badani

Tematem mojej pracy, który chciałabym przedstawić jest felinoterapia. Jest to metoda, która polega na kontakcie osoby poddawanej terapii z kotem bądź kotami. Słowo to pochodzi od łacińskiego słowa ,,felis” (kot). Temat ten bardzo mnie zainteresował, ponieważ jestem miłośniczką zwierząt, od dawna obserwuję ich zachowanie, zarówno u siebie w domu jak i u innych. Dopiero, gdy przygarnęłam do domu własnego kota, zauważyłam, że zmieniło się życie mojej rodziny i ten zaskakujący fakt zainspirował mnie do wniknięcia właśnie w temat felinoterapii. Jednocześnie mając kontakt z dwiema rodzinami, które posiadają kota, mając dzieci w wieku przedszkolnym, zaczęłam uważniej się przyglądać tym ciekawym, nieco tajemniczym z natury zwierzętom. Zwierzęta od zawsze towarzyszyły człowiekowi i pomagały mu od początku istnienia. Kot jednak był uważany za zwierzę bardzo kontrowersyjne, o zdradliwej naturze. Został udomowiony już ponad 3 tysiące lat temu w Egipcie, gdzie był uważany za bóstwo i rozpieszczany. Wśród większej grupy ludzi nie wzbudzał jednak uczucia sympatii. Być może już właśnie od czasów starożytnych zauważano pozytywny wpływ kota na człowieka, ale felinoterapia narodziła się znacznie później. Nie przypuszczano, że kot może być zwierzęciem użytecznym do terapii z ludźmi, dlatego tym bardziej zainteresowałam się tym tematem, gdyż jest on stosunkowo nowy. Pierwsze wzmianki o terapii przy użyciu zwierząt domowych pojawiły się już w czasie II Wojny Światowej. Współcześnie zmienił się bardzo tryb życia ludzi i ich podejście do życia, a kot pozostał ze swoją naturą taki sam, niezmienny. Obserwuję to właśnie zwłaszcza na przykładzie wspomnianych na początku rodzin. Są to dwa różne przykłady zachowań, ale wspólnym mianownikiem jest właśnie kot. Początkowo myślałam, że wzbudza on tylko uczucia opiekuńczości i przywiązania ze strony domowników, ale po dokładniejszej obserwacji i przebywaniu w domach wymienionych rodzin, zauważyłam głębsze znaczenie jakie wniosło posiadanie zwierzęcia w życie rodzinne. Na początku niepokoiła mnie też myśl, czy kontakt z kotem nie zaszkodzi tak małym dzieciom i to skłoniło mnie do dalszych rozważań i refleksji.

Tematem mojej pracy jest feminizacja zawodu nauczyciela kształcenia początkowego w opiniach aktywnych zawodowo nauczycielek. Z różnych badań statystycznych wynika, iż profesja nauczycielska jest zdominowana przez kobiety. W mojej pracy chciałabym skupić się na skutkach tego zjawiska dla kobiet-nauczycielek. Praca ma charakter badawczy. Składa się ze Wstępu, czterech rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym przedstawiłam przyczyny sfeminizowania profesji nauczycielskiej. Na początku wyjaśnię, jak historycznie przebiegał ten proces. Następnie omówię stereotypy nabywane w środowisku rodzinnym, a które, jak sądzę, negatywnie oddziałują na chęć podejmowania pracy przez mężczyzn w zawodzie nauczyciela. W dalszej kolejności omówię stereotypy płciowe pojawiające się w edukacji, dotyczące odmiennych oczekiwań wobec chłopców i dziewcząt. Poruszę także kwestię niskiej jakości kształcenia przyszłych nauczycieli, która sprawia, iż zawód ten staje się nieatrakcyjny dla młodych osób. W rozdziale tym zwrócę także uwagę na niekorzystne zjawisko, jakim jest brak lub ograniczenia inicjatyw i programów antydyskryminacyjnych, które przyczyniałyby się do zakwestionowania powszechnych stereotypów, wpływających negatywnie na chęć podejmowania pracy przez mężczyzn w tym zawodzie Następnie opiszę ważny czynnik przyczyniający się do zdominowania tej profesji przez kobiety, mianowicie presji społecznej, skutkującej uznaniem tego zawodu przez mężczyzn za nieatrakcyjny dla nich. Opiszę także sytuację mężczyzn w sfeminizowanej szkole. Scharakteryzuję różnice płciowe między kobietą i mężczyzną, istotne ze względu na wykonywanie zawodu nauczyciela. W rozdziale drugim omówię konsekwencje, jakie niesie ze sobą feminizacja zawodu nauczyciela. W pierwszej kolejności scharakteryzuję skutki tego procesu dla uczniów i uczennic. Następnie przedstawię sytuację kobiet w sfeminizowanej szkole, która nie do końca jest dla nich korzystna. W dalszej części omówię zagadnienie polaryzacji rynku pracy (na męski i kobiecy) oraz przedstawię zjawiska dyskryminacji kobiet na rynku pracy. Następnie zdefiniuję, czym jest prestiż oraz wyjaśnię, jak niski prestiż zawodu nauczyciela wpływa na proces jego sfeminizowania. Opiszę także jeden z paradoksalnych skutków feminizacji tej profesji, tj. nikłej świadomości dyskryminacji rodzajowej wśród nauczycielek. Zaprezentuję również zagadnienie infantylizującego stereotypu nauczycielki edukacji wczesnoszkolnej i wychowania przedszkolnego oraz jego różne konteksty. W rozdziale trzecim przedstawię założenia badań własnych. Na początku wyjaśnię pojęcie metodologii badań. Następnie zdefiniuję pojęcia przedmiotu i celu badań oraz zaprezentuję przedmiot i cel badań własnych. Zaprezentuję także dwie strategie badań naukowych oraz scharakteryzuję wybraną. Omówię zagadnienie problemów badawczych oraz przedstawię problemy główny i szczegółowe badań własnych. W dalszej kolejności zdefiniuję pojęcia metody, techniki i narzędzi badawczych oraz opiszę te wykor

Tematem pracy jest "Fenomen rodzeństwa. Czynniki kształtujące najdłuższy związek życia". Rodzeństwo jest najdłuższą relacją w życiu człowieka, mimo to temat tej więzi jest w literaturze ujmowany bardzo pobieżnie i nie doczekał się zbyt wielu opracowań. W rozdziale teoretycznym przedstawiono, w oparciu o literaturę przedmiotu, czynniki, które wpływają na kształtowanie relacji rodzeństwa. Rozdział metodologiczny odnosi się do problematyki badawczej i uwzględniono w nim między innymi opis, zastosowanej w badaniach własnych, metody badawczej - otwartego wywiadu pogłębionego. W ostatnim rozdziale przedstawione zostały badania własne wraz z refleksjami i wnioskami.

Tematem pracy licencjackiej jest Film w edukacji dorosłych. Film nie zawsze kojarzony jest z edukacją. Z tego powodu w niniejszej pracy starałam się wykazać, że gdy mówimy o filmie jako elemencie kultury, można wydobyć z niego edukacyjny potencjał i wykorzystać go w praktyce. W pierwszym rozdziale pod tytułem: Kultura jako przestrzeń uczenia się dorosłych poruszam temat kultury popularnej w edukacji z filmem jako integralnym jej elementem. W drugim rozdziale przedstawiam edukacje jako proces całożyciowy, opisując typy edukacji. Następnie próbuję ukazać, że film jako element kultury posiada wiele wartości edukacyjnych, które każdy andragog może wykorzystać w pracy z osobami dorosłymi.

Tematem powyżej pracy licencjackiej są „Filmy animowane sposobem kształtowania i rozwijania sfery emocjonalnej dzieci w wieku przedszkolnym”. W rozdziale pierwszym przedstawiłam problematykę pracy w świetle literatury. Na początku opisałam sylwetkę rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym. Szczególną uwagę zwróciłam na sferę emocjonalną. Następnie opisałam wpływ filmów animowanych na rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Ujęłam tutaj negatywny i pozytywny wpływ animacji. Kolejną ważną częścią rozdziału pierwszego było przedstawienie roli nauczyciela w kształtowaniu sfery emocjonalnym. W rozdziale drugim omówiłam swój autorski projekt działań edukacyjnych. Wyjaśniłam pojęcie projektu edukacyjnego. W rozdziale trzecim napisałam ewaluacje własnych działań edukacyjnych oraz przebieg zajęć podczas praktyk.

Filozofia kaizen jest dobrze znana w świecie, powszechnie utożsamia się ją z jedną z kluczowych koncepcji zarządzania. Niemniej jednak w literaturze przedmiotu, jak dotąd, nie odnalazłam opracowania zawierającego ideę aplikacji czy adaptacji założeń filozofii kaizen do pedeutologii, a szczególnie do rozwoju zawodowego nauczyciela. Według mnie taka propozycja jest możliwa i w swojej pracy starałam się ukazać, że w pedeutologii jest miejsce na nowe kierunki myślenia o nauczycielu. Przedmiotem badań w pracy jest filozofia kaizen jako alternatywa dla rozwoju zawodowego współczesnego nauczyciela. W celu zgłębienia wiedzy na wybrany temat, przeprowadziłam badania literatury przedmiotu z zakresu trzech obszarów badawczych: edukacji alternatywnej, pedeutologii oraz filozofii kaizen. Celem badań jest wytworzenie wiedzy o możliwościach aplikacji filozofii kazien w obszarze zagadnień współczesnej pedeutologii, ukazanie, że przy pomocy założeń filozofii kaizen nauczyciel może znacznie wzbogacić swój rozwój zawodowy, oprócz podjęcia formalnej ścieżki awansu zawodowego. W pierwszym rozdziale mojej pracy przedstawiłam założenia badawcze, uzasadniając charakter i wybór metody badań. W mojej pracy wykorzystałam metodę interpretacji danych – hermeneutykę, którą zastosowałam w całej pracy. Za Stanisławem Palką przyjęłam schemat pracy teoretyczno-praktycznej, który służy budowaniu systemu teoretycznej wiedzy pedagogicznej, a także rozwiązywaniu problemów bieżącej praktyki wychowania, kształcenia i samokształcenia człowieka. W kolejnym rozdziale analizowałam obszar edukacji alternatywnej, gdzie zajęłam się głównie ustaleniem czym owa alternatywność jest i co o niej przeświadcza. Omówiłam również podział edukacji alternatywnej dokonanej przez Śliwerskiego i starałam się wyjaśnić powody występowania tego rodzaju edukacji. Następnie omówiłam zagadnienie pedeutologii. Badania w tym obszarze rozpoczęłam od historycznego aspektu formowania się zawodu nauczyciela na przestrzeni wieków, by następnie skupić się na współczesnym pojmowaniu nauczyciela. Dokonałam przeglądu wybranych podejść do roli i zadań współczesnego nauczyciela. Moje poszukiwania koncentrowały się na różnych typach nauczyciela, które wyłaniają się ze współczesnej literatury przedmiotu. Następnie skupiłam się na różnych aspektach pracy nauczyciela: rozwoju zawodowym, doskonaleniu i dokształcaniu, instytucjonalnym i moralnym wymiarze zawodu nauczyciela oraz wypaleniu zawodowym. Filozofia kaizen jest kolejnym z przeanalizowanych przeze mnie w pracy obszarów badawczych. Ustaliłam genezę filozofii kaizen, przybliżyłam jej istotę oraz ukazałam różne możliwości i narzędzia, jakie filozofia kaizen ze sobą niesie. Ostatni rozdział pracy jest uwieńczeniem moich dwuletnich badań. W tym miejscu odpowiadam na następujący problem badawczy: w jaki sposób i w jakim zakresie współczesny nauczyciel może wykorzystać filozofię kaizen jako alternatywę dla rozwoju zawodowego? Wyniki moich badań, ukazują, że filozofia

Praca składa się z 3 rozdziałów. Całość ma charakter teoretyczno-analityczny. Przedstawi-łam w niej ujęcia definicji dorosłości, edukacji i edukacji dorosłych oraz ukazałam, na pod-stawie literatury i z perspektywy bezpośrednich uczestników, systemy edukacji dorosłych na poziomie szkolnictwa wyższego w wybranych krajach europejskich. Pierwszy rozdział został poświęcony teoretycznym rozważaniom wokół dorosłości i edukacji. Przedstawia różne ujęcia tych zagadnień, na podstawie literatury przedmiotu, a także zawiera próbę własnego rozumienia każdego z nich oraz ustosunkowanie się do stanowisk przytoczonych autorów. Drugi rozdział ukazuje systemy formalnej edukacji dorosłych na poziomie szkolnictwa wyższego w Polsce, Szwecji i Hiszpanii, na podstawie dostępnej literatury. Zawiera również mój autorski komentarz oraz ustosunkowanie się do wypowiedzi i opinii autorów, w zakresie każdego aspektu studiowania w wybranych krajach. Rozdział trzeci, napisany na bazie wpisów na blogi, ukazuje systemy studiów z perspektywy studentów, którzy bezpośrednio w nich uczestniczyli. Zawiera odpowiedzi na trzy problemy badawcze. Ukazuje podobieństwa i różnice analizowanych aspektów, w porównaniu do in-formacji zawartych w drugim rozdziale. Analiza ma charakter krytyczno-refleksyjny i zawiera autorskie komentarze dotyczące podjętej problematyk.

Tematem pracy licencjackiej są formy aktywizacji w późnej dorosłości. Jest to niezwykle istotne zagadnienie, które staje się coraz częstszym tematem w społeczeństwie. W pracy poruszana jest problematyka wykluczenia seniorów przez społeczeństwo. Opisana została również specyfika procesu starzenia się i jego różne ujęcia, tzn. aspekt biologiczny, psychiczny oraz społeczny. W kolejnej części pracy scharakteryzowane zostało pojęcie aktywizacji oraz wyróżniono inicjatywy, których zadaniem jest wspieranie aktywności seniorów. Wskazane zostały także różne formy aktywizacji osób starszych, m.in.: aktywność fizyczna, wolontariat, klub seniora, hobby. W końcowej części pracy opisana została aktywność seniorów, którą mogą podejmować w Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Poruszone zostały kwestie takie jak: sylwetka słuchacza UTW, podejmowane formy aktywności w UTW czy rys historyczny, w jaki sposób powstawały Uniwersytety Trzeciego Wieku. Cała praca ma charakter teoretyczny.

Tematyką pracy są formy aktywności muzycznej stosowane w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Wybrałam to zagadnienie ze względu na to, że muzyka jest moją pasją, a także jednym z kierunków mojej edukacji, dlatego też szczególnie fascynuje mnie obszar edukacji muzycznej. Uważam, że aktywność muzyczna pozwala dziecku na przeżywanie różnorodnych emocji, rozwija jego wrażliwość, a przede wszystkim dostarcza wiele radości, dlatego też odgrywa istotną rolę na tym etapie edukacji. Z perspektywy rozwoju zdolności muzycznych najmłodsze lata życia dziecka są najistotniejsze, dlatego też skoncentrowałam się na pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Praca składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy zawiera teoretyczną analizę zagadnienia. Skupiłam się w nim na opisie wszystkich pięciu form aktywności muzycznej i sposobów ich wykorzystania w pracy nauczyciela przedszkola oraz na przedstawieniu sylwetki rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym z uwzględnieniem rozwoju zdolności muzycznych. Rozdział ten zawiera także analizę celów i zadań edukacji muzycznej oraz charakterystykę nauczyciela stymulującego rozwój dziecka. Drugi rozdział zawiera teoretyczne ujęcie projektu edukacyjnego w świetle literatury przedmiotu, a także autorski projekt działań edukacyjnych, na który składa się pięć scenariuszy zajęć przedszkolnych. W każdym ze scenariuszy kluczową rolę odgrywa jedna z form aktywności muzycznej. Rozdział ten zawiera ponadto opis warunków realizacji tego projektu, który uwzględnia krótkie przedstawienie placówki a także charakterystykę grupy przedszkolnej, w której miało to miejsce. Ostatni rozdział to teoretyczne ujęcie pojęcia ewaluacji, w którym skupiłam się głównie na ewaluacji w kontekście działalności edukacyjnej. Po analizie zagadnienia przystąpiłam do ewaluacji mojego projektu działań edukacyjnych, w której poddałam refleksji efektywność zajęć oraz stosunek zakładanych przeze mnie celów do tych, które zostały osiągnięte. Praca zawiera także zakończenie, w którym podkreślam znaczenie stosowania wszystkich form aktywności muzycznej w przedszkolu dla pełnego wykorzystania potencjału muzycznego tkwiącego w dzieciach. Po zakończeniu w pracy znajduje się także wykaz bibliografii i netografii oraz zestawienie aneksów, na które składają się materiały potrzebne do przeprowadzenia zajęć oraz fotografie przedstawiające ich realizację.

Niniejsza praca została poświęcona formom aktywności osób starszych w Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Celem pracy było zwrócenie uwagi na aktywność seniorów nie tylko fizyczną, ale także umysłową. Pierwszy rozdział jest pewnego rodzaju wstępem do głównego tematu. Opisuję tam definicje starości, stereotypy związane, choroby, które często są niechcianym towarzyszem starości. Kolejne rozdziały opowiadają, jak przeciwdziałać negatywnym konsekwencjom starości. Jest poruszony również temat buntu osoby starszej, a także istotna integracja pokoleń. W pracy opisane zostały także trzy różne Uniwersytety Trzeciego Wieku w Polsce, ich idea, ogólny obraz działania, jak i również zalety tego typu instytucji.

Od kilkudziesięciu lat europejskie społeczeństwa ulegają demograficznemu starzeniu się. Z roku na rok proces ten nasila się, co powoduje wzrastającą liczbę osób powyżej 60 roku życia. W wyniku zaistniałej sytuacji, niezwykle ważne jest omawianie kwestii dotyczących procesu starzenia się, bowiem w najbliższych dekadach będzie on stanowił jedno z najważniejszych wyzwań dla polityki społecznej. W związku z tym konieczne jest opracowywanie i aktualizowanie strategii służących poprawie komfortu życia seniorów. Jedną z nich jest propagowanie aktywnego modelu starzenia się. W niniejszej pracy zajęłam się tematyką okresu późnej dorosłości oraz form aktywności seniorów mieszkających na terenach defaworyzowanych, czyli na obszarach wiejskich.